|
28.3.08
Weer vrijwilliger
Ik ben niet actief genoeg. (That reminds me: ik moet toch ook maar weer eens naar de sportschool, maar daar had ik het eigenlijk niet over...) Sinds ik gestopt ben met vrijwilligerswerk voor Doe Een Wens bleef ik kriebels houden. Ik moet toch ook iets voor de maatschappij doen? Maar ja, ik wist ook dat het vrijwilligerswerk voor Doe Een Wens op dit moment niet fijn te combineren valt met mijn leven. Als ik niet werk ben ik graag bij Isabel. Om dan op die momenten tijd samen met haar te laten schieten voor Nobele Zaken... nee, dat zie ik niet zitten. Maar wat dán? Vorige week kwam ik op de site van Vitalis. En toen maakte mijn hart een sprongetje. Dat was het! Ik las: "Voorwaarden om vrijwilliger te kunnen worden bij Vitalis: je bent 21 jaar of ouder * ja!*, beschikbaar voor minimaal een jaar * ja!* en je wilt een maatje zijn voor een kind. * ja!*" Enthousiast heb ik me meteen aangemeld en over een paar weekjes heb ik een kennismakingsgesprek. Als dat voor beide partijen bevalt mag ik snel daarna al een dag op cursus om daarna aan een kind "gekoppeld" te worden. Het lijkt me geweldig om zo iets te kunnen betekenen voor kinderen en ouders bij wie het allemaal niet vanzelfsprekend gezellig en warm is. En het fijnste is nog dat ik dat gewoon in mijn dagelijks leventje kan doen. 'k Ben erg benieuwd naar dat eerste gesprek...
Ik mis je
We hadden niet wekelijks contact met elkaar, maar nu er weken en weken verstreken zijn begint het te kriebelen. Ik wil je mailen of bellen om te vragen wanneer we langs kunnen komen. Ik wil je uitnodigen om naar ons huis te kijken, je bent er tenslotte nog nooit geweest. Het is mooi joh, en ruim! Ik wil je vragen of we van de zomer weer bij je in de tuin kunnen zitten en of je Isabel dan weer Smarties, hartjes en chipjes geeft.  Ik kwam een foto van je tegen. Van jou en mama, met mij. Als ik ernaar kijk vind ik het onvoorstelbaar dat je er niet meer bent. En toch is het zo. Ik mis je, papa...
23.3.08
Modepopje
Isabel is erg kleurbewust. Als ze in een folder een roze fiets ziet staan dan roept ze meteen "Oh, die past mooi bij mijn kamer, die wil ik wel hebben!" Het liefst gaat ze de deur uit met een jas in dezelfde kleuren als haar outfit. En als ik haar een kettinkje om wil hangen, dan kijkt ze steevast met haar kin op haar borst en met opgetrokken wenkbrauwen of de kleuren van de ketting wel terugkomen in óf haar trui óf haar broek... Vandaag moet ze zich wel erg blij gevoeld hebben. Zelfs Tarzan past als fijne accessoire bij haar nieuwe jurkje...
Vrolijk Pasen allemaal!
21.3.08
Kriebels
Gisteravond was ik vol met kriebels van geluk. Om half acht ging de bel. Jeroen had ons net afgezet (we hadden een onverwachts bezoekje aan MacDonalds gebracht) en zou zelf een parkeerplekje zoeken. Hij had me net nog verzekerd dat hij de sleutel bij zich had. Dus niet, dacht ik en zuchtend liep ik naar beneden. Daar stond onze buurman Anton, met de vraag of wij nog naar het optreden van Acoustic Brew zouden gaan. Bij toeval was ik er eerder op de dag achter gekomen dat ze zouden spelen, maar ik was er nog niet achter hoe laat en waar. Het bleek negen uur te zijn in Zoetermeer. Eigenlijk had ik wel zin om te gaan, maar ik besloot even af te wachten tot Jeroen thuis was. (Jaja, er wordt heel wat af overlegd hier thuis - goed he?) Om een lang verhaal kort te maken: om half negen ging nog een keer de bel: Anton, om mij op te halen. In de tussentijd had Jeroen Martijn & Wendy getipt en ook Martijn zou even langsgaan. Zó denk je dat je een filmpje gaat kijken op tv en zo geniet je van lieve familieleden die prachtige muziek maken op het podium. Een onverwacht cadeautje dus. Ik genoot van alle gezelligheid en lieve familie én ik genoot van het feit dat ik in korte tijd een hoop gezellige nieuwe mensen heb ontmoet/leren kennen/nog meer ga leren kennen. En ik genoot nog het meest van het feit dat er kennelijk gewoon weer genoeg dingen zijn om van te genieten. En dat had ik me een aantal weekjes geleden eigenlijk niet voor kunnen stellen... Fotografie: Hans Mooiman (die foto's zijn mooi, man!)
16.3.08
De Perfecte Tafel
Toen we hier net kwamen wonen hadden we een nieuwe salontafel nodig. De oude was beschadigd en bovendien te groot. We vonden er al snel één (of eigenlijk waren het drie bijzettafels die in elkaar geschoven konden worden en zo met hun drietjes precies-wat-wij-zochten vormden). Eind goed, al goed... ware het niet dat wij op bezoek gingen bij onze nieuwe buren en dat zij daar De Perfecte Salontafel hadden staan. Ik maakte hen een complimentje ermee en grapte nog dat "als ze hem ooit weg zouden doen..." Alsof iemand De Perfecte Salontafel bij het grof vuil zou zetten... Eenmaal thuis bekeek ik onze drie-tafeltjes-combinatie ineens met heel andere ogen. 'k Vond het nog steeds leuk, maar... 't was toch niet zo perfect als wat bij de buren in huis stond. Wit... sierlijk... op te klappen... met handige vakken... Kortom: het liet me niet los en voor ik het wist was ik op Marktplaats naar een soortgelijk exemplaar aan het zoeken. En... alsof het was voorbestemd: ik vónd er één! Jeroen vond het maar niks, want we hádden immers al een salontafel en bovendien hadden onze buren precies deze tafel al... maar dat weerhield me er niet van om een bod te plaatsen. Erover nadenken kon altijd later nog wel, voor hetzelfde geld was er een hogere bieder en had ik inderdaad gewoon pech. Maar nee: ik mocht de tafel hebben voor het geboden bedrag en of het nu overredingskracht was of puur gedram: hij staat nu mooi te zijn, in onze kamer. En ik ben er heel, héél blij mee. Nu is het alleen nog zaak om onze buren, als ze eens gezellig komen buurten, uit te leggen waarom wij nu ineens een exacte kopie van hun tafel in de kamer hebben staan. Stelletje na-apers die we zijn.
Een verbijsterend boek
Wij zijn lid van de boekenclub ECI. Ooit geworden omdat je er als je het goed aanpakt en op het juiste moment weer opzegt je er je voordeel mee kunt doen. Als je het dan uiteindelijk toch verkeerd aanpakt omdat je vergeet op te zeggen, zoals wij, dan zit je eraan vast. Vergeet je dan ook nog eens zo af en toe iets te bestellen wat je graag wilt hebben, dan sturen de meneren en mevrouwen van ECI je iets toe waarvan zij denken dat je het leuk zal vinden. Dat overkwam ons. Er zaten van de week twee dikke boeken in onze brievenbus. Eén van Nicci French, die ik altijd wel weet te waarderen. En één van een mij nog onbekende auteur. In dat laatste boek besloot ik maar meteen te beginnen, terwijl ik normaal gesproken meer een tijdschriftenlezer ben en boeken hooguit voor de vakantie bewaar. (Vroeger las ik altijd boeken. Ik ben één van die mensen voor wie de lol in lezen is vergaan toen het een verplichting werd op school...) Ik begon te lezen en kon maar met moeite het boek wegleggen. In een paar dagen heb ik het uit en dat komt alleen omdat ik tussendoor moest werken, eten, slapen en meer van die dingen - anders had ik het in een middagje gered.  Hulpofficier van justitie Nina Frost vervolgt het soort misdaden dat families verscheurt. Ze helpt cliënten hun weg te vinden door een nachtmerrie – zelfs wanneer het rechtssysteem niet altijd het feilloze kompas is dat het behoort te zijn.
Ze leert dat de enige manier om dit mijnenveld over te steken bestaat uit medeleven tonen, strijden voor rechtvaardigheid, en emotioneel afstand houden.
Maar als Nina ontdekt dat haar vijfjarig zoontje Nathaniel seksueel is misbruikt, is ze niet meer in staat afstand te nemen. In één klap worden Nina’s absolute waarheden ondersteboven gekeerd, en ze bedenkt een plan om recht te eisen voor haar zoon – ongeacht het offer dat ze moet brengen… Meeslepend. Invoelbaar. Verrassend. Kortom: lees het ook!
Zielig vogeltje
Haar keukentje is al een paar dagen niet aangeraakt. Poppen die ze normaal graag mee door de kamer sleept, liggen op haar te wachten in één van onze luie stoelen. Isabel hangt. En hoewel het heerlijk is als ze op schoot wil zitten en ze dan echt voelt als m'n kleine meisje, duurt dit me te lang. Dan heeft ze koorts, dan weer niet. De weekenddokter waar we vanmorgen waren zegt dat het normaal was. De dokter kon na een kort onderzoekje niets alarmerends vinden. En dus gingen we weer naar huis. Om te hangen. En te slapen. En verder te hangen op de bank. Ik hoop dat ze er gauw weer een rommeltje van maakt met haar spulletjes...
14.3.08
Dat zul je altijd zien
Zijn Jeroen en Isabel weer een klein beetje aan het opknappen... word ik ziek... blergh.
11.3.08
Smurfig huis
"Wat zonde toch dat we dat Smurfenhuis niet meer hebben..." zuchten mijn moeder en ik bijna tegelijkertijd, naar aanleiding van de Smurfenhype. En zonde is het, want de AH-Smurfenfamilie had daar best leuk in kunnen spelen. Ik besluit een rondje Marktplaats te doen, met in mijn achterhoofd "Wat is de káns?" en dus niet al te hoge verwachtingen. Maar... wat blijkt? Er is iemand die het verkopen wil... ik breng een bod uit in een mail waarin ik mijn enthousiasme niet door laat schemeren (want dan zou mijn bod wel eens als 'niet hoog genoeg' aangemerkt kunnen worden) en ja hoor... ... nu een paar dagen later is Isabel de kleine eigenaar van een heus jaren '70 Smurfenhuis. Mét balkon. Jeugdsentiment voor mama. Ik vermoed zelfs dat het om precies hetzelfde exemplaar gaat dat ik jaren geleden weggedaan heb. Het heeft in elk geval net zulke gekleurde streepjes en stippels aan de binnenkant...
9.3.08
Wauw!
Ik heb nooit zoveel met "in het echt" als het om Beroemdheden gaat. Toch vind ik het in dit geval méér dan gaaf dat Jeroen en ik nu eindelijk Barry, George, Cesar en Rinus IN HET ECHT bezig hebben gezien. Wauw, wauw en nog eens wauw. Alle nummers (op één na - Pouring My Heart Out Again) die wij wilden horen, kregen we te horen. En wat een show! Vooral de solo van Cesar Zuiderwijk... alsof 'ie met acht armen aan het drummen was. Om kort te gaan en daarbij een inmiddels overbekende uitspraak van Isabel te gebruiken: ik wil nog een keer!!!
7.3.08
Leuke dingen in het vooruitzicht
08-03 Golden Earring 11-03 Bioscoopje 16-03 Zomerhitte in Rotterdam 19-03 Eieren zoeken in de straat 23-03 Pasen vieren 24-03 Weer Pasen vieren 29-03 Visite van Benno/Marianne 30-03 Zomertijd! 07-04 Midweekje weg? 12-04 Op verjaarsvisite 19-04 TIP ½ finale Coverbattle 21-04 Tupperware bij Mariëlle 11-05 Moederdag! 22-05 Tupperware bij Miranda 28-05 Straatspeeldag! 11-06 Vakantie begint! (en dan ben ik vast her en der nog wat vergeten...)
Playmobil
Sinds Jeroen Isabels eerste Playmobil in huis heeft gehaald en ik heb gezien hoe vaak en graag ze daarmee speelt (we wisten het al van bij Oma Els en Opa Ron, maar toch...) is bij mij het eind zoek. Ik speur op de Playmobilwebsite naar al wat ik prachtig vind en heb gisteren bij Bart Smit een aankoop gedaan die ik niet kon laten liggen (want bij navraag aan een medewerkster bleek dat precies die set niet snel meer leverbaar zou zijn) Het Hans en Grietje speelsetje. *zucht* Zal ik Isabel vanavond laat op laten blijven zodat we er nog flink mee kunnen spelen samen? 
Feestgangers
Jaja, we weten met ons allen wel wat feesten is. Zie hier de Orschi-Party-Band. Heb je een feest? Heb je een partij? Bel ons en voor wènug zijn we erbij!
Tuktuk
De tijd dat NS zich alleen bezighield met vervoer per trein is definitief voorbij. Het vervoersbedrijf gaat zich ook bezighouden met de elektrische scooter en de tuktuk. Aldus NU.nl. Nu zie ik regelmatig een vrolijk gele Tuktuk door de stad gaan. Betekent dit dat ik ze over een tijdje ook vooral veel stil zal zien staan?
Uitvaartmuseum
Erg bijzonder om op Leukedingendoen.nl tegen te komen: Wegens omstandigheden geopend, staat er op de deur. In het Uitvaartmuseum kan je terecht voor allerlei tentoonstellingen over, jawel, de dood. Niet echt gezellig zou je misschien denken.. Maar wel interessant. Het Uitvaartmuseum Tot Zover vertelt over de omgang met de dood aan de hand van de vier thema’s Rituelen, Het lichaam, Rouw en herinnering en Momento mori. In Café Roosenburgh kan je na afloop terecht voor koffie met cake.Of "leuk" nu het goede woord is? Maar interessant, dat lijkt het mij ook wel!
6.3.08
Do re mi fa...
Workshops muziek in 2½ uurHet Koorenhuis helpt kiezen! Muziekliefhebbers die overwegen een instrument te leren bespelen of zanglessen te volgen, maar nog twijfelen over de keuze van het instrument of het genre zanglessen, kunnen van november 2007 tot en met juli 2008 terecht in het Koorenhuis. Op zaterdag worden workshops gegeven waarin in 2½ uur kennis gemaakt wordt met een instrument of zangstijl. Er is keuze uit meer dan dertig verschillende muziekinstrumenten (inclusief de eigen stem). De workshops zijn zo opgebouwd dat de deelnemers aan het eind van die 2½ uur al een aardig stukje kunnen spelen. Toen mij een paar maanden geleden het bovenstaande ter ore kwam en ik zag dat het ook mogelijk was je aan te melden voor de workshop "Popzang in 2½ uur" besloot ik me aan te melden. Zingen vind ik erg leuk en hoewel ik geen verregaande ambities op dat gebied heb, leek het me wel eens leuk zo'n zangles te volgen. Het was erg leuk. De groep was gezellig, de docente ook. Leuk was het dus. Nuttig was het wat minder (één van de cursisten had na de zoveelste ademhalingsoefening het gevoel dat ze haar middag aan het verkl... was. Zo ver wil ik niet gaan want ach, wat verwacht je ook in een halve middag?) Het blijkt in elk geval dat als je maar goed ademhaalt, je kunt zingen. Vanuit je buik en niet vanuit je borst. En dan was er nog wat met kopstem... en zo... maar verreweg de meeste informatie ben ik *bloos* weer kwijtgeraakt, want -en dat is al eerder gebleken- zo gemakkelijk leer ik niet meer sinds ik de deur van Schoevers achter me dicht heb getrokken. Of het voor herhaling vatbaar was, of ik nu op zangles wil? Ach, willen wel, maar dat kost zo'n hoop centen die ik er eigenlijk niet voor over heb. Ik hou het bij badkameroptredens en meeblèren met de Orschiband. En dus maakt het eigenlijk niet heel veel uit in hoeverre dat helemaal zuiver is...
Definitely, Maybe
Er stond een actie in de Viva. Zo'n "Bel & Win" exemplaar. Deze keer gaven ze veel bioscoopkaartjes weg. Bijna altijd prijs leek me, zeker als je aan het begin van de week belt. En ja hoor: hebbes! Afgelopen zondag mocht ik dus gezellig met Wendy samen naar Definitely, Maybe. Will Hayes zit midden in een scheiding en zijn dochtertje wil weten hoe hij haar moeder ontmoet heeft. Hij vertelt aan Maya over zijn drie grote liefdes -die hij voor het verhaal schuilnamen geeft- en laat zijn dochter raden met wie hij uiteindelijk getrouwd is. Zou het zijn Emily zijn, het betrouwbare, nette meisje van de middelbare school? Of zijn beste vriendin en vertrouwelinge April? Of de vrijgevochten journaliste Summer?
Terwijl haar vader de puzzel voor haar uitlegt, beseft Maya dat de liefde niet gemakkelijk is, maar dat je, uiteraard met enige inspanning, er wél iets goeds en aangenaams van kunt maken. Met andere woorden: het gaat niet vanzelf, dat happy end... Het was in elk geval een erg leuke film (alleen jammer dat we na afloop geen gratis koffie kregen, haha) En, wat nog meer: deze week stond er wederom een actie in de Viva. Weer bioscoopkaartjes, deze keer voor Zomerliefde. En ja hoor: we mogen weer, Wendy en ik! Over anderhalve week in Rotterdam. Jullie horen wel hoe het was!
Da's ook handig
Ben je benieuwd hoe het is om getrouwd te zijn? Probeer het een dag uit! Bevalt het niet, geen zorgen: jullie zijn maar voor één dag 'in de echt verbonden'. Wed and Walk regelt alles voor je: de ringen, een vintage bruidsjurk, een vintage pak voor de bruidegom, een kunststof boeket, rijst en polaroidfoto’s om mee naar huis te nemen. Na een ontroerende ceremonie stap je met je partner weer naar buiten. Geniet van jullie zeldzame getrouwde uurtjes, want als de zon opkomt, is jullie huwelijk weer voorbij! (WvE)
Je kan trouwen tussen 18.00 en 22.00 uur (alleen met reservering). Reserveren kan via: info@wed-and-walk.com. Een huwelijk kost € 40,-. (via leukedingendoen.nl)
4.3.08
Bijpraten
Zeg... helpen jullie onthouden dat ik jullie snel bijpraat over "Definitely, Maybe" en mijn zangworkshop? Voor ik het vergeet... Het zal dan pas morgen zijn hoor, dat ik erover schrijf... ik ga nu eerst m'n dochter afdrogen! Die komt nu pas (gerimpeld en wel) uit het bad...
3.3.08
Waaghalzen
PieuwvogelMeisje
Hmm...
... en dan kom ik er nu pas achter dat de geluidskwaliteit van het onderstaande TIP-filmpje uitermate slecht is... sollie!
|
@ 
