GEDICHTJE
Veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
voor altijd in ons hart
Dag papa...
WOORDEN * mama van Isabel! * theedrinken * zorgzaam * chocolaatjes * veel en warm douchen met lekkere schuimpjes en zeepjes * drinkontbijt * zee * vers grapefruitsap * kat uit de boom * M&M's * appelsap * CSI * geen rijbewijs * stukjes rijden met Jeroen * Sateetjes eten (bij The Old Jazz) * winkelen * lente * ZOMER * herfst * WINTER * veel prutseltjes in huis * vakantie vieren * opruimerig * één meter negenenzeventig en een half * haat de tandarts hoewel hij erg vriendelijk is * winkelen * kaartjes sturen * internetten * wijntje * gek op dieren * PRETPARK * Wil zo graag een muziekinstrument kunnen spelen * CABARET * dierentuin * ongeduldig * Kippling * MAROUSSIA * met het dekbed op de bank liggen * eigenwijs * fluitende vogeltjes * grote voeten * duizend kleurtjes nagellak * lenzen * voor 's avonds een brilletje * zon * veel bloemen in huis * elke maandag en woensdag vrij * flexibel * denker * uitslapen * tijdschriften lezen * PIZZA (van de Pizzahut) * NIEUWSGIERIG * chineesje halen * géén héél af en toe Frans Bauer * wèl Bløf, Lichterlaaie & Acda en de Munnik * wèl The Eagles, The Rolling Stones & Simon and Garfunkel * ZINGEN (niet mooi - nou en?) * tevreden * véél zekerder dan vroeger * met plantjes en aarde rommelen op het balkon * Triominos spelen * herinneringen ophalen *
... dan ben ik aan het inpakken, uitpakken, schoonmaken, shoppen en inrichten! Wauw, ik heb een blauwe arm van het knijpen... maar het lijkt toch écht te zijn allemaal...
We kijken televisie en zien hoe Bassie en Adriaan als musketiers op een paard zitten. "Dat lijken wel Zwarte Pieten!" zegt Isabel, doelend op de veren op hun hoed. "Nou!" beaam ik. "En ze lijken ook wel een beetje op mama, toch, mama ging toen toch ook paardrijden?" Ik kijk m'n dochter vragend aan. Het is heel even stil. Dan zegt ze: "Nèè... want Bassie en Adriaan vallen er tof niet af..?"
Zo. Hoewel Kerst nog moet beginnen heb ik alle presentjes voor Isabels verjaardag ook al in huis. Je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn. Vandaag heb ik het jaarlijkse Swarovskicadeautje gescoord: een uiltje. Is 'ie niet schattig? Het is dat ik hem nu goed heb ingepakt, anders blééf ik hem uit z'n doosje halen...
Als ik het goed heb zijn dit nog nooit eerder vertoonde beelden. De filmpjes zijn eind oktober opgenomen. Jullie zien hier Isabel met goedzak Tarzan, die ook alles toelaat. Hoewel, alles... echt "alles" wachten we nooit af natuurlijk. Het is zelden nodig geweest tot nu toe, maar waar nodig grijpen we wel op tijd in. Als die keel van Tarzan wel heel erg wordt dichtgeknepen (uit pure liefde natuurlijk) bijvoorbeeld. En als 'ie het echt zat is dan loopt hij weg. En dat is dan weer in het voorleesfilmpje te zien...
In ons nieuwe huis hebben we meer ruimte voor ons doen en laten. Fijn natuurlijk. Er is een vaatwasser, hoera! En een bubbelbad, heerlijk! Nu het ernaar uit ziet dat het dan toch staat te gebeuren volgende week (jáá, De Sleutel!) ben ik vaker dan ooit met mijn gedachten aan De Overkant. En ineens, toen ik een vuilniszak met een zwiep op ons balkon zette, was daar het moment: een rare kriebel in m'n buik, een brok in m'n keel. Jee, dat balkon. Daar heb ik heel wat met plantjes en potjes zitten rommelen. We hadden er ooit nog een ton met vissen staan. En als het heel warm was dan sleepte ik op een vrije dag nog wel eens kussens van de bank ernaartoe om heerlijk in het zonnetje te genieten van een leuk boek. Wat met het balkon begon, was niet meer te stoppen: alle kamers kwamen voorbij (nog een geluk dat dat er in ons fijne minihuis niet heel veel zijn) met als hoogtepunt onze "kastenkamer" die een prachtige metamorfose onderging en tot "babykamer" werd omgedoopt. Ik herbeleefde het moment waarop ik op slag verliefd werd op de muizenbehangrand en dacht terug aan hoe we zorgvuldig meubeltjes uitzochten voor wat het perfecte kamertje moest worden. En aan hoe we, toen de kamer klaar was, bij het ledikantje stonden en ons niet voor konden stellen dat dáárin straks ons kindje kwam te liggen. En aan hoe we niet veel later weer bij dat ledikantje stonden om ons te verwonderen over dat prachtige kindje - onze Isabel. Nu gaan we naar Het Huis Aan De Overkant en krijgt Isabel daar een heuse Prinsessenkamer. Feit is dat ik ons huidige huis nog best zal missen, hoeveel zin ik in die verhuizing ook heb...
Je zult begrijpen dat hier een trotse mama typt. Isabels allereerste kerststukje, gisteren gemaakt op de peuterspeelzaal. Mooi geworden he? Het koekje en het schuimpje zijn al verorberd door onze dochter. Ze heeft het de hele weg van school naar huis volgehouden, dus toen ik het kunstwerk had bewonderd vond ze het wel welletjes en vond ze het niet langer nodig al het snoepbare er nog op te laten...
Bert schreef er vannacht al wat over en ik kan er alleen maar aan toevoegen dat het vanuit het publiek gezien ook geweldig was. Coverage, bedankt voor een topavond!
Naast al het gebruikelijke zaterdagse brachten we vandaag een bliksembezoek aan Naaldwijk. Score: een jurkje, truitje en panty voor Isabel. Die kon ze meteen mooi aan toen we uit eten gingen (na haar schoonheidsslaapje). Zo ongeveer precies nu zal Isabel wel bezig zijn aan een grote toren. Oma Marion en zij hadden namelijk afgesproken dat ze vóór ze gingen slapen nog lekker met de blokken zouden gaan spelen. Isabel blijft dus bij Oma Marion slapen en over een half uurtje staat Martijn hier op de stoep. Dan rijden we met ons drietjes (want Oma Els en Opa Ron die... nee da's flauw om eerlijk te zeggen... die eh... konden niet) naar Vlaardingen waar Coverage een spetterend optreden gaat geven.
Het is me het weekendje wel. Heerlijk!
(En morgen schijnt het mooi weer te worden... eens even bedenken wat we morgen dan voor gezelligs kunnen doen als Isabel weer lekker bij ons is)
"Wanneer het dossier compleet is ligt het in mijn bedoeling de akte op 27 december 2007 te passeren," aldus de notaris. Pffffff... dat zou tijd worden, zeg!
Voor het ultieme kerstgevoel is hier ook dit jaar: Flappie!
Het was kerstochtend 1961 Ik weet 't nog zo goed, mijn konijnenhok was leeg Moeder zij dat ik niet in de schuur mocht komen En als ik lief ging spelen, dat ik dan wat lekkers kreeg Zij wist ook niet waar Flappie uit kon hangen Ze zou 't pappa vragen, maar omdat die bezig was In het fietsenschuurtje moest ik maar een uurtje goed naar Flappie zoeken Hij liep vast wel ergens op het gras
Maar ik had 't hok toch goed dichtgedaan, zoals ik dat elke avond deed Ik was de vorige avond zelfs nog teruggegaan Ik weet ook niet waarom ik dat deed, 'k had heel lang voor 't hok gestaan Alsof ik wist wat ik nu weet
Het was eerste kerstdag 1961 Wij naar Flappie zoeken, vader die zocht gewoon mee Bij de bomen en 't water, maar niet in dat fietsenschuurtje Want daar kon 'ie toch niet zitten? En ik schudde nee We zochten samen, samen tot de koffie De familie aan de koffie, maar ik hoefde niet Ik dacht aan Flappie en dat 't 's nachts zo koud kon vriezen M'n hoofdje stil gebogen, dikke tranen van verdriet
Maar ik had 't hok toch goed dichtgedaan, zoals ik dat elke avond deed Ik was de vorige avond zelfs nog teruggegaan Ik weet ook niet waarom ik dat deed, 'k had heel lang voor 't hok gestaan Alsof ik wist wat ik nu weet
Het was eerste kerstdag 1961 Er werd luidruchtig gegeten, maar dat deed me niet zoveel Ik dacht aan Flappie, m'n eigen kleine Flappie Waar zou die lopen? Geen hap ging door me keel Toen na de soep het hoofdgerecht zou komen Sprak m'n vader uiterst grappig: Kijk Youp, daar is Flappie dan! Ik zie de zilv'ren schaal nog en daar lag 'ie in drie stukken Voor 't eerst zag ik m'n vader als 'n vreselijke man
En ik ben gillend en stampend naar bed gegaan Heb eerst een uur liggen huilen op de sprei Nog een keer scheldend bovenaan de trap gestaan En geschreeuwd: Flappie was van mij! 'k Heb heel lang voor 't raam gestaan Maar 't hok stond er maar verlaten bij
Het was tweede kerstdag 1961 Moeder weet 't nog zo goed, vaders bed was leeg En ik zei dat zij niet in de schuur mocht komen En als ze lief ging spelen, dat ze dan wat lekkers kreeg
Omdat de boom dit jaar niet bij ons in de kamer staat (en er ook niet komt vanwege het feit dat het ernaar uitziet dat we eind december dan toch ein-de-lijk de sleutel van Het Huis Aan De Overkant zullen krijgen en we zonder kerstboom al genoeg aftuig- en inpakwerk zullen hebben) plaats ik hier een filmpje van Sjaak Bral, die zingt over een boom die wél in de kamer staat...
Vanmorgen zat het volgende bericht in mijn Hyves-mailbox:
Je bent uitgenodigd om mee te doen aan dit ambitieuze experiment op Hyves...
Door mee te doen aan de Six Degrees of Separation theorie, willen wij kijken of het mogelijk is om iedereen van Hyves te "connecten". De theorie zegt dat iedereen op deze wereld is verbonden in een ketting van maar 6 andere mensen (schakels). Het zou dus zo kunnen zijn dat er maar 6 mensen zitten tussen jou en die bekende Nederlander!
Om deel te nemen aan dit experiment moet je het volgende doen:
1) Word lid van deze Hyve. 2) Klik op "Vrienden uitnodigen" in het menu aan de linker zijde. 3) Selecteer al je vrienden (om het experiment te laten slagen, is dit van belang). 4) Klik op "Verstuur"
Zo het is gelukt.
Succes,
Sjef de Groot (Het Google Team)
Toen ik het had gelezen, fronste ik mijn wenkbrauwen en dacht alleen maar "wáárom?" Waarom wordt die BN-er er weer bijgehaald? Oe... 'maar' zes mensen die tussen mij en Robert JensenCaroline TensenLinda de Mol (ik probeer hier een waanzinnig interessante BN-er neer te zetten, maar het lukt me even niet...)
Wanneer is iemand interessant genoeg om een BN-er te zijn? Als je vorige week nog achter de kassa bij Albert Heijn zat, maar nu meedoet aan Idols? Als je eergisteren nog hypotheekadvies aan een klant gaf, maar nu in de Gouden Kooi zit? Of als je een aardige staat van dienst hebt opgebouwd en minstens drie goedbekeken amusementsprogramma's hebt gepresenteerd?
En als je nou een BN-er ontmoet, maar je kent hem niet? Tim Akkerman van Di-rect is op een vrouw afgestapt die hem niet kende en nu zijn ze getrouwd. Over Tim gesproken: ik ben één van de gelukkigen die maar één schakel tussen mij en een BN-er heeft. Met zijn broer Bas heb ik onlangs nog herinneringen opgehaald in een knus restaurantje - wij waren klasgenoten, jaren terug. Wáánzinnig interessant natuurlijk, ik ken De Broer Van. Goh. Dat ik m'n broodje zonder trillende handen op heb kunnen eten... en dat ik geen thee heb gemorst...
Dat brengt me bij de zeepbel van Hyves. Want veel van die vrienden: kén je die wel? Ken je ze vaag van vroeger nog, zijn het echte vrienden van nu of werken ze toevallig in hetzelfde bedrijf waar jij werkt?
Het zal duidelijk zijn dat ik niet veel waarde hecht aan dit experiment. Ik geloof het wel hoor, dat er maximaal zes schakels zullen zitten tussen jou en alle andere personen. Zeker als je niet zo nauw kijkt. Ik heb wel eens poffertjes gegeten met Dinand Woesthoff (er zaten heel wat tafeltjes tussen, hij zat er met zijn zoon en ik was er met mijn dochter en mijn moeder) - zou ik hem nu toe kunnen voegen als dikke vriend op Hyves?
Verras je vrienden met Romeo en Julia in jouw slaapkamer. Een toneelstuk met humor en drama en vooral barstensvol spetterende liefdesverklaringen. Een verboden liefde tussen twee veertigers die elkaar in een singelsbar hebben gevonden. Ze zijn voor elkaar geschapen. De gelieven hebben elkaar niet verteld dat ze al getrouwd zijn met mensen voor wie ze niet gemaakt zijn. Net als bij Shakespeare kan dat niet goed aflopen.
Bijzonder is het wel, zo'n culturele uitspatting in eigen slaapkamer. Beetje duur alleen, zo heb ik gehoord...
09 december 2007, Den Haag - Op zaterdag 8 december vroegen Xander de Buisonjé en Paul de Leeuw in het programma Mooi! Weer De Leeuw aandacht voor de Unicef-actie tegen clustermunitie.
Unicef vraagt ter ondersteuning van de actie handtekeningen op de website www.unicef.nl. Na het tekenen van een petitie treedt Xander op in een videoclip, waarin hij speciaal voor de ondertekenaar het lied 'Nooit meer Bang' zingt.
Na de oproep in Mooi! Weer De Leeuw heeft www.unicef.nl zo veel bezoekers gekregen, dat de site tijdelijk overbelast is geraakt. Inmiddels is hij weer goed bereikbaar. (Unicef.nl)
Een eervolle vermelding voor Trouble in Paradise en Ignition. Zij hebben er vanavond weer een heus feestje van gemaakt en er is (naar ik begreep vooral mede dankzij Martijn) een flink bedrag opgehaald voor het goede doel. Mooi zo! En dan ga ik nu in bed nog even nasuizen...
Laatst kreeg ik een mailtje waar ik erg blij van werd. Door Lisette werd ik gevraagd een column te schrijven voor de website van haar gastouderbureau! Zeer vereerd ging ik meteen aan de slag. Het resultaat (om te beginnen een bekend verhaal voor de trouwe lezers... maar de volgende wordt spiksplinternieuw) lees je hier! Stoer hè?
Bij het zien van deze foto komt het weer helemaal terug. Ik tussen de Ardense kiezels, zwevend tussen leven en dood, overal paardenbenen om me heen en toen het moment waarop ik dacht: "Is het een vogel? Is het een vliegtuig? Nee... het is... SUPERMARTIJN!"
(Overdrijven is ook een vak... ik weet het... en wat nog meer: we hebben zoals je ziet weer een geslaagde surprise-avond achter de rug!)
Aanstaande zaterdag zijn Xander en Margot bij Paul de Leeuw te gast. Ze hebben namelijk een wens: dat zoveel mogelijk mensen NEE zeggen tegen clusterbommen. Xander gaat NIET zingen maar juist iedereen oproepen naar unicef.nl te gaan, zijn (Margots) nummer te downloaden en te tekenen.
Mooi! Weer de Leeuw wordt zaterdag uitgezonden op NED 1 om 20.30 en zondag Mooi! weer de Leeuw: The Day after om 21:20
@ 
