|
28.2.07
En... actie!
 
27.2.07
Wie doet er mee?
 Een hele dag geen computer aan. Jeminee. Wat moeten we dan? Zaterdag 24 maart. Hopelijk schijnt het zonnetje, dan kunnen we eropuit! Als iemand leuke tips heeft wat andere Pieuwvogellezers die dag - zo zonder computer - zouden kunnen gaan doen, plaats het gerust in het commentaarboxje!
26.2.07
Glim, glim
We (=Isabel, mijn moeder en ik) zaten even in een restaurantje te lunchen. Nou ja, even... Isabel deed een eeuwigheid over haar "omaletje" (die ze zelf bij 'de mevrouw' had besteld - niet met "mag ik" en "alstublieft", maar gewoon met "Vrouw! Omaletje!") Aan het tafeltje achter ons zat een deftig echtpaar. Ik had net mijn laatste hap brood doorgeslikt toen ik ineens twee handen op m'n schouders voelde en rechts van mij een gezicht zag opduiken. Het was de deftige dame. "Mag ik u complimenteren met uw dochter en met uw opvoeding? Geweldig! Dat zie je niet vaak dat je zo'n kleintje kunt meenemen naar een restaurant." Ik zei dat dat leuk was om te horen en we keuvelden nog wat over de kleinkinderen van de dame en heer, die als vanzelf óók zo goed waren opgevoed. Isabel zwaaide even later gedag en het echtpaar verdween achter een rijtje planten. Ze waren nét op tijd weg... zo konden ze de dikke boer niet meer horen die Isabel liet ontsnappen... hmm... da's nog een klein schoonheidsfoutje dat we met nog een beetje extra opvoeding weg moeten poetsen...
Nisk
"Isabel, wil je wat drinken?" "Nee... nisk..." Daar moest ik even twee tellen over nadenken... Nisk, haha... die gaat later vast ook "weps" zeggen.
25.2.07
X Factor
 Kunnen we dan nu snel weer die geinige auditierondes krijgen..?
23.2.07
Kriebels
NIJMEGEN - Bij het wandelevenement de Vierdaagse in Nijmegen zal dit jaar een andere startprocedure voor de wandelaars van de 40 kilometer gelden. De hele groep individuele 40 kilometer wandelaars, ongeveer 24.000 deelnemers, worden over twee starttijden verdeeld. Groep één start tussen 05.15 uur en 06.00 uur, groep twee vertrekt een uur later.
De organisatie maakte de wijziging vrijdag bekend. Ze hoopt met de verandering onveilige situaties, irritaties bij wandelaars vooraf en opstoppingen direct na de start te voorkomen. (stukje artikel van NU.nl)Andere startprocedure? Huh? Oh ja, starten... oh nee... ik doe niet mee! Waarschijnlijk is er nog "iets" in mijn systeem blijven hangen door de niet afgeronde vierdaagse van vorig jaar. Ik denk steeds dat ik er nog "iets" mee moet. Het tegendeel is waar. Dat in tegenstelling tot mijn schoonmoeder, met wie ik vorig jaar die gevreesde 1-daagse liep. Zij gaat dit jaar weer lopen! Petje af! En het tweede petje is voor mijn schoonvader, die deze keer met haar meeloopt. Ergens kriebelt het wel. Als ik het ongetraind zou kunnen doen dan zou ik me zeker inschrijven. Die vier daagjes... Maar ik weet dat er een hele hoop oefenwandelingen aan vooraf gaan. Die de eerste tijd een paar uurtjes in een weekend kosten en de laatste periode een hele dag. En ik heb het naar de achtergrond verschoven, maar vorig jaar waren er toch een hoop momenten waarop ik juist tegen die trainingen opzag. Mooie routes, leuk gezelschap, maar... ik moest Isabelletje weer missen. En dat moet ik al drie dagen in de week... Dus, wie weet in de toekomst dat ik ook een keer die vier hele dagen ga lopen. Als Isabel op school zit. Of op zichzelf woont. Maar nu even niet!
Voor Isabel, van...
Mijn moeder had een boekje voor Isabel gekocht. Voorin het boekje stond "voor..." en "van...", hetgeen mijn moeder braaf had ingevuld. "Voor Isabel, van Oma" Samen met haar kleindochter had ze het een paar keer hardop voorgelezen. Na een keer of wat zei ze "Voor Isabel, van..." en keek Isabel verwachtingsvol aan. Die wist wel wat er na die van moest komen... vol overtuiging maakte ze dan ook af: "Oorsjot" 
Stemmen
Ik ben eruit: ik stem niet meer. Geen zin in omdat ik er geen vertrouwen in heb dat mijn stem zin heeft. Bij de landelijke verkiezingen in de toekomst wil ik er misschien nog wel een blancootje ingooien of wie weet denk ik er tegen die tijd toch anders over. Maar de verkiezingen op 7 maart laat ik aan mijn neus voorbij gaan. Toch wilde ik jullie dit filmpje laten zien. Omdat ik het origineel bedacht vind en omdat ik Jan Marijnissen een leuke vent vind. Niet om op te stemmen, maar om een bakkie mee te doen of zo...
Auto kwijt
Vanmorgen hoorden we het kraken in Jeroens hoofd: waar had hij twee dagen geleden de auto geparkeerd? In ons wijkje is het eerder regel dan uitzondering dat 'ie ergens in een zijstraat moet worden gezet. Veel plaats voor de deur is er nu eenmaal niet, zeker niet als je na zessen thuiskomt. Jeroen mijmerde hardop. "Waar heb ik de auto neergezet?" Isabel kwam met het meest logische antwoord: "Buiten!" En verdomd... daar stond 'ie nog ook...
22.2.07
Luchtballon
Oe... ik ben zo jaloers op het Postbankmeisje! Wat een superdraaidag moet zij gehad hebben, al die takes in een luchtballon... Gelukkig was het met Jan en niet met Joeri, want dan was ik he-le-máááál jaloers geweest!
Jouw vrouw, mijn vrouw
Roken. En dan ook nog wiet?! Dat is echt zo slecht voor dat kind.
Geen vaste bedtijd?! Wat slécht!De moeder leest zich in in haar nieuwe gezinssituatie voor 10 dagen. Eén en al commentaar. Vervolgens heeft ze door haar deelname aan het programma wel haar twee kinderen overgelaten aan een volslagen vreemde. Precies die vreemde die wietwalmen rondom haar zoontje door de vingers ziet en precies diegene die geen vaste bedtijd heeft ingesteld. Over slecht gesproken...
Eind september!
Eind september, eind september... hmm... dat duurt nog best lang he? Ik ben toch al een beetje aan het aftellen geslagen, want: eind september vindt er weer een mega-gezellig Orsgod-familieweekend plaats! Ditmaal niet in zomaar een huis of boerderij, nee... we gaan naar een heuse villa! En dat moet in ons de acteurs en actrices wakker maken: zullen we Floddertje spelen, please? 
20.2.07
Honderden babybotten in tuin ziekenhuis
De Indiase politie heeft in de tuin van een christelijk ziekenhuis bijna 400 botten van pasgeboren kinderen of foetussen gevonden. De politie vermoedt dat in het ziekenhuis in de stad Ratlam in de deelstaat Madhya Pradesh illegale abortussen werden uitgevoerd op vrouwen die een meisje verwachtten of dat pasgeboren meisjes werden omgebracht. In India hebben veel ouders liever een zoon dan een dochter. Jongens worden beschouwd als toekomstige kostwinners, terwijl ouders voor meisjes later een bruidsschat moeten betalen. De botten zijn voor forensisch onderzoek overgebracht naar een laboratorium in Bhopal. (Waarmaarraar.nl)Brr... wat afschuwelijk zoiets.
19.2.07
Beachbabe
nu het beachwéér nog...
18.2.07
De Taart met de Twee Kaarsen
Knuffelen met Nijn
Verjaarsochtend
De jarige met papa Bumba
hieperdepiep...
HOERA!!
 Alles is klaar voor het grote feest. MorgenStraks eens zien hoe ze alle slingers, taart en aandacht vindt!
16.2.07
Nog twee nachtjes slapen
 Het kriebelt. Onze dochter wordt bijna twee. Twéé! Het is een ander soort kriebel dan vorig jaar, toen ze bijna één werd. Deze kriebel is meer ontspannen. Pff, zo'n verjaardag, dat hebben we allemaal al eens meegemaakt. Vorig jaar moest alles precies zoals ik het in m'n hoofd had. En zo ging het gelukkig ook! Een perfecte eerste verjaardag moest het worden en dat werd het. Zo'n tweede verjaardag is al anders merk ik. Hoewel ik om me heen hoor dat het ook anders kan: er zijn mama's die juist nu meer emotioneel zijn dan een jaar geleden. Natuurlijk zal ik dit weekend ook wel even de "oude" albums erbij pakken en het kraamboek nog eens doorbladeren. Misschien word ik daar zelfs wel een momentje een beetje weemoedig van. Maar boven alles heb ik gewoon heel veel zin in een feestje. Isabel is bijna twee! Hoera! Hoera! Oh ja... en die stoel... die heb ik in m'n enthousiasme alvast in elkaar geknutseld. Ik heb hem verstopt in de badkamer. Nu zorgen dat ik een ander plekje vind als ze vanavond in bad gaat en haar tandjes poetst...
Doe dan!
Hij is me weer ter oren gekomen, de zin "He Nathalie, heb even op je weblog gekeken. Leuk joh. Jij kan zo leuk schrijven, daar moet je echt iets mee doen!!" Of eigenlijk kwam hij mij ter ogen, want het was een getypt berichtje. Daar moet je iets mee doen. Ik doe me suf! Wat me echt (écht!) leuk lijkt is een column in een tijdschrift-voor-papa's-en-mama's. Met ons kleine inspiratiebronnetje in huis rollen de woorden vanzelf een column in. Ik heb ze allemaal aangeschreven: de Kinderen, de Ouders van Nu, de Groter Groeien, de Viva Mama. Van allemaal kwam keurig een reactie terug, die ik met spanning opende. Mijn record van het opsporen van het woordje helaas: twee seconden. Helaas. Heláás hadden ze allemaal geen plekje in hun blad voor een nieuwe columnist. Mijn "sollicitaties" zijn in portefeuille verdwenen. Als ze daar net zo mee omgaan als onze afdeling personeelszaken dan vrees ik dat ik daar nooit meer uitkom. Eén reactie was ronduit zuur te noemen: ze vonden mijn stukjes (ik had ze verwezen naar de dagboeken bij Prenatal) erg leuk, maar... er was nét een nieuwe columnist aangenomen. Grr. Daar moet je iets mee doen. Nou ja, ik 'doe' mijn PieuwvogelWeblog natuurlijk en ben blij met alle lezers die elke keer weer terugkomen om de nieuwtjes te lezen. Hopelijk blijven jullie dat nog lang doen (ook als ik misschien wel nooit beroemd wordt  )
15.2.07
Wees teleurgesteld
of haal opgelucht adem
Het idee van zelf een Bumbataart maken is van de baan. Ik kan niet op tijd aan (alle juiste kleuren) marsepein komen. De kleuren waar ik wél aan kan komen kosten iets minder dan vier euro per ons. 100 gram roze, rood, oranje en zwart, 250 gram huidskleur en 500 gram geel... reken maar uit. Voor dat geld alleen al koop ik nog een extra kant en klare taart bij de Hema. Met zekerheidsgarantie dat hún taart hoe dan ook lukt! De visite van komende zondag kan opgelucht ademhalen dus: jullie zijn geen proefkonijnen meer! Maar wees gewaarschuwd: volgend jaar ben ik op tijd met al mijn bestellingen en komt er alsnog een (heerlijke??) zelfgemaakte taart. De deegroller heb ik al in huis...
14.2.07
Joehoe, Zuidwestergangers!!
Zo ben je een beetje aan het kletsen met oud-klasgenootjes op Hyves en zo zit je midden in de organisatie van een reünie. Als niemand anders het doet moeten we het zelf maar doen, nietwaar? Dus: ben je of ken je iemand die ongeveer tussen 1983 en 1990 op basisschool De Zuidwester aan de Marterrade in Den Haag heeft gezeten? Meld je dan!
13.2.07
Join hands for Joaninha
Jullie aandacht en medewerking graag! Unicef voert al sinds november actie voor aidswezen, en heeft daarmee al veel kinderen kunnen helpen. Maar we zijn er nog niet! Als we op www.joinhands.nu 325.000 deelnemers bij elkaar krijgen voor een virtuele menselijke keten van Hilversum (onze special representative Edwin Evers) naar Mozambique (Joaninha), dan schenkt postbedrijf Selekt Mail de 250.000 geboortewijzen die we in Mozambique nog nodig hebben. Met als resultaat dat we aan het einde van de actie 325.000 aidswezen de hand hebben kunnen reiken. En jullie kunnen ook helpen! Ga naar www.joinhands.nu en nodig online al je vrienden uit, zodat we van deze actie een succes kunnen maken!
11.2.07
Lang zal 'ie slapen
Soms horen we ergens vanuit een hoekje wat gemurmel. Het lijkt dan erg op "lang zal ze leven" en uiteindelijk vernemen we een "gloria" en een "hiep hiep hoera" aan het eind. Kennelijk is Isabel al erg aan het oefenen voor volgende week. Net hoorde ik achter mij een apart variant: "lang zal 'ie slapen..." Ach ja, niets mis met een lange nacht tenslotte...
Spuit 11
Laat ik er nu net pas achter komen dat Freek van Muiswinkel (voor mij met name bekend van Baantjer) de vader is van Erik van Muiswinkel?! In het kader van de meerdere hondjes die Fikkie heten heb ik daar eerder nog nooit bij stilgestaan. Toevallig zag ik Freeks grafsteen (hoe luguber) voorbij komen op deze site. Er stond een foto bij en dat was voor het eerst dat ik dacht "Goh, zou het familie zijn van..." Ineens viel me een gelijkenis op.  Oh ja... en dat ik op die bewuste site ronddobberde heeft geen diepere betekenis hoor, was louter toeval... en ik ben er ook snel weggegaan... dooie boel...
Generale repetitie
 En Ernie mocht de hoed óók even op!
10.2.07
Taart
Goed, de beslissing is genomen: ik ga zelf een verjaardagstaart maken voor Isabel. Zoveel taarten heb ik in m'n leven nog helemaal niet gebakken en dit wordt geen simpele appeltaart - visite: wees gewaarschuwd! (En oh ja... voor jullie je nu massaal gaan afmelden, je hóeft geen stukje te nemen natuurlijk) Van de week moet ik dus even een illegaal bezoekje aan de Makro brengen (allerliefste zwager - help je onthouden dat ik je pasje mee moet nemen vanavond?) om marsepein in te slaan. Jaja, dat wordt wat. Foto's van The Making Of zijn uiteraard binnenkort hier te vinden...
9.2.07
Cadeautje
Ergens volgende week krijg ik een nieuwe telefoon. Jeroen heeft hem voor mij besteld. Ik wist van niks. Om heel eerlijk te zijn had ik liever een gezellige ladyphone gehad, maar ja... deze stoere zwarte "manphone" heeft ook wel wat.  Als je er maar mee kunt filmen fotograferen agendabeheren bellen, zeg ik dan altijd maar!
8.2.07
Naar school
 Een gesprek. Een rondleiding. Een goed gevoel. Even later staarde ik naar het inschrijfformulier waar Jeroen z'n handtekening onder zette. Isabel ingeschreven voor de basisschool. Jeminee. In oktober gaat ze een ochtend en een middag naar de peuterspeelzaal, om aansluitend daaraan (gelukkig 'pas' in 2009) naar groep 1 te gaan. Wat gaat dat hard!
Anekdote
gastlog door Jeroen
Vanmiddag hoorden we Isabel vanuit de gang (het hoekje bij haar kamertje) ineens heel paniekerig roepen: “Mamaaa, mamaaaa! Komen…” We begrepen er niets van, want ze stond zo niet-begrijpend, bijna beteuterd, naar de badkamer te kijken. Toen we kwamen vragen wat er aan de hand was, wees ze richting de badkamerdeur en zei ze vol medelijden: “Tarzie…”, hetgeen inmiddels de alternatieve peuterbenaming van onze kat Tarzan is… We keken naar de deur en zagen op ruim een meter hoog de (donkerblauwe) ceintuur van mijn badjas uitsteken. Die was kennelijk tussen de deur gekomen toen een van ons die dicht deed en we konden ons levendig voorstellen dat Isabel helemaal in de war was; Tarzan hangt immers niet dagelijks met zijn staart op ruim een meter hoog tussen de deur en deurpost van de badkamer! Heerlijk, kinderen!
7.2.07
Jammer
Van de leukste schrijfwedstrijden ben ik meestal veel te laat op de hoogte...
Weer wat geleerd
Met twee lepels is het mooi muziek maken, zo leerden we vanavond tijdens de Irish Folk Avond in Lokaal Vredenburg. Het was erg gezellig... ik heb zin in onze vakantie eind mei/begin juni!
5.2.07
A-Team
vervolg op vietnamveteranen op herhaling
Je moet er een week lang reikhalzend naar kunnen uitkijken en het op het schoolplein kunnen naspelen. Dat The A-Team komt nooit meer terug. Iedere dertiger met een nostalgische inborst zal derhalve een keuze moeten maken: die tussen herinnering en herhaling. Goed, ik heb gekozen: leve de herhalingen! Murdock blijft nog altijd mijn favoriet...
Isabel en haar keuken
Isabel is een beetje ziek. Ze heeft heel, heel erg moeten hoesten vandaag. Zo erg, dat ze ervan moest overgeven. En daar werd ze weer hangerig van. Als een zielig muisje viel ze in m'n armen in slaap. Toevallig kreeg ze van de buurvrouw een boodschappenkarretje, dat van buurmeisje Lisa is geweest. Ik bedacht me dat er bij ons verjaardagscadeau voor Isabel prachtige boodschapjes zaten... Eén en één is twee: een ziek miepie in huis en een mama met een cadeau dat achter het gordijn stond te branden (da's weer eens wat anders dan dat het in je zak brandt...) Isabel heeft alvast één verjaardagscadeautje gekregen dus. Bijkomend voordeel: ze kan er nu twee weken langer mee spelen...
Vietnamveteranen op herhaling
Hoe herkenbaar, meneer Paul de Lange van NU.nl heeft het mooi omschreven: RTL7 herhaalt sinds kort dagelijks The A-Team. Wat blijft er na twintig jaar over van wat voor een generatie kijkers dé jeugdserie was?
In 1985 bracht de paus een bezoek aan Nederland. Een jaar eerder deden drie leden van The A-Team hetzelfde. In mijn herinnering maakte het bezoek van de tv-helden meer los dan dat van de paus. En terecht, want wie kon er nou eigenlijk beter problemen oplossen? Alleen al de beginwoorden van de tv-serie bewezen dat:
"If you have a problem, if no one else can help and if you can find them, maybe you can hire The A-Team." De gemiddelde dertiger zet na deze woorden moeiteloos de tune van The A-Team in. Het is de herkenningsmelodie van een generatie.
Al valt te betwijfelen of de ondertitelaar daartoe behoort. Die vertaalt doodleuk: "Als u een probleem hebt, waar niemand u bij kan helpen, bel dan het A-Team." Terwijl iedereen weet: The A-Team kon je niet bellen. Wie een probleem had, moest maar zien dat hij via via iemand tegenkwam die kon wijzen op het groepje voortvluchtige Vietnamveteranen. Het hoorde bij het mysterie dat rond 'the soldiers of fortune' hing.
Wat blijft daarvan over als je de afleveringen een ruime twintig jaar later terugkijkt? In De Wereld Draait Door maakten recent twee kijkers-van-toen de kampen duidelijk. Sophie Hilbrand verzuchtte dat het zo tegenviel. Acteur Mimoun Ouled Radi reageerde fel: "Hoe kan je dat nou zeggen? The A-Team is te gek, man."
Na twee weken herhalingen valt voor beide kampen veel te zeggen. De begintune wekt nog steeds een verwachtingsvolle spanning op, al is het vooral de herinnering aan die spanning. Murdock is nog steeds een ongeëvenaarde mafketel, Hannibal en Face zijn nog steeds coole gasten en B.A. eh..., tsja, B.A. is wel erg over de top.
Maar het voornaamste minpunt: het lijkt wel uren te duren. Voordat het verhaal een beetje is opgebouwd, zijn we zo tien minuten verder. En het uitweiden van Hannibal over zijn befaamde plannen, hoe goed die ook 'together' komen, had achteraf gezien een stuk korter gemogen. Mijn neefjes van rond de tien lukt het niet een aflevering uit te zitten; het gaat hen veel te langzaam. Ik kan ze geen ongelijk geven.
Misschien is het maar goed ook als jongeren van nu het niet oppikken. Zo behoort The A-Team exclusief toe aan een generatie tv-kijkers. Die begrijpt waar het over gaat als generatiegenoot Hans Teeuwen zegt: "und der Vierter, der heißt Gesicht". Dertigers die als ze een bestelbusje huren het liefst een zwarte willen, om dan met zijn allen tegelijk de tune aller tunes door het busje te laten schallen.
Eigenlijk is het dagelijks programmeren van The A-Team om zes uur 's avonds een gotspe. Het hoort na zevenen te worden uitgezonden, aangekondigd door een TROS-omroepster als Ellen Brusse en voorafgegaan door een jaren-tachtig-programma als De Eerste De Beste. Zonder zwevende reclameblokken, laat staan onderbrekende reclames.
Je moet er een week lang reikhalzend naar kunnen uitkijken en het op het schoolplein kunnen naspelen. Dat The A-Team komt nooit meer terug. Iedere dertiger met een nostalgische inborst zal derhalve een keuze moeten maken: die tussen herinnering en herhaling.
Is er dan niets wat ze niet kan?
vervolg op consultatiebureau
Oh jawel... ze kan bijvoorbeeld de G niet uitspreken! "Maffe niet" is "mag niet", "Noffe keer" is nog een keer... Weet je wat het is? Ik kijk eigenlijk alleen maar naar wat Isabel doet en kan. En omdat ik dat niet zozeer vergelijk met andere kindjes, ben ik me van geen kwaad bewust hoe dat over kan komen op anderen (want het kan zomaar anders opgevat worden). Neem nou die G... er zullen heus kindjes zijn die dat wél goed doen, maar... Isabel zoekt het maar lekker op haar eigen tempo uit. Die andere kindjes, die zie ik niet echt... Onthoud: als je mij in de toekomst ziet loggen over mijn fan-tas-tisch-e* dochter, bedenk dan vooral dat het gewoon komt omdat ik dan verbaasd denk "jee, kan ze dat ook alweer?" En die verbazing zou even groot zijn als ze op haar veertiende pas voor het eerst tot tien zou tellen... * En fantastisch? Natuurlijk is ze fantastisch! Elke moeder vindt haar eigen kind(eren) toch fantastisch? Heb niet het idee dat ik daar zo'n uitzondering in ben...
4.2.07
Feestbeest
Ik heb een naam hoog te houden als fan van het allereerste uur, dus daarom begin ik maar met een link naar Trouble in Paradise én met de mededeling dat de band te boeken is voor feesten en partijen! Feest gegarandeerd! 
(En mocht deze link na een paar nieuwe postjes zijn weggezakt dan zijn ze nog te vinden bij de linkjes hier links)We hebben een reuze gezellige avond achter de rug. Francisca vierde haar éénentwintigste verjaardag met een dubbel feest: één voor de oudjes (ongelofelijk, maar daar hoorde ik dus ook al bij...) en één voor de jonkies (die zo rond de eenentwintig waren dus. We vermaakten ons prima (er was in ons zaaltje goede live-muziek... van Trouble in Paradise... je weet wel...  ) Intussen hoefden wij ons geen zorgen te maken over onze dochter. In eerste instantie zou ze logeren bij oma Marion, maar omdat ze zo verkouden was geworden hebben we er een avondje bij oma van gemaakt: na het feest zouden we Isabel weer ophalen, zodat ze - als ze 's nachts snotterig wakker zou worden - lekker bij haar mama kon slapen. We dachten in elk geval wel dat ze daar even naar bed zou gaan... verkeerd gedacht. Kwart over twaalf haalden we haar op: ze was de hele avond wakker geweest, slapen wilde ze écht niet en omdat ze toch niet de hele nacht zou blijven had mijn moeder dat maar door de vingers gezien. Eenmaal buiten had onze kleine dame de grootste praatjes. Ze zag de maan en de sterren en kletste honderduit (hetgeen niet opschepperig bedoeld is  ) We besloten dat we nog heel even langs de feestlocatie zouden rijden om iedereen nog even gedag te zeggen. En dáár had Isabel wel oren naar! Zodra ze de eerste tonen van de muziek hoorde begon ze te swingen en daar hield ze tot een uur of twee (  ) niet meer mee op. Elke keer als we haar op wilden pakken riep ze "Nee, nee, nee, zelf dansen!" Uiteindelijk, omdat mama en papa toch wel moe geworden waren en het feest toch écht afgelopen was, zijn we naar huis gegaan. In de auto viel Isabel als een blok in slaap en werd vanmorgen om een uurtje of tien wakker. "Maaama!" Toen ik haar vroeg wat ze gisteren had gedaan, riep ze meteen "Dansen!!"
3.2.07
Consultatiebureau
Over twee weken moet Isabel weer langs het consultatiebureau. In de oproep die we kregen is een vragenlijst opgenomen. Een lijstje met vragen over kinderen tussen de 1 en 6 jaar. Als de ouders twee opeenvolgende vragen met 'nee' hebben beantwoord kunnen ze stoppen met invullen. Onze eerste 'nee' komt bij vraag zeven. Vier woorden in één zin zegt Isabel in principe niet. Wel "Isa muts op." of "Mama laarsen aan." Maar dat zijn er drie, zoals in vraag zes genoemd werd. Maar dan vraag acht: kunt u ongeveer de helft van wat uw kind zegt verstaan? Ja hoor en wel meer dan dat ook. Vraag negen, of Isabel wel eens spontaan een verhaaltje vertelt, daar twijfel ik over. Ze vertelt zeker wat ze meemaakt (door de telefoon) of gedaan heeft (als ze bij oma en opa is geweest), maar dat doet ze in steekwoorden, niet in een verhaaltje. Toch een 'nee' dus. Vraag tien gaat over het navertellen van een verhaal aan de hand van plaatjes. Ik denk dat dit de tweede 'nee' gaat worden. Ze kan wel opnoemen wat er op de plaatjes staat en gebeurt, maar weer twijfel ik erover of ik dat als een verhaal mag zien. Ik ben benieuwd hoe ver ze "volgens het boekje" moet zijn. Een paar maanden geleden hoefde ze pas drie woordjes te kennen. Ze wist er véél meer. Ik vermoed dat ze nu in totaal ongeveer tien woordjes zou moeten kunnen, zoals in vraag drie gesteld wordt. Tien woordjes, tss. Ze kan tot tien téllen en daarmee heeft ze die tien woorden gelijk al gehad. Of tot tien? Eigenlijk telt ze al een paar weken tot "nefentien". Moet ik even doorgaan? Mama Papa Oma Opa Oom Tante Opapa OpaOpa Pap Boterham Brocolli Pasta Bloemkool Ham Kaas Pindakaas Jam Olijfje Fruit Appel Peer Druif Ananas Mandarijn Framboos Drinken Melk Water Appelsap Limonade Bier Whiskey Wijn Muziek Dansen Fluit Piano Gitaar Banjo Viool Trommel Harp Kleuren Rood Groen Geel Grijs Paars Roze Wit Zwart Blauw Oranje Dieren Poes Hond Schaap Aap Olifant Tijger Leeuw Geit Vis Koe Beer Kip Haan Kuiken Varken Vogel Hoog Laag Kijk Let op Huis Glijbaan Schommel Wip Lamp Licht Donker Buiten Binnen Laarsen Schoenen Spelen Lopen Poppetjes Pop Bord Beker Lepel Vork Mes Foto Knippen Kapper Haar Ogen Oren Neus Mond Lippen Kin Tanden Wangen Nek Schouders Billen Plasser Buik Navel Voeten Tenen Handen Vingers Benen Armen Botten Vallen Gieter Bomen Bloemen Ruiken Jarig Naam Dat zijn honderdzesentwintig woorden. En dan ben ik er nog een hoop vergeten. Zoals laptop. En dan reken ik ook alle namen van familieleden, vriendinnetjes, huisdieren en poppen niet eens mee. Voor het geval jullie het nog niet doorhadden: onze dochter is slim! (En mooi... en lief... en grappig... zoals ze zelf altijd zegt...)
2.2.07
Korte metten
Nederlandse spammer krijgt boete van 75.000 euro
Vrijdag 2 februari 2007, 10:23 - De OPTA heeft een recordboete van 75.000 euro opgelegd aan een Nederlander wegens het versturen van spam.
De spammer, een privépersoon uit Noord-Holland, heeft volgens de telecomautoriteit minimaal negen miljard spamberichten verstuurd waarin werd geadverteerd voor onder meer erectiepillen, pornosites en seksartikelen. De spammer heeft met zijn acties naar schatting ruim 40.000 euro verdiend.
De spammer maakte gebruik van lijsten met e-mailadressen waaronder ook veel adressen van privépersonen. Hoe hij aan die lijsten kwam is voor de OPTA een raadsel. Ook maakte de spammer gebruik van 'dictionary attacks' waarbij e-mailadressen willekeurig worden gegenereerd.
Volgens de OPTA is de boete extra hoog omdat de spammer gebruik maakte van zogeheten proxies om te voorkomen dat zijn identiteit achterhaald kon worden. Om 'onzichtbaar' te zijn, huurde de man bij het Amerikaanse computerbedrijf Managed.com circa tien servers vol met miljoenen e-mailadressen en speciale spamsoftware als Darkmailer, schrijft het Algemeen Dagblad.
De OPTA spreekt van de hoogste boete die in ons land wegens overtreding van het spamverbod is opgelegd. Spam versturen aan particulieren is sinds mei 2004 verboden. De OPTA verzamelt klachten over spam op de site www.spamklacht.nl. (webwereld.nl)
1.2.07
Eindelijk
Roos, niet lachen!Eindelijk, na al die jaren heb ik dan een bedankje gekregen voor mijn valentijnskaartje aan de-grote-liefde-die-nooit-mijn-grote-liefde-heeft-kunnen-worden-omdat-hij-populair-was-en-ik-een-grijze-muis... Lang leve Hyves!  
|
@ 
