Er was een man met zeventien complexen
En elke avond telde hij ze na
Want hij wou weten: hekseniet of hekse
Als hij ze dan weer had, dan zei hij: "Ja!"
Maar oppunavond warentur maar zestien
Zun vrouw zei: "Kijkus in je andere broek"
Maar hij sprak heel beslist: "Nou geen gekles, Fien
Ik benniegek, mun zeventien is zoek!"
Hij dacht gekweld: waar kannut zijn gebleven
Het is de doodsteek voor mun kummensens
Zonder dat zeventiende kank niet leven
Ik bennikswaard, ik ben geen halluf mens
Zijn ega sprak al spoedig van zijn eksje
Maar hij zocht voort, in kolenkast en bad
Want 't was maar niet zo'n doodgewoon complexje
Het was het allermooiste dattie had
Ach, dacht de man, het is een penitentie
Wat kannik doen? Ik voel me zo onthand
Wel, dacht de man, ik plaats een advertentie
Ik plaats een advertentie in de krant
Beloning
Verloren maand., gaand van hier tot ginder
Om elluf uur, op voorb. lijn 4
Gebr. complex, slechts wein. waard voor vinder
Maar voor verl. veel want souv
Reeds daags daarna is het teruggekomen
Keurig gevouwen, onder envelop
'Kijk', schreef de dame die het had gevonden
'Hier is het hoor, knap nou maar gauw weer op!'
U moest die man zien, niet meer wrang of nukkig
Maar fris en monter en van zessen klaar
Hoogst onbekommerd en volmaakt gelukkig
Hij had ze alle zeventien weer bij mekaar
Wanneer dit lied u een moraal mag leren
Complexen zijn veel kostbaarder dan goud
En lang niet altijd helpt u adverteren
Als u ze hebt, zorg dan dat u ze houdt
De cipier
Of: jeugdsentiment
Hij was in de wieg gelegd voor cipier
Tierelierelier
Hij was in de wieg gelegd voor cipier
Tierelierelier
Zijn rammelaar was een sleutelbos
Hij speelde diefje zonder verlos
At water en brood met plezier
Tierelierelier
Hij had een hok met tralies ervoor
Tiereliereloor
Hij had een hok met tralies ervoor
Tiereliereloor
Daarachter zaten konijnen
Hele grote en ook kleine
Die kwamen nooit de Kerstdagen door
Tiereliereloor
Hij trouwde de dochter van een dief
Tierelierelief
Hij trouwde de dochter van een dief
Tierelierelief
Dat vond hij zelf geen enkel bezwaar
Want een dief is is nog geen moordenaar
Zij kende het vak dat gaf veel gerief
Tierelierelief
Na vijftig jaar werken bij het gevang
Tierelierelang
Na vijftig jaar werken bij het gevang
Tierelierelang
Vervulde men zijn grootste wens
Het bewaken van een beest van een mens
Dat woonde in een hiervoor versierde gang
Tierelierelang
En 's avonds vierde hij dit aldus
Tierelierelazarus
En 's avonds vierde hij dit aldus
Tierelierelazarus
Liep zingend van café naar café
En dronk zich een delirium of twee
En kwam daarna onder een rijdende bus
Tierelierelazarus
En nu in een huis in een stille wijk
Tierelierelijk
En nu in een huis in een stille wijk
Tierelierelijk
Ligt onder een laken een oude cipier
Met rond zich de stank van jenever en bier
En de hele familie zegt: kijk
Tierelierelijk
Tierelierelijk
5.10.06
Oma's in actie
Isabel is een bofkont: elke dinsdag en donderdag past oma Els op haar en waar nodig kan ze ook extra uurtjes bij haar (en opa Ron) terecht. Ook oma Marion wil waar nodig inspringen. En eigelijk is daarmee niet alleen Isabel een bofkont, maar ook Jeroen en ik.
Gisteren moest er ineens voor vandaag opvang geregeld worden: Jeroens vrije donderdag ging niet door. Om een lang verhaal kort te maken: beide oma's werken samen in deze: Isabel is de hele dag bij oma Els en oma Marion komt van twee tot half vier bij oma Els thuis oppassen zodat oma Els oppasnichtje Roxanne uit school kan halen met de fiets. Pff. Eind goed al goed!
Maar... als ik dan Jeroen aan de lijn heb, vraag wat hij aan het doen is en hij "niks" antwoord waarna blijkt dat ze op zijn werk niet op hem gerekend hadden vandaag ("Wat doe jij nou hier, het is donderdag?!")... dan krijg ik wel even tien hele kromme tenen...
4.10.06
Aan de kant Joop...
... hier is onze Isabel!
3.10.06
Brenda heeft een draakje in haar bloed
Brenda is een heel gewoon meisje. Ze houdt van vliegeren en kijken naar de wolken. Een ding is niet zo gewoon. Brenda heeft een draakje in haar bloed. Het draakje heet hiv en het is een hele stoute draak. Die draak moet blijven slapen. 'Brenda heeft een draakje in haar bloed' vertelt het verhaal van Brenda, een drie-jarig meisje met hiv. Een waar gebeurd verhaal, opgeschreven door haar pleegmoeder. Een boek om samen met kinderen te lezen en te bespreken. om de acceptatie van kinderen met hiv en aids te stimuleren en vooroordelen tegen te gaan. Gewoon... omdat kinderen met hiv en aids hele gewone kinderen zijn, die andere kinderen nodig hebben om samen uit de suikerpot te snoepen.(
Bol.com)
Hommelen met mama
Mmh... panna!
Isabel vond het weekend één groot feest. "Hommelen" met "Jhie", achter Luna aanlopen (en Luna achter haar), slapen in het prachtige ledikantje voor "het kindje" bij papa en mama op de kamer, 's ochtends óf beneden komen in een gezellige drukte óf stilletjes alle deuren aflopen om iedereen wakker te maken... en lekker "panna" eten natuurlijk... zoals je op de foto's kunt zien!
Hommelen = schommelen
Jhie = Angelique
Panna = panne(n)koeken
En voor alle duidelijkheid...
... we hebben Isabel
niet in de bench van Luna gezet toen we gingen eten..! Ze is er geheel vrijwillig in gaan zitten, echt!
Pff... voor je het weet heb je de kinderbescherming op je dak...
Badmuts
Mijn schoonvader heeft ervoor gezorgd dat er een mooie slideshow van een hoop foto's op internet is komen te staan. *
klik hier om mee te genieten*
Dat heb je goed gedaan,
Badmuts!
Heerlijk... wie kan z'n schoonvader nou badmuts noemen... zonder daar ruzie door te krijgen..?
Meer Ardennen
Beknopt verslag
Ron praatte Bert gisteravond per mail even bij. Bert, Coby, Nick en Amy waren er deze keer helaas niet bij namelijk. Ron mailde:
Harry heeft een drinkmaatje gevonden in Jan-Jaap, Martina lag om 10 uur 's avonds met haar broek op de enkels boven op bed, de jongedames hebben een Orgasme gekregen van Jeroen en Isabel moest in de bench van Luna....
Eigenlijk een normaal weekend, dus...
En als je dan de volgende achtergrondinformatie weet dan weet je dat het stiekem helemaal zo'n normaal weekend dus niet was...
Harry = Nathalie
Jan-Jaap (ook wel J.J.) = Wendy
Martina = Martijn
Orgasme = cocktail
En dat van Isabel... ehm... tja...
Bert & Coby, zorgen jullie dat jullie en Nick en Amy het volgende keer weer allemaal live meemaken?
2.10.06
Ardennen
Het is niet eerlijk...
Met van links naar rechts: schoonvader Ron, zwager Martijn en schoonoom Ruud.Ruud hing al een kwartier in het doel naast ons vakantiehuis. Had zich al ontelbaar keer omhoog gehesen en laten zakken. En toen kwamen zijn broer en neefje die het allemaal wel beter wisten. Ik dacht: ik neem een foto van die drie op een rijtje. En nét op dát moment redt Ruud het niet langer... waardoor het op de foto lijkt dat hij een watje is. Maar dat is niet zo.
Heb ik er zo een beetje een mooie draai aan gegeven, Ruud?(Het moge duidelijk zijn: we zijn weer thuis en hebben het erg gezellig gehad. Meer foto's volgen ongetwijfeld...)