|
31.8.05
Schoonzoons in overvloed
De baby's van tegenwoordig zijn er vroeg bij... zo had Isabel al keus uit twee vriendjes: Mateo en Tijn (ik meen me zelfs te herinneren dat Roos haar ook al aan een derde heeft beloofd... maar die wil mama zelf ook nog wel even keuren hoor!) Tijn moet gedacht hebben: Isabel meerdere vriendjes, ik meerdere vriendinnetjes. En zo kon het gebeuren dat zijn eerste kus naar Rinke ging... 
Goed idee
Ja, dat was een goed idee van mij: de komende twee donderdagen vrij nemen! Nu hoef ik alleen maan- en dinsdag nog te werken voor de VAKANTIE begint!
30.8.05
Lekker vrolijk
.JPG) We zijn gewend aan haar vrolijkheid. Of moet ik zeggen: we zijn verwend met haar vrolijkheid? Gisteren was ik in Bart Smit (ehm... tja... niks gekocht hoor, ik was met mijn collega mee!) en daar lag een klein meisje in een kinderwagen. Ze keek een beetje verbaasd. Isabel kan ook zo kijken. Ik lachte naar haar, maar waar Isabel dan meteen breed teruggrijnst, vertrok zij geen spier. Even later kwam haar moeder boven haar hangen. "Dag meisje!" zei ze glimlachend. Weer alleen die verbaasde uitdrukking. Als ik in een rij sta in een winkel met Isabel zie ik haar contact zoeken met vreemden achter mij. Aan haar gezichtje kan ik precies zien wanneer er iemand naar haar lacht, want ze lacht steevast terug. We horen dan ook zo vaak dat het zo'n vrolijk, vriendelijk meisje is. En precies aan die vrolijkheid zijn we zo gewend. Maar ik besefte me gisteren eigenlijk dat we daarmee juist ook heel erg vérwend zijn!
Isabel
"Waar het hart van vol is, daar loopt de beurs van over..." Deze toepasselijke spreuk kwam ik vandaag tegen op een forum... zie je, zo gek is het dus niet, dat gat in mijn hand waar alles centjes voor babyspullen doorheen vallen!
Over twee weken zijn we er...
29.8.05
Zoek Isabel!
Agossie... daar staat ons wijffie, tussen alle brillekoppies!
27.8.05
Kruipen voor beginners
.JPG) Het is een pril begin, maar het is een begin... Isabel duwde haar kont zo hoog omhoog dat ik haar even op een kleed op de grond legde. Zo had ze wat meer ruimte. En dat vond ze maar wat interessant... ze oefende met haar linkerbeen, met rechts, weer met links en weer met haar rechterbeen. Om en om. Zoals het straks bij kruipen ook moet. *zucht* Wat wordt ze al groot... * zie de foto's*
Wat hebben we nou weer gekocht?
 Nou ja ach, anders bouwen wij over een paar weekjes wel een Italiaans Nijntje-zandkasteel voor Isabel...
26.8.05
Eerst nog even lezen...
  Voorlezen is voor kleintjes... Isabel leest zelluf wel een boekie!
Lauw?
"Deze CD is lauw man!" Door een kinderzender op te zetten leer je een hoop nieuwe dingen...
Soms...
... zou ik wel een dvd-tje willen branden van mijn dromen...
24.8.05
Geluk en verdriet
Soms zit daar maar een paar muurtjes tussen. De laatste dagen moet ik vaak denken aan Klasina en Martijn. Omdat het me bezig houdt, lees ik Klaasjes weblog vaak. Het ontroert me keer op keer. "En dan de ochtend daarna. Toen ik opgehaald werd voor een echo, terwijl Martijn nog onderweg was. Toen ik niet mee durfde te kijken en de arts maar bleef zwijgen. Toen ik op mijn buik voelde dat ze aan het zoeken was. Toen ik haar na een seconde of 10 hoorde zeggen dat ze slecht nieuws had. Toen ze snel ging kijken of Martijn er al was. Toen hij nog steeds onderweg bleek. Toen ik zo graag in een hoekje wilde wegkruipen maar door een volle wachtzaal met zwangere vrouwen en kleine kindjes terug werd gereden omdat er tot ieders frustratie geen andere uitgang was voor een bed. Ontzettend hard kwam dat aan. Bij mij. Bij Martijn. Bij de verpleging en bij de arts zelf."Dit stukje liet me terugdenken aan mijn eigen bevalling. Verpleegster Ingrid die in eerste instantie bij ons was, moest weg. Er kwam een ander. Later kwam Ingrid weer terug. Er was een spoedkeizersnee gaande waar zij plots bijgeroepen werd. "Een spoedkeizersnee... Gaat het wel goed?" vroeg Jeroen. Nooit zal ik meer haar gezicht vergeten, nooit zal ik meer dat korte hoofdschudden van haar vergeten. En nooit zal ik vergeten hoe ze ons daarna met onze gedachten weer vlug bij onze eigen bevalling bracht. Het ging om ons in die kamer. Om al ons geluk. Terwijl er ergens in een kamer naast ons zoveel verdriet was...
"Dit soort troep kan alleen uit Nederland komen..."
AMSTERDAM - De show rond een spermadonor, woensdagavond op Talpa, zorgt nu al voor internationale ophef. De Zwitserse en Canadese radio, de BBC en persbureau Reuters: alle besteden ze woensdag zendtijd aan de uitzending, die eerder in Nederland al tot Kamervragen heeft geleid.
In de show 'Ik wil een kind van jou.... en verder niets' zoeken twee vrouwen een spermadonor. Mannen kunnen zich per e-mail opgeven. Het programma krijgt meer afleveringen als kijkers daarvoor kiezen.
De buitenlandse media noemen de show het vervolg van Big Brother, de aanvankelijk omstreden internationale tv-hit van Talpa-oprichter John de Mol. "Dat hij nu een spermashow uitzendt, verbaast me niet. Dit soort troep kan alleen uit Nederland komen, waar niemand opkijkt als je een moslim geitenneuker noemt", commentarieert Alain Franco, verslaggever van de Zwitserse publieke radio-omroep Radio Suisse Romande.
De oud-correspondent in Nederland verwacht toch dat het programma in andere landen gaat scoren. "Het flatteert de lage instincten: mensen willen weten: wie is die gekke Yessica die sperma wil?" (NU.nl)
Lel van Loes (8)
Ik heb nog zo gezegd...  Bommetje is booming. De sport is inmiddels zo populair dat er niet een, maar twee Nederlandse Kampioenschappen bommetje worden gesprongen. Bommetje is oorspronkelijk bekend onder een iets fraaiere naam, de inwoners van Hawaii noemden het namelijk Lele Pahu. Het Lele Pahu betekent letterlijk duiken als een drum en zou volgens de overlevering rond 1700 zijn ontstaan. De sport is het grootst in Duitsland, waar ze er de term arschbomben voor hebben bedacht. De Duitsers hebben het voorrecht om op 2, 3 en 4 september het wereldkampioenschap arschbomben te organiseren. Zwembad Noord doet mee, want de zes winnaars van deze wedstrijd vertegenwoordigen Nederland op het WK Bommetje in het Duitse Heillbronn. Sportfondsen Nederland mag niet meedoen. Jammer, maar gelukkig hebben ze de beelden van het eigen NK nog. (meer op planet.nl)
23.8.05
Michelinmannetje
Kale koppies
Lel van Loes (7)
Harry Potter-fan schrijft zelf nieuwe aflevering HOOGEVEEN (ANP) - De 16-jarige Dennis Hoogeveen uit Hoogeveen kon niet langer wachten op het zesde deel van Harry Potter en schreef daarom zelf maar een nieuwe versie met avonturen van de tovenaarsleerling. Zijn boek heet Harry Potter en de Fakkel met Groene Vlammen. Omdat het boek van Potter-uitgever De Harmonie niet in boekvorm mag verschijnen is het te lezen en te downloaden via internet. Dennis is meer dan een jaar met het 213 pagina's tellende boek bezig geweest. De Hoogevener kreeg bij het corrigeren hulp van zijn docente Nederlands Dianne Bekkers en corrector Ed Stuij uit Groningen. ,,Het was niet de bedoeling om een boek te schrijven, het begon als geintje. Ik wilde zelf het einde van de moorddadige tovenaar Voldemort voorspellen'', liet de hij dinsdag via e-mail weten. * klik hier voor het boek* 
In de kantine...
Een pistoletje uit de oven met brie, bacon en banaan. Héél slecht, maar héél lekker!
22.8.05
Homo's te huur
BEST (ANP) - De bibliotheek in Almelo leent in september niet alleen boeken, maar ook homo's, zigeuners en islamieten uit. Een Zweedse bibliothecaresse bracht haar Nederlandse collega op het idee.
Zij wil met 'Vergeet het vooroordeel', zoals zij haar project in Malmö heeft genoemd, stereotypen doorbreken.
Boekenlezers kunnen in Almelo voor een klein uurtje bijvoorbeeld een islamitische vrouw met een hoofddoekje uit een plaatselijk asielzoekerscentrum 'lenen' en haar vragen stellen, die ze normaal niet durven te vragen. De drempel is lager, zei zondag Henk Krol, hoofdredacteur van de Gay Krant. ,,Het brengt mensen dichter bij elkaar.'' Krol heeft directeur Jan Krol van de Almelose bibliotheek gesproken.
De directeur, die in zijn vrije tijd voorzitter is van homobelangenvereniging COC in Twente en de Achterhoek wil tien personen gaan uitlenen. De lezers mogen 'hun' minderheidsgroep naar keuze meenemen naar het café naast de bibliotheek.
Nog DRIE weken...
21.8.05
Weer twee nieuwe dingen
Ding 1We zaten op een picknickkleed in het Westbroekpark. Ik zette Isabel aan de rand van het kleed. Haar aandacht werd direct getrokken door die duizenden gekke groene sprietjes. "Kaaaaaaaaa" riep ze ertegen terwijl ze een paar sprietjes over hun kop aaide. Ze had het er maar druk mee. Zo druk dat ze niet merkte dat ik haar los liet. Zo druk dat papa een moment later de eerste foto - analoog, dus even geduld... - kon maken van ons meisje dat helemaal zelfstandig rechtop zat! Ding 2Isabel heeft inmiddels drie tandjes onderin haar mond. Hoog tijd om de tandenborstel ter hand te nemen... ze vond het wel heel vreemd, zo'n borsteltje in haar mond, maar moest er uiteindelijk toch wel om lachen. Tja, daar is ze een lachebekkie voor natuurlijk...
Koekiemonster
.JPG)
20.8.05
Oneerlijke dingen
Ik ken ze eigenlijk helemaal niet, maar toch dwalen m'n gedachten steeds af naar Klasina en Martijn... UPDATE Ik las net in mijn mailbox héél slecht nieuws... nu kan ik even helemaal aan weinig anders meer denken... ik wens ze zoveel sterkte toe als maar kan...
Smurfig
Onder ons bed ligt een verzameling CD's die we nooit meer luisteren (en ja Roos... ook Linda, Roos en Jessica zijn daar beland!) Maar aangezien wij nog uit het tijdperk van het cassettebandje en zélfs nog van de langspeelplaat komen, ligt er daar ook een kleine verzameling van. Laatst bedacht ik me dat het wel leuk was om wat oude bandjes op te zetten voor Isabel. Ik vond een Smurfenbandje, dat ik nog altijd bijna woordelijk mee kan praten. Een verhaal, met een paar leuke liedjes. Isabel speelde in de box, ik stond te strijken en mee te zingen. Het duurde niet lang of het werd tijd voor Isabels tukje. Ze wreef in haar ogen en liet haar hoofd met een plof op het boxkleed vallen. "Whaaa!" zei ze en ik tilde haar op en bracht haar naar haar bedje. Even later liet ik het strijkijzer weer zijn werk doen. Maar dacht je dat ik intussen een ander muziekje op had gezet? Mooi niet! Ik vind dat Smurfenbandje zelf ook nog altijd heel eh... smurfig!
Rare dingen
Wedstrijd gooien met mobiel op strand
DEN HAAG | Op het strand van Scheveningen hebben op vrijdag 19 augustus de 'Hi Mobile Phone Throwing Championships 2005' plaats. Kortom, het kampioenschap mobieltje gooien. Mensen met een oud of kapot mobieltje kunnen tussen 15.00 en 20.00 uur terecht bij strandtent Brunotti, vlak bij het havenhoofd. Telecombedrijf KPN zorgt voor een voorraad afgedankte gsm-toestellen. De werper die in Scheveningen het verst gooit – het wereldrecord ligt op 82 meter en 55 centimeter – wint onder meer een reis naar het WK gooien in Finland. (Haagschecourant.nl)Dat ik daar nú pas achter kom... anders was ik vast ook mobiel gaan gooien... *ahum* Zouden we nou écht niets beters (of: leukers!) te doen hebben?
19.8.05
Voor het eerst...
eten in de kinderstoel!
We begonnen zo schoon... en eindigden zó vies! Isabel (met handdoeken als extra steuntjes rondom haar gepropt) vond het prachtig om rechtop te happen. En ze vond het vooral heerlijk dat haar mama haar handjes niet meer praktisch onder de riempjes van de wipstoel kon stoppen - alle vrijheid om ze lekker in haar mond-vol-stampot te stoppen! .JPG) .JPG)
Draaitolletje
Lel van Loes (6)
Man leeft jaar met overleden echtgenote
WUPPERTAL (ANP) - Een 54-jarige man in Duitsland heeft ruim een jaar met zijn overleden echtgenote geleefd omdat hij zoveel van haar hield. Hij keek in de woonkamer televisie, terwijl het ontbonden lichaam van zijn vrouw op de grond bij de bank lag. Volgens de politie van Wuppertal stierf de 53-jarige vrouw in april vorig jaar waarschijnlijk aan de gevolgen van alcoholisme. De man is naar een psychiater verwezen. Hij verklaarde dat hij samen met zijn vrouw de gelukkigste momenten voor de buis had doorgebracht. De politie, die optrad na een tip van de huurbaas, sluit een misdrijf uit.Ik hou heel veel van Jeroen. Dat zal vast niet snel veranderen. Toch denk ik niet dat als hij over járen en járen aan de gevolgen van alcoholisme komt te overlijden (Jeroen & alcohol? nèèèè...) ik gezellig met hem televisie blijf kijken...
18.8.05
Prijs!
Briefjes in de bus met "Onze chauffeur is vandaag langsgeweest en probeert het morgen nog eens" zijn niks voor mij. Veel te nieuwsgierig ben ik naar zo'n pakje. Zeker als ik meegedaan heb aan een prijswedstrijd, weet dat ik gewonnen heb, maar niet meer weet wat de prijs precies is... Vanmorgen vroeg kreeg ik het pakketje dan toch in handen. Een grote doos, met daar in een kleinere opbergdoos (roze met rood) met dáár weer in een mandje met een knuffel, een rompertje, een truitje en een badeend. Erg leuk allemaal!
Een half jaar!
 Een half jaar geleden kondigde ze vanuit mijn buik haar komst aan. Nu heeft ze rode pukkelwangetjes omdat haar tandjes doorkomen (ze heeft er al twee!) Het is echt waar: de tijd vliegt!
17.8.05
Mooi hè?
Dat weer hier in Nederland?
15.8.05
Nog VIER weken...
Slaapkoppie
 Zo troffen we ons kleine wijffie vanmorgen aan. We probeerden te bedenken hoe we haar zo goed mogelijk wakker konden maken om naar oma Els te gaan. Een manier waarop we haar zo min mogelijk hoefden te storen. Intussen kleedden we ons aan. Ineens klonk er een kreetje uit haar kamer. We schoven de deur open en staken onze hoofden om de hoek. Daar lag ze met opgeheven hoofd: breed grijnzend de dag te verwelkomen. Een ochtendhumeur is haar vreemd (dat kan ze van ons hebben!) Ik deed haar een schone luier om, zalf op haar wangetjes, kleertjes aan en een speldje in haar haar en zo was ze weer klaar om te gaan... op naar weer een gezellige dag met oma Els!
14.8.05
En óók dag Harry!?!
Ik denk dat we voorlopig even niet aan vissen meer beginnen. Ook Harry heeft de geest gegeven, we verdenken Mou er nu van dat hij een ziekte heeft doorgegeven aan Nelson en uiteindelijk aan Harry. Met Harry kwam er een nieuw plantje bij en nieuwe steentjes. De ziekte kan nog in het gezonken schip zijn blijven hangen natuurlijk. Of het was gewoon vette pech. Toch jammer, het was altijd wel een gezellig gezicht, die visjes!
In de rij
Isabel heeft nu al de keus uit twee mannen. Mateo of Tijn. Jaja, er wordt wat afge-uitgehuwelijkt op het Kindje Op Komst Forum! ;-)
13.8.05
En ook: dag Nelson...
Vanmorgen deed hij het nog goed, maar zojuist dreef hij op z'n zijkant levenloos in het water: overgebleven vis Nelson, die het overlijden van medevis Mou kennelijk tóch niet aankon... En daar zwemt die kleine Harry nu moederziel alleen. Je raadt het al: wij gaan maandag weer richting de dierenwinkel, voor een vriendje voor Harry...
Walgelijk
Pubers zijn gefascineerd door seks. Zo was het altijd en zo is het nog steeds. Door internet, porno en videoclips is het tegenwoordig cool om je als een slet of een pooier te gedragen. Maar niet alle tieners zien het verschil tussen fantasie en werkelijkheid. Zo ontstaat een pornografische jeugdcultuur waarin onvrijwillige seks en verkrachting steeds normaler worden. Zembla bericht erover in 'De jungle van de tienerseks'.
Meisjes van 13 die jongens van 17 pijpen omdat dat van ze verwacht wordt en ze het 'dus maar doen'. Jongens die emailadressen van meisjes uitwisselen die makkelijk zijn te krijgen: 'het zijn toch hoeren'. Een prille verliefdheid van een 13-jarig meisje op één jongen die eindigt in een groepsverkrachting in een kelderbox. Wat voor tieners raken hierin verzeild? (NPS/VARA)Ik keek naar de herhaling van een uitzending van Zembla. Ik had hem al eens gezien, samen met Jeroen. We spraken toen onze walging uit en lieten woordelijk geen spaan heel van het geteisem dat op ons beeldscherm voorbij kwam. Nu keek ik met Isabel op schoot. Ze lag dicht tegen me aan. Haar oogjes zakten langzaam dicht. Een zucht. Kort gewiebel van haar hoofdje zodat ze voor haar gevoel precies goed tegen m'n borst lag. Ze snurkte zachtjes in haar slaap, terwijl ik naar de televisie staarde. Jongens en meisjes van 13 in de wereld van seks. Geen wereld waarin ze blozend grinniken om wat ze toevallig op televisie voorbij zien komen, maar een wereld waarin ze via MSN afspraakjes maken om "het" te gaan doen. Spannend. Tot het moment van de afspraak aanbreekt en het meisje van de twee het toch niet ziet zitten. Ineens beseft dat ze maar pas 13 is. Maar haar "nee" van dat moment is voor de jongen in kwestie niet te bevatten. Ze lokte het zelf uit. Dus... Langzaam dringt de geur van Isabels pasgewassen, zachte, blonde haartjes mijn neus in. Ik kijk omlaag en geef een kus op haar slapende hoofdje. Ik kan er niets aan doen: ineens prikken er tranen in mijn ogen. Hoe ga ik haar in hemelsnaam beschermen tegen die walgelijke wereld buiten?
12.8.05
Speelgoedparadijs
We stonden in een megagrote speelgoedwinkel en we keken onze ogen uit. Een oma met twee kleintjes stond vermoeid te zuchten. Het kleine grut wilde dáár kijken. En dáár! Nog een zucht. En een chagrijnig hoofd. Het duurde haar kennelijk veel te lang. Onze blikken kruisten elkaar. Ze zag dat ik Isabel in haar wagen voortduwde. Een bijna gemeen glimlachje kwam rond haar mond toen ze me waarschuwde: "Over een paar jaar moet je hier ook minstens een uur doorbrengen voor je weer naar buiten kan..." Ik knikte haar vriendelijk toe toen ik mijn antwoord gaf: "Daar verheug ik me op!"
Jong geluk
DEN HAAG | Het gaat goed met het eerste wilde ooievaarsjong van Den Haag. De vogel die geboren is aan de Koekamp, heeft deze week voor het eerst de vleugels uitgeslagen. De jonge ooievaar zweeft iedere dag langs de torenflats van Den Haag. Dat meldt de boswachter van het Haagse Bos, Rein de Zwaan.
De ooievaar werd eind mei geboren in een nest aan de Koekamp, het groene gebied tegenover het Centraal Station. De verwachting is dat hij in de loop van deze maand wegtrekt naar het warme zuiden.
De boswachters zijn ontzettend blij met de voorspoedige groei van het jong. Het is de bekroning van hun werk om wilde ooievaars naar de binnenstad te lokken. De laatste ooievaar die in Den Haag heeft gebroed, staat genoteerd in 1920.
Drie jaar geleden heeft Staatsbosbeheer enkele tamme ooievaars uitgezet om wilde exemplaren te lokken. Dat is gelukt. Twee jaar geleden streken de eerste ooievaars neer op het terrein bij het hertenkamp naast het Malieveld.
Twee wilde ooievaars werden een paartje, maar het eerste broedsel had een dramatische afloop. Het jong raakte vorig jaar verstrikt in een touw en viel uit zijn nest; het dier overleefde de val niet.
Na dat drama is het volgens boswachter De Zwaan extra leuk om de jonge vogel te zien vliegen. "Het ziet er geweldig uit, zoals hij daar tussen de wolkenkrabbers en langs het station vliegt. Een wilde ooievaar, midden in het centrum van de stad, geweldig toch?"
De ooievaar heeft zich de afgelopen maanden gevoed met het eten dat zijn ouders hebben aangedragen. Eerst regenwormen en grote insecten, maar daarna wat steviger kost als kikkers, mollen en veldmuizen.
Zwaan: "De ooievaar is een vogel van het open gebied. Ze halen het eten dus niet uit het Haagse Bos, maar trekken daarvoor naar de polders rond de stad." De boswachter verwacht dat de jonge ooievaar in de loop van deze maand met zijn ouders wegtrekt. "In deze tijd van het jaar zoeken ooievaars elkaar op. Als de thermiek dan goed is, trekken ze in groepen naar het zuiden. Als alles goed gaat, komt hij volgend jaar gewoon terug naar Den Haag." (Haagsecourant.nl)Ik weet nog wel dat ik een tijd geleden helemaal naar werd van het bericht van dat kleine vogeltje dat ondersteboven verstrikt aan het nest had gehangen... ik ben blij dat deze vogel meer geluk mocht hebben!
Deugniet
.JPG) .JPG) Iets in haar blik zegt me dat we nog heel wat te stellen krijgen met ons madammeke later... .JPG)
10.8.05
Pasfoto
 Morgenochtend vroeg gaan we Isabels identiteitsbewijs regelen: ze komt met een mooie sticker in mijn paspoort te staan. Sinds een aantal jaar moeten kinderen die bijgeschreven worden óók een pasfoto hebben. En daarom werd Isabel zojuist gekiekt bij de fotograaf. Haar allereerste pasfoto!
9.8.05
Namenwedstrijd
Ik vertelde jullie in één van mijn vorige logjes dat ik een namenwedstrijd gewonnen had. Zojuist bedacht ik me dat ik jullie - mijn trouwe lezers en lezeressen! - eerder niet eens verteld heb hoe Isabel tot stand is gekomen (over de naam heb ik het dan, niet over...) Dit hadden jullie dus nog van mij tegoed: Het is wat mij betreft het moeilijkste wat we ooit gedaan hebben: het kiezen van een naam voor ons kindje. En dat terwijl eigenlijk al vlak na ons trouwen, vijf jaar geleden, de namen al "vast" lagen. Dachten we. Het zou Marjolein worden, voor een meisje. Of Erik, als we een jongen zouden krijgen. Toen we pas zwanger waren, waren we er dus van overtuigd dat we een klein Marjoleintje of Erikje in mijn buik hadden zitten. Tot ik zinnen ging maken. Eerst in gedachten, later hardop: "Marjolein! Kom je eten?" Het klonk voor geen meter, zo bekakt als de "r" in Marjolein werd als ik het uitsprak. De twijfel werd groter en groter tot we er op een dag niet meer onderuit konden: we moesten op zoek naar een andere meisjesnaam! Op internet keek ik wat rond en ik hield verder alles goed in de gaten: kranten, tijdschriften, de aftiteling van televisieprogramma's... ik kwam meerdere keren de naam Isabel tegen en was daar erg van gecharmeerd. "Isabel! Eten!" Ja, dat klonk wel goed. Manlief was er echter niet zo zeker van. We zochten verder. Manouk... Suzanne... Babette... nee, onze naam zat er niet tussen. Om het helemaal makkelijk te maken voldeed ook de jongensnaam die wij al jaren in gedachten hadden ineens niet meer aan onze eisen. Het moest toch Lucas worden. Of Ivo. Of Lennart. Of... eigenlijk waren we er nog helemaal niet uit. Een pretecho wees uit dat we een meisje zouden krijgen. Natuurlijk is zoiets nooit met zekerheid te zeggen, maar we lieten de discussie over De Jongensnaam toch even voor wat hij was. Volle concentratie op de meisjesnaam. Ik kreeg een namenboekje onder ogen, waarin ik alle leuke namen met een marker geel maakte. Manlief kwam thuis van zijn werk, het boekje lag al op hem te wachten. Zo. Spijkers met koppen, een naam moest er komen! Hij mocht uit mijn gemarkeerde deel een naam kiezen die hij óók mooi vond. "Isabel! Dát is een mooie naam!" hoorde ik ineens vanaf de andere bank. Verbaasd keek ik mijn man aan. Eerder had hij het niet echt wat gevonden... Maar nu viel alles op zijn plaats. Louise vond hij ook mooi. Maar niet als eerste naam. We puzzelden nog heel even verder die dag en kwamen tot een prachtige conclusie: Isabelle Louise van Oorschot! En zó heet ze!
Moe
 Van tandjes krijgen word je moe. Gelukkig kan Isabel af en toe een extra tukje doen, zoals hier, lekker tegen papa aan!
De meneer met het kleine hoofd
Het was weer druk in de tram, veel mensen zijn duidelijk weer terug van vakantie en weer duidelijk aanwezig in het woon-/werkverkeer. Deur twee bleef openstaan. Er stond een meneer op het trapje en dan gaat de deur niet dicht en de tram niet verder. De bestuurder maakte de boosdoener erop attent. "Wil de meneer met het kleine hoofd een stapje naar achteren doen, dan kan de deur dicht!" Ik denk dat het een meneer met een róód klein hoofd werd, toen hij even later omringd werd door gniffelende medepassagiers...
Yes!
Ik zit te jubelen op mijn stoel, wat een compliment: Welkom als vaste columniste van Prenatal! We hebben erg veel interesse in je dagboek van je zwangerschap en de verhalen over de babytijd tot nu toe. Bovendien zouden we jou en je kleintje nog graag 'in het oog houden' tot Isabel een dreumes wordt.De details moet ik nog horen, maar ik geloof dat mijn stukjes begin volgend jaar op de site gepubliceerd worden! Even bijkomen hoor... echt leuk dat ik daarvoor gevraagd ben!
Moeder Tolbert zag drama niet aankomen
De moeder van de twee kinderen die vorige week overleden zijn bij het familiedrama in Tolbert zag de tragedie absoluut niet aankomen. Dat zegt ze in een interview met RTV Noord.
Ze vertelt dat haar vriend, de van moord verdachte Avi C., op de kinderen paste en meehielp. Volgens haar vormden ze een leuk gezinnetje. Wat er misging in de relatie wil ze niet zeggen.
Toen ze na zware mishandeling in een reflex het huis uit vluchtte verwachtte ze niet dat hij de kinderen iets zou aandoen. Ze was eerder bang dat hij ze zou meenemen. (rtlnieuws.nl)Ik zag haar vanmorgen op televisie. Eerst reageerde ik verbaasd toen ze zei dat je uit instinct wegvlucht. Ik zou uit instinct Isabel grijpen voor ik weg zou vluchten, maar ik hoop er nooit achter hoeven te komen hoe ik werkelijk zou reageren. Later bedacht ik me dat niemand er iets aan heeft om haar op televisie te zien vertellen en snikken. Pure sensatiezucht van RTL4, met Jan de Hoop als spreekstalmeester die de volgende act aankondigd. Zou er dan niemand in de omgeving van "Moeder Tolbert" zijn die haar afraadt interviews te geven? Die haar aanraadt zich te concentreren op het verwerken van haar verdriet? Misschien leest ze dit. En doet ze het niet meer.
8.8.05
Klein, wit, scherp...
... dat is het randje onderin Isabels mond: een heus begin van haar allereerste tandje!
7.8.05
Badpakje
 Praktisch (want: houdt ongelukjes tegen de babybillen aan gedrukt) en vooral ook zó schattig... geen wonder dat ik er ééntje heb besteld net. Ik zie haar er al weer helemaal mee in het Italiaanse zwembad spetteren... nog vijf weken!
6.8.05
Harry
Nelson zwom nu al een paar dagen zonder Mou rond in zijn kom. Het werd hoog tijd voor een nieuw vriendje! Toen we ruim twee jaar geleden het duo Nelson en Mou kochten, had ik Nelson bedacht (tja, zwarte vis...) en mocht Tarzan een naam voor het oranje visje kiezen. "Tarzan, hoe zullen we die ander noemen?" "Mauw!" "Mou? Okee, da's best een mooie naam..." Dit keer had ik Isabel om een naam willen vragen. Het was waarschijnlijk iets geworden als "Gúú" of "Wawa". Maar onze nieuwe vis ziet eruit als Harry Slinger, met zijn rode hoofddeksel. En dus is zijn naam vanaf nu Harry!  Harry in zijn nieuwe onderkomen (let op Tarzan boven de kom!) Harry in beeld (met Nelson linksonder op de foto)
Narnia
Dit is een film die ik in de gaten ga houden!
Mama, ik heb je huis verbouwd!
De nachtmerrie van elke ouder en de droom van ieder kind, dat is in één zin gevangen het nieuwe programma Mama, ik heb je huis verbouwd! Kinderen verbouwen in twee dagen het huis van hun ouders. Leidt rancune van het kroost tot een boze droom voor de ouders? Of maakt de liefde zich van hen meester en verbouwen ze het huis tot een mooi sprookjesbos? Letterlijk! Dit alles is vanaf zaterdag 6 augustus, van 19.00 tot 19.30 uur, bij SBS 6 te zien.Ik ben benieuwd...
Leuke mail
Een aantal weken geleden hebben jullie megedaan aan de namenwedstrijd van Prenatal. Graag zou ik vernemen of ik jullie namen mag publiceren op het internet (je vermoedt het vast al.... de winnaars zijn bekend).In het mailtje erna kreeg ik nog een leuk verzoekje. Begin volgend jaar willen ze een aantal columns van mama's plaatsen. Of ik daaraan mee wilde werken. Ja natuurlijk! Op zich al leuk genoeg, maar ik krijg daar dan óók weer een waardebon van Prenatal van! Wat een leuke dingen allemaal op de zaterdagochtend...
5.8.05
Draaikont
.JPG)
Alles pakken
.JPG)
Slaap
In slaap vallen tijdens haar flesje, ja dat doet Isabel wel vaker. Maar in slaap vallen onder haar hápje, da's weer nieuw... ze is zeker nog erg moe van de verjaardag van Opa Ron (hoewel dat alweer twee dagen geleden is en hoewel ze vanmorgen de hele ochtend ook al heeft geslapen!) UPDATE:  
Adoptiegans
 Vladimir Tsivis met Gans aan de slootkant in Vrederust. Vader en zoon Tsivis redden het dier begin mei van een wisse dood; sindsdien weet Gans van geen wijken.DEN HAAG | Sinds drie maanden wordt, de van oorsprong Russische, Vladimir Tsivis overal achtervolgd. Niet door de politie of de geheime dienst, maar door zijn 'geadopteerde' gans.
Waar de 38-jarige Tsivis ook heen gaat, het dier dat hij drie maanden geleden van een wisse dood heeft gered, wijkt geen moment van zijn zijde. Een eindje wandelen in het park? De gans moet mee. Naar de benzinepomp? Gans zit al in de auto.
Vladimir kan er hartelijk om lachen. Elke dag gaat hij bij de slootkant in Vrederust wandelen met zijn vogel. In de wijk is het onwaarschijnlijke duo al een echte bezienswaardigheid. Zijn vrouw moet daar wel eens om zuchten. "Normale mensen wandelen met hun hond", zegt ze dan. Tsivis haalt zijn schouders op. "Dan ben ik maar niet normaal."
Tsivis werd voor de tweede keer 'vader' op vijf mei. Samen met zijn zoon Vladimir (11) maakte hij een wandeling door park Clingedael waar hij aan de waterkant een ganzennest ontdekte. Het was een triest gezicht. De pasgeboren vogels waren allemaal dood. Allemaal? Nee, ééntje leefde nog. Het was Gans. Tsivis liep door, in de overtuiging dat het gansje het niet lang meer zou maken. Het was de jonge Vladimir die zijn vader overhaalde het diertje te redden. En zo geschiedde. In de auto, terug naar huis, werd de kachel opgestookt en al snel liet het vogeltje een luid gepiep horen.
In eerste instantie wilde de 'ganzenvader' het gansje weer terugzetten in de natuur zodra het aangesterkt was. Maar dat bleek ijdele hoop. Keer op keer als hij het dier bij andere ganzen wilde plaatsen, waren het niet de wilde ganzen die problemen gaven, maar de 'adoptievogel'. Tsivis: "De ganzen namen hem heel snel in de groep op. Maar zodra wij weggingen rende hij weer achter ons aan. Hij wilde gewoon niet."
De familie heeft zich er inmiddels maar bij neergelegd. Gans heeft een plekje op het balkon met bakjes water, pinda's en gras bij de hand. Als Tsivis vers gras in het bakje doet, kloekt Gans tevreden. Vertederd aait hij het dier over de rug. "Vroeger heb ik wel gans gegeten", zegt hij hoofdschuddend. "Ik zou nu geen hap meer door mijn keel kunnen krijgen. Wat een fantastisch beest."
Vader en zoon kunnen Gans knuffelen en aaien, maar andere mensen kunnen beter uit de buurt blijven. "Het blijft natuurlijk een wild dier", weet Tsivis."Deze gans is dan ook geen huisdier. Hij is meer onderdeel van de familie. Hij gaat overal mee naar toe. Hoe lang hij nog blijft weet ik niet. Een vogelspecialist heeft gezegd dat hij misschien wel zijn hele leven bij ons blijft. Maar we leren hem vliegen, dus ik denk dat hij op een dag wel weggaat." (Haagsecourant.nl)Ik ga eens uitkijken in Vrederust of ik ze zie lopen, vader en gans. Dat lijkt me een blij gezicht!
Wauw...
... over muziek gesproken: dit is ook geweldig (vergeet niet op "next" te klikken)! Maar voor degenen die zich nu toch zorgen gaan maken over die missende hand van mij: dit ga ik niet kopen hoor! Ik ben tenslotte lopend of met het openbaar vervoer...
Muzikale baby
Als je in een muzikale familie opgroeit, dan moet je zelf natuurlijk ook wel een beetje meedoen. Daarom kreeg Isabel een tijdje terug een Nijntje-fluitrammelaar, waar ze af en toe al heel kundig (maar vooral per ongeluk) op blaast. Gisteren zag ik bij Bart Smit (wie plaats ons kantoor dan ook bij een winkelcentrum met Bart Smit?! Dat is vragen om moeilijkheden!) dit stapelorkest:  Laat uw baby zelf muziek maken met dit prachtige stapelorkest! Er zitten 6 instrumenten op het stapelorkest en de lichtjes dansen mee op de muziek. Er zitten 5 jazzy-liedjes in en er zijn twee speelstanden. Batterijen zijn bijgevoegd. Heel veel plezier met muziek!!Ik ben zonder stapelorkest weer teruggegaan naar mijn werk, maar nam de gedachte eraan wel mee... zelfs helemaal naar huis, waar ik er nu nóg aan denk. Waarschijnlijk zoek ik vandaag een speelgoedwinkel op, om hem tóch te halen. Niet omdat ik een gat in m'n hand heb of zo als het om spullen voor Isabel gaat, maar meer omdat ehm... nou ja, gewoon omdat... omdat het belangrijk is haar muzikaal te beïnvloeden... of zoiets... Extra stukje voor de Van Oorschotjes: het stapelorkest gaat natuurlijk ook mee naar ons vakantie-adresje in oktober! We hebben er dan officieel een nieuwe muzikante bij in de Orschiband!
3.8.05
Warm
) Hier kan ik nu helemaal warm van worden... wat een scheetje! Hmm... eens kijken of we van het weekend op kraamvisite kunnen gaan... AMSTERDAM - In de Amsterdamse dierentuin Artis is deze zomer een heuse geboortegolf aan de gang. Twee weken geleden werden twee leeuwenwelpjes geboren en woensdag maakte de dierentuin bekend dat dinsdagavond olifant Thong Tai bevallen is van een meisje.
Het is voor het eerst dat in Artis een olifant is geboren. Het is ook het eerste jong van Thong Tai. Moeder en kind maken het volgens de dierentuin goed. Het olifantje weegt ongeveer 100 kilo.
Voor de naam van het dier heeft Artis een prijsvraag uitgeschreven.
De 16-jarige moeder is in november 2003 in Artis aangekomen in verband met het internationale fokprogramma voor de bedreigde Aziatisch olifanten. Vlak voor haar vertrek naar Amsterdam is zij in Blijdorp in Rotterdam gedekt door olifantenstier Alexander.
Thong Tai was officieel in september uitgerekend. Olifanten hebben namelijk een draagtijd van 22 maanden. Europese dierentuinen fokken met Aziatische olifanten, onder coördinatie van Diergaarde Blijdorp. (NU.nl)
1.8.05
Foto's!
   Maar néé hoor... dit is ons Isabelletje niet, dit is haar Watermannetjes en -vrouwtjesvriendinnetje Dionne. Op dezelfde dag geboren, ze schelen maar twee uurtjes! En menigeen heeft ze al door elkaar gehaald... Zeg eens eerlijk? Heb ik jullie ook gefopt?
Kleertjes naar "zolder"
De berg wasgoed werd kleiner en kleiner. Ik was aan het strijken. Piepkleine babykleertjes. Hoewel, maat 62 en 68 kun je eigenlijk niet meer piepklein noemen... Een hoop kleertjes gingen op de stapel voor in de kast. Maar er verdwenen ook wat kleertjes op een kleiner stapeltje. Omdat Isabel ze voor het laatst aangehad heeft. Kleertjes waarvan de mouwtjes eerst opgestroopt moesten worden, die later precies goed zaten en waar haar armpjes op het laatst een beetje uitstaken (want heus: ze heeft haar kleertjes écht wel vaker dan één keertje aan, Ron!)... Het stapeltje verdwijnt vandaag of morgen naar de grote koffer op onze kast in de gang. Onze "zolder". Gelukkig heeft ze nog een páár kleertjes die haar nog wel passen, hoeft ze morgen niet in haar blote kont naar oma en opa!
Hout komt eraan!
01 jaar - de papieren bruiloft 02 jaar - de katoenen bruiloft 03 jaar - de leren bruiloft 04 jaar - de vruchten bruiloft 05 jaar - de houten bruiloft 06 jaar - de ijzeren bruiloft 06 1/4 jaar - de blikken bruiloft 07 jaar - de donzen bruiloft 08 jaar - de bronzen bruiloft 09 jaar - de aardewerken bruiloft 10 jaar - de tinnen bruiloft 11 jaar - de stalen bruiloft 12 jaar - de zijden bruiloft - 12 1/2 jaar - de koperen bruiloft 13 jaar - de kanten bruiloft 14 jaar - de ivoren bruiloft 15 jaar - de kristallen bruiloft 20 jaar - de porseleinen bruiloft 25 jaar - de zilveren bruiloft 30 jaar - de paarlemoeren bruiloft 35 jaar - de koralen bruiloft 40 jaar - de robijnen bruiloft 45 jaar - de saffieren bruiloft 50 jaar - de gouden bruiloft 60 jaar - de diamanten bruiloft 70 jaar - de briljanten bruiloft
Reiziger, een weg is er niet.
Al gaande wordt de weg gebaand. Antonio Machado, Latijns-Amerikaanse dichter
Hoogzwanger in Big Brother
AALSMEER - De makers van het realityprogramma Big Brother zijn op zoek naar een hoogzwangere vrouw die live op televisie wil bevallen. Dat heeft een woordvoerder van producent Endemol maandag laten weten. Er zijn al elf kandidaten geselecteerd, de aanstaande moeder moet het aantal deelnemers compleet maken.
Het gaat om een vrouw die nu zes of zeven maanden zwanger is. Het lijkt de makers volgens de Endemol-woordvoerder "buitengewoon interessant" om te zien wat voor invloed de zwangerschap en bevalling hebben op de groepsdynamiek.
Het idee voor de zwangere kandidate ontstond tijdens de audities. "Er hadden zich een aantal zwangere vrouwen aangemeld, waarop de makers bedachten dat het leuk zou zijn als de baby ook in het huis zou worden geboren", vertelt de woordvoerder. De vrouwen die zich tot nu hadden ingeschreven voor Big Brother, zijn afgevallen omdat ze in een te vroeg stadium van hun zwangerschap zaten.
Voor de aanstaande moeder wordt goed gezorgd. "Er wordt een speciale kraamkamer ingericht en voor het geval er complicaties zijn bij de bevalling staat er een ambulance klaar om de vrouw naar het ziekenhuis te brengen." Of de vader ook bij de bevalling mag zijn of na de geboorte op bezoek mag komen in het huis in Aalsmeer, is nog niet bekend.
De zwangere deelneemster heeft verder geen privileges; ze kan net als de andere bewoners worden weggestemd, ook als ze nog niet is bevallen. Als de makers voor de start van het programma geen hoogzwangere vrouw vinden, wordt er alsnog een niet-zwangere kandidaat geselecteerd.
De vijfde Big Brother-serie is vanaf het najaar te zien op de nieuwe zender Talpa met als presentatoren Bridget Maasland en Ruud de Wild. (NU.nl)Het ís dat Isabel al in februari is geboren, maar ánders... *ahum, uche uche uche*
|
@