Ik pas haast niets meer van "vroeger". Kleding van vorig jaar zomer hangt werkeloos in de kast. Te klein. Te kort. Ik wás al begonnen met afvallen. Ik heb het geloof ik één dag volgehouden. Een klein stemmetje praatte het goed. Ja, tuurlijk ben ik erg aangekomen. Natuurlijk ben ik nu dik. Maar ik ben máma!! Ik heb er een kindje voor terug gekregen en dat maakte het ineens niet erg. Koppig wil ik zo min mogelijk nieuwe kleding kopen. Want dat betekent dat er meer grote maten in mijn kast terecht komen. En dat wil ik niet. Ergens wil ik de motivatie vandaan halen om weer 20 kilo af te vallen.

Stap één is gezet door het aanschaffen van een strippenkaart van de sportschool. Stap twee ook: voor dinsdag staat er een afspraak vast met een instructeur, die met mij de werking van alle fitnessapparaten nog eens doorneemt en een trainingsschema opstelt. En met stap drie ben ik nu bezig. Ik moet dat ene koekje niet nemen, ook al "maakt het allemaal niet uit omdat ik een baby heb". Die smoes is zo slap, dat slaat nergens op.

Toch heb ik er ineens vertrouwen in. Het móet gaan lukken! Ik kwam een zeer motiverende website tegen.

(...) dat de volgende vier leefstijlfactoren van belang zijn:
- mediterrane voeding
- niet-roken
- matig alcoholgebruik
- matige tot intensieve lichaamsbeweging

Mediterrane voeding bevat alle juiste ingredienten. Vanzelfsprekend bevat het olijfolie, die zorgt voor 1/3 van de dagelijkse behoefte aan energie, maar ook granen, voornamelijk brood, peulvruchten, groenten, fruit en vis, in mindere mate, kaas, melk, nagenoeg geen eieren en zoetigheid, en een glaasje rode wijn bij iedere maaltijd. (...)

Kijk, now we're talking! Dus: ik verheug me op al die glaasjes rode wijn en vooral op alle kilo's die eraf zullen vliegen. Hopelijk. Wordt vervolgd!

Brr...