|
31.3.05
Medewerker van de maand
 Zo ver heb ik het in mijn echte baan nog niet geschopt... oh jee... da's de tweede keer al in twee logjes dat ik het over mijn werk heb... AARGH!! Nog even niet aan denken... nog tot en met 16 mei alleen maar bezig zijn met moederen!
Kaart in de bus
 Dat gaat ook al opschieten... nog even en Wendy is officieel mijn schoonzus! (Voor de duidelijkheid: als ze op 20 mei met de broer van Jeroen is getrouwd...) De enige reden om me niet op de bruiloft te verheugen is dat ik tegen die tijd alweer twee dagen gewerkt heb... maar verder: laat maar komen, het wordt vast een mooie dag!
30.3.05
Zo moeder, zo dochter...
 Sja... ook mams is ooit zes weekjes oud geweest. Het was trouwens grappig om tijdens het doorbladeren van mijn baby-album tot de conclusie te komen dat Isabel toch ook heus nog wel een beetje van mij wegheeft...
29.3.05
Isabel, Bert en Ernie
 "Ghgg ghgg ghgg... Heej Begt, wat ligt daar een lief meisje te slapen!" "Ja, Ernie, dat zie ik ook wel.""Zullen we haar wakker maken, Begt?" "Nee, Ernie, dat is zielig.""Zielig? Oh. Zullen we dan een liedje voor haar zingen, Begt?" "Oh ja, dat is leuk, Ernie. Maar dan moet het wel een zacht liedje zijn!""Ja, Bert, het liedje dat we gaan zingen heet ook 'Het Zachte Liedje'" "Mooi zo, Ernie... èhèhèhèhèhèhè"
Fotomodel
Ik ben er eigenlijk op tegen: je baby opgeven als fotomodel. Toch klikte ik voor meer informatie op het advertentietje op de Prenatalwebsite. Er werden modellen gezocht t/m maat 142. Met haar maatje 56/62 valt Isabel daar prima onder. En ze is natuurlijk hártstikke mooi! (Ik heb het nu van zoveel kanten gehoord dat ik ervan overtuigd ben dat ze mooi is en dat ik dat niet alleen maar vind omdat ik haar moeder ben!) Helaas: ze zoeken modellen in Den Bosch en omgeving en daar wonen we niet. Gelukkig maar, want, zoals ik al typte: ik ben er eigenlijk op tegen. Een kind moet zoiets in mijn ogen namelijk zélf leuk vinden. En Isabel vindt nu nog zo weinig! Ik wil niet zo'n moeder worden die haar kind overal naartoe sleept omdat ze haar zo nodig moet showen - hoe zeer dat ook vervelend is voor de heren en dames van de brochureproductie: die missen een mooie dame aan Isabel! Vandaag deed ik een minisessie in het klein, gewoon thuis. Heel even waren we maar bezig en als Isabel het zelfs nog eerder zat was geweest, waren we dan al gestopt. Want dat kan als je het zelf in de hand hebt. Enneh... Isabel vond het al vermoeiend genoeg zo:  Laat die roem dus nog maar even zitten... tot ze oud genoeg is om het zelf eventueel leuk te vinden. En dan nog...
26.3.05
Een maand, een week en een dag oud!
.JPG)
Raar
We hadden het even over mijn oma, toen we bij mijn moeder waren. In de auto op weg naar huis bedenk ik me dat het zo jammer is dat ze Isabel niet mee kan maken. En dat het eigenlijk zo raar is, dat ze er niet meer is. Eigenlijk net zo raar als het feit dat Isabel er nu ineens wél is... Doet me ineens denken aan een liedje...
24.3.05
Donor
Hoewel ik het eigenlijk ergens wel een raar idee vind dat mijn organen na mijn dood net zo goed naar een crimineel kunnen verhuizen, heb ik met toch als toekomstig donor laten registreren. De kans dat een goed mens iets van mij krijgt dat ik dan - logischerwijs - toch niet meer gebruik is immers groter. Wat ook wel iets heeft is het Haagse Donorcodicil... zo geef je nog eens heel iets anders weg...
23.3.05
Deel je geluk
En zo ben ik, op deze zonnige woensdagochtend, ineens heel even weer met mijn hoofd bij mijn werk...
22.3.05
Kamperen
Begin juni is er weer een familieweekend en ook wij gaan dan, als het weer meezit (storm, regen, wind, hagel, sneeuw of min 18 dat zou niks zijn voor zo'n kleintje), richting de camping die daarvoor is uitgekozen. Voor het eerst weer kamperen, dit seizoen - dácht ik! Want geheel onverwacht heb ik een plekje gekregen op de WeblogCamping. En niet eens zomaar als bezoeker, maar als medewerker! Voorlopig start ik als Paashaas... ik hoop dat ik na de Paasdagen mag blijven...  Blijft toch leuk, hè... spelen!
Meisje
Een gezond kindje krijgen is het aller-, allerbelangrijkste. Dat wij een gezond babyMEISJE hebben gekregen is voor mij een leuke bijkomstigheid. Want hoewel ik zelf zelden of nooit een jurk aan heb en lagen make-up ook niet aan mij besteed zijn, ben ik best wel een echte meisjesmama: ik geloof dat ik in de afgelopen maand al vier keer alle meisjeskleertjes uit en in de kast gehaald/gestopt heb om ze allemaal nog eens goed te bekijken. Want oh wat kun je grietjes toch leuk aankleden! En dan later... Barbies! Poppen! En hun poppenhuizen! Belville van Lego! Staartjes! Vlechtjes! Ergens ben ik wel blij dat de pistolen en geweren, net als Action Man, aan onze neus voorbij gaan. Nee, het is helemaal zo gek nog niet, zo'n dochter! En dan zul je net zien dat ze later meer van "jongensdingen" houdt...
Vijf jaar
Het duurt nog even voor Isabel vijf jaar is. Of even? Het duurt nog een hele tijd! Het is dus wat overdreven om nu boekjes te kopen die voor kindjes van vijf jaar en ouder zijn. Toch kost het me moeite om me in te houden, want deze zijn zo leuk! 
21.3.05
Lieve beer
.JPG) Isabel heeft nu al heel veel vriendjes om zich heen verzameld... of zou deze beer een vriendinnetje zijn? In elk geval is het wel gezellig, zo samen slapen!
20.3.05
Vol van Isabel
Eigenlijk is haar beebiesite bedoeld voor foto's en verhaaltjes van en over Isabel. Maar voorlopig ben ik nog zo vol van haar, dat ik jullie hier ook nog wel regelmatig met haar lastig kom vallen! 
19.3.05
Favoriet liedje
 Je oortjes, je neusje Je oogjes, je tandjes Alles is lief ook Je teentjes, je handjes Je beentjes, je armpjes Je lieve gezichtje Dit is voor jou Een liefdesgedichtje Een liefdesgedichtje
18.3.05
Krokussen op het Lange Voorhout
 Heerlijk, écht lente. En nog een week voor de klok weer een uurtje vooruit gezet mag worden. Laat de lange dagen nu maar weer komen!
Hebbes!
17.3.05
Isabel en haar nieuwe vriend
16.3.05
Regelen
 Met zo'n kleintje valt er van alles te regelen. Gelukkig krijgen we over de post van alles binnen, zodat we niet overal zelf aan hoeven te denken. Inmiddels is de aanvraag voor de kinderbijslag de deur uit en... heeft Isabel een heel eigen sofinummer!
Een nacht alleen
Vannacht sliep Isabel voor het eerst een hele nacht in haar eigen kamertje. De enige voor wie het wennen was, was mama. Isabel zelf vond het prima geloof ik, ze is één keer wakker geweest omdat ze een flesje wilde en één keer miepte ze omdat ze met haar tong haar speentje niet kon pakken (tja...) Jeetje... dat kleine meisje in dat grote ledikant... maar ja, ze wordt vrijdag dan ook alweer één maand!!   ISABEL
Daar lig je dan, veilig in je bedje
Een kamer vol met mooie spullen
Je lieve koppie, dat zachte huidje
Jouw ‘hier-zijn’ kan de wereld vullen
En ik die twee kamers verderop,
Hoop dat jij je hier snel thuis zult voelen
Als de nachten donker zijn, het huis te stil
Weet dat wij het goed bedoelen
Groei jij maar op, in eigen tempo
Van kleuter, tiener, tot volwassen vrouw
Volg je eigen weg, waar die je ook leidt
We houden hoe dan ook van jou!gedichtje door Jeroen
15.3.05
Kleine meid
Isabels souvenirtjes
.JPG) Belletje is erg blij met wat ze van haar papa als souvenir uit Schotland heeft gekregen!
Vakantiefoto's
Ik heb zelden vakantiefoto's gezien waar zó vaak op geproost wordt... 
14.3.05
Ze zijn weer terug!
Met van links naar rechts: Benno, Jeroen, Ruud, Ron en Martijn. Het mannetje helemaal rechts in beeld hoort bij de lokale Schotse bevolking en die hebben ze dus mooi daar gelaten.  Ik ga gauw weer verder luisteren naar alle verhalen waar Jeroen mee thuis is gekomen! Die hebben het best naar hun zin gehad zo te horen!
Van vijf tot zeven
Half twee vannacht: Isabel is er vroeg bij, ze lijkt honger te hebben. Ach ja, het is dan ook precies drie uur na haar laatste fles. Punt is dat ze om vijf uur natuurlijk alwéér trek in een flesje had. De fopspeen in haar mond bracht een enorme pruillip teweeg, gevolgd door een paar snikken. Nee, ons meissie fop je niet als ze honger heeft. Alleen start het dagschema normaal gesproken om zeven uur met het eerste flesje. Een beetje sjoemelen op aanvraag is geen punt en dat doen we dan ook regelmatig. Half zeven... want het wordt ook wel eens half acht. Ik besluit uit bed te gaan en Isabels ontbijtje een beetje te rekken. Misschien redden we het tot een uur of zes? Een ontevreden gesnik blijft klinken... tot ik achter de pc ga zitten en het Lalala-liedje (zie twee topics geleden, over Guusje) aanzet. Zachtjes zing ik mee, wat nu natuurlijk helemáál niet klinkt met mijn slaapstem. Maar... het wérkt wel! Belletje wordt er erg rustig van en niet lang daarna valt ze weer in een diepe slaap. Ik durf me niet meer te verroeren, ze ligt zo lekker... noodgedwongen blijf ik dus achter de computer zitten en voorzichtig surf ik langs wat sites waar ik tegenwoordig niet echt uitgebreid de tijd meer voor heb. Het wordt half zes, ze slaapt nog steeds. Dan wordt het, alsmaar met een slapende Isabel op mijn arm, zes uur... half zeven... kwart voor zeven... Voorzichtig sta ik op en loop ik naar de keuken om alvast een flesje warm te maken. Met haar lichaampje ligt ze nog steeds op mijn arm, met haar gedachten is ze nog steeds in Dromenland. Precies als haar flesje warm is, wordt ze wakker. Ze smakt een paar keer... duidelijk een teken dat ze dat flesje maar wat graag wil hebben. En da's geen punt... zeker niet nu we ineens weer keurig op schema liggen! En zo zag dat eruit, vanmorgen: .JPG)
13.3.05
Schoonzoons
Ik moest erg lachen toen ik op het Kindje Op Komst-forum foto's had geplaatst van onze kleine slapende Isabel. Een aantal medeforumsters met zonen vroegen namelijk of ze al uitgehuwelijkt was. Ojee... als dat nú al begint, wat moet dat dan worden als die kleine straks groot is... ik krijg al hele visioenen van (foute?!) jongens op (opgevoerde?!) brommers voor de deur... hmm... nog maar even niet aan denken!
12.3.05
Biggelen
Guusje Nederhorst heeft een kinderboek met kinderliedjes geschreven. Na alle reclame die erover gemaakt is, neem ik een kijkje op GuusjeNederhorst.nl. Als Guusje met een lief'lijk stemmetje uit de speakers van onze pc klinkt, biggelen er vrijwel meteen een paar tranen over m'n wangen. Ik moet denken aan haar zoontje, Dean Maddy, en ik moet denken aan dat de eerste druk van haar boekje en cd over Woezel en Pip vast niet binnen drie dagen uitverkocht was als ze nog zou leven. De gedachte aan haar zoontje neemt echter de overhand. Ik lees wat Dinand namens Guusje op de site geschreven heeft. Niet iets waar ik me vrolijker van voel... .....'t was ergens in 2002. Guusje wist het zeker; 'Ik heb het altijd al willen doen, maar voor het eerst weet ik het zeker. Ik ga kinderverhaaltjes schrijven!' Een week later had ze 15 verhaaltjes geschreven over twee hondjes Woezel & Pip. De liefste hondjes van de hele wereld. 'Lees ze maar even wanneer je tijd hebt', zei ze ietwat onzeker. Die avond las ik de verhaaltjes en werd meteen gegrepen door pure tederheid waarmee ze geschreven waren. Simpel en puur. Duidelijk geschreven met liefde en plezier. Geschreven voor de allerkleinste hummels, de allerkleinste Woezels & Pips.
Samen met Reyn en Louise heeft Guus liedjes gemaakt, meer verhaaltjes geschreven, tekeningen bij de verhaaltjes gemaakt en nagedacht wat ze er mee wilde doen.
Het is ergens halverwege voorjaar 2003 wanneer Guus thuis komt met de schetsen voor haar boek. 'Eindelijk doe ik iets waar ik 100% achter sta. Dit ben ik!' Inmiddels was Guus al begonnen aan deel 2 en waarschijnlijk in haar hoofd al bij deel 12 ha, ha. De liedjes op de Lalala-cd zijn ingezongen toen Guus al hoogzwanger was. Reyn vertelde me vorige week nog hoe mooi dat was om Guus te zien stralen achter die microfoon. Simpel en puur. Het is mooi als je vindt wat je bent.
Guus had grote plannen. Grote kleine plannen is misschien beter gezegd. Ze wilde kleuterscholen langs om voor te gaan lezen. Misschien wel een tekenfilmpje voor op zaterdagochtend televisie, nog een cd opnemen. Belangrijkste grote kleine plan was toch wel om Dean Maddy voor te lezen uit eigen werk ha, ha. En zo zou het gaan.
Nu is het 2005. Er is het een en ander anders gegaan, maar wat echt is vergaat niet. Wat echt is overleeft. Er was geen twijfel of we dit boekje alsnog zouden uitbrengen. Het zou gebeuren wanneer het goed voelde. Dat moment is nu. Ik kan je niet vertellen hoe trots ik ben op iedereen, die hieraan gewerkt hebben. Raymond, Louise & Wil, Reyn, Barbara, Louise, Niels, Bob & André…maar vooral trots op Guusje Woesthoff-Nederhorst. Goed gedaan wijffie, helemaal van jou!
Ik hoop dat alle kindjes die Woezel en Pip ontmoeten er net zoveel plezier van hebben als de kleine Dean Maddy. Elke dag sinds hij hier is, gaat hij slapen met de stem van zijn moeder. Verhaaltjes lezen en liedjes zingen. Simpel en puur. Wat echt is overleeft.
Heel erg veel plezier met Woezel en Pip.
Namens Guusje,
Dinand.De tranen staan nog in m'n ogen als ik omlaag kijk naar Isabel, die vanaf mijn schoot met verbaasde ogen meekijkt naar alles op de pc. Voor ik zachtjes een keertje mee-lalala met het melodietje, fluister ik haar toe dat ik hoop dat haar papa en mama er altijd zullen zijn om in levende lijve liedjes voor haar te kunnen blijven zingen...
Concurrentie
"Viva zoekt een nieuwe columnist die een digitaal dagboek gaat bijhouden."
Zo begon onze oproep in Viva no. 6 waarmee we iedereen opriepen mee te doen aan onze digidagboek-wedstrijd.
En dat hebben we geweten. De wedstrijd is een enorm succes. In totaal hebben we bijna 500 inzendingen ontvangen! Helaas is het door de grote hoeveelheid inzendingen niet mogelijk iedereen een persoonlijk berichtje terug te sturen.
De jury gaat nu hard aan de slag om alle inzendingen door te lezen. Uit ervaring weten we dat dit wel even zal gaan duren. Uit alle inzendingen zal de jury de vijf beste selecteren. Deze vijf krijgen vervolgens een maand lang de tijd om zich online te bewijzen. De uiteindelijke winnaar wordt door de bezoekers van Viva.nl gekozen.
Benieuwd naar de nominaties? Hou dan Viva en Viva.nl in de gaten!Dat is nogal wat concurrentie!! Gelukkig hoef ik me niet te vervelen als ik niet tot de vijf gelukkigen behoor... luiers genoeg om te verschonen, flesjes genoeg om te geven!
In Dromenland
 
Die Mariska...
“Ik ben niet moe of zo, dus ja, dan hoef je ook niet te gaan liggen,” aldus Mariska Bauer over haar kraamtijd in een interview op Radio Noordzee… Kijk, dat had ik nou ook!
Gekke bek
Trots liep ik achter de kinderwagen. Isabel lag zoet te slapen. Al veel voorbijgangers hadden een blik in de wagenbak geworpen. Eén vrouw keek mij na die blik lachend aan. Ik glimlachte terug, terwijl ik dacht: "Ja, mooi meissie hè? Míjn dochter!!" Tegelijkertijd keek ik zelf ook even naar ons meisje... die juist op dat moment een raar pruilgezichtje trok, waardoor het meer een trolletje leek dan een fotomodelletje... Hmm... die vrouw zat ons kennelijk gewoon úit te lachen!
10.3.05
Swingende hamster
Een Duitse man ging op vakantie, en had uit medelijden met zijn hamster het licht en de muziek aangehouden. Toen de buren na vijf dagen non-stop muziek hoorden, alarmeerden ze de politie. Toen er niet werd open gedaan, forceerden zij de deur. Wat zij vonden was een swingende hamster. (NU.nl)
Saai hoor...
Twee nachtjes in ons uppie zitten er nu op: Isabel en ik helemaal alleen. Nu begrijp ik pas al die mopperende vrouwen van militairen. Er is ook helemaal niks aan als je man zo lang van huis is. Alle dagelijkse gewoontetjes lopen anders. Gelukkig duurt het in ons geval geen maanden, maar is Jeroen maandag alweer terug van weggeweest. Tot die tijd is hij met De Mannen uit de familie in Schotland. Voor de prachtige natuur en om het monster van Loch Ness te zoeken... (ehm... en ja: dat alles onder het genot van wat whisky-tjes natuurlijk) Nog vier nachtjes slapen, dan is alles weer 'back to normal'...
7.3.05
Op t.v. vanavond...
De Lama's zijn weer terug! Om tien voor tien vanavond zit ik voor de televisie dus! 
Rolstoelonvriendelijk
Pas als je met een Bugaboo door de straten van Den Haag hobbelt, kom je erachter dat het een super-rolstoelonvriendelijke stad is!
Vriendjes
.JPG) Tarzan raakt inmiddels aardig gewend aan zijn "zusje"... het worden nog eens dikke vrienden die twee!
5.3.05
Wat is ze prachtig, hè?
4.3.05
Grappig?
Ze zag er zo grappig uit... Hmm. Dat dénken vind ik eigenlijk al van weinig respect voor de dame in kwestie getuigen... laat staan die foto nemen...
1.3.05
Jullie zijn geweldig!
Heb ik al eens gezegd dat ik me geen fijnere lezers voor kan stellen? Jullie zijn zo vriendelijk... en jullie haar zit ook zo leuk. En is dat een nieuwe trui? Hij spettert rechtstreeks over de digitale snelweg mijn gezichtsveld in. Hij staat je goed! Nou... je kunt niet zeggen dat ik m'n best niet heb gedaan op deze speciale dag...
Niet nóg zo een, hè?
Ongeveer twee weken na de geboorte van uw baby brengt een wijkverpleegkundige van het consultatiebureau u een huisbezoek. Zij praat met u over de zwangerschap en de bevalling en vraagt hoe het met u en uw gezin gaat. Tijdens dit huisbezoek kunt u allerlei vragen stellen, bijvoorbeeld over de verzorging van uw baby, over het slapen, drinken of huilen van uw kind.Kraamhulp eruit, wijkverpleegkundige van het consultatiebureau erin..?! Ik ben bang dat het een eenzijdig gesprekje gaat worden, gezien het feit dat we weinig vragen hebben. We doen wat wij denken dat goed en fijn is voor Isabel en denken gelukkig hetzelfde over de meeste dingen. Vragen die er in ons opkomen, kunnen we altijd stellen aan de ervaringsdeskundigen in onze eigen omgeving (de oma's bijvoorbeeld, om maar wat te noemen). Maar goed, we zullen zien en ik zal nu niet meteen kriegel in de aanval gaan. Ik zal er neutraal onder blijven... wie weet valt het ook allemaal wel mee met het bemoeiallerige...
|
@