|
31.1.05
Eráf?!?!?
Wat vooraf ging: een aantal dagen geleden bleek ik een zwangerschapskwaal gekregen te hebben: mijn handen zwollen op door het vocht dat ik vasthield. Net op tijd kwam ik erachter - mijn ringen kónden nog af. Echter niet zonder slag of stoot, want de volgende ochtend werd ik wakker met een dikke, rode vingertop aan mijn linker ringvinger. Ik keek het een dagje aan en nog een dagje. Beter werd het niet. Gisteravond werd het zelfs erger en vandaag eigenlijk nóg erger... Het schrikbeeld van wakker worden met een hand zo groot als een kolenschop kwam in mijn hoofd. Jeroen stelde voor om even naar de apotheek te gaan, misschien hadden zij er wat voor en anders kon ik morgen een afspraak met de huisarts maken. Het leek me wat overdreven, maar goed, ik ben wat voorzichtiger met mij zolang Priegel met mij meereist. De apotheker vond het niet overdreven als ik voor de zekerheid naar de eerste hulp ging. Zij zouden kunnen bepalen of er spoedig iets moest gebeuren of dat ik alsnog op mijn gemak naar de huisarts zou kunnen gaan. En dus reden Jeroen en ik nog even naar het Rode Kruis Ziekenhuis. We mochten in de wachtkamer plaatsnemen en wachtten. En wachtten. En wachtten. Het heet kennelijk niet voor niets WACHTkamer. Daarna mochten we in een behandelkamer gaan zitten. We werden melig en hadden de grootste lol om de kleinste dingetjes. Gelukkig maar, want dat deed de anderhalf uur die we in die kamer moesten wachten wat minder lang lijken...
"Goedenavond, ik ben dokter Stoot. Neem me niet kwalijk dat u zo'n tijd heeft moeten wachten, het is nogal druk." "Geeft niks." Hij vraagt wat er mis is en ik laat hem mijn vinger zien. Het voelt alsof ik vijf ben en au aan mijn vinger heb. Hij knijpt wat en kijkt wat en constateert dat het een beginnende ontsteking is. In dit stadium hoeft de nagel er nog niet af, wat wel gebeuren moet als het iets meer ontsteekt. Hij vertelt het alsof het niks is. 'Eráf???!?! Mijn nágel ERAF???!?!?!' denk ik. Hij kan gedachten lezen. "Ik begrijp dat u dat niet ziet zitten, maar het is de enige oplossing. Het enige dat het nu nog kán voorkomen is uw discipline. Als u uw vinger de komende dagen drie maal per dag in een badje met groene Biotex zet, kan de zwelling verdwijnen." Dat lijkt me geen punt. Na een paar dagen moet ik het laten controleren door de huisarts. Morgen meteen maar even een afspraak maken. Of morgen? Dat is inmiddels alweer vandaag... time flies when you're having fun. spending the evening in a hospital...
29.1.05
It's
Wat is het toch, dat je bij de It's gek wordt van de verkopers die op je af komen alsof je een magneet aan je nek hebt hangen, TENZIJ je iets wilt vragen... (dan zie je ze niet...)
Krassen
Omdat ik elke dag een paar boodschapjes doe, kom ik haast niet aan krassen toe. Maar vandaag was het zover: we kregen een heus kraslot bij Albert Heijn! Ik las de vraag op de kaart en HA! ik wist het antwoord! (Hoe de AH-winkels bij NS-stations heten... AH to Go natuurlijk!) Ik kraste het juiste vakje open (antwoord B) en daarna het grotere vakje om te zien wat mijn prijs was... Ik zag het airmileslogo verschijnen. "Leuk, we krijgen er wat airmiles bij," dacht ik nog. En inderdaad: we kregen airmiles. VIJF hele airmiles. Nog heel even (2395 miles te gaan) en we kunnen naar Madurodam of zo...
28.1.05
Bijzondere beren
'Twins zijn heel bijzonder. Terwijl één Twin in uw jas of tas lekker meegaat naar huis, trekt de ander erop uit naar een kind dat niets heeft.'
Bijzonder zijn ze zeker... ik ga die agenda eens in de gaten houden... als ze in de buurt zijn neem ik zeker een kijkje en ik sluit niet uit dat er dan een tweelinghelft bij ons komt te wonen!
UPDATE:
Hallo!
Dank voor jullie reactie. Uit jullie email begreep ik zelfs dat we in Vriendin stonden! Zelf nog niet gezien....
De meest gestelde vraag aan ons is of er een mogelijkheid is om een Twin-dier te kopen zonder naar een of andere markt te hoeven, via het internet bijvoorbeeld. Ons antwoord was tot op dit moment: nee, helaas. We vinden het toch heel belangrijk om een persoonlijk contact te hebben met degene die de ene helft van de tweeling meeneemt en het label dient natuurlijk ook nog doorgeknipt te worden. Daarna zal de koper ook moeten kiezen welke van de tweeling mee naar huis gaat en welke op reis zal gaan…..!
Nu heb ik Carla bereid gevonden om toch ook wat aan verkoop aan huis te gaan doen. Maar dat huis staat wel in Bergen Noord-Holland! Je mag haar bellen: (voor telefoonnr mail mij even, red.) & ze is niet altijd thuis…... Misschien dat je toch een mogelijkheid vindt om eens langs te komen. Uit jullie email begreep ik niet waar of jullie in Nederland zijn.
In maart staan we inderdaad op een beurs in Alkmaar-Oudorp. Misschien kun je dan komen, dat zou fijn zijn.
Als je verder op de hoogte gehouden wilt worden van eventuele andere verkoop-momenten, bericht me dan even dat je wel op een mailinglist wilt worden geplaatst. We zullen ons best doen om ook eens bij jou in de buurt te komen. Wij staan altijd open voor uitnodigingen daartoe.
De prijzen van de tweelingdieren gaan vanaf 12 Euro tot 38 Euro voor onze allergrootste!
Ik hoop je toch voldoende te hebben geïnformeerd, met vriendelijke groet,
Namens Twinbears,
Edith Ockeloen
Creatief met buik
Wat krijg je als je je uitleeft met laagjes in Paint Shop Pro? Dit!
Eigenlijk...
... heb ik nu dus al best veel zin in de zomervakantie...
Deze moderne camping ligt in het hart van Toscane, op de hellingen van de Mont Alma, niet ver van zee.
Triest
En dat is eigenlijk alles wat ik erover wil zeggen.
via ander.web-log en geenstijl
26.1.05
Heilig verklaard
AMSTERDAM - Het Vaticaan heeft dinsdag lovende woorden gewijd aan een zwangere Italiaanse vrouw die haar eigen leven opofferde voor dat van haar ongeboren kind.
Ik ben niet tegen abortus. Ik kan me situaties indenken waarbij vrouwen besluiten de zwangerschap af te willen breken. Ik kan me echter niet indenken dat ik dat zélf zou doen. Gisteren nog las ik in een tijdschrift hoe een vrouw voor abortus koos toen haar vriend in Peru in de gevangenis belandde, wegens drugssmokkel. Verontwaardigd riep ik naar Jeroen dat ik dat dus geen stijl vond. Zeker niet omdat ze toen tien weken zwanger was. Mijn verontwaardiging was een jaar geleden vast zo sterk niet geweest, maar aangezien wij nu ons Priegeltje met tien weken op de echo hebben zien spartelen... nou ja, je vormt je er toch ineens een heel ander beeld bij.
Vandaag las ik het bovenstaande nieuwsbericht. En toen wist ik het niet meer. Zou ik zo'n keuze ook kunnen maken? Voorlopig ben ik natuurlijk heel gelukkig dat ik niet voor die keus sta, maar stél nou... ik weet niet of ik zo onegoïstisch zou kunnen zijn. En is het eigenlijk wel een kwestie van niet egoïstisch zijn? Of is kiezen voor je eigen leven en daarmee de zorg voor je andere twee kinderen en jouw aanwezigheid voor de rest van je dierbaren juist de niet-egoïstische optie? Ik weet het niet... en nogmaals: ik ben blij dat ik niet hóef te weten wat ik zou kiezen!
Vakkundige boel
Tijden geleden kwam ik op internet een supergaaf geboortebord tegen. Een ooievaar door een ruit. Dát was nog eens origineel, die wilde ik wel!
 
Het bord was echter te huur bij een firma ver weg. Navraag leverde op dat het bord ook niet één van de goedkoopste borden was, plus dat er een borg op zat waar je u tegen zegt. Intussen was ik bij Xenos een geinige ooievaar tegengekomen... die zou ook best volstaan. Ik zette het bord uit mijn hoofd, tót ik het tegenkwam bij Happy Times. Ik besloot een poging te wagen en bij hun prijzen en beschikbaarheid op te vragen. Ik zette mijn vragen in een keurig mailtje, zoals ik dat gewend ben te doen met "zakelijke" contacten. Een " Beste heer, mevrouw," erboven, een net stukje tekst met mijn vragen en hartelijk afgesloten met wat vriendelijke groetjes en mijn naam. En dan ben ik altijd zo verbaasd als je van een bedrijf dan een mailtje terugkrijgt met alleen maar " hallo, Is niet meer beschikbaar groeten" erin... Dat vind ik dan nog jammerder dan dat die ooievaar niet meer beschikbaar is!
UPDATE: Grondig zijn ze wel... hetzelfde mailtje hebben ze négen keer gestuurd (tot nu toe?)... Nou hoor je wel vaker dat zwangeren vergeetachtig zijn en zo... maar zij hoeven er dan toch niet klakkeloos van uit te gaan dat ik dat ook ben?
Wat vliegt de tijd...
Al een paar dagen zijn we in Frankrijk aan het kamperen. En al een paar dagen ben ik overtijd. Thuis speelde ik nog met de gedachte een zwangerschapstest mee te nemen, maar het leek me zo onwaarschijnlijk dat ik in één keer zwanger zou raken, dat ik dat gauw uit mijn hoofd heb gezet. Nu staat Jeroen in een Franse apotheek met handen en voeten duidelijk te maken wat hij wil kopen, terwijl ik in de auto wat onbenullig voor me uit zit te staren. Het zal toch niet…? Nèè…
Eenmaal terug op de camping halen we de test uit de verpakking. Gelukkig verkopen ze in Frankrijk ook Predictor, dat klinkt tenminste bekend in de oren. In tegenstelling tot de zinnen die op de bijsluiter staan, trouwens. Op school leer je hoe je in het Frans moet vertellen hoe je heet, maar hoe je een bijsluiter van een zwangerschapstest moet vertalen krijg je niet mee. Gelukkig komen we eruit, mede dankzij de tekeningen en natuurlijk het feit dat ik me in Nederland al een heel klein beetje verdiept had in de wereld van één of twee stippen…
Met de test in mijn afritsbroek verdwijn ik richting het toiletgebouw. Grinnikend zit ik op de w.c. Als ik terugkom, met het testje stiekem verstopt in mijn mouw, moeten we nog vier minuten wachten. We staren vier minuten naar de twee venstertjes. Langzaam kleurt het ene venster roze. En nog een venster. Da’s het testvenstertje. Het werkt dus wel. Dan trekt het roze in het eerste vakje langzaam weg. Behalve één rond plekje roze in het midden. Samen met het testvenstertje vormt een een combinatie van twee roze stippen. ‘Si après 4 minutes, un point rose reste dans les deux fenêtres, vous êtes enceinte.‘ Jeroen zegt al knuffelend dat hij het al dacht. Ik blijf met een schuin oog naar de test staren. Tuurlijk, ik bén overtijd en tuurlijk: er stáán twee duidelijke roze stippen, maar… het blijft toch een beetje onwerkelijk allemaal…
Onwerkelijk vind ik het al die maanden later nog wel eens een beetje... maar nu duurt het niet lang meer of het wordt superwerkelijk!!
25.1.05
Leren kamperen
Ik was nooit zo'n kampeerder. Jeroen was nooit zo'n hotelmens. Door de jaren heen zijn we elkaars overnachtingsmogelijkheden gaan waarderen. Zo af en toe kan Jeroen genieten van een nachtje in een hotel en... geloof het of niet: ik ga kamperen steeds leuker vinden (al is een fijn sanitairgebouw wel een vereiste... terwijl Jeroen het liefst wild zou gaan kamperen).
Vorig jaar kochten we al een burgerlijke bungalowtent. Een aanschaf gericht op de toekomst en kijk nou: met Priegel onderweg is zoiets ideaal. Een minihuis, waar je gewoon rechtop in kunt staan en zitten.
Alleen... we hebben wel gemerkt dat zo'n bungalowtent opzetten iets is wat je niet zomaar voor een dag of twee doet. Teveel gedoe met stokken, teveel gestoei met doek. En dan alles gezellig inrichten... op het moment dat je daar klaar mee bent, is het al bijna tijd om weer naar huis te gaan tijdens een weekendje weg.
Nou hebben we wel een klein tentje... maar die is groot genoeg voor twee personen. En straks zijn we dus met drie! Om gezellige familie- en andere weekendjes niet door onze neus geboord te zien, ging ik op zoek naar een alternatief. Een ruime tent, gemakkelijk op te zetten, handig voor één of een paar nachtjes mét baby... En ik heb hem gevonden:
Vandaag werd hij bezorgd (lang leve bestellen via internet)! En weet je wat? Ik krijg al helemaal kampeerkriebels...
24.1.05
Verbazingwekkend
Families die worstelen met kinderen die ze niet meer onder controle hebben komt ze te hulp: supernanny Jo Frost. Terwijl de ouders gek worden van hun kinderen, probeert Jo het gezin terug te krijgen op de juiste weg. Discipline en consequente regels zijn Jo's hulpmiddelen om de ouders de leiding over het gezin terug te geven.
Misschien heb ik nog geen recht van spreken, het opvoeden moet tenslotte nog beginnen, maar toch vind ik het verbazingwekkend: een vader die zijn dochtertje op haar kop geeft en zich tegelijkertijd afvraagt of de tóón waarop hij dit doet wel goed is... Een meisje van vier tegen een man van... veertig? Toch wel treurig dat zij hém de baas is, zonder Nanny Jojo...
23.1.05
Handige Nico Jeroen
Het halletje bij de babykamer moet nog een likje verf (alsmede de voordeur en nog een aantal andere niet nader te noemen plaatsen in huis... maar goed... we noemen ze niet, we hebben het er niet over...) Vandaag vond Jeroen het in elk geval tijd om aan dat halletje te beginnen. Ik hoorde allerlei geluiden uit het halletje komen. "Dat komt wel goed," dacht ik nog. Dácht ik. Tot ik een Chocomelletje ging pakken. Op weg naar de keuken passeerde ik Jeroen. Druk aan het bellen met Bram, over hoe hij het slot het beste uit de badkamerdeur kon halen. De deur in kwestie (naast de babykamer) stond open en de handvaten lagen kromgebogen op de grond. Ik bleef aan de grond genageld staan, met mijn mond open van verbazing. "Ja, die deur kan nou al zo'n tijd niet op slot, ik dacht: 'ik vervang dat meteen even'" Ik vervang dat meteen even? Hmm... dat wordt van de week dus nog eens op zijn gemakje naar de Gamma om spullen in huis te halen... en als die spullen eenmaal in huis zijn... dan hóóp ik dat het allemaal nog af komt voor de kleine er is!
20.1.05
Mijn IQ? 118!
En dat is boven gemiddeld (zelfs tegen het hoge aan... een hoog IQ begint bij 120!)
Eén troost heb je als je meedoet aan de IQ-test van BNN: lager dan onze omgebouwde Kelly kún je haast niet scoren!
* klik hier om ook mee te doen aan de online test*
Mensen in dromen...
Wat ik me afvraag: als je droomt over mensen die je niet kent, bestaan die mensen dan ergens wel echt? En dromen mensen die jou niet kennen dan ook wel eens over jou?
Eens met Peter R.
Natuurlijk. Ik was er niet bij. Maar dat neemt niet weg dat ik er wel een mening over heb...
Uit onderzoek van politie en justitie is tot nu toe gebleken dat zij maandag met opzet over ongeveer 50 meter hard achteruit is gereden in reactie op het stelen van haar tas uit de auto. Daarbij heeft zij de brommer en de overleden man geraakt. De 19-jarige Amsterdammer raakt bekneld tussen de auto en de boom waartegen de vrouw tot stilstand kwam. Hij overleed aan de gevolgen daarvan.
Justitie verdenkt de automobiliste in de eerste plaats van "het nemen van een onaanvaardbaar risico, hetgeen in juridische zin de verdenking oplevert van doodslag", zo luidt de verklaring van het OM. De officier van justitie denkt dat gezien de ernst van de feiten de rechter-commissaris kan beslissen dat de vrouw langer vast moet blijven zitten.
Tja. Het nemen van een onaanvaardbaar risico. Door achteruit te rijden met die snelheid, nam zij willens en wetens het risico iemand aan te rijden. Nam zij willens en wetens het risico iemand dood te rijden zelfs.
Peter R. de Vries is het daar niet helemaal mee eens. In zoverre, hij vindt het wel zo eerlijk als je het dan ook omdraait: het slachtoffer (rare benaming voor een overvaller) had kunnen bedenken dat als hij een tas rooft, er iemand achter hem aan zou kunnen komen. En ook dat dat dan verkeerd af zou kunnen lopen. Kijk - dát vind ik nou ook.
Ach, ergens zal het wel gewoon dom geweest zijn van die vrouw in kwestie. Er is een tijdje geleden nog zó duidelijk gezegd dat je in dergelijke situaties heel hard "boe!" moet roepen... "Boe, dader! Foei! Hou eens op! Stoute dader!" Het is nu in elk geval wel helder dat je als je dát doet nog tijd over hebt om een nieuwe tas te gaan kopen... of hebben ze in het huis van bewaring ook tassenwinkels?
De koeiste film
Weken geleden kreeg ik hem van Remco (hoe zat het ook alweer... de man van de dochter van dé vriend van mijn moeder...) mee naar huis: de dvd van Paniek op de Prairie. En hoewel ik al ruim twee (of is het alweer drie?) weken thuis ben, is de tijd zo hard voorbij gevlogen dat ik hem nog steeds niet heb gezien. Maar daar gaat vandaag verandering in komen: vóór ik ook maar iets anders doe, moet ik hem gezien hebben!
UPDATE: Je zult het niet geloven, maar... het is me wéér niet gelukt te gaan kijken! Terwijl het zó simpel zou moeten zijn: televisie aan, dvd-speler aan, dvd-tje erin, Nathalie op de bank... op play drukken en kijken maar... Komende week doen we wel weer een poging...
Dikke buik
Gisteravond vonden we eindelijk de tijd om een buikfotoreportage te maken. Het viel me toen pas op - in m'n zwarte broek met een strak niet-positiemode-truitje - hoe enorm mijn buik eigenlijk is. Toen ik vanmorgen dit bericht las schrok ik daarom wel even:
Braziliaanse baart reuzenbaby
AMSTERDAM - Een Braziliaanse vrouw heeft in een ziekenhuis in het noordoosten van Brazilië een zoon van ruim vijftien pond ter wereld gebracht. Dat hebben de artsen van het ziekenhuis in Salvador woensdag bevestigd.
De jongen, Ademilton genaamd, werd dinsdag geboren. Vanwege zijn omvang moest zijn moeder, de 38-jarige Francisca Ramos dos Santos, een keizersnede ondergaan. Zowel Ademilton als zijn moeder maken het goed.
Volgens een kinderarts in het ziekenhuis in Salvador had de reuzenbaby bij geboorte het gewicht dat een normale baby met zes maanden zou moeten hebben. Jongensbaby's in Brazilië wegen bij de geboorte gemiddeld 7 pond. (NU.nl)
het bijbehorende videomateriaal vind je hier
Het is dat m'n verloskundigen nooit iets opmerken over een extra large baby als ze aan mijn buik voelen... Dan zal het wel goed (en klein!!) zijn, toch? Toch?
19.1.05
Vaag
Ik had nog een uurtje of twee voor Jeroen thuis zou komen. En ik was moe. Een optelsommetje was snel gemaakt: ik zou lekker even mijn bedje induiken. Heerlijk, zulk soort dingen kunnen nu gewoon!
Een uur of twee later hoorde ik Jeroen binnenkomen. Ik werd wakker uit mijn dromen en schakelde over in de zorgen-maak-mode: wat deed Jeroen nou thuis? Was er iets gebeurd op zijn werk? Was hij ziek naar huis gegaan? Het duurde even voor ik helemaal bij bewustzijn was. Oh ja... het was natuurlijk niet 's ochtends vroeg... het was al half zeven! 's Avonds! Pfft... eigenlijk word je van dutjes alleen maar duffer!
Snurken
Al een aantal keer had ik het van Jeroen gehoord: ik snurk. En niet alleen moest hij dat aan mij vertellen, nee, ook aan anderen die het willen horen hangt hij met een brede glimlach mijn snurkverhaal op. "Het gééft niks," roept hij er wel altijd nog achteraan. Nee, natuurlijk geeft het niks. Maar toch.
Gisteravond lag ik in bed naar een video te kijken. (Maandagavond verjaardag vieren betekent CSI opnemen...) Jeroen lag naast me te slapen, uitgeput van een lange werkdag. Regelmatig grinnikte ik om zijn gesnurk. "En dan heeft hij wat over mij te zeggen," dacht ik nog. Even later werd hij even wakker. Slaperig keek hij om zich heen. "Je SNURKT!" riep ik uit. Mijn plagerijtje kreeg een heel andere wending, toen hij antwoordde met "Was ik dat??" Fijn. Dus met andere woorden: elke keer als hij snurkt, denkt hij dat ik het ben. Ja, zó heb ik ook wat te vertellen op verjaardagen...
18.1.05
CSI
Zoveel ik kan, zit ik de maandagavonden aan de buis gekluisterd: Crime Scene Investigation op RTL4! Je begrijpt dat ik het nogal cool vond om bij V&D een heus CSI-computerspel aan te treffen. Hoppa, dat werd een extra verjaardagscadeautje van Jeroen! En nu los ik de ene moord na de andere op... en weet je wat? Grissom is trots op mij, zegt 'ie!
  
Wat eten we vandaag...
Van Jeroen kreeg ik gisteren niet alleen oorbelletjes en een cool Crime Scene Investigation spel voor op de computer (beide zelf uitgezocht), maar ook nog een Chinees eet-setje: kommetjes, stokjes, je kent dat wel. Dat vroeg er natuurlijk om uitgeprobeerd te worden.
En dus eten wij vanavond Indonesische pindabouillon* en Chinese Chow Mein.
De tafel ziet er alvast fijn Chinees gedekt uit, met de rode, ronde placemats die ik al had en alle schaaltjes en stokjes erop! Nu wachten tot Jeroen thuis is... dan kan het testen beginnen!
*
Ingrediënten
750 ml kippenbouillon, van 1 tablet
3 eetlepels pindakaas
2 eetlepels wereldkruiden Indonesië (flacon a 160 g)
1 a 2 theelepels sambal oelek
1 bakje alfalfa (40 g)
1 bakje tuinkers (20 g)
Bereiden
Bouillon aan de kook brengen. Pindakaas, kruiden en sambal toevoegen en met garde kloppen tot pindakaas is opgelost. Alfalfa toevoegen. Bouillon over vier soepkommen verdelen. Tuinkers afknippen en over bouillon strooien.
17.1.05
Wedden dat...?
Zaterdagavond zijn er een hoop voorspellingen gedaan. A.s. opa's, oma's, (oud-)ooms, oudtantes, enzovoorts gaven aan wanneer kleine Priegel geboren zou worden. Ik ben erg benieuwd óf er iemand gelijk gaat krijgen en zo ja: wie dan! Ik kan er natuurlijk voor proberen te zorgen zélf gelijk te krijgen, maar of dat gaat lukken..? Een tijd lang had ik het idee dat Priegel later zou komen. Terwijl Jeroen altijd heeft gezegd dat Priegel juist éérder zou komen. Zelf was ik ook twee weken te laat. Ik vond het veel te gezellig in het kleine nestje in mijn moeders buik. Wie weet vindt ons kleintje dat ook wel. Maar ergens hoop ik toch dat hij/zij rond de uitgerekende datum komt... ik word steeds nieuwsgieriger naar hoe hij/zij er nou "in het echt" uitziet!
Jahaa...
Zo is het wel! :-)
16.1.05
Bewegende foto's
Mijn moeder, ongeveer zo oud als ik nu ben.
Ikzelf als baby en peuter. Beelden die ik eerder alleen van foto's kende, kwamen nu bewegend en al voorbij op onze muur. Hartstikke leuk dat mijn vader de oude filmpjes plus projector op zolder gevonden heeft! (Als ik nu niet log... dan ben ik weer even aan het terugblikken...)
14.1.05
Pfoe...
... wat een futloze dag vandaag!
13.1.05
Nog tot 15 januari...
... kun je stemmen bij Dutch Bloggies 2005. Ik maak me geen illusies, PieuwvogelWeb zal heus niet bij de genomineerden uitkomen. Maar stel dát je wilt stemmen... het kán nog... tot 15 januari!
12.1.05
Spannend!
Sirenes. Die hoor je wel vaker hier in de buurt. Maar zelden zo hard - het leek erop dat er iets bij ons in de straat gaande was. Nieuwsgierig als ik ben, haastte ik mij naar het raam. Aan Tommy zag ik al dat er buiten iets aan de hand was, hij keek met grote ogen naar buiten.
En ja: maar liefst twee politiewagens en drie brandweerauto's hadden zich in ons straatje verzameld. Tig brandweermannen liepen af en aan naar het huis aan de overkant. Intussen wemelde het binnen een paar minuten van de mensen.
 
Wat er nou aan de hand is geweest? Ik zou het niet weten... alles bij elkaar duurde het schouwspel nog geen vijf minuten. De agenten reden weg, de brandweermannen (waaronder zelfs één vrouw - stoer!) sprongen weer in hun wagens en alle mensen vervolgden weer hun weg. Alsof er niks gebeurd is...
Blije beesten
Een bijzondere vrouw, die Dafne Westerhof. Bezoek ook de complete site eens!
11.1.05
Tadáá!
Nog een uur...
... en dan is mijn allereerste zelf-gebakken cake klaar! Als een echt huisvrouwtje ging ik in de weer met cakemix (tja, da's dan wel weer voor moderne mensen...), eieren, melk en banaan. Ja, banaan! Want mijn allereerste cake wordt de "Bananencake met pecannoten". Of eigenlijk: met noten in het algemeen, want een bakje met alleen maar pecannoten heb ik niet kunnen vinden. Het beslag smaakte in elk geval al erg fijn... ik hoop dat het totaalplaatje straks ook goed gelukt is!
Ingrediënten
2 bananen
1 bakje pecannoten (80 g)
1 pak mix voor Fijne Cake (450 g)
200 g boter of margarine
3 eieren (M)
1/2 dl melk
enkele druppels citroensap
2 dl slagroom
Materialen
cakevorm inhoud ca. 2 liter
Bereiden
Oven voorverwarmen op 160 °C of gasovenstand 2. 1 Banaan pureren. Pecannoten grof hakken. Cakebeslag van cakemix, boter, eieren en melk bereiden volgens gebruiksaanwijzing. Gepureerde banaan en 60 g pecannoten door beslag roeren. Andere banaan in plakjes snijden en besprenkelen met citroensap. Cakevorm invetten. Helft van cakebeslag in vorm doen. Banaanplakjes erover verdelen. Rest van cakebeslag toevoegen. Cake in ca. 1 uur en 15 minuten gaar bakken. Cake laten afkoelen. Slagroom lobbig kloppen. Cake in dikke plakken snijden. Cake serveren met slagroom en bestrooien met rest van pecannoten.
Mijn echte leeftijd
Ik was er nu toch eens benieuwd naar: mijn échte leeftijd. En verheugd kan ik jullie melden dat ik (na alle vragen naar waarheid, maar naar levensstijl vóór mijn zwangerschap, te hebben ingevuld - want op die voet ga ik strakjes natuurlijk weer verder...) pas 24,8 jaar ben! 2,2 jaar jonger dan de werkelijkheid! Fijn hoor...
Geinig is ook één van de opmerkingen onder aan de pagina met uitkomsten:
Gefeliciteerd dat je nog steeds getrouwd bent. In het algemeen hebben gehuwde mensen een jongere Echte Leeftijd. Mensen die getrouwd zijn hebben vaak meer sociale contacten, minder stress en een hoger inkomen. En: ik ben een "fruitfenomeen" (?!) omdat ik elke dag twee stuks fruit eet. Je begrijpt dat ik de rest van de dag op een wolkje rondzweef!
9.1.05
Stokje!
Miranda gooide mij een stokje toe. Net voor bedtijd las ik het op haar log. Ook de reden waarom ik het stokje van haar krijg... (mijn schoonfamilie zal trots zijn!)
Ik heb er een nachtje over kunnen slapen en tadáá: hier zijn de antwoorden:
1. Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
Dat is 295 MB van mij... plus 6,99 GB van Jeroen(die is daar net wat fanatieker in)...
2. Wat is je laatst gekochte cd?
Dat is graven in mijn geheugen... was het Millbrook USA? Ja, ik geloof het wel... Millbrook USA van Golden Earring.
3. Wat is het laatst geluisterde nummer voor je dit bericht las?
Dat was het nummer '39 van Queen. Jeroen draaide het gisteravond op de terugweg naar huis van het tankstation.
4.Geef 3 nrs door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen.
Een momentopname, want zoiets wisselt natuurlijk...:
Slaap Maar - Marco Borsato
Nu Dat Jij Er Bent - Trijntje Oosterhuis
Another One Bites The Dust - Queen (Parijs, de ochtend van 1 maart 1998... 2CV, dak open, diep in onze kragen weggedoken en de muziek keihard aan)
5. Aan welke 2 personen geef jij het stokje door en waarom?
Aan Rosalie, om haar vooral aan het loggen te laten blijven!
En aan Paola, omdat ik haar dan meteen kan laten weten dat het kaartje voor haar onderweg is!
Zondag rustdag?
Oh wat was het fijn en handig. "Onze" C1000 die op zondagen geopend was. Makkelijk voor vergeten boodschapjes of, zoals vandaag, makkelijk voor de dagelijkse boodschappen, omdat we die gisteren niet konden halen in verband met onze LOTR-marathon. Ik maakte een lijstje, Jeroen zou even heen en weer naar het winkelcentrum lopen.
Even later kwam hij terug. Sneller dan ik hem terug had verwacht. En zónder boodschappentas vol boodschappen! Wat bleek? De C1000 was gesloten. "Op last van de politie" aldus een verkoopster die de winkelgrage mensen buiten de winkel informeerde. Meneer C1000 had namelijk voor al die koopzondagen van hem geen vergunning aangevraagd... handig. Jammer, maar waar. Waarschijnlijk is er iemand in de buurt geweest die de rammelende karretjes op Zondag Rustdag maar niets vond. En zo zijn we weer ouderwets gebonden aan door de weekse dagen én aan de zaterdag (hoewel dat laatste mijn voorkeur niet heeft... en daar kan Roos over meepraten zo te lezen!)
Creatief aan de slag
Papa maakte voor ...... een voorleeskruk en mama een serviesje! Eens kijken of de kleine straks ook van die creatieve uitspattingen gaat krijgen!
 
 
Marathon
10 uur lang film kijken... het is nauwelijks moeite als de film in kwestie Lord of the Rings is. Gisteren waren we bij Martijn voor de LOTR-marathon: alle drie de films had hij op dvd en dat vroeg om een hele zaterdag op de bank! Erg bijzonder en echt een aanrader als je van LOTR houdt!
En dan gaan we vandaag maar iets actiefs doen... om onze billen te sparen!
7.1.05
Goed zo!
Een geweldig resultaat van de radio- & televisie- (& weblog)actie van gisteren! Ik neem het maar op de koop toe dat ik mijn collega's van voorlichting nu vaker zie dan wanneer ik niet met zwangerschapsverlof ben!
Hoe dat komt? Unicef was in 2004 voorzitter van de Samenwerkende Hulporganisaties en levert derhalve onder meer de persvoorlichting. Vandaar!
5.1.05
Legitimatieplicht
Ik weet niet hoe het met jullie ID-kaart of paspoort zit, maar die van mij weegt geen tien kilo... Zo'n punt vind ik het meesjouwen ervan daarom dus ook niet...
Webloggers-actie
Ik doe niet mee. Al een paar dagen knippert bovenaan de pagina de 555-banner. En die blijft nog even knipperen. Ook morgen. En verder blijft alles aan PieuwvogelWeb gewoon nog even hetzelfde.
* smák! *
Ach ja... dat handenschudden is maar ouderwets. Zoenen, dát wordt het in 2005! En da's een stuk gezonder bovendien, want: met handenschudden verspreid je veel meer bacteriën!
naar een tip van Ron
4.1.05
Papa Hamster
Met 1000 airmiles minder, maar met een Papa Hamster méér, liep ik Albert Heijn uit vandaag... Zo. Als Priegel oud genoeg is dan mag hij/zij daar lekker mee spelen!
3.1.05
"Baf!"
Een doffe klap tegen het raam. Ik zie hoe Tarzan verschrikt uit de box springt en hoe Tommy's ogen groter worden dan schoteltjes. Twee dikke staarten, vier ogen die onafgebroken naar het raam kijken. Ik waggel richting het raam om te zien welke gek mijn twee poezenkinderen zo aan het schrikken heeft gemaakt. Het leek op vuurwerk. Welke idioot gooit er nou vuurwerk tegen het raam? Tegen ONS raam wel te verstaan?!
Bij het raam aangekomen koel ik meteen wat af. Ik zie hoe de glazenwassersladder tegen onze gevel geparkeerd staat. "Het is de glazenwasser maar, mannen!" stel ik de katten gerust. Helemaal zeker zijn ze er niet van... ze kruipen uit voorzorg tóch maar veilig onder het bed...
Dat wordt hem niet!
RIJSWIJK - Sem was het afgelopen jaar de populairste naam voor pasgeboren jongens. Meisjes krijgen het vaakst de naam Sanne, gevolgd door Lotte, Emma en Anne. Dit blijkt uit onderzoek van voornaamdeskundige Emma van Nifterick. ( NU.nl)
Geen Sem, geen Sanne. Wat dan wel? Tja... nog effies geduld, er zijn er nu nog maar twee die dat weten!
|
@