|
31.12.04
10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...
29.12.04
Lang vrij!
En zo begon, doordat ik wat verhoging had vannacht én ik me gek hoestte tot ik geen stem meer had, mijn verlofperiode een dag eerder dan gepland. Hopelijk ben ik gauw weer helemaal op de been om echt goed van die laatste loodjes te genieten!
Broertje of zusje voor Amalia
Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Catharina-Amalia:
"Ik ben heel blij dat ik U nu allemaal mag zeggen dat ik medio juli 2005 een broertje of zusje hoop te verwelkomen. Mijn ouders zijn daar ontzettend dankbaar voor en gelukkig mee. Ik wilde deze gelegenheid ook gebruiken om te bedanken voor alle kaarten en cadeautjes die ik van veel mensen uit het land mocht ontvangen voor mijn eerste verjaardag. Ik heb een hele fijne dag gehad!" ( bron)
28.12.04
Boerenbed
Het Bétere Boerenbed wel te verstaan... het lijkt mij erg leuk om daar eens te gaan logeren, zeker nu we de nieuwe brochure thuis hebben gekregen. Misschien volgend jaar? We zullen zien...
Op mijn netvlies
Het beeld van een man tussen lichamen. Dode lichamen wel te verstaan. Je zag ze niet, want ze lagen onder dekens. Hij tilde een deken op, liet hem zachtjes weer neerkomen en liep verder. Naar de volgende. Het zag eruit alsof het niks was. Zomaar een kort beeld dat even je huiskamer in komt. De nieuwslezer ging naar Joesjtsjenko. Ik niet. Ik dacht nog aan die man. Aan hoe gewoon het eruit had gezien, alsof hij er elke dag liep, onder dekens kijkend op zoek naar een van zijn dierbaren.
27.12.04
Aparte e-cards...
Anders dan anders, die e-cards van Flo...
Lekker belangrijk...
Dat we zo'n gezellig weekend hebben gehad.
Dat ik nog maar twee dagen hoef te werken.
Dat we zometeen lekker Chinees gaan eten.
Dat onze kerstboom alweer weg is.
En meteen werd meegenomen door struinende jongens.
Dat ik wel uren zou kunnen kijken naar een babyjasje.
Dat het servies dat ik met m'n werk heb gemaakt nu af is.
En dat het best mooi geworden is.
Het lijkt allemaal ineens niet zo belangrijk meer...
24.12.04
Bijzondere kerstwens
Prettige kerstdagen... en ook een gelukkig nieuwjaar enneh... andere toestanden. "Gelukkige andere toestanden"... haha, da's nog eens een bijzondere kerstwens van mijn collega voor mij... (en dan ga ik NU naar die kapper!)
Nog één keertje dan:
Gewoon, omdat 'ie zo mooi is:
Tekst en muziek: Youp van 't Hek
Het was kerstochtend 1961, ik weet het nog zo goed
Mijn konijnenhok was leeg
En moeder zei dat ik niet in de schuur mocht komen
En als ik lief ging spelen
Dat ik dan wat lekkers kreeg
Zij wist ook niet waar Flappie uit kon hangen
Ze zou het papa vragen, maar omdat hij bezig was
In het fietsenschuurtje, moest ik maar een uurtje
Goed naar Flappie zoeken, hij liep vast wel ergens op het gras
refr.
Maar ik had het hok toch goed dichtgedaan
Zoals ik dat elke avond deed
Ik was de vorige avond zelfs nog teruggegaan
Ik weet ook niet waarom ik dat deed
Ik had heel lang voor het hok gestaan
Alsof ik wist wat ik nu weet
Het was eerste kerstdag 1961, wij naar Flappie zoeken
Vader, die zocht gewoon mee
Bij de bomen en het water, maar niet in dat fietsenschuurtje
Want daar kon 'ie toch niet zitten en ik schudde nee
We zochten samen, samen tot de koffie, de familie aan de koffie
Maar ik hoefde niet
Ik dacht aan Flappie en dat het 's nachts heel koud kon vriezen
Mijn hoofdje stil gebogen, dikke tranen van verdriet
refr.
Het was eerste kerstdag 1961, er werd luidruchtig gegeten
Maar dat deed me niet zoveel
Ik dacht aan Flappie, mijn eigen kleine Flappie
Waar zou 'ie lopen, geen hap ging door mijn keel
Toen na de soep het hoofdgerecht zou komen
Sprak mij vader uiterst grappig: "kijk Youp daar is Flappie dan"
Ik zie de zilveren schaal nog en daar lag hij in drie stukken
Voor het eerst zag ik mijn vader als een vreselijke man
Ik ben gillend en stampend naar bed gegaan
Heb eerst een uur liggen huilen op de sprei
Nog een keer scheldend boven aan de trap gestaan
En geschreeuwd "Flappie was van mij"
Ik heb heel lang voor het raam gestaan
Maar het hok stond er maar verlaten bij
Het was tweede kerstdag 1961, moeder weet dat nog zo goed
Vaders bed was leeg
En ik zei dat zij niet in de schuur mocht komen
En als ze lief ging spelen
Dat ze dan wat lekkers kreeg
Allerbeste kerstwensen...
Vanmiddag heb ik het te druk om te loggen: ik ren van de kapper naar huis om onze spullen te pakken, want we gaan een weekendje weg! Met familie zitten wij in een kampeerboerderij in Brabant. Gezellig! Graag tot maandag dus en... heb allemaal een fijne Kerst!
23.12.04
Nog drie...
Met nog een minuut of twintig te gaan op deze donderdagse werkdag, kan ik met veel plezier (en vooral met veel ongeduld) zeggen: nog "maar" drie daagjes werken (vrijdag, dinsdag en woensdag) en dan... ZWANGERSCHAPSVERLOF!
22.12.04
Zo gaaf...
Natuurlijk... Priegel weet nu nog niet eens wat een ledikantje is, maar... intussen is zijn/haar mama al helemaal weg van de boomhut als variant op de standaard hoogslaper...
Misschien moeten we er nu alvast even voor gaan sparen, want... het ding kost meer dan 650 euro... (en áls ze tegen die tijd nog van die boomhutten hebben, zou Priegel het dan erg vinden om bij Jeroen te slapen? Moeder ziet zo'n superbed zelf ook eigenlijk wel zitten..!)
Hummeltje van 244 gram
Amerikaanse artsen hebben de kleinste baby ooit op de wereld gezet. Het meisje woog bij haar geboorte in september slechts 244 gram. Het Loyola Universiteitsziekenhuis nabij Chicago, dat het nieuws pas gisteren naar buiten bracht, spreekt van een wereldrecord.
Het meisje, Ramaisa, kwam op 19 september samen met haar tweelingzusje Hiba ter wereld via een keizersnede na een zwangerschap van 25 weken. Daartoe werd besloten omdat de moeder aan zwangerschapsvergifting (pre-eclampsie) leed. Volgens de behandelend artsen was het leven van zowel moeder als tweeling in gevaar.
Ramaisa en haar zusje, dat bij geboorte 600 gram woog, zijn in goede gezondheid en mogen het ziekenhuis waarschijnlijk al over een paar weken verlaten. Hoewel zeer vroeg geboren baby's met een extreem laag geboortegewicht later vaak kampen met handicaps, zijn de prognoses van Ramaisa zeer gunstig, aldus het ziekenhuis.
Volgens prof. dr. H. van Goudoever, hoogleraar neonatologie aan het Rotterdamse Erasmus Medisch Centrum, zou Ramaisa het in Nederland waarschijnlijk niet gered hebben. "Wij behandelen wel baby's die al na 25 weken geboren worden, maar in het algemeen niet als het gewicht lager is dan 500 gram. Dat heeft enerzijds te maken met het vooruitzicht van deze baby's op allerlei beperkingen in het latere leven. Anderzijds geldt dat wij eenvoudig niet over de technische middelen beschikken - beademing, infusen - om dit soort baby's adequaat te behandelen."
Dat betekent niet dat de Nederlandse regels in beton zijn gegoten, zegt de Rotterdamse hoogleraar. "Wij zijn conservatiever dan collega's in landen als Amerika en Japan, hoewel we nu volop discusseren over de grenzen aan behandeling van te vroeg geboren baby's. Wij behandelen nu bijvoorbeeld een tweeling van 24 weken. Dat doen we meestal niet, maar deze baby's ademden vrijwel meteen al zelfstandig."
Het Loyola-ziekenhuis is trots op het wereldrecord kleinste, gezonde baby. Volgens de kliniek werden in de periode van 1936 tot nu wereldwijd slechts 62 baby's geboren met een gewicht van minder 370 gram. Het merendeel, 42, kwam ter wereld in de Verenigde Staten. (AD.nl)
meer foto's op deze pagina
21.12.04
Go with the flow
Tijd om te oogsten, je bent in rustiger vaarwater terecht gekomen. Er is veel ruimte, er is veel groen en er is veel wit. Op de groene bergen die voor heling staan, zijn diverse lichtpunten; zie die ook als echte lichtpuntjes in je leven. Het water is stromend en helder, er vliegen vogels hoog in de lucht; ik zou zeggen neem een stoel en ga zitten, kijk eens om en zie wat je allemaal bereikt hebt.
Je maakt je niet meer zo druk als je voorheen deed, je laat iedereen zijn gang maar gaan en zelf ga je met de stroom mee. Je hebt vertrouwen dat waar je ook heen gaat, het goed is. Op deze manier zul je steeds minder obstakels op je pad tegen komen, en dat is nou net waar jij naar zoekt. Je rust, je vrijheid en meer en meer de tijd voor jezelf nemen. En als anderen dat dan niet zo leuk vinden, jammer dan, jouw tijd is nu aangebroken, benut hem, gebruik hem.
Voel je de rust over je komen, nu je dit leest? Eigenlijk wist je het al, maar door het nu geschreven te zien, komt het nog beter binnen.
Je bent een deel van geheel.
Namasté
Bertie Shama-E
En dat allemaal omdat deze kaart mij het meeste aanspreekt op dit moment:
via Miranda
20.12.04
Bah vies?
Soms zeg ik ook de verkeerde dingen... sommige dingen moet ik ook niet zeggen tegen sommige mensen. Zo moet ik vooral niet zeggen hoe schattig Tarzan in de nieuwe box geslapen heeft tegen mijn moeder. Want die vindt dat vies. Of gevaarlijk. Omdat het volgens haar kan dat de baby later een haartje in zijn/haar (ja, ik hou het nog vol hier, die geheimzinnigheid!) mondje kan krijgen. En zich kan verslikken. Ik opperde nog dat er toch wel meer mensen met een baby én met katten bestaan en dat het daar ook goed gaat... we stofzuigen wel een keertje extra...
Ik moet gewoon onthouden dat ik sommige dingen beter voor me kan houden bij sommige mensen. En, hoewel ik misschien ook lezers heb die het net zo vies en eng vinden als mijn moeder, zeg ik het hier lekker wel: Tarzan & Tommy zo lief in de box...: ik vind het een geweldig gezellig gezicht!
19.12.04
Kijk nou!
Uiteindelijk heeft nu ook Rosalie haar eigen weblog!! Voortaan dus ook terug te vinden via mijn linklijstje links!
17.12.04
Oppas gezocht ;-)
Hoewel... ik heb nu al zoveel aanbod voor oppas, dat we misschien niet eens actief hoeven te zoeken! In elk geval hebben we nog een leuk extra kerstcadeautje gekregen van de personeelsvereniging: een theaterbon én een jaar lang kunnen we gebruik maken van het Bedrijfs Cultureel Abonnement. Zou er niet zoiets bestaan als babyvoorstellingen? Dan kan Priegel gewoon mee!
16.12.04
Minifeestje
Vanavond is het kerstfeest van de personeelsvereniging. Als een oude muts laat ik verstek gaan. Natuurlijk: het lijkt me hartstikke gezellig, MAAR..: als ik heel eerlijk ben, zit ik vanavond het gelukkigst op de bank. Dat krijg je ervan als je nog zeven weken te gaan hebt.
Met een collega had ik afgesproken dat ik het van het laatste moment af zou laten hangen of ik mee wilde of niet. Dat was geen punt. Vanmorgen wist ik het eigenlijk al. Her en der had ik het dus wel al gezegd. Niet wetende dat ik daarmee een plannetje in het water liet vallen. De collega's van mijn afdeling hadden namelijk bedacht mij vanavond een soort afscheidsfeestje te geven. Nu dat niet kon, kreeg ik hier achter mijn bureau een tasje met cadeautjes. Heel leuk: een beeldje (moeder & kind), een echt Fries' bekertje (met "mem" erop en snoepjes erin) en een bordje beschilderd met een poes.
Stiekem vind ik het niet zo erg dat ik niet in de spotlights stond. Met m'n moeie, bleke gezicht had ik me dan vast niet zo op m'n gemak gevoeld. Dit minifeestje beviel me dus eigenlijk wel heel goed!
En tja...
... dan ben ik ook wel weer best vergevingsgezind... Inmiddels weet ik ietsje meer en dat stelt natuurlijk gerust. Hoe we het precies met inwerken doen, dat weet ik nog niet, maar ik probeer morgen een mooie schriftelijke overdracht van tig kantjes te fabriceren. Dan is dát maar geregeld!
15.12.04
Een zware druk op mijn schouders...
Op mijn werk lijken ze uit een ei te komen. Nog steeds is de vervanging voor mijn persoontje tijdens mijn zwangerschapsverlof een wazig gebied. Ach, tijd zat: ik zit er nog wel twee hele weken! Vandaag vindt er Een Gesprek plaats. Met iemand. Wie? Geen idee. Of nee, da's ook niet helemaal waar. Door al die vaagheid wordt de speurneus in mij en in mijn collega's wakker en weten we allang om wie het gaat. Fijner was het geweest als ons dat (in vertrouwen) was meegedeeld. Dan had het geleken alsof we wél serieus genomen werden.
Terwijl ik dus van mijn vrije woensdag geniet, gebeuren er spannende dingen op kantoor. Het Gesprek. Na Het Gesprek weten we (of liever: ze) of De Persoon het doet. Of niet. Ik ga ervan uit dat ik dat morgen wel zal horen. Of niet. Dat zou me natuurlijk ook niet meer verbazen. In het geval dat De Persoon 'nee' zegt tegen Het Aanbod dat hem of haar (duh... háár dus...) in Het Gesprek wordt gedaan, ontstaat de situatie dat er echt nog steeds niemand is.
Wat dan? Dan wordt er als de wiedeweerga een uitzendbureau ingeschakeld. Wij vragen, het uitzendbureau draait. Tijd voor sollicitatiegesprekken lijkt er niet echt te zijn. Het moet dan iemand zijn, die in deze feestelijke decemberperiode meteen aan de slag kan. Het wordt dan iemand, die nog niets van de organisatie weet. Gelukkig hebben we dan - stel dat zo iemand a.s. maandag kan beginnen en niet op wintersport is - nog zes hele dagen de tijd om hem of haar in te werken. Let wel: ik heb die tijd. Want met alles wat ik op de automatische piloot doe, maar wat een nieuweling gewoon wél even moet weten, kunnen mijn collega's niet eens uit de voeten. (Zo werd ik eens met open armen ontvangen van toen ik terug kwam van vakantie... er was een vraag gesteld waar niemand iets mee kon, omdat "Nathalie dat altijd doet"...)
En ik help het ons allemaal hopen dat ik die lange zes dagen de tijd ook blijf houden. Dus: zwangerschapsklachten, blijf weg! Bloeddruk, blijf prima! Alles aan mij moet wel gezond en wel mee blijven werken, want... bij mij op mijn werk houden we nu eenmaal geen rekening met onvoorziene omstandigheden...
Prettige Kerstdagen!
DEN HAAG - Een nieuwe variant van computervirus Zafi is dinsdag opgedoken als kersgroet. E-mailberichten met als onderwerp Prettige Kerstdagen! kunnen een schadelijke bijlage bevatten. Ontvangers die de bijlage openen, lopen het gevaar dat hun computer besmet raakt en toegankelijk raakt voor kwaadwillenden, aldus de officiële waarschuwingsdienst van de overheid.
Zafi.D is voor zover bekend het tweede computervirus dat zich in het Nederlands verpreid. Er zijn ook varianten met kerstboodschappen in het Engels, Italiaans, Russisch en Zweeds. De mailworm stuurt zichzelf door naar andere adressen op geïnfecteerde computers. (NU.nl)
11.12.04
huisje BOOMPJE beestje
Verdrietig
Op het moment van de aankomst vlogen drie F-16's en een historische Spitfire op driehonderd meter hoogte over de Markt, waar de kerk staat.
Op de radio hoorde ik dat het rond kwart over twaalf stond te gebeuren. Tegen die tijd zetten we dus even de televisie aan. En ja, daar gingen ze: drie F-16's die even later door het vierde vliegtuig, de Spitfire, werden verlaten. Het was zo'n mooi symbolisch gezicht dat er alweer een traan over m'n wang rolde. Ik heb de tv uit zelfbescherming maar weer gauw uitgezet...
8.12.04
Binnen zonder kloppen
Nu het weer lekker vroeg donker is, is het altijd een feestje om door de straten te lopen, bijvoorbeeld op weg van werk naar huis. Ik stap speciaal een halte later uit de tram om zo langs de beste binnenkijkroute te kunnen lopen. Heerlijk als er binnen in de huizen allerlei lichtjes branden en je zo lekker binnen kunt kijken. Natuurlijk: het is superonbeleefd en daarom doe ik het ook zeker niet opzichtig. Ik gluur vanuit mijn ooghoeken. Nog steeds onbeleefd, maar het valt minder op.
Vandaag kwam ik terecht op een erg leuke site: www.zonderkloppen.nl. Ik heb meteen een pagina van ons huisje aangemaakt. Voor wat, hoort wat tenslotte!
6.12.04
Vicieuze cirkel
Bed. Bank. Keuken (voor een kopje thee met honing). Bank. Bed. Van Jeroen heb ik een griepje cadeau gekregen voor Sinterklaas...
5.12.04
Fijne Sinterklaas vandaag!
Veel plezier met alle gedichten, surprises of met wát je ook gaat doen vandaag!
3.12.04
Diep gezonken...
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar... ik zit naar Lingo te kijken!
Sinterklaas kapoentje
Wat een geweldig idee. Alleen jammer dat ik zoiets dan pas op vrijdagAVOND 3 december lees... nou ja, iets voor volgend jaar misschien...
2.12.04
Nachtzuster
Ik moet een heel ander toekomstbeeld voor ogen hebben gehad...
De hebberd! ;-)
Ik moest erg lachen om het verhaal dat een collega me vertelde. Haar dochter moest kiezen tussen de Sinterklaasviering hier bij ons op het werk en een verjaardagsfeestje van een vriendinnetje. Ze dacht er even over na en vroeg haar moeder toen: "Mama, als ik naar Sinterklaas ga dan krijg ik toch een cadeautje en anders moet ik toch een cadeautje meebrengen?" M'n collega kon er alleen maar bevestigend op antwoorden. Dochterlief koos voor Sinterklaas. "Maar dat doe je toch omdat je dat gezellig vindt, het gaat je toch niet alleen om het cadeautje?" probeerde mijn collega nog... Maar helaas: het bleek haar wel degelijk alleen om het cadeautje te gaan!
|
@