|
31.7.04
Zwarte Zaterdag
Schrijnende beelden van Darfur. Beelden van zware regenval in een vluchtelingenkamp. Vrouwen met kinderen. Kinderen met vliegen. Een jongetje voor wie de hulp te laat komt. Twee uur nadat de beelden van hem en de vliegen gemaakt waren bezweek hij van de honger.
Jan de Hoop, hoe kún je daarna het volgende item beginnen met "Zwarte Zaterdag... de schrik van elke vakantieganger..."??
Bevrijd uit het Ikea-magazijn
Pieuwvogel 
Jaren geleden had niemand er ooit van gehoord. "Pieuwvogel" in een zoekmachine leverde geen resultaten op. Grappig dat ik daar verandering in heb gebracht. Zo levert deze vogel nu maar liefst 19 pagina's Google op...
30.7.04
Klinkt goed...
... maar tóch denk ik dat ik er maar niet op reageer.
Verkoeling
Kiezen
Ik kan niet kiezen. Daniël Boissevain, Viggo Waas of Chris Zegers... Een van de lastige dingen die je zoal tegen kunt komen op je vrije dagje... ;-)
Cadeautje
Slaperig kijk ik om me heen. Jeroen is douchen. Wacht eens... moet ik er ook niet uit? Oh nee... ik heb mezelf een cadeautje gegeven vandaag: een héle vrije dag! Een goed moment om me nog even om te draaien...
29.7.04
Poes
Ik stond toch een moment raar te kijken, toen er een collegaatje binnenkwam met de vraag of ze mijn poes even mocht zien... Ze vond hem leuk, mijn tattoo... :-)
Zweeds
Vanavond eten we waarschijnlijk gehaktballetjes. Zweedse gehaktballetjes wel te verstaan, want we gaan naar Ikea. En als het even meezit, zijn we vanavond de eigenaren van de olijfgroene Robin en zijn knalrode broertje.
28.7.04
Droomhuis
Ik wil in principe nog niet verhuizen. We wonen fijn waar we wonen, dus waarom zouden we weggaan? Toch sloegen mijn dromen op de vlucht, vandaag in Naaldwijk. Vaste prik als ik daar ben, is de Kerkstraat. Rondom de kerk staan idyllische huisjes. Naast elkaar, of zelfs verzameld in een hofje.
 
Je waant je terug in de tijd, of op zijn minst in het Openluchtmuseum. En vandaag zag ik er mijn droomhuis te koop staan. Helaas hielp Funda me gauw uit de droom. Het huis in kwestie blijkt nét iets boven ons buget (!) uit te komen... € 389.500,- heb ik niet in m'n spaarpot zitten. Eeuwig zonde... want ik zag mezelf er al helemaal wonen, in dat schattige hofje...
 
27.7.04
Overbuurtjes
Het was alsof er een vogel in nood zat. Een hoop gekrijs klonk uit de tuinen beneden achter ons huisje. Tarzan vloog eropaf, gevolgd door Tommy en daarna door mij. Ik speurde de tuinen af. Mijn blik bleef hangen in de perenboom van de overbuurman. Donkergroen van de blaadjes werd afgewisseld met lichtgroen. Fel lichtgroen. Dat was normaal niet. Ik keek nog eens goed en ja hoor: de boom zat vol dwergpapegaaitjes! Normaal vind ik het al bijzonder om er ééntje te ontdekken ('t is toch wat anders dan een mus of duif) maar zeven papegaaitjes, die dan ook nog gezellig samen in één boom van de peren zitten te smullen... da's wel heel speciaal! Ik vind ze wel gezellig, die nieuwe, groene overburen!
Wat ik ga doen...
Ik ga naar Bruna.
Daar koop ik een fijn tijdschrift.
Dan ga ik naar het park.
Daar ga ik fijn zitten.
Dan blijf ik daar.
Tot ik genoeg pauze heb gehad!
Realitysoap rond spermarace
Een zorgelijk bericht... Is er nu echt niets anders te verzinnen in Televisieland? Duizenden mannen die strijden om het ei te kunnen bevruchten van vrouwen met een kinderwens. Dat is het concept van een nieuwe Britse realitysoap. Het idee voor het programma 'Make me a Mum' is het geesteskindje van de onafhankelijke tv-zender Brighter Pictures, een dochter van entertainmentbedrijf Endemol.
De show is een soort verkiezingstrijd tussen mannen, die tijdens het programma moeten bewijzen dat ze de ideale vader zijn. De kinderloze vrouwen selecteren hun spermadonor op grond van sex-appeal, karakter, gezondheid en conditie. Daarnaast spelen ook genetische overeenkomsten tussen het toekomstige ouderpaar en de kwaliteit van het sperma een rol.
Tijdens de finale van de zesdelige serie moet daadwerkelijk de bevruchting plaatsvinden. Onder het toeziend oog van het publiek moeten de zaadcellen van de twee finalisten tegelijkertijd de weg naar het ei van de vrouw afleggen. Deze spermarace moet mogelijk worden gemaakt door de nieuwste technologieën. (Nieuws.nl)
Het roer om...
Je kent het RTL-programma vast wel, Het roer om. Avontuurlijke mensen gooien het over een andere boeg en beginnen een leven in Frankrijk of Spanje. Altijd als ik een voorfilmpje zie, of een aflevering, wens ik mezelf ook zo avontuurlijk. Want het lijkt me heerlijk om een camping te beginnen in Frankrijk of amandelen, olijven en druiven te telen en onze eigen wijn te maken in Spanje... Maar voorlopig zal ik wel veilig in Den Haag blijven...
Mietjes
Vannacht werd ik wakker van een enorm gekrijs. Het bleek dat twee katten buiten in een tuin strijd hadden. Even later zag ik ons gordijn een beetje opzij gaan. Tarzan sloop voorzichtig naar het raam om te kijken. Tommy volgde op een staart afstand. Niet lang daarna sprongen ze allebei met een klein verbaasd mauwtje op bed, waarna ze het zich al spinnend gemakkelijk maakten. Mietjes. Het is maar goed dat zij niet hoeven te overleven in die harde buitenwereld!
26.7.04
Dikzak
Miss Nederland... Miss Universe... en tegenwoordig heb je ook Miss Dikzak. Ik weet niet of dat inderdaad wel zo'n gezonde eer is...
Waarom
Waarom is het toch, dat als ik Jeroen op zijn mobiel bel, ik hem regelmatig bij de Gall & Gall tref...?
Opvoeden - zó niet!
In de tram naar mijn werk toe zag ik een prachtig voorbeeld van hoe we het níet moeten doen later. Achter me hoorde ik een jongetje roepen dat hij niet wilde zitten. Logisch, want dat koppelstuk in de tram dat altijd zo spannend heen en weer beweegt bij elke bocht is veel leuker dan een simpele stoel. Hij mocht van zijn moeder daar gaan staan, maar dan moest hij zich wel vasthouden. "Als je loslaat, stappen we uit!" zei ze dreigend. Het ventje liet daarop uitdagend los. "Hou je eens vast! Als je nog één keer loslaat dan stappen we echt uit en dan gaan we terug!" Neehee, dacht ik bij mezelf. Je had nú uit moeten stappen, want dat was tenslotte de consequentie die je net hebt afgesproken. Natuurlijk liet het mannetje nog een keer los. En nog eens. Daarop stond moeder op en greep hem bij zijn arm. "Zo, nu stappen we uit!" Het was slechts een schijnbeweging, want met een zetje met haar heup wipte ze haar zoon een bankje op. Voor hij kon ontsnappen, ging ze naast hem zitten. Het geblère was niet van de lucht. Het leek wel een peuter, maar hij was toch echt zeven, zo begreep ik even later (toen moeder zelf ook de vergelijking met een peuter maakte). De jongen deed er alles aan om zijn zin door te drijven. Eerst probeerde hij over zijn moeder heen te klimmen naar het gangpad en toen dat niet lukte gooide hij onder veel gedram zijn benen de lucht in en het scheelte niet veel of zijn moeder kreeg een zwieper met zijn gympen. Zachtjes gebood ze hem op te houden. "Wees nou eens lief." en "Hou daar nou eens mee op." wisselden elkaar af. Natuurlijk ontbraken ook haar dreigementen niet. "We stappen uit hoor! Echt!" Maar dat deed ze natuurlijk niet.
Vol verbazing heb ik het tafereel aanschouwd, tot het moment dat ze in de Grote Marktstraat uitstapten. De tram vulde zich met rust en mijn hoofd vulde zich met gedachten hoe ik het zou hebben aangepakt. Ik zeg niet dat ik het beter zou doen... Maar ik zou het zeker wel anders doen!
Mail uit Alaska
Volgens mij heeft iemand het daar erg naar haar zin: Dit keer geen kaartje maar gewoon een e-mail vanuit Alaska (Skagway). Het is hier goed toeven zo tussen de beren, wolven, coyotes, moose en kariboe (jawel allemaal gezien en nog veel meer). Ik krijg er bijna zelf vakantiekriebels van...!
Stadstrand
De lichtstad ligt vol met zand. In Parijs is langs de Seine maar liefst drie kilometer zand gestort. Het stadstrand is voor het vierde jaar op rij gemaakt. Zwemmen in de Seine is niet verstandig. Daarom zijn er verschillende zwembaden op het strand neergezet, pittoreske omringd met palmbomen. Amsterdam, Utrecht en Rotterdam hebben het goede idee inmiddels overgenomen. (NU.nl) Nu Den Haag nog... oh nee! Wij hebben lekker écht strand! :-)
25.7.04
Humeurig
De vriendin van mijn opa is vandaag tachtig jaar geworden. Om dat te vieren, trakteerde ze een clubje familie op een etentje bij de Haagse Beek. Het bleek er druk op zondagavond (dat viel ook te verwachten) maar het was ontzettend gezellig en het eten was verrukkelijk.
Alleen bij het toetje ging er iets mis. We zaten op onze sorbets, ijscoupes en vruchten met slagroom te wachten toen we een hoop gerinkel hoorden. De serveerster kwam even later met drie in plaats van vijf coupes aan onze tafel. "De Café Glace is voor..?" Vragend keek ze de tafel rond. Ze had er drie vast en vier van ons hadden dat toetje besteld. Toen er twee al waren uitgedeeld, zei Jeroen dat hij er één had, maar ook nóg iemand. Puur uit beleefdheid, omdat hij niets anders wilde dan dat hij of zij eerder het ijs zou krijgen dan hijzelf. Het meisje in kwestie vatte dat echter helemaal verkeerd op. Haar goede humeur was met de ijscoupes in duigen gevallen en nors bromde ze dan ook dat ze niet alles tegelijk kon. Tja... en dát had ze inderdaad twee minuutjes eerder duidelijk laten zien... ;-)
24.7.04
Hyprocriet
Het was een fijne dag vandaag. Een dag, die begon met een ontbijtje in de zon bij Croissanterie Delice. Daarna lekker gewinkeld (voor zover er van lekker winkelen gesproken kan worden met Jeroen erbij...) en de nodige boodschappen in huis gehaald. Toen was het tijd voor een bezoekje aan het Omniversum en tot slot een etentje bij The Old Jazz (mmmh... sateetjes!). En over dat Omniversum wilde ik het nog even hebben, of eigenlijk: over de film die we daar zagen. Het was ROAR - Lions of the Kalahari en hij was prachtig. Aan de ene kant indrukwekkend (want wat een kracht zit er in die dieren en hoe prachtig is de natuur) en aan de andere kant grappig (want wat kun je een hoop van je eigen katten herkennen in die kolossen).
Wat ik me van tevoren niet goed had gerealiseerd, is dat er in dergelijke natuurfilms wordt gemoord. Want moorden is in dierenland niets anders dan overleven. Als dergelijke moordscenes op onze televisie de huiskamer binnendringen, kijk ik steevast de andere kant op. Wat je niet ziet, bestaat niet. Intussen hoop ik altijd - tegen beter weten in - dat het hert (of de andere toekomstige maaltijd) het wint van het roofdier. Want het is zo zielig als hij gevangen wordt.
Nu was het anders. De oudste leeuwin ging uit jagen. Met vijf welpjes in haar buik. Mijn moedergevoelens speelden mij parten. Voor het eerst kreeg ik begrip voor de jagende partij. Ik hoopte vurig dat ze haar prooi te pakken zou krijgen, want zwangerschap maakt hongerig - ik weet er alles van. ;-) Ik slaakte een zucht van verlichting, toen ze een springbok in haar klauwen kreeg. Ze liet zich bovenop hem vallen en beet zijn strot door. Ergens vond ik het nog steeds vreselijk zielig voor de bok in kwestie, maar nu drong eindelijk tot mij door dat anders de tegenpartij het niet zou overleven. De natuur is hard.
Het ergste van alles is dat ik me nog nooit zo bewust was van mijn eigen hypocritie: vegetariër ben ik niet en zolang mijn maaltje vlees in onherkenbare vormen op mijn bordje ligt, lijkt het minder erg dat het ooit rechtop stond en graasde. Ik ben uiteindelijk niet anders dan die leeuwin... alleen vang ik mijn prooi niet zelf, maar koop ik hem bij Albert Heijn met een plastic laagje eroverheen...
23.7.04
Gaatjes
Soms denk ik: zal ik weer de extra gaatjes in mijn oorlellen open laten schieten? Dat ik weer in elk oor twee belletjes heb, of misschien in één oor één en in het andere twee (of twee en drie, wat ik ook wel eerder heb gehad). Dan denk ik weer 'ach, laat ook maar zitten...' In ieder geval weet ik wel dat ik het zó ver nooit laat komen...
Mail
Beste W.I.E. gebruiker,
Zoals je waarschijnlijk weet heeft ilse media recentelijk W.I.E. overgenomen. Niet lang daarna hebben we de hele dienst naar de servers van ilse media verhuisd. De benodigde capaciteit daarvoor hebben we echter onderschat waardoor de kwaliteit van de W.I.E.-applicatie daalde. Je hebt dat kunnen merken doordat sites met W.I.E langzamer werden.
Op dit moment hebben we dienst voor enige dagen uitgezet en zijn we bezig een structurele, schaalbare oplossing te bouwen. Daarmee zal je in de toekomst geen last meer hebben van verdwenen lijstjes of een trage website. Sterker nog we gaan de dienst alleen nog maar leuker maken!
Dank je voor je geduld,
Het W.I.E.-team Het W.I.E.-team. Dat klinkt alsof Face, Hannibal, Murdock en B.A. ermee bezig zijn!
Ruben Nicolai
Er komen bezoekers die zoeken naar winkelcentrum, gedichten, dakkoffer, haagsche bluf, congres, arena... Maar de laatste tijd komen er ook regelmatig bezoekers die zoeken op Ruben Nicolai. Het bezoekersaantal zou zeker kelderen zonder die verliefde meisjes? ;-)
Vrolijk
Soms hoor je dat de persoon aan de andere kant van de telefoonlijn vriendelijk glimlacht. Waarschijnlijk ook lieve pretoogjes trekt. Zo aardig, dat je er zelf ook een goed humeur van krijgt. En als die persoon, in dit geval een vrijwilligster die enkele gegevens door wilde geven, je dan tot slot ook nog een hele fijne dag toewenst, kan je stemming helemaal niet meer stuk. Zie je wel: de zon gaat er zelfs van schijnen! Dus: ik wens jullie allemaal óók een hele fijne dag toe! :-)
22.7.04
Verantwoordelijkheid
"De verantwoordelijkheid ligt niet bij één persoon. De overheid en instanties zijn mede verantwoordelijk." Ik kijk verbaasd op van mijn zwangerschapstijdschrift als tot me doordringt dat het item op het nieuws gaat over de aanslagen op 11 september. Naar mijn mening zijn slechts de terroristen verantwoordelijk voor die ellende - en niemand anders!
Gemiste kans
Er zijn van die momenten dat ik het erg jammer vind dat ik niet standaard een camera in mijn tas heb zitten... vandaag had ik zeker een foto willen nemen van de twee paarden die ik met hun berijdsters bij het tankstation zag staan... een erg maf gezicht!
Als ik Weergod was
Als ik Weergod was, zou ik het net zo aanpakken als die Weergoden het nu doen... In de tram op weg naar mijn werk was het warm. Heel warm. Oh, wat was het warm. Oh, oh, OH - wat warm. Begrijp me niet verkeerd, ik vond het heerlijk. Ik zat met dichtgeknepen oogjes naar de mensen buiten te kijken. Ze liepen heerlijk in korte broeken en mouwloze shirtjes over straat. De mensen om mij heen in de tram hadden het minder fijn. Niets dan geklaag kwam uit hun mond. Want het was zo ontzettend warm, dat was ook de bedoeling niet.
Ik dacht terug aan vorig jaar. Heet was het toen. Er moeten tientallen mensen dagen achtereen geklaagd hebben over die hitte. Als ik Weergod was, zou ik het ook vaak laten regenen nu. Net als die Weergod die het nu weer bewolkt heeft gemaakt... lekker puh. Moeten we maar eens een keer tevreden zijn!
Mooi gezicht
Toch wel een heel mooi gezicht, die tram uit de tunnel...
21.7.04
Wat zou ik doen?
Ik blijf het moeilijk te geloven vinden. Nico die zich vergrijpen wil aan de styliste. Ik vind het vooral moeilijk te geloven, omdat zij het zó anders aanpakt dan ik het zou doen, in zo'n geval...
Na door een duw in het zwembad te zijn beland, tijdens een feestje in 1994, haalde Bea droge kleren uit haar auto en dook onder de douche. Goed, ze was styliste, dan is het misschien inderdaad logisch dat je droge kleren in je auto hebt liggen. Zelf zou ik me dan afdrogen en die kleren aantrekken en niet onder de douche op de feestlocatie springen.
Ineens kwam hij in zijn blootje mijn douchecel binnen. Hij zette me tegen de muur, hield mijn armen vast en wilde me zoenen. Ik vocht en riep 'rot op'. Maar hij zei: 'Kom op Bé, je leeft maar één keer," aldus Willemstein in de krant. Hier is het punt dat mij aan het twijfelen brengt. Als je met zo'n verhaal de publiciteit opzoekt, doe je dat dan met Nico Zwinkels als tweede hoofdpersoon? Ik zou veel liever kiezen voor Chris Zeegers of die meneer van de nieuwste Unoxreclame. Wat dat betreft... zou het misschien toch wel waar kunnen zijn.
De styliste heeft jarenlang haar mond gehouden, voor zijn vrouw en omdat ze het succes van de serie niet in gevaar wilde brengen. Maar nu de klusjesman alle aantijgingen glashard ontkent en zo haar als een leugenares bestempelt, wilde ze toch haar kant van het verhaal vertellen. Dit gaat er bij mij dus weer niet in. Ik zou zo ontzettend kwaad zijn dat ik niet eens kon dénken aan De Vrouw Van. Ik zou mijn spullen pakken en linea recta naar het politiebureau stappen.
In een interview met het zogenaamde slachtoffer op Noordzee FM liet ze weten dat ze het niet om het geld deed, maar om de waarheid. Ik vraag me af of die waarheid zo gemakkelijk te achterhalen is, met slechts twee mensen die de echte waarheid weten...
Testrit geslaagd
Juist als je er geen vertrouwen meer in hebt, gaat het goed... dit las ik op NU.nl:
DEN HAAG - Zelfs de schrille claxon klonk opgelucht toen de eerste tram dinsdagavond uit de Haagse tramtunnel kwam rijden. Na alle lekkages, vertragingen en torenhoog opgelopen kosten van de afgelopen jaren konden de gemeente Den Haag en de bouwers van de tunnel wel een opsteker gebruiken. En die kwam: zes keer reed een tramstel zonder problemen over de rails.
De tramtunnel onder het winkelgebied van de binnenstad raakte sinds het begin van de bouw in 1996 diverse keren lek. In 1998 kwam er zoveel grondwater (140.000 liter per uur) de ondergrondse binnenlopen dat een deel van het bovengelegen wegdek inzakte.
Tegenslagen
Ook dreigden gebouwen te verzakken. Door de tegenslagen liep de aanleg jaren vertraging op en stegen de kosten van de oorspronkelijk begrote 139,5 miljoen euro naar circa 234 miljoen.
Eerst heel voorzichtig, met nog geen 5 kilometer per uur, maar later met meer zelfvertrouwen reed de tram de tunnel in en uit. Rechtdoor, de bocht aan het einde, het ging allemaal goed, zei projectdirecteur H. Vergouwen. Alleen de bovenleiding moet op twee plaatsen een paar centimeter worden aangepast.
Bouwstof
Wolken bouwstof wierp het voertuig op bij de ritjes van 30 en 50 kilometer per uur. De weinige Hagenaars die kwamen kijken, hadden er een applausje voor over. Vergouwen sprak na de proef van een feestelijk gevoel. "We hebben een leuke avond gehad."
Dinsdag testten de bouwers de rails en bovenleidingen. De komende maanden, tot de feestelijke opening op 16 oktober, moet nog heel wat werk worden verzet. "We werken de hele zomer door", aldus Vergouwen.
Training
De veiligheidssystemen moeten nog worden getest en de trambestuurders krijgen een training tunnelrijden. Ook moet de bewegwijzering nog op zijn plaats, vloeren en perrons afgewerkt, kabelgoten gedicht en de bovengrondse werkplaatsen opgeruimd. Het is de bedoeling dat vanaf 19 oktober bezoekers van de Haagse binnenstad eindelijk met de tram door de tunnel kunnen. 19 oktober is het dus zover... ik denk dat ik voor alle zekerheid eerst mijn medehagenezen voor laat gaan... tot ik er zeker van ben dat het écht veilig (en droog) is daar beneden...!
20.7.04
Gááp!
Een bejaarde vrouw uit San Francisco heeft een inbreker overmeesterd door haar familiefoto's aan de man te laten zien. De man wilde inbreken bij de oude dame, toen de vrouw wakker werd van zijn gestommel. Toen de man de vrouw zag, wilde hij haar overmeesteren maar de dame kreeg het voorelkaar de man te kalmeren en bood hem wat te eten aan. Onder het eten liet de vrouw haar familiefoto's zien en vertelde lange verhalen over haar dochter. De inbreker sukkelde weg en gaf de vrouw de gelegenheid om de politie te bellen.(NU.nl) Geweldig, dit soort berichten... je zou bijna medelijden met die inbreker krijgen!
19.7.04
Vakantie
De afgelopen zwangere weken moest ik er eigenlijk niet echt meer aan denken: in september met vakantie. Ik had Jeroen al op de hoogte gesteld dat ik in de weken dat hij dan vrij is wel een paar daagjes op zou nemen om naar een hotelletje of huisje in de buurt te gaan. Maar sinds gisteren lijkt het me eigenlijk toch wel een heel fijn idee... grote kans dus dat we begin september tóch naar Hongarije vertrekken (voor een weekje... da's wel genoeg!) Als ik de foto's op internet bekijk kom ik zelfs alweer een beetje in een echte vakantiestemming...
   
Weer
Het actuele weer: 16,3 graden en bewolkt.
De weersvoorspelling voor morgen: 19 graden, bewolkt en regen.
De weersvoorspelling voor overmorgenmorgen: 23 graden, dikke donkere onweerswolken en dus ook regen.
Eh... was dít nou die week die stralend mooi zou worden?
North Sea Jazz blijft
Naast me in de tram veert een man op. Hij kijkt naar buiten, met zijn ogen geconcentreerd op één punt gericht. De tram blijft rijden en als een uil draait de man zijn hoofd, zo ver mogelijk. Dan zucht hij zachtjes en zakt weer onderuit.
Ik zag waar hij naar keek. Naar één van de blauwe posters die door de stad hangen: NORTH SEA JAZZ BLIJFT... bij Radio West...
Een kat
Een kat weet hoe hij het voor zichzelf prettig kan maken, hoe hij de mensen om hem heen zover kan krijgen om hem te verzorgen. In rustige, huiselijke omstandigheden is de kat een geniale manipulator. Hij zoekt zachtheid, warmte, hij houdt van rust en een volle maag. Hij vertoont, als hij zijn zin krijgt in dit soort dingen, een graad van tevredenheid die we allemaal wel zouden willen bereiken. Als we ons zo goed zouden kunnen ontspannen als een kat, zouden we waarschijnlijk honderdvijftig worden. Katten weten hoe ze een maagzweer kunnen vermijden. Wij kunnen proberen dat niveau van rust te behalen, maar we zullen het zelden bereiken. Roger A. Caras
18.7.04
Nóg een op het wereldwijde web
Vanaf nu heeft onze Priegel zijn/haar eigen plekje op het web. Zó klein en dan al digitaal... als dat geen modern kind is!
UPDATE: Om te voorkomen dat mijn log veranderd in dat van een a.s. mama die over niks anders meer kan loggen dan... precies!... kun je baby's site zelf opzoeken door op het kinderwagentje bij de linkjes links te klikken!
17.7.04
Schuldig
De regen viel met bakken uit de hemel en tussen de stroompjes water op het raam door zag ik de ene lichtflits na de andere. Onheilspellend gedonder dreunde door tot in mijn tenen. Tot overmaat van ramp begon het ook flink te waaien. De takken van de boom voor ons huis zwiepten vol overgave heen en weer.
Ik heb me nog nooit zó schuldig gevoeld tegenover de pizzakoerier...
Nieuwe straat, zelfde huisnummer
Vanaf vandaag woon ik in een digitaal straatje. Ik ga gauw mijn spulletjes uitpakken!
16.7.04
Mag ik jullie even voorstellen...
4,23 centimeter groot en héél bewegelijk, zo constateerden we gisteren tijdens het maken van de echo in het ziekenhuis... Vandaag zijn we precies 11 weekjes ver en dat leek me een goed moment om het nieuws (eindelijk...) de wijde wereld in te gooien!
15.7.04
Niemand weet hoe laat het is
Vannacht in m'n slaap word ik plots overvallen
Straks komt een auto en die rijdt me kapot
Wanneer zal de dood zijn fiets bij mij stallen?
Wat zal mijn clou zijn? Hoe is mijn plot?
Misschien zegt de dokter: 'Meneer nog twee maanden'
En word ik door een slepende ziekte gesloopt
Men zegt dat dat beter is voor nabestaanden
Maar twee maanden pijn is toch niet wat je hoopt
Deze dag is de eerste van de rest van mijn leven
Dat denken er velen bij hun ontbijt
Terwijl ik altijd denk: ik heb nog maar even
Dit wordt de laatste van een prachtige tijd
Dus moeten we dansen en moeten we vrijen
Moeten we lachen en drinken vol vuur
Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je
Tijd is toch geld dus het leven is duur
En ik merk elke dag dat ik me vergis
En dat er dan nog een dag over is.
Jij mag niet doodgaan en ik wil niet sterven
Laat staan onze liefste, denk niet aan ons kind
Haar dood zal ons leven voor altijd bederven
Terwijl ze misschien een hemel daar vindt
Niemand mag doodgaan, niemand verdwijnen
Maar je weet net als ik, er gaat steeds zoveel mis
Met auto's, veerboten, vliegtuigen, treinen
Niemand weet hoe laat het is
Is het vijf voor twaalf of net half zeven?
Hoeveel uur heb ik nog of rest mij een kwartier?
Hoelang mag ik doorgaan nog doorgaan met leven?
Ik heb echt geen idee dus ik grijp het plezier
Dus moeten we dansen en moeten we vrijen
Moeten we lachen en drinken vol vuur
Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je
Tijd is toch geld dus het leven is duur
En ik merk elke dag dat ik me vergis
En dat er dan nog een uur over is
Ik weet als ik later groot ben
En ook bijna dood ben
Dan is al die angst niet nodig geweest
Maar altijd de bangste, altijd die angsten
Maakte mijn leven tot een schitterend feest
Want we hebben gedanst en we hebben gevreeën
We hebben gelachen en gespeeld met het vuur
God verbood wat we allemaal deden
Leef toch je leven als je allerlaatste uur
Duur nachtje
Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. Tenminste...?
Wat een land...
Ergens vind ik het niet slim om als politie-agent op televisie te verkondigen dat je, evenals je collega's, eigenlijk niet zo goed weet wat je aanmoet met het terreuralarm...
13.7.04
Check
Doodgewaande baby herleeft na vier dagen (NU.nl)
HONGKONG - Een werknemer van een mortuarium in de Chinese stad Lanzhou schrok zich bij wijze van spreken dood toen hij een dood gewaande baby plotseling luid hoorde huilen.
Het zuigelingtje was vier dagen eerder in een ziekenhuis dood verklaard na een ernstige hersenbloeding.
Media in onder meer Hongkong meldden dinsdag dat de werknemer de toen acht dagen oude krijsende baby naar het ziekenhuis terugbracht. Daar herstelt de baby die in coma blijkt te zijn geraakt. Zo zie je maar: check, check, DUBBELcheck is zo slecht nog niet...
12.7.04
Het zou je...
Het zou je opgevallen kunnen zijn dat ik liever het woord "beschermer" dan "bezitter" gebruik. "Bezitter" houdt macht over lichaam en geest in. Een hond zal in zijn toewijding uit vrije wil dit gezag accepteren. Een kat nooit. Marguerite Steen
Deze week...
... gaat het gebeuren: dan komt ons nieuwe computertje en kunnen we thuis weer naar hartelust internetten! Het kóst een paar centen, maar dan heb je ook wat...
9.7.04
Gezond
Geen vet, kleurstoffen en conserveermiddelen in je snoep... dan zou je bijna denken dat het nog gezond is om te snoepen ook!
Toe aan verandering
)
Het zal je maar gebeuren... kom je thuis van een lekkere renpartij, lijkt je oude vertrouwde huisje in de verste verte niet meer op wat het was...
Die Nico
Ik las dit bericht op NU.nl en kon me er toch nauwelijks een voorstelling van maken...
AMSTERDAM - De televisiezender SBS6 ziet af van het voornemen komend televisieseizoen, een wekelijks programma uit te zenden met Nico Zwinkels en Rob Verlinden. De aanleiding was een publicatie in het weekblad Prive. Het blad publiceerde een verhaal over de vermeende seksuele intimidatie van een styliste van het programma 'Eigen Huis en Tuin'. De styliste zegt door Nico Zwinkels onzedelijk te zijn betast.
SBS6 heeft naar eigen zeggen de zaak onderzocht en "besloten af te zien van een programma waar Nico Zwinkels aan verbonden is". De zender wenst verder niet inhoudelijk op de zaak in te gaan.
Als gevolg hiervan heeft SBS6 besloten ook af te zien van de komst van Rob Verlinden. "De belangstelling van de zender voor het nieuwe programma was immers gebaseerd op het al jaren succesvolle duo Rob en Nico. Daar er zonder Nico Zwinkels geen sprake meer is van dit succesvolle duo, heeft dit gevolgen voor de komst van Verlinden".
Nico en Rob werden vorig televisieseizoen op straat gezet door RTL4. De zender vond het duo "te oud".
Liefdesdaad
Vanmorgen keek ik tijdens het ontbijten naar het RTL Nieuws. Ik zag de beelden voorbij komen van een bejaarde Brit, die zijn vrouw vermoordde omdat ze naar een verpleeghuis ver weg moest. De rechter oordeelde gelukkig dat hij niet naar de gevangenis hoeft. De arme man. Hoe wreed het ook is, ergens is het in dit geval ook alleen maar lief wat hij heeft gedaan...
Een 100-jarige Brit die heeft bekend zijn vrouw de keel te hebben doorgesneden, hoeft niet de gevangenis in. Een rechter oordeelde donderdag dat de moord "een daad van liefde" was, begaan in een moment van verstandsverbijstering.
Bernard Heginbotham, een gepensioneerde slager, kreeg op 1 april te horen dat zijn 87-jarige, zieke vrouw Ina, met wie hij 67 jaar was getrouwd, naar alweer een ander verzorgingstehuis moest. Diezelfde dag vond het verplegend personeel haar dood in haar kamer, met een wond aan de hals. Heginbotham deed vervolgens een zelfmoordpoging, waarna de politie hem arresteerde. (NU.nl)
Naglimlachend
Shrek 2 was geweldig. Net als 1 zat hij vol (onverwachte) humor en net als bij 1 gingen de lachsalvo's door de zaal. Wat mij betreft een aanrader! Ik wil niet zeggen dat ik hem beter vond dan de eerste film, want daarmee doe ik dat eerste deel tekort. Ik vind ze even goed, 1 en 2... en da's volgens mij het grootste compliment dat je de makers van de film kunt geven.
8.7.04
Vanavond!
Spelvakantie
Om zo'n vakantie te boeken, moet je wel heel verslaafd zijn!
Over de grachten
Ik sluit niet uit dat je ons deze zomer nog wel eens over de Haagse grachten ziet gaan...
Koopje?
€ 25,-... is dat duur voor een centimeter potvis?
6.7.04
Mooi weer
Het mooie weer buiten lonkt. Hier binnen kom ik om in het werk. En toch, tóch kan ik het niet laten om heel af en toe een pauze in te lassen om te surfen naar vrolijke mooi-weer-sites!
?!?!?!!!???
Gisteravond ging om even voor half elf de telefoon. Ik nam op en hoorde een vrouwenstem zich voorstellen. Ik keek nog eens goed naar de klok en dacht in eerste instantie verbouwereerd aan een callcenter. Het wordt steeds gekker. Maar nee... het wás geen callcenter...
"Ja, goedenavond, je spreekt met Die-en-die. Ik heb op je bruiloft jouw kapsel verzorgd..." ( Da's bijna vier jaar geleden! schoot er door m'n hoofd) "... en ik weet dat dat nogal een treurige ochtend voor je was..."
[flashback]Het was 29 september 2000, ik was bij mijn moeder thuis en ik staarde uit het raam. De dames van de beautysalon die zowel mijn kapsel als mijn make-up zouden doen waren een paar minuutjes te laat. Kan gebeuren. Zenuwachtige kriebels gingen door mijn buik. Intussen tikten de minuten weg. Minuten werden kwartieren, kwartieren werden ruim een uur. Ik was in tranen. Op zo'n dag wil je meer dan een beetje mascara en een staart. Bijna anderhalf uur te laat kwamen de dames doodleuk aanwandelen. In alle haast werd mijn haar gedaan en kreeg ik make-up op. Godzijdank gebeurde het wel netjes. Ze waren nog niet weg of de bel ging: Jeroen kwam me halen, net toen ik nog bezig was mijzelf in mijn witte jurk te hijsen. Wat een drama. Ik had geen tijd meer voor een boterham, mijn moeder had geen tijd meer om rustig nog wat foto's te maken. De rest van de dag was hartstikke fijn, maar voor de beautysalon was ik een Zeer Ontevreden Klant...[/flashback]
"Treurig. Ja, dat kun je wel zeggen, ja..." De verbazing klonk door in mijn stem. Ik vroeg me af waarom ze in hemelsnaam contact met mij opnam.
"Het spijt me dat ik je zo laat nog bel..."
"Ja, dat komt ook niet zo gelukkig uit, hè?" Ik besloot het op de sarcastische toer te gooien. Er volgde een heel verhaal over dat zij verwikkeld was in een rechtzaak met haar oude baas. Nu zocht zij mensen die wilden verklaren dat zij, samen met het make-upmeisje, zelfstandig te werk zijn gegaan. Ze wilde mij vragen of ik ook schriftelijk wilde getuigen. En dat wilde ze niet alleen... dat vróeg ze ook. Ik glimlachte. "Nou eh... wat denk je zélf?" Ze vroeg wat ik bedoelde. Hoe onwetend. Ik legde het nog even uit. Na die dag, bijna vier jaar terug, stond ik niet bepaald te popelen om een helpende hand te bieden. Teleurgesteld deed ze nog een poging: dat zij destijds te laat waren geweest kwam door de vriend van haar exbaas, die hun bracht. Eigenlijk kon het me niet zoveel schelen waardoor of door wie het kwam. Het scheelde toen een haartje of de enige dag in mijn leven waarop alles vlekkenloos moest verlopen, viel in duigen. "Weet je wat?" zei ik daarom maar. "Het is bijna half elf, ik heb hier niet zoveel zin meer in en ik wens je nog veel succes hoor, dahaag." Terwijl ik ophing hoorde ik nog iets als "heel jammer". Ja, heel jammer. Dat vond ik toen ook.
5.7.04
Ranzig
Ze hadden geen trek, laat staan honger. Ze aten niet omdat ze dat lekker vonden, maar omdat ze een wedstrijdje deden. Vol afgrijzen bekeek ik de beelden van een Amerikaanse hotdogeetwedstrijd. In twaalf minuten tijd verorberde een 26-jarige Japanner in twaalf minuten tijd 53,5 hotdogs. Hij won in New York de plaatselijke (vre)eetwedstrijd.
Ik was zo blij dat de mensen in ontwikkelingslanden geen televisie hebben...
2.7.04
En de eindstand is...
Ik had hier al eerder onze postzakken vol sollicitaties vermeld... het zijn er uiteindelijk 372 geworden die meedingen naar de baan! Driehonderdtweeënzeventig! Ik ben heel benieuwd wie we over een tijdje als onze nieuwe collega mogen begroeten!
Kruip
De tijd kruipt langzaam voorbij vandaag... of ligt dat aan mij? In elk geval kan ik niet wachten tot mijn weekend aanbreekt! (Een logvrij weekend wel te verstaan, want dit keer heeft ons computertje definitief de geest gegeven...)
Prettig weekend allemaal!
Skrie!
Als ik de tram uitstap hoor ik zachtjes "skrie! skrie!" Mijn blik zoeft meteen naar de vijver aan de overkant van de straat. En ja, daar zitten ze: een stuk of vier babymeerkoetjes, veilig onder moeders (of vaders?) vleugels in hun nest. Lief joh...!
Afvallen
Op internet kom ik een banner tegen: Snel afvallen! Zonder dieet! Zonder inspanning! Hmm... dat moet die man in Leeuwarden ook gedacht hebben...
1.7.04
Met een kat
Met een kat sta je ongeveer op dezelfde voet als met een voortreffelijke en waardige vriend; als je zijn respect en vertrouwen verspeelt lijdt de relatie daaronder. Je moet goed onthouden dat de kat een vriend van de mens blijft omdat het hem bevalt en niet omdat hij dat moet. Carl van Vechten.
Vrouwen
Vrouwen, dichters en vooral kunstenaars houden van katten; alleen verfijnde karakters kunnen hun gevoelige zenuwen begrijpen. Helen Winslow
|
@