|
29.6.04
Opvallend nieuws
Opvallend nieuws.
Opvallender nieuws.
Maar het meest opvallende nieuws is toch wel dat Emile Ratelband weer een vriendin heeft... wáár zit het verstand van die vrouw?!
260+
Inmiddels word ik gillend gek van de sollicitaties die elke dag binnenstromen. Het zijn er nu meer dan 260 en alle sollicitanten zijn zéér geïnteresseerd in de functie. Als ik zo vluchtig alle brieven voorbij zie komen, krijg ik zelf de neiging te solliciteren op een willekeurige functie in de krant. Ik zou dan schrijven dat de geboden functie mijn interesse absoluut niet heeft, dat de organisatie me in het geheel niet aanspreekt en dat ik fijn wil blijven werken waar ik werk. Ikzelf zou zo'n brief nou eens een welkome afwisseling vinden!
28.6.04
Vanavond
Onze videorecorder staat geprogrammeerd (want ik moet werken)... vanavond bij BNN komt namelijk het programma De Lama's. En de try-out die wij in het theater hebben gezien was veelbelovend... kijken dus, als je kunt!
De Lama’s is een improvisatie-comedy format gebaseerd op de succesvolle Channel 4-serie ‘Who’s line is it anyway’, van de makers van ‘Dit was het nieuws’.
Het programma is een combinatie van bekende en minder bekende theatersportgames en een flinke dosis comedy. Niets staat vast, alles is geïmproviseerd! De presentatie is in handen van BNN presentator Patrick Lodiers. De Lama’s bestaan uit: Ruben Nicolai, Arie Koomen, Tijl Beckand, Martijn Oosterhuis en Kristel Zweers.
26.6.04
Beeldende kunst
Als ik het vorige stukje eens nalees, merk ik dat ik tussen de regels door (of misschien gewoon zelfs wel letterlijk in de tekst) laat doorschemeren geen hoge pet meer op te hebben van KABK-studenten. Dat is vast onterecht, maar niet onbegrijpelijk...
Een jaar of acht geleden (oei, ik word oud...) wilde ik zelf niets liever dan vier jaar doorbrengen op de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten. Als ik groot was werd ik tekenlerares. Of architect. Of zoiets. Mijn opa had het schrikbeeld voor zich van een arme artistieke vrouw, als toekomstbeeld voor zijn kleindochter: ze zou maar nauwelijks rond kunnen komen van de verkoop van haar schilderijen. Mijn moeder besloot er een eindje in mee te gaan; met haar bezocht ik een heuse Open Dag.
En op die Open Dag kwam een einde aan mijn verlangen dáárbij te horen. Precies op die dag was ook een expositie van eindexamenkandidaten. Vier jaar hadden zij op die school doorgebracht. Vier lange, lange jaren. Ik zie de stukjes karton met de daarop geplakte draadjes wol in alle kleuren nog levendig voor de geest. Ze kwamen me bekend voor - had ik zelf ooit niet zoiets gemaakt met mijn klasgenootjes op de kleuterschool? Dit wilde ik niet. Ik wilde niet vier jaar lang studeren om te leren hoe je draadjes wol artistiek op stukjes karton kon plakken.
Natuurlijk is dat geen helder beeld en leer je heus wel meer in die jaren. Maar toch. Uiteindelijk ben ik erg content met mijn typediploma! ;-) (om over mijn opa nog maar niet te spreken...)
Houd de dief!
Onze vriend Bram deed mee aan een eindexamenproject van een van de studenten van de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst. Van zijn eigen hobbyhuis (dat hij van hout tot in de kleinste details maakt) moesten foto's gemaakt worden. Studente Hiba deed dit niet zelf, maar gaf Bram en anderen opdracht deze foto's te maken. Een kunstzinnige gedachte. Het werd nog mooier: deze week zijn alle foto's te zien op de expositie van de eindexamenprojecten. Maar dit project is speciaal. Het idee is namelijk dat de foto's langzamerhand weer verdwijnen. Alle rechtmatige eigenaren van de foto's snijden hun eigen foto's weg, zodat er op het laatst niets meer overblijft. Heel artistiek. Ik vind het zelfs wel een leuk en bijzonder idee. Alleen... als je zo'n idee hebt, overleg het dan met de mensen van de KABK...!
Vandaag ging Bram op pad, gewapend met keukenmesje. Dat was achteraf niet nodig geweest, want ook op de locatie zelf was aan materiaal als dat gedacht. Hiba zelf was in geen velden of wegen te bekennen, haar kunstwerk wel. Bram speurde even naar de foto's van zijn bouwwerk en ging aan de slag. Overigens niet zonder zich even te melden bij de receptie: hij legde keurig uit wat hij van plan was. Toen hij echter enthousiast bezig was met het wegsnijden van zijn foto's werd hij door medewerkers van de school aangehouden. Het kon toch niet de bedoeling zijn dat hij hier op klaarlichte dag kunst kwam vernielen! Meneer, houdt u daar onmiddellijk mee op!
Ik moest hartelijk lachen toen hij het vertelde, net aan de telefoon. De hele situatie zag ik voor me, het is ook te belachelijk voor woorden. Maar eigenlijk is het natuurlijk alleen maar vervelend. Ik kan me goed voorstellen hoe ik me in zo'n situatie zou voelen: heel onfijn of beter: labberlottig! Iedereen die je aanstaart nadat je bent staande gehouden... alsof je gezellig zin had in een potje vandalisme en dit botvierde op de kunst van studentjes.
Bij mij blijft dan ook één vraag hangen: hoe is het toch mogelijk dat niemand van dit eindexamenproject afwist? Misschien is het beter dat creatieve studies in het vervolg gecombineerd worden met een studie communicatie...
25.6.04
Link
Webmasters die vrágen... worden overgeslagen. Nou oké, voor deze keer maak ik een uitzondering: op verzoek van meneer T. staat nu niet alleen het linkje naar Bralblog op mijn site, maar ook een "trilvierkantje" hiernaast met een koppeling naar de flashsite van meneer B. Deze flashsite kan wel wat extra exposure gebruiken volgens meneer T. en daar help ik dan graag even aan mee!
Het is éven knijpen met je ogen om de tekst in de link te herkennen, maar gelukkig heeft het plaatje een knalkleur van zichzelf en moet je hem er zo uit kunnen pikken!
En nou wil het drammertje in mij eigenlijk wel een link naar PieuwvogelWeb op de site van Sjaak zien staan... :-)
Winnaar
Een winnaar is de verliezer die niet opgeeft...Mooie zin. Hij viel me meteen op, toen ik hem zag staan onderaan een sollicitatiemail. Ondanks dat ik er af en toe een beetje duizelig van wordt: 150 sollicitaties voor onze vacature! En dat binnen vijf dagen!
Labberlottig op de radio...!
Ha! Labberlottig was vandaag voor het eerst (althans, voor het eerst dat het mij opviel) op de radio! Op speciaal verzoek gooide Sjaak het in Broodje Bral in de lucht... Labberlottig, labberlottig, labberlottig... Om met Boris te spreken: KEEP LABBERLOTTIG UHLAAAAAAIF!
Zin in!
24.6.04
Hoera!
Nou, "we" hebben gewonnen hoor: 3-0. In Venlo reden om Duitse auto's toe te takelen. Da's logisch. Ik zal hier in Voorburg ook eens goed om me heen kijken of ik iets Duits zie om te vernielen. Schijnt er allemaal bij te horen. Want we zijn blij. We zijn dóór tenslotte...
23.6.04
Stofzuigen
Ik heb er een broertje dood aan. Een tijdje hou ik het wel vol, maar als ik tot vier keer toe half over het apparaat gestruikeld ben omdat ik dan weer even de andere kant op wilde zuigen, ben ik het weer flink zat. Helaas moet je met twee katten in huis wel volhouden.
Vandaag kwam ik dit apparaat tegen. Het lijkt me een geweldige oplossing: nooit meer een ding op wielen achter je aan om in de weg te rijden. En het staat nog stoer ook, zo'n geval op je rug!
Storm
De regen klettert tegen de ramen. De takken van de boom voor ons huisje zwiepen heen en weer. En toch is het zo vervelend nog niet: storm als je lekker veilig binnen zit!
Labberlottig
Vanmorgen heel vroeg werd ik wakker door Jeroen. Hij moest al in alle vroegte op zijn werk zijn en vertrok -niet zonder mij gedag te zeggen!- rond een uur of zes. Daarna kon ik de slaap niet meer vatten. Ik luisterde naar de ruisende blaadjes die vandaag met de storm nog een hoop te verduren krijgen. Ik knuffelde wat met Tarzan, die gezellig op mijn kussen kwam liggen. Intussen voelde ik me wel wat labberlottig, want eigenlijk was ik veel te moe om wakker te liggen!
Gelukkig is het mijn vrije dagje vandaag en kan ik heerlijk te tijd nemen om uit te rusten! Dat scheelt...
21.6.04
Verzinsels
Ach jee... wat ze nu weer hebben verzonnen...
18.6.04
Najib Amhali
Het leukste fragment dat ik van hem ken... klik hier voor de vakantie-oppas!
Vier
Mijn eindscore is vier. Net toen ik dacht dat dat best goed was, zag ik de highscores (76, 74...) Ik heb nog aardig wat te oefenen dus...
16.6.04
Tradities
Tradities moet je in ere houden. En daarom ben ik erg blij met de traditie die wij in het leven hebben geroepen: Woensdag Patatdag!
Naatje in de V&D
"Verkopen jullie de DVD Hurken in de Berm ook, van Sjaak Bral?" vroeg ik aan een jongen achter de kassa, nadat ik de schappen op eventuele aanwezigheid van de DVD had gecontroleerd. "Eh, weet ik niet. Even vragen." Hij riep over zijn schouder de naam van zijn collegaatje, die de minuten daarvoor drukker was met een gesprek met collega's achter, dan met de klanten die voor de balie stonden. "Nee!" zei ze semi-grappig en eerder bits terug. Daarbij keek ze niet alleen triomfantelijk naar hem, maar ook naar mij. (Nu maak ik in privékringen ook wel eens dat flauwe geintje - 'Nathalie?' 'Nee...' - maar dat doet er nu niet toe...) "Maar het is voor een klant hoor" grapte de jongen terug. Ik had het wel gezien en besloot over te gaan tot mijn rol als ontevreden consument. "Weet je wat?" zei ik daarom terwijl ik een afwimpelend gebaar maakte, "ik haal de DVD wel ergens anders..."
En gelukkig, inderdaad: vanavond gaan we kijken naar Hurken in de Berm. (Alleen jammer dat Jeroen het iets teveel van het goede vond om meteen maar Veni Vidi Vici te kopen of Freefight... hmm... volgende keer beter...)
Supporter, maar dan anders
Gisteren was ik dwars. Het begon rond kwart voor negen. Stilte tijdens het Wilhelmus. Ik verbaasde me hoe het toch kan dat voetballers dat simpele ene coupletje nou nooit goed mee kunnen playbacken. Daarna het Duitse volkslied. Onvoorstelbaar dat er een megafluitconcert klinkt. Fijne supporters, die oranje geklede gasten. Er viel een kwartje in mijn hoofd. Ik stoorde me niet alleen aan die horken, maar ook aan die arrogante spelertjes van niks. Misschien moest ik maar eens fijn voor Duitsland zijn.
Na Cocu's actie die goed was voor een gele kaart wist ik het zeker: deze wedstrijd hoopte ik vurig dat Nederland fijn op zijn arrogante nummer zou worden gezet.
Enneh... voor mij was het voetbal kijken net zo leuk/stom als ik het altijd al vond (misschien zelfs wel een beetje leuker, omdat "we" nu tenminste een hele tijd voor stonden...!)
14.6.04
Zwemmen
Van zwemmen word je moe... maar tóch wil ik omdat het vakantie is nog lang niet naar bed. Ik denk dat ik me met een dekentje eens even lui op de bank voor de t.v. ga nestelen... komt er nog iets anders dan voetbal?? ;-)
12.6.04
Anti-gevoel
Sommige mensen vinden zichzelf zo geweldig, dat het eigenlijk niet meer nodig is dat anderen dat nog vinden. Daar komt mijn anti-gevoel voor Winston Gerschtanowitz vandaan denk ik...
Gek van spam...
53 e-mails in één nacht... waarvan één van een bekende en de rest klinkklare onzin is...
11.6.04
Vakantieherinneringen
  .JPG) .JPG) .JPG) .JPG)
10.6.04
Onbeleefd
Vandaag is het zover: onze vooroorlogse draaischijftelefoon die Jeroen perse wilde gebruiken wordt weer omgeruild voor de oude, vertrouwde draagbare telefoon - met nieuwe batterijen erin zodat hij weer op en top bruikbaar is.
De wisseling van de toestellen bracht echter nog wel een klein probleempje met zich mee... het draagbare toestel moest eerst weer volledig opgeladen worden, het draaischijfmodel stond daarom nog even standby op de grond. De telefoon ging, ik nam op... "Met Nathalie" en toen begaf hij het: een deel van de hoorn viel eraf, zodat ik niks hoorde. Zeer waarschijnlijk hoorde degene aan de andere kant van de lijn mij echter wel... die zal vast vreemd opgekeken hebben dat ik ophing, zo ongeveer nadat hij zijn naam had genoemd...
Gelukkig hebben we straks gewoon weer nummerherkenning...!
Ik zal wel gek zijn...
... maar zouden we niet beter, in plaats van miljarden pompen in de ruimtevaart, eerst zorgen dat er geen honger en ellende meer is in -ik noem maar wat- de Derde Wereld?
8.6.04
Familieboom
Mijn schoonvader maakte deze vertaling van The Family Tree. Ik wilde hem jullie niet onthouden... hij is mooi! Takjes in de wind
Ze hangen nu nog samen
De storm komt langzaam nader
Maar we redden het wel
We staan dicht naast elkaar
Zoeken steun bij de ander
Om afscheid te nemen van wie ons dierbaar is
En nu dan een van ons
Uit ons midden verdween
We zijn wel eenzaam
Maar zijn niet alleen
Ook al valt het blad en vloeit er een traan
De stam waarop we staan gaat nooit teloor
De familieboom groeit altijd door
Vader op zoon, moeder op dochter
De band die is gevlochten, maakt ons wat we zijn
Uit het niets ontstaan en zo weer verdwenen
Maar herinneringen zijn gebleven
Aan wie er niet meer is
En nu dan een van ons
Uit ons midden verdween
We zijn wel eenzaam
Maar zijn niet alleen
Ook al valt het blad en vloeit een traan
De stam waarop we staan gaat nooit teloor
De familieboom groeit altijd door
Geen storm krijgt ons er onder door
De familieboom groeit altijd door
7.6.04
Nieuws!
Met een piepklein beetje bruin op mijn gezicht (... en armen, benen, buik, maar vooral: nek!!) type ik dit stukje... vanuit... HUIS!!! In Frankrijk hebben we een heerlijke, maar bewolkte week gehad. Het was supergezellig in de bungalowtent (met regendruppels die 's ochtends op het dak tikten... een teken dat het tijd was om flink uit te slapen!) en we hebben genoten van de prachtige omgeving (heuvels, koeien, huisjes...)
De hete, zonnige dag van gisteren beschouwden we als een mooie afsluiter. Zowel Jeroen als ik zijn niet gewend heel lang op één plekje te staan en hadden het heel eerlijk gezegd na die week wel gehad. De camping was fijn, op het sanitair na en in ons geval hou je dan net een week vol om je daar niet heel erg aan te storen... in elk geval: we vonden het tijd om naar ons huisje terug te keren en in Den Haag en omstreken van onze laatste twee vakantieweken te genieten! Enneh... bijkomend voordeel: INTERNET!!! ;-)
|
@