GEDICHTJE
Veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
voor altijd in ons hart
Dag papa...
WOORDEN * mama van Isabel! * theedrinken * zorgzaam * chocolaatjes * veel en warm douchen met lekkere schuimpjes en zeepjes * drinkontbijt * zee * vers grapefruitsap * kat uit de boom * M&M's * appelsap * CSI * geen rijbewijs * stukjes rijden met Jeroen * Sateetjes eten (bij The Old Jazz) * winkelen * lente * ZOMER * herfst * WINTER * veel prutseltjes in huis * vakantie vieren * opruimerig * één meter negenenzeventig en een half * haat de tandarts hoewel hij erg vriendelijk is * winkelen * kaartjes sturen * internetten * wijntje * gek op dieren * PRETPARK * Wil zo graag een muziekinstrument kunnen spelen * CABARET * dierentuin * ongeduldig * Kippling * MAROUSSIA * met het dekbed op de bank liggen * eigenwijs * fluitende vogeltjes * grote voeten * duizend kleurtjes nagellak * lenzen * voor 's avonds een brilletje * zon * veel bloemen in huis * elke maandag en woensdag vrij * flexibel * denker * uitslapen * tijdschriften lezen * PIZZA (van de Pizzahut) * NIEUWSGIERIG * chineesje halen * géén héél af en toe Frans Bauer * wèl Bløf, Lichterlaaie & Acda en de Munnik * wèl The Eagles, The Rolling Stones & Simon and Garfunkel * ZINGEN (niet mooi - nou en?) * tevreden * véél zekerder dan vroeger * met plantjes en aarde rommelen op het balkon * Triominos spelen * herinneringen ophalen *
Oh wat was het moeilijk in de Hema, om een zakje seizoensmix te weerstaan. Een zakje vol vrolijk gekleurde chocolaatjes in de vrolijkste vormpjes (bloemetjes, aardbeitjes...) Maar: ik deed het! En ben nu ontzettend trots, terwijl ik aan mijn bruine boterham met rookvlees en cracker met Slankie zit! :-)
Het was warm vanmorgen. En toch had ik de neiging om diep in mijn kraag te duiken toen ik van de tram naar kantoor liep. Ik denk dat mijn onderbewustzijn de donkergrijze lucht in combinatie met de duizenden witte bloesemblaadjes die ronddwarrelden verwarde met een sneeuwstorm!
Wat grappig. Op het vakantielog dat ik heb aangemaakt zit ook een chatfunctie. Dus als je zin hebt om te chatten met andere bezoekers, *klik* dan even!
Druppel Bij de eerste zonnestralen van deze middag (fijn dat die in mijn pauze vielen!) sprong ik op en rende naar buiten. Ik deed een rondje park, zonder "mijn" bankje aan te doen (want ik had geen zin in een natte broek). Terwijl ik liep snoof ik de frisse lucht op. Een heerlijke mengelmoes van vochtig (en ook nog pasgemaaid!) gras, bloesembomen en brem. Ik keek genietend omhoog, naar de bomen die groener en groener worden. Een dikke druppel viel kapot op mijn neus. Lente is fijn!
Pinnen Het irritante aan pinnen is dat je bijna nooit eerder dan de verkoopster ziet dat je je pasje erdoor kunt halen. Op het moment dat jij nog naar dat schermpje staart terwijl je op een teken wacht, roept zij al "je kunt je pas erdoorheen halen". Ja, dat zie ik dan een secondje later ook wel...
Maar: het levert wel weer een leuk t-shirt op! ;-)
DEN HAAG - De politie in Den Haag is woensdag om 09.00 uur begonnen met een onderzoek op een woonwagenkamp aan de Escamplaan. De actie is gericht op mogelijke illegale hennepkwekerijen. Ook energiebedrijf Eneco voert een schouw uit op het kamp. Dat heeft de politie woensdagochtend bekendgemaakt.
Naar aanleiding van diverse meldingen is de politie onlangs een onderzoek begonnen naar het woonwagenkamp. Uit dit onderzoek is gebleken dat er mogelijk meerdere hennepkwekerijen op het kamp aanwezig zijn. De actie is gericht op het ontmantelen van de kwekerijen. De politie sluit aanhoudingen niet uit.
Hoeveel mensen er zijn ingezet, wil de woordvoerder niet zeggen. Wel is de mobiele eenheid van de politie aanwezig, zo zei hij nog. (NU.nl)
Vol verbazing heb ik naar het RTL Nieuws zitten staren vanmorgen. De ene na de andere politicus kwam voorbij. Met een zorgelijk gezicht praatten ze over de pil, die het ziekenfonds heeft verlaten. Er móet onderzoek worden gedaan naar al die vrouwen die nu massaal zijn gestopt met de pil! Waarom zijn ze gestopt? En... op welk ander anticonceptiemiddel zijn zij overgegaan? Zíjn ze eigenlijk überhaupt wel op een ander middel overgegaan?
Misschien ben ik een supervrouw en moet ik alleen voor mezelf spreken. Maar stiekem doe ik dat ook voor een hoop andere vrouwen: heren en dames politici, wij zijn volwassen! Als wij al stoppen voor het geld (Maar kom op! We hebben het hier over vijf schamele eurootjes per maand!) dan kunnen wij daar zelf de consequenties van inzien. We stappen over op iets anders, of doen onze man de deur uit. Bemoeit u zich met uw eigen zaken of nog liever: met belangrijkere zaken.
Tot 21 jaar wordt dat ding gewoon vergoed. Geen zorgen over ongewenste tienerzwangerschappen dus. Naar de gestopte vrouwen is trouwens al een onderzoekje gedaan. Het bleek vooral te gaan om vrouwen rond de dertig. Zouden die nou niet gewoon een kinderwens hebben? Daar hou ik het gewoon op!
Het ziet ernaar uit dat wij ons de komende dagen (weken? maanden?) weer zonder computer moeten vermaken thuis... ons Pekkurt Belletje heeft ons nog eens in de steek gelaten. *snik* Het goede nieuws is, dat Jeroen op deze manier in de laatste twee dagen van zijn vakantie misschien wél tijd heeft om de badkamer een grote beurt te geven, de vloer te dweilen en het balkon te schrobben! Zo moet je overal het positieve van blijven zien... :-)
UPDATE Hij doetut weer (zo begreep ik uit een mailtje van Jeroen). Nu maar hopen dat hij het blíjft doen!
NOG EEN UPDATE En hij doet het weer niet. *zucht* Dan weet je in elk geval hoe het komt als er van het weekend even geen updates komen!
Bestel nooit je dakkoffer met bevestigingsmateriaal bij Halfords in de Megastores.Update: Bestel nooit je dakkoffer met bevestigingsmateriaal bij Halfords in de Megastoresals meneer Pauwels er werkt.
Wijzelf waren afgelopen zaterdag nog niet uitgekocht aan vakantiespullen bij Vervat en dus haastten wij ons naar bovengenoemd winkelcentrum voor een schoonmoederbox. Jeroen had verkoper A eerder die dag nog gebeld om te vragen of de betreffende boxen voor ons type auto besteld konden worden. Dat kon, we moesten naar hem vragen. A had het druk met een paar andere klanten en wij wachtten even tot hij tijd voor ons had. Op een gegeven moment waren we uitge-oh-en-aht en gingen gretig in op de hulp die verkoper B ons aanbood: "Kan ik u ergens mee helpen?" Dat kon!
Verkoper B, beter bekend als de heer J. Pauwels, hielp ons erg vriendelijk. Al onze Ook-dat-nog-afding-technieken ten spijt kon hij geen korting geven, maar als ANWB-lid kregen we bij Halfords áltijd al 5% korting bij een besteding van meer dan € 20,- (hándig om te weten!) dus dat was weer fijn. De bagagebox lag bij hun op voorraad, de dakdragers moesten besteld worden. Ik hoor het hem nog zeggen: "Ik bestel het maandag voor u! Als u dan even belt, dan hoort u maandag of ze inderdaad nog deze week leverbaar zijn." Het galmt nu na in mijn hoofd. "Ik bestel het maandag voor u-u-u, ik bestel het maandag voor u-u-u." We dachten "Fijn!" en deden een aanbetaling.
Vandaag is het maandag en hadden we wel wat anders aan ons hoofd. Een uurtje geleden hielp ik het Jeroen herinneren: "Oh ja! Je zou de Halfords nog bellen!" Jeroen pakte de telefoon. Ik zat midden in een spelletje Trojan, toen Jeroens gesprek langzaam tot me doordrong. "(...)Ene meneer Pauwels staat hier op de bon(...)Nou dat zou niet zo handig zijn, we hebben hem volgende week nodig!(...)" Problemen? De benadeelde consument in mij werd wakker, ik zette mijn spelletje op pauze en spitste mijn oren. Jeroen werd in de wacht gezet en legde mij kort uit wat er mis was. De meneer Pauwels in kwestie werkte helemaal niet in dat filiaal. De belofte dat hij maandag de dakdragers zou bestellen zou hij dus nooit waargemaakt kunnen hebben, de *&*#$)%*)# onhandige! Door de inspanningen van meneer A mag Jeroen morgen de rest van het bedrag betalen en de dragers vervolgens in het grote magazijn ophalen. Per hoge uitzondering. Gelukkig maar!
Eind goed, al goed. Maar toch denk ik dat ik een nieuwe rubriek ga beginnen: het ei van de maand of zo. Meneer Pauwels heeft alvast een nominatie te pakken!
Update: Inmiddels is de dakkoffer écht in ons bezit en hebben drie vriendelijke heren van het betreffende Halfordsfiliaal alles op het dak van ons autootje bevestigd. Superbehulpzaam, supervriendelijk... SUPER! (... ze houden zeker niet van eieren...) Dus: er mogen weer dakkoffers gekocht worden bij Halfords Megastores, maar... NIET bij meneer Pauwels!!!
Phileine zegt sorry is een romantische komedie, waarin de karakters van Phileine en Max net zo vrijmoedig en scherp worden neergezet als in het boek van Ronald Giphart.
Wanneer Phileine’s vriend Max meedoet aan een internationaal Shakespeare-project, reist Phileine hem achterna naar New York. Daar vermoedt ze dat hij meer geïnteresseerd is in zijn tegenspeelster Joanne dan in haar. Uit jaloezie werpt ze zich eerst in de armen van Joanne’s vriend. Vervolgens verstoort ze de uitvoering van Romeo en Julia waarin Max en Joanne krampachtig proberen te schitteren. Het resultaat is dat Phileine alle aandacht naar zich toetrekt.
Haar nieuw verworven roem brengt echter niet het geluk waar ze op hoopte. In de theatrale omgeving van een Waldorf Astoria-suite realiseert Phileine zich wat Max voor haar betekent. Maar omdat hij heeft ontdekt dat Phileine hem bedrogen heeft met de vriend van Joanne, wil hij haar niet meer zien. Ze zien elkaar pas weer terug op een galafeest in New York.
In deze explosieve slotscène betreedt Phileine het feestpodium om, in een hartstochtelijke wanhoopspoging, voor het eerst in haar leven ‘Sorry’ te zeggen...
Met dank aan Angelique, van wie we de dvd mochten lenen!
Henk, medevrijwiliger Lenny en ik zaten in de lerarenkamer (een woord met voor mij nog altijd een negatieve bijklank, al hoefde ik er nooit voor straf naartoe) aan de koffie toen er een jongen binnenstapte. Hij werd aan ons voorgesteld, het was één van de twee leerlingen die tijdens het openingspraatje vragen zouden stellen. Stilletjes ging hij op een stoel zitten. En toen kwam het. Zo'n walgelijke sneer van één van de (overigens erg vriendelijke) leraressen: "Wat ben je stil? Ik zou willen dat je in de klas ook zo was!" En tegen ons: "Normaal heeft hij het hoogste woord! Moet je hem nu zien!" De arme jongen... dit gaat hij nog máánden horen!
Vandaag stapten Henk en ik in zijn barrel bolide en reden naar Delft, waar Henk op het Christelijk Lyceum een projectweek voor Doe Een Wens ging openen. Na een paar bakkies kon het echte werk beginnen: Henk werd onderworpen aan een vragenvuur door twee leerlingen. Het was hartstikke leuk en zo keerden wij ruim een uur later voldaan huiswaarts... tijd om van het heerlijke weer te genieten!
Gisteren zijn we ons flink te buiten gegaan in campingwinkel Vervat. Een huisje hadden we al, maar nu hebben we ook een keukentje, een tafel, stoeltjes, een elektrische koelbox en tig prullen die nodig zijn om onze weekjes op de camping tot een succes te maken. Ik heb er alleen maar meer zin in de vakantie van gekregen... gelukkig gaan we vrijdag al een nachtje staan in de buurt van Breda, om de tent uit te proberen. En over een paar weekjes is het familieweekend al, waar we twee nachtjes staan en dan duurt het nog maar één week voor we écht met vakantie gaan! Heerlijk!
Het hoofd van onze afdeling stapte m'n kamer binnen, met haar spullen in haar hand. Ze gebaarde wat, wees naar buiten en zei dat ze werk mee nam het mooie weer in. Weg van dat duffe kantoor. En als ik wat had om mee te nemen, ik dat ook maar moest doen. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Er verwijnen dus wat documenten in mijn tas en die gaan mee de fiets op... richting huis, richting weekend... om door te nemen en mee aan de slag te gaan op een moment dat de zon onder is! Dahaag!
Terwijl ik naar mijn werk fietste, kreeg ik "summer holiday" van Cliff Richard in mijn hoofd. Een echt zomernummer, dat me een echt vakantiegevoel geeft. Maar het doet me ook denken aan jaren geleden. Ik zong het liedje in de hal van de flat van mijn moeder. In diezelfde hal stond een grote koffer klaar, met al mijn spullen voor een grote logeerpartij bij Oma en Opa in Scheveningen. "Wie ar kowing on ah summer holideej..." galmde het door de ruimte. Dikke vakantiekriebels vlogen door mijn buik. Jaren later ging ik naar Frankrijk, Tjechië, Noorwegen... maar eigenlijk heb ik nooit meer zo'n overweldigend vakantiegevoel gehad als toen die dag, vlak voor het vertrek naar Scheveningen...!
Al moet ik zeggen dat na het bekijken van deze site (met 360 graden filmpje linksonder) m'n vakantiegevoel aardig in die richting gaat!
Wat is het toch fijn om dichtbij bos, duinen & strand te wonen. Een eindje wandelen en we staan voor de zee. Vanavond hadden we de keuze: een avondje hangen voor de buis of een stuk wandelen naar Kijkduin. De keuze was snel gemaakt en niet heel lang daarna zaten we op een terrasje aan de warme chocolademelk. Erg fijn!
NU.nl heeft een nieuwe foto-actie: maak een kiekje van je baas. Er zijn een hoop bazen in Nederland, maar ik vind dat ik één van de leukste heb! (En dat kan ik rustig schrijven zonder dat het als geslijm overkomt... mijn beoordelingsgesprek ligt immers weer achter me!)
14.00 uur. Ik ben de hele ochtend bezig geweest met het wegwerken van allerlei klussen. Het ging lekker, zo lekker dat ik tijdens de pauze onder het genot van wat Wasa met kaas nog even door ben gegaan. Maar om 14.00 riep de zon. Ik bedacht dat ik in het zonnetje nog verder kon gaan, in combinatie met mijn pauze. Ik had nog een stapel verslagen liggen die ik moest lezen. Ik pakte mijn spullen en vertrok richting het nabij gelegen park.
14.40 uur. Ik zat heerlijk op een bankje, met uitzicht op een vijver. Tussen het lezen door bekeek ik de voorbijgangers en lachte ik om een golden retriever die tot ongenoegen van zijn baasje met een grote plons het water in sprong. Ik zat daar prima, zo met het zonnetje in mijn gezicht. Alleen... ik was door de verslagen heen. Nu had ik ook wel een Viva in mijn tas, maar eigenlijk was het tijd om terug te gaan. Ik bleef nog even zitten.
14.45 uur. Tijd om weg te gaan. Eigenlijk vijf minuten geleden al. De natuur besloot mij een handje te helpen en paste wat geweld toe: dikke wolken verzamelden zich voor de zon. Brr. Zonder de zon is het koud in april.
14.55 uur: Weer druk aan het werk, achter mijn bureau. En dat terwijl de zon het buiten weer lekker warm heeft gemaakt!
Ik blijf het iets bijzonders vinden, elke keer als ik erover nadenk. Webloggen. En vooral: het lézen van weblogs. Wat maakt een log zo leuk om te lezen? De meeste logs die ik volg zijn verre van bijzonder. En als ik mijn log er zo eens op nalees, valt hij ook in die categorie. Ik schrijf over mijn tandartsbezoek en dat ik geen gaatjes heb. Alsof de wereld daar grote belangstelling voor heeft. Ik plaats een foto van mijn schoonvader Ron onder een bordje "RonDom". Goed, da's misschien een slecht voorbeeld, want op zich is dat natuurlijk wel erg geinig om te zien voor familie en zijn collega Miranda... maar toch, de foto zal het niet halen als World Press Photo 2004... Ik schrijf over de zonnebrilafdruk die op mijn gezicht te zien is na een heerlijke middag in de zon. Iets wat eigenlijk niet eens het nadenken erover waard is, laat staan het opschrijven...!
Maar toch, tóch vind ik loggen leuk om te doen. Ik vind het zelfs nog steeds leuk om onzinnige dingen op andere logs te lezen. En dus ga ik er lekker nog een tijdje mee door!
WereldmuziekFestival - 30/4 - Grote Markt - 12-18 uur Wereldmuziek Festival met stevige Haagse strik
Het Wereldmuziek Festival, op de Grote Markt op Koninginnedag, is verpakt met een stevige Haagse strik. De Dach na de Nach begint 30 april om 12 uur met de Haagse rockband Blind Lead; een kleine zes uur later gevolgd door de oer-Haagse ‘uitfluit’act “Den Haag bruist; daar zijn we mooi weer ingeluisd!”
Van de strik ontdaan ziet het Wereldmuziek Festival er als volgt uit: Spanje spettert met de flamenco van Los Amigos (14.30 u.), voorafgegaan door de grenzenloze formatie SCHICKX (12.30 u.) terwijl New York van zich laat horen met de schier onsterfelijk lijkende jazz- en hiphopzangeres M (13.30 u.).
Winston Scholsberg vertegenwoordigt Afrika om 15.30 u. met zijn kindervoorstelling “Anansi in de kast”, gevolgd door de afsluitende hoofdact van de 8-koppige latin-jazz formatie Funky Crew (16.30 u.).
De Haagse handtekening “Den Haag bruist!” wordt gezet door Hans Prins en Karel Kanits; het Wereldmuziek Festival zelf staat voor de stichting CONFUUS!
"Jij hebt vast lekker in de zon gezeten zaterdag!" Ik werd helemaal blij van de opmerking van mijn collega. Ha, nu was het dan toch duidelijk zichtbaar dat ik van mijn winterpipsheid af was. "Ja, kun je het zien?" zei ik terwijl mijn lichtbruine gezicht begon te glimmen van trots. "Ja, en je had ook je zonnebril op, zo te zien!" Weg stralend gezicht, welkom donderwolkje. Dat laatste had hij wel voor zich mogen houden...
Ik vond het lastig om voor me te houden, toen ik gisteravond bij Ben en Petra op visite was voor het installeren van MSN bij Angelique... Sinds gistermiddag wist ik namelijk iets. Iets heel leuks. Maar dat leuke was niet aan mij om wereldkundig te maken... gelukkig kwam er net een mailtje binnen van Martijn en Wendy... ze gaan TROUWEN!!!
Daarom ook maar even op PieuwvogelWeb: van harte gefeliciteerd, zwager en schoonzus! (En... *zo leuk om het zelf ook een keertje te kunnen zeggen tegen anderen*... wanneer volgt de gezinsuitbreiding??? )
Ik sta al een tijdje stil voor wat betreft mijn gewicht. Doe ik mijn best, val ik niet af, doe ik niet mijn best, kom ik niet schrikbarend aan. Vrij stabiel, maar hoewel ik niet echt een superijdeltuit ben, vind ik het toch wel jammer, omdat ik zo graag nog tien kilo eraf wil hebben. Die stille periode duurt al maanden. En da's best lang. In elk geval lang genoeg om vergeten te zijn hoe ik wás. Maar vandaag kwam ik tijdens het opschonen van bestanden op mijn pc-tje toch wel een paar foto's van "vroeger" tegen. En hee, er zit wel degelijk verschil in!
Na ons heerlijke ontbijtje gisteren in de Utrechtse buitenlucht, maakten we een ommetje door de stad. Zie hierboven een hilarisch moment: Ron poseert bij het bordje RonDom... ;-)
Ik zit met Jeroen, Ron, Els, Martijn, Wendy en Opa in Utrecht vandaag... waar we eerst ontbijten voor het goede doel en daarna lekker de stad ingaan. Gezellig!
Van vorige seizoenen weet ik nog dat het altijd uitverkocht was. Regelmatig was op de site te lezen dat er geen kaartjes mee verkrijgbaar waren. Vanmorgen sprongen m'n ogen dan ook bijna uit m'n kassen bij het lezen van de regel "Het is weer mogelijk om kaarten te bemachtigen voor het bijwonen van Kopspijkers!" Er stond dat je vanaf 13.00 uur kon bellen. Klokslag 13.00 hing ik aan de lijn. Een bandje met "alle medewerkers zijn in gesprek, probeert u het later nog eens" en *klik* de verbinding werd verbroken. Wat een onzin. Liever wil ik in dat soort gevallen zélf bepalen of ik blijf wachten of niet.
Ik belde een minuutje later nog eens. Het bandje was verwisseld en er klonk nu een stem die zei dat er geen kaarten meer gereserveerd konden worden. Alles uitverkocht tot en met 8 mei. Wel konden we de site in de gaten houden voor de nieuwe data. Ja maar... die stónden er toch al? Nog een keer of vier belde ik, met steeds het zelfde bandje dat ik aan de lijn kreeg. Ik slaakte een diepe zucht. Dan maar niet. Weer niet.
Om 13.15 uur kon ik het niet laten en dacht "nog één keertje bellen!" En toen was het raak. Ik kreeg een levende dame aan de telefoon met de verheugende mededeling dat er nog kaartjes waren. Gaan we het in mei toch nog eens van dichtbij bekijken...!
Als voorzitter van Henks fanclub moet ik natuurlijk wel mijn werk goed doen! Heel officieel ging er daarom een paar weekjes terug een persbericht de electronische deur uit. Deze week werpt dat zijn vruchten af. Er werd al een artikel geplaatst in het regioblaadje "Zuidwest Nieuws", ik werd gebeld door mevrouw A.R. Rogant van RTV West, omdat zij op de radio aandacht willen schenken aan de fanclub en vandaag belde zelfs een dame van de Haagsche Courant mij op, die morgen of overmorgen een artikel wil plaatsen. Ik heb door al die contacten wel gemerkt dat het niet zo gek is dat RTV West bijna ter ziele was... wat een verschil in professionaliteit als je dat vergelijkt met de Haagsche Courant!
Helemaal in mijn uppie "vier" ik Secretaressedag. Afdelingshoofd met vakantie, collega's vrij of werken thuis... Gelukkig vind ik het onzin en hoewel ik cadeautjes krijgen altijd leuk vind, zit ik er op deze specifieke dag niet speciaal op te wachten. Moederdag, dat vind ik nog wel leuk. Vaderdag ook, om het in evenwicht te houden. Met een Opa- en Omadag kan ik leven. Maar Secretaressedag? Kom op zeg. Je hebt een baan, je doet je werk en je krijgt salaris. Misschien verdien je op sommige momenten in het jaar wel een extra schouderklopje, maar dat kun je dan maar beter op dat moment zelf krijgen. Ik heb het geluk gezegend te zijn met een afdelingshoofd dat de dingen op de juiste momenten waardeert. Niet op een landelijk afgesproken dag. Wat mij betreft schaffen we Secretaressedag af. Of we houden hem in ere en we roepen dan meteen een Boekhouderdag, Verkoperdag, Chauffeursdag, Banketbakkersdag en Cateringmedewerkersdag in het leven!
In elk geval vond ik dat ik wel iets leuks verdiend had toen ik naar buiten keek: een extra lange lunchpauze om van het zonnetje te kunnen genieten!
Katten kunnen twee of meer levens tegelijk leven. Thuis doen ze alsof ze net uit hun krachten gegroeide jonge katjes zijn en hangen ze met kinderlijke onzekerkheid aan hun mensenlijke bazen. Eenmaal buiten leiden ze een geheel ander leven. Daar wordt de tamme streepjeskat een onafhankelijke, wilde tijger.
John Tompson
Sinds kort reist mijn muziekei overal met mij mee. Voor het geval dat er ergens begeleidend bij gerammeld moet worden. Ik ben blij, dat ik ook iets "speel". Gisteren was een uitgelezen kans: in tram 9 op weg naar het station begon een groepje Afrikanen zachtjes te zingen. De één had een jas van de Lion King aan, de ander een blikje ervan in zijn hand. Of ze nu alleen maar waren gaan kijken of misschien meededen met de productie werd mij niet duidelijk. "Oh! Ik kan meedoen met m'n ei!" zei ik zachtjes tegen Rosalie, die naast me zat. Ik pakte m'n ei, rammelde er twee seconden mee en stopte hem gauw weer terug in mijn tas. Toch maar niet, met zoveel publiek! :-)
Over een week of zes is het vijf jaar geleden dat Jeroen 's avonds thuiskwam met een grote doos. Uit die doos kwam een hoop gepiep. "Nee hè," dacht ik nog, "hij heeft een vógel gekocht..." Maar niets bleek minder waar. De deksel ging open en... twee lieve kleine poezenoogjes staarden me aan. "Mieuw!" Het was het eerste dat Tarzan tegen me kwebbelde.
Vijf jaar wordt hij vandaag alweer... ik ga hem (nóg) een dikke knuffel geven voor z'n verjaardag!
Een avondje alleen thuis omdat Jeroen moet werken? Welnee... ik heb nu immers de sportschool om mij mee te vermaken! Opgewekt sprong ik op mijn fietsje en deed of ik al vederlicht was (geloof me: daar heb je een hoop fantasie voor nodig... zéker na de paasdagen!) Met een omweg reed ik naar het zwoegpaleis. Ik parkeerde mijn fiets, pakte met een sportief gebaar mijn tas uit mijn mand en stapte richting de deur. Bij de bar haalde ik een flesje water (in al mijn sportiviteit was ik die van thuis vergeten mee te nemen), ik kleedde me om en stapte de fitnesszaal binnen. KLABAM. Ik botste tegen een fictieve muur van klammigheid op. Er hing een waas van lichaamsgeurtjes voor mijn ogen, waardoor ik nog net een hoop zwetende mensen kon zien. Een hoop zwetende, vieze mensen in te strakke pakjes. Mijn blik gleed door de ruimte en ontdekte nog één vrij stepapparaat. Ha, die was van mij! Ik negeerde de zweetdruppeltjes van mijn voorganger op de grond en begon met mijn programma. Normaal gesproken vind ik het fijn om vanaf het stepding de zaal in te kijken. Normaal gesproken kijk ik dan ook een zaal in met werkloze apparaten, afgewisseld door een enkel apparaat met een sporter erop. Heel rustgevend. Maar nu zag ik, overal waar ik keek, verwrongen gezichten - knalrood en druppelend. De dinsdagavond blijkt geen fijne tijd voor mij te zijn om te gaan sporten. Na ruim een half uur (veel te kort natuurlijk) hield ik het voor gezien. Op weg naar huis reed ik langs het Zuiderpark. Mijn neus was erg blij met de geur van pasgemaaid gras! En dat sporten? Morgen op de dag nog maar weer eens proberen!
Een jaar of tien geleden had ik het zeker goed nieuws gevonden. Niet dat dat mijn kansen bij John Stamos vergroot had... maar toch!
Als ik de naam John Stamos hoor, moet ik trouwens altijd aan Erik van Muiswinkel denken. En andersom. Dat komt door een herinnering die ik heb van een jongere versie van mijzelf in de bus, waarin ik mij vlak voor het uitstappen afvraag wie ik nou eigenlijk leuker vind... tja, 'k heb altijd al iets met oudere mannen gehad (nog een wonder dat ik uiteindelijk met iemand van mijn eigen leeftijd ben getrouwd!)
Een grappenmaker van het eiland Texel is zaterdag zijn vakantievlucht misgelopen door een grapje over een bom. De 32-jarige man had met vrienden een vakantie geboekt naar Ierland. Bij het inchecken werd hem gevraagd of hij nog iets aan te geven had. De man antwoordde daarop: "Je weet toch dat er een bom in zit." De man werd door de marechaussee opgepakt en verhoord, en liep zodoende zijn vlucht mis. Om vervolging te ontlopen heeft de man van de marechaussee een schikking voorgelegd gekregen van 250 euro. (NU.nl)
Het ontbreekt er alleen nog aan dat hij "verdachte koffer" op zijn bagage had geschreven...
Ik voelde mijn wangen gloeien toen ik van het verjaardagsfeestje afkwam. Ik dacht dat het door de wijn kwam. Wist niet dat het voorjaarszonnetje zo verradelijk kon zijn... maar dat wás het wel. Au. Mijn gezicht, onderarmen en een stukje van mijn hals begeven zich nu onder een dikke laag na-'t-zonnetje. En toch heb ik geen seconde spijt van die uurtjes in de tuin!
Soms, als het gitaarspelende deel van m'n schoonfamilie zich uitleeft en zij samen met de rest ook nog zingen bij de muziek, heb ik het idee dat we nog wel eens gaan doorbreken met de Orschiband. Zoiets als de "Trapp Family Singers" maar dan anders. Meestal, als ik dat idee heb, is dat na het nuttigen van een paar wijntjes... ;-)
Maar ach, we hebben er plezier in en dan is het niet belangrijk hoe het klinkt!
De trouwe lezers weten het misschien nog: mijn excuusbriefje aan Viggo Waas...:
Beste Viggo,
Een tijdje terug logde ik over mijn eerste bezoek sinds tijden aan de sportschool. Een les Bodycombat. Ik had het erover, dat die les helemaal niet vervelend was, zo met jouw dubbelganger voor de klas. Ik moet je mijn excuses aanbieden. Bij nader inzien - de sportinstructeur in kwestie zag ik vandaag weer - is hij hartstikke lelijk! Sorry hoor...
XX!
Nathalie
Hoe zeer was het schrikken toen ik vandaag op de vernieuwde site van mijn sportschool een foto van hem tegenkwam (en het blijkt nog de eigenaar te zijn ook).
Zoek de verschillen, er zijn er genoeg! ;-)
Nou ja, lelijk, lelijk... wat is lelijk? Maar 't is geen Viggo!
Vanmorgen moest ik er ineens aan terugdenken: een aantal jaar geleden werkte in in de buurt van de Fred (daar waar het Haegsch winkelen is). Ik was er elke dag in mijn pauze wel te vinden en kocht regelmatig een broodje bij Hans en Frans Hessing. Het was er altijd druk, dus ik had uitgebreid de tijd om te watertanden bij al het lekkers wat er op de toonbank lag. Ik zag muffins, bonbons, maar vooral de vrolijk gekleurde donuts. Meestal kon ik de verleiding weerstaan en liet ik ze liggen waar ze lagen. Soms reed ik met Jeroen op de Fred en hadden we trek. Jeroen hobbelde dan even de bakker in en uit en het smullen kon beginnen. Zo ook die bewuste zaterdag. "Waar heb je zin in?" vroeg hij. "Oh, ik wil wel zo'n feestdonut!" De arme Jeroen wist niet dat ik die naam er zélf aan gegeven had en de bakker had vast nog nooit eerder iemand aan de toonbank gehad die een feestdonut bestelde...
Was het daar maar bij gebleven, dan was hij er misschien nog wel overheen gekomen... Maar de bakkers hadden in de tijd dat ik er werkte ook een speciaal broodje bedacht, het "Fredje". Ik zou niet meer weten wat erop zat, maar het was erg lekker. Een paar jaar later, toen we weer in de buurt waren rond lunchtijd, herinnerde ik mij het Fredje en ik kreeg meteen trek. Dát wilde ik, Jeroen ging het halen. Met een bestraffende blik stapte hij vijf minuten later weer in de auto. Hij gooide twee croissantjes op mijn schoot. Ik keek hem vragend aan. "Ze hadden dus nog nooit van een Fredje gehoord." Nou ja! Kan ik er wat aan doen dat nieuwe medewerkers de historie van de winkel niet meekrijgen... In elk geval: Jeroen komt er niet meer! :-)
Ik had al zin in morgenavond (de avond waarop het JCS-minnende deel van mijn schoonfamilie en ik eindelijk onze JCS-karaoke-avond gaan houden), maar nu ik weet dat mijn schoonpapa een heuse beamer heeft geregeld voor het hele filmgebeuren, heb ik alleen nog maar méér zin!
UPDATE: *zucht*... 't was mooi! En heel gezellig, in de thuisbioscoop (vooral toen de gitaren de "zaal" in werden gesleept!)
Zuidwal 29a. Roos vertelde dat de Zuidwal 29a te koop staat. Het huis waar wij jaren geleden (ja, we worden oud!) huisgenootjes waren. Benieuwd naar hoe het er nu uit zou zien, haastte ik mij naar Funda. Jammergenoeg trof ik er geen foto's aan. Aan de omschrijving te lezen is de boel in de tussentijd erg veranderd (houten vloer? boog naar semi-open keuken?). Zelfs de gracht is veranderd. Toen wij er woonden was het nog één van de weinige, authentieke grachten die Den Haag rijk is. En nu? Nu is het één van de weinig authentiekegrachten die Den Haag rijk is. Kennelijk is Den Haag in die paar jaar ook sterk veranderd...
UPDATE: Foto's!!! Inclusief mijn oude kamer... Trouwens, ik vind het er niet gezelliger op geworden!
Het is dat er (sinds lange tijd!) weer wat van mijn gewicht af is, anders had ik me vol overgave op de zakjes met eitjes gestort die mij van alle kanten (mama, personeelsvereniging...) zijn toegegooid... Ik laat ze nu erg dicht. (Hoop ik...!)
Nat en koud. Een druilerig begin van de dag, dat voorspelde niet veel goeds. MAAR: wat zagen Jeroen en ik vanmorgen bij het Malieveld? Twee ooievaars! Fijn om die nu eens écht in Den Haag te zien! Daar horen ze tenslotte wel erg thuis!
Het zijn kleine cadeautjes in mijn digitale brievenbus: updates van de allerbeste jeugdsentimentsite. Vandaag ook weer, de songtekst van Maple Town blijkt nieuw op de site te staan:
Kom met me mee dan gaan we er op uit
Met al m’n vriendjes, ik ga nu vast vooruit
Schiet op, kom vlug, je hoeft niet bang te zijn
Ook de zon doet mee hier in Maple Town
Ben je nou groot of ben je heel erg klein?
We springen, dollen allemaal net zo fijn
De hele dag, want stoppen is er niet bij
Doe mee met ons erbij in Maple Town
Zon of regen, warm of koud we voelen er niks van
En de hele stad, jong en oud zwaait zo hard als hij kan
Bloemen, vlinders, vogels, bomen, wat wil je nog meer?
Ik geef het op. Als collega's (inclusief de afdeling automatisering) zó ver van het belang van grote groepen mensen bcc-en in plaats van to-en staan, dat ik ze niet kan overhalen volgens de netiquette te werk te gaan, dan weet ik het ook niet meer. Mocht je ooit een e-mail van Unicef krijgen, met daarbij een hoop e-mailadressen van medegeïnteresseerden cadeau: het heeft niet aan mij gelegen!
Er is iets als ik door het centrum rijd. Of liever: er is iets niet. Ik mis iets bij Castalia. Laatst drong het tot me door... ik mis een grote gele vogel met een haags meisje op zijn rug die er rondfladdert. Raar, maar waar! ;-)
Ik loop de badkamer in, waar de lucht vochtig is omdat ik net onder de douche gestaan heb. Ik hang mijn handdoek over de verwarming en doe mijn lenzen uit. Het is doodstil. Dan hoor ik boven mijn hoofd duidelijk "Heb je het nou al gevonden?" Ik slik. Dit moet het bewijs zijn: ik hoor mijn bovenburen, dus zij hebben mij zojuist het hele repertoire van Jesus Christ Superstar horen zingen...
DEN HAAG - Op het sportcomplex De Uithof aan de Lozerlaan in Den Haag woedt sinds maandagmiddag rond 16.00 uur een enorme brand. Volgens ooggetuigen vond kort voor 16.00 uur een explosie plaats. Een grote zwarte rookpluim trekt over Den Haag. De explosie zou hebben plaatsgevonden in de koelinstallatie van het schaatscentrum De Uithof. Hulpdiensten zijn met groot materieel ter plaatse. (NU.nl)
Moe van de dag hobbel ik al vroeg de trap af, naar mijn fiets. Ik ben wat eerder weggegaan, omdat ik eerder helemaal vergeten was een nieuw jaarabonnement te halen. En als het dan morgen gaat regenen, zou ik anders mooi zwart moeten rijden en dat kan natuurlijk niet. Ik gooi m'n tas in mijn mand (jawel, ik ben de trotste bezitster van een fiets met truttig mandje!) en steek de sleutel in het slot.
Als ik de straat uitrijd hoor ik een vaag geblèr. Verder is het stil. Op twee pubermeisjes na ben ik de enige in de straat. Langzaam dringt het tot mij door. "LELIJK WIJF!" Lelijk wijf?! Ik frons mijn wenkbrauwen als ik me bedenk dat het niet anders kan dan dat geschreeuw van die grietjes kwam en dat het ook niet anders kan dan dat ze mij daarmee bedoelden. Tss. Nou zie ik me niet 1, 2, 3 op de voorpagina van de Glossy staan, maar dáár voel ik me nou ook weer niet door aangesproken!
Ik was goed. Ik was een prima leerling, het braafste meisje van de klas. Leraren waren gek op mij.
Ik ben goed. Ik ben een fijne collega. Ik lever keurig werk af en toon initiatief. Goed, beter, best. Ik voel het: ik zit tegen het randje aan om behoorlijk verwaand te worden! Waar zijn mijn schoenen? Ik moet er weer in, niet naast!
Rosalie en ik gaan naar de film, woensdag. Aangezien Roos nu niet in het land is en ik zelf geen idee heb naar welke film we willen, vraag ik jullie om tips! Welke film moeten we gaan zien?
Ik heb een leuke site ontdekt! Nu heb ik er nog niet zo heel veel aan, maar voor op vakantie lijkt het me handig. Als ik niet wil afkicken van het webloggen in die drie weekjes, tenminste... Er kunnen foto's bij worden geplakt, geïnteresseerden kunnen via e-mail op de hoogte gehouden worden van updates en er kan gechat worden door vakantiegangers & thuisblijvers.
Jeroen houdt erg van muziek. Nog meer dan ik. En waar ik al gauw zoiets heb van "hee, gezellig, een muziekje" daar moet hij alle tonen precies goed op elkaar afgestemd horen. Regelmatig wordt er daarom even wat bijgesteld: een plusje bij de bastonen, een minnetje bij treble. Ik hoor het verschil wel, maar ben gewoon wat minder veeleisend en bemoei me liever met de plusknopjes van de volumeregelaar.
Dit weekend kwam er een speakersetje bij voor in de auto. Terwijl ik in Utrecht vergaderde, rommelde Jeroen wat aan met stekkertjes en kroonsteentjes. Dat ging prima. De nieuwe speakertjes vóór zaten er gauw in. Het geluid was mooi, zo constateerden we op de terugweg. Maar toen kwamen vanmorgen de speakertjes voor achterin de auto. Jeroen tufde met het autootje naar zijn vader, waar uiteindelijk een van zijn ooms twee gaten in de hoedenplank boorde. Zolang Jeroen dat kluswerk niet zelf doet kan er weinig mis gaan, zou je denken... hmm... mispoes! Want Jeroen had het malletje om de grootte van de gaten aan te geven niet helemaal op de goede maat gemaakt... waardoor de speakertjes er niet precies goed in vallen, maar er dwars doorheen! *zucht* Dat wordt dus kijken voor een groter maatje...
Vroeger smurfde ik vaak met Smurfen. Ik had een Smurfenhuis, waar ze allemaal in smurfden: van Smurfin tot Astronautsmurf. Ik heb ze ooit weggedaan en soms heb ik daar zo'n smurf van!
Ik kreeg mijn bericht maar niet in het gastenboek, maar wil het zeker wel aan jullie kwijt (als afwisseling op alle kritiek!) Wat een negatieve reacties op jullie nieuwe opzet... Zo heel veel is er helemaal niet veranderd vind ik! Inderdaad wel jammer dat de typetjes eruit zijn, maar da's niet onoverkomelijk! En helemaal weg zijn ze trouwens ook niet, dus wat zeurt iedereen nou?
Ik blijf er nog steeds voor zitten, zaterdagavond en mocht ik echt niet kunnen dan gaat bij mij nog steeds de videorecorder aan!!!
Met vriendelijke groet,
Nathalie van Oorschot
UPDATE voor degenen die het gezien hebben: En dat terwijl ik eigenlijk op zoek was naar een plekje waar ik mijn gal over Sanderijn van der Doef kon spuien... wat een arrogante %^&$#* is dat zeg. En dan ben ik het óók nog eens niet met haar eens, maar dat terzijde...
N.a.v. een commentaartje... Ik moet werken strakjes. Voor Unicef. Want dat is nu eenmaal mijn werkgever. Ik vind het leuk om secretaresse te zijn en ik vind het helemaal leuk dat ik dat bij Unicef ben. Maar het werk dat ik doe, blijft secretaressewerk, zoals ik dat bij elke andere organisatie zou kunnen doen. Gewoon werk dus. De bijeenkomst straks in Utrecht waar ik heen moet, zie ik dus zeker niet als iets nobels, omdat ik het "voor Unicef" doe, maar toch echt als "werken op een zaterdag die anders lekker vrij geweest was" voor mijn werkgever. Da's toch niet zo heel gek? Of wel?
UPDEETJE: Heb geen mee'lij... ik hoef maar van 11.00 tot 14.00 en zo heel erg is het nou ook weer niet... maar toch... :-)
Als ik de gang in kijk zie ik mijn koffertje staan. Gepakt en wel. Klaar voor vertrek. Ik krijg er een supervakantiegevoel van. Maar ik kan dat vakantiegevoel als sneeuw voor de zon laten verdwijnen als ik me weer bedenk waarom dat koffertje daar staat. Erin zitten namelijk geen kleren in, maar stapels brochures, uitdraaien en kopieën - allen bestemd voor de trainersbijeenkomst van Unicef, waar ik morgen heen moet. Niks vakantie dus, gewoon werken (en dat nog wel op zaterdag...)!
Van bovenaan mijn bevestigingsmail tot onderaan... ik kijk en zoek me suf, maar vind nergens een regel met dat de gereserveerde kaarten binnen 14 dagen opgehaald moeten worden. Voor alle zekerheid kijk ik nog een laatste keer. Niet dus. Dikke pech voor Rosalie en mij: we grijpen nu mis in een uitverkocht Pepijn voor Night of Comedy. Ik vond het een fijn aandachtspuntje voor de mevrouw van Diligentia (die ook de Pepijn-kaarten doet) en dat vond zij ook wel. Maar daar zijn wij niet mee geholpen natuurlijk... :-(
Je zou toch zeggen dat er niet heel veel variaties mogelijk zijn op zo'n naam. Maar jawel, ik hoorde vandaag weer een nieuwe: "Nathalie van Oorsprong" Ach, klinkt ook wel grappig... ;-)
Ik hoorde van een hoteleigenaar in Amerika die als extra service voor zijn gasten zeven katten in dienst heeft. Je kunt een kat meenemen naar je kamer als je prettig gezelschap wilt. De hoteleigenaar meldt dat zijn katten 99% van de tijd 'in gebruik' zijn. Hmm... in combinatie met enkele nieuwsberichten van de afgelopen tijd vind ik dat toch wel zorgelijk...
AMSTERDAM - In Duitsland draait vanaf morgen de tekenfilm Derrick - Die Plicht ruft! in de bioscopen. De film is gebaseerd op de populaire Duitse krimi-televisieserie Derrick. De stemmen van de hoofdpersonen Stephan Derrick en zijn vaste maatje Harry Klein zijn ingesproken door de acteurs (respectievelijk Horst Tappert en Fritz Wepper) die in de serie dezelfde rollen spelen. In de 80 minuten durende tekenfilm maken Inspektor Derrick und sein Kollege Klein jacht op een moordenaar die één voor de deelnemers aan het Duitse Nationale Songfestival om het leven brengt. (Telegraaf.nl)
Zojuist hoorde ik op de radio een grap die ik zeker wil onthouden... 's ochtends je baas bellen om te zeggen dat je ziek bent. 's Middags om een uurtje of vier nog eens bellen en zeggen dat het een 1 april-grap was!
Da's ook wat: word ik door een collega zomaar kutwijf genoemd... maar eigenlijk heb ik dat ook wel een beetje verdiend...
Ze had een mailtje gestuurd naar mij met een paar vraagjes erin. Een ervan ging over een vrijwilliger, die een achternaam heeft waarop het leuk rijmen is. Dat rijmpje stond er dan ook tussen haakjes achter. Ach ja, collega's onder elkaar...
In het kader van 1 april belde ik haar op om heel voorzichtig te vragen of ze wel had gezien dat de naam van die bewuste meneer in het cc-venstertje vermeld stond... hihi. Het werd akelig stil aan de andere kant van de lijn... "Echt?" piepte ze. "Nee joh, 1 april!" gniffelde ik. Tja, en toen volgde dat kutwijf. Uit de grond van haar hart!
Ik verklap nog niks. Ik vraag me alleen af of het aan mij lag. Vraagje: Harrie Jekkers-liefhebbers, waar komt deze naam vandaan? (het antwoord komt later vandaag...)
UPDATE: Ongelofelijk dat ik dat nooit bedacht heb. Of zelfs maar gehoord! Maar goed, ik ben er nu dan ook achter... van de letters K L O R K E S T E I N kun je Klein Orkest maken... gut... geinig hoor... (zie de commentaartjes bij Letterluck)
Vandaag mag ik voor receptioniste spelen, van 11.00 tot 13.00 uur. Ik ben allang blij dat ik gewoon in kan loggen op mijn computer en zo wel wát van mijn eigen werkzaamheden kan doen tussendoor, want als de telefoon niet gaat en er niemand voor de deur staat heb ik het erg rustig! Het is wel even wennen op een ander plekje... zoeken naar een pen, een schaar... maar nu ik de radio heb gevonden gaat het eigenlijk wel prima! :-)
Au. Heet water náást de beker gieten in plaats van erin kan behoorlijk pijn doen als op die plaats net je vingers zijn... Gelukkig heb ik als volleerd ehbo-er (nou ja... bedrijfshulpverlener komt aardig in die richting toch...) mijn vingers een minuut of vijf onder lauw water gehouden. En dat hielp!
@ 
