|
30.11.03
C1000 - geen fratsen, dat scheelt
Dat zou schelen, ja. Maar fratsen zitten bij mij niet alleen in de producten. En het personeel van "onze" C1000, onder leiding van meneer Mieremet, haalt hele rare fratsen uit. Cassières geven je rustig het wisselgeld terug terwijl ze omgedraaid met hun collega zitten te praten. Gokken waar jouw uitgestoken hand zich bevindt. Vakkenvullers vinden altijd dat zíj voorrang hebben op het winkelend personeel. Bovendien rijden ze graag tegen je hielen aan. Geen excuses (die ik best wil accepteren, ze doen het tenslotte niet expres neem ik aan), maar in plaats daarvan gegiechel. Maar het allerergste vind ik nog wat ze naar elkaar roepen. Dat blèren naar elkaar in een winkel vind ik op zich al niet gepast, maar als het dan ook nog "......lijer!" is (vul op elk stipje een letter in...) dan word ik daar wel erg treurig van.
Hoewel er tig fijne C-duizenden zullen zijn, vind ik die akkefietjes bij Mieremet zo grof dat ik geen seconde heb getwijfeld om Niky te steunen bij zijn fratsen-strijd.
En nu maar hopen dat Michael Graves mij zijn "Haagse Tieten" laat houden...
29.11.03
... en er is een winnaar!
Lees de tekst van Rinus, luister naar hoe het klinkt en wees samen met ons blij voor hem dat hij (zeer terecht overigens) het Haags Songfestival heeft gewonnen.
(En voor het geval Margot en Marijn hier nog langssurfen... volgende keer wel meedoen hoor!)
UPDATE: inmiddels wordt er op internet kennelijk al druk gezocht naar Rinus Koevoets... en het geinige is dat een enkeling van die zoekers dan hier een BEzoeker wordt! Welkom hoor! Maar op deze bladzijde is meer over hem te vinden!
Weer een UPDATE: Wat Haagse Harry er op zijn eigen bijzondere wijze van vindt...
28.11.03
Nieuw weblogfoefje
 audio post powered by audblog
Wat kan er toch veel tegenwoordig. Hoor mij nu mijn audioblog inspreken! Weer iets nieuws. Geniet er maar van, want het is behalve het eerste luisterlogje ook meteen het laatste… ik schrijf liever dan dat ik praat en daarom lijkt drie dollar per maand voor dit extra weblogfoefje mij ietwat overbodig. Maar het blijft geinig… dat zonder meer!
En juist omdát ik liever schrijf dan dat ik praat moest mijn tekstje een paar keer over (gevloek na gestotter is tenslotte ook niet alles om naar te luisteren...) Tot ik me bedacht dat ik toevallig wél met Amerika zat te bellen... oeps!
Poster op PieuwvogelWeb
Onbeleefd
Er lopen EXTERNEN door het pand. Buitenlandse Mensen (zo te horen aan het Engels dat ze spreken) in Belangrijke Pakken. Ik kwam er een paar tegen, onderweg van het kopieerapparaat aan het eind van de gang naar mijn kamer. Ik knikte vriendelijk en tegelijkertijd krulden mijn mondhoeken zich in een beleefde glimlach. Vlak daarna werd mijn gezicht een donderwolkje. Want ik vind het zo onbeschoft als mensen dan *alsof je lucht bent* zo voorbij lopen...
Bereikbaarheidsonderzoek
"Goedemiddag, u spreekt met X van SNT. Ik bel u in het kader van een bereikbaarheidsonderzoek en door de telefoon op te nemen heeft u hieraan meegewerkt. Hartelijk bedankt voor uw tijd en moeite. Ik wens u nog een prettige dag."
Soms krijg ik ze rechtstreeks aan de lijn, soms staan ze op mijn voicemail en bel ik ze terug. Hun "in-het-kader-van-een-bereikbaarheidsonderzoek-riedeltje" kan ik inmiddels playbacken. En dat is handig, want zo weten mijn collega's ook wie ik aan de lijn heb tijdens het gesprek...
27.11.03
We binden
We binden gekleurde bandjes om hun hals, soms met rinkelende belletjes, en we hebben de neiging om te denken dat ze net zo lief en kleurloos zijn als de bedeesde naam 'Poesje'. Het is een merkwaardige illusie. Want spinnend voor de haard en trippelend over onze schuttingen, hebben we een wild beest, zo onbevreesd en onbedorven als welk dier dan ook onder de hemel.
Alan Devoe
26.11.03
I.p.v. "de pizzahut"
De Sinterklaas, de Sinterklaas
en daar is ook zijn Pieterbaas
De Sinterklaas, de Sinterklaas
en daar is ook zijn Pieterbaas
Cadeautjes!
Cadeautjes!
Die namen zij uit Spanje mee
Cadeautjes!
Cadeautjes!
Dat vinden wij okee!
Ja, wij hadden een stel moderne Pieten in de kantine rondlopen vandaag... dat ging veel verder dan "zie ginds komt de stoomboot"...
Tip
Wees een hulpsint en neem altijd een "voor-de-zekerheid-cadeautje" mee voor je kind als je naar de Sinterklaasviering op je werk gaat. Da's een idee dat ik in elk geval ga onthouden voor later!
Motivatie-boost
Het ging een tijdje niet zo goed met lijnen. Ook niet slecht trouwens. Mijn gewicht bleef wekenlang gelijk. Deed ik mijn best, ging er niets af, maar deed ik niet mijn best, dan kwam er ook niets bij. Vanmorgen kwam daar verandering in. Na twee keer goed knipperen met mijn ogen geloofde ik het: een kilo eraf! Dat zou moeten motiveren om er toch weer flink tegenaan te gaan. Toch flitsen er beelden van zakken M&M's, pepernoten, marsepein en Bonbonbloc door m'n hoofd als ik door de regen naar de supermarkt slenter. Gezellig snoepen bij de t.v., kaarsjes aan... dat had wel wat. Tot ik de een buur(t)vrouw van een paar huizen verder tegenkwam. "Jij bent echt veel afgevallen! Goed zeg!"
Ons fruitmandje is weer goedgevuld, in tegenstelling tot de koekjestrommel en het bonbonschaaltje. Gelukkig maar. Buur(t)vrouw was op de juiste tijd op je juiste plaats!
Logvrij
* aerobics/fitness
* kapper (als ik het haal)
* broek kopen voor € 9,95 !!!
* naar m'n werk (want Sinterklaas komt!)
En daarna kom ik weer loggen!
Verwend
Als je kabelinternetverbinding eruit ligt en je in moet bellen via je telefoonlijn, dan merk je pas hoe verwend je bent met die kabelinternetverbinding!
25.11.03
Brutaal
De halve wereld hebben ze. De brutalen. Lachend en met een tikkeltje jaloezie (omdat ik zelf óók wel zo brutaal wil zijn) luister ik naar de verhalen van de brutalen. Zo heb ik een collega die samen met zijn vrouw naar een huurhuis ging kijken. Ze waren niet de enigen, er was nog een stel bij de bezichtiging. Een stel dat zogezegd "op één stond". Zij hadden de eerste keus, wilden ze het niet, dan mochten mijn collega en zijn vrouw beslissen. Ze stonden in de keuken. Hoofdschuddend had mijn collega zijn vrouw aangekeken. "Wat klein! Hier krijgen we de vaatwasser nooit in!" De man van het andere echtpaar keek bedenkelijk. "Verrek! Hij heeft gelijk!" moet hij gedacht hebben. Even later een soortgelijke situatie in de woonkamer. "Ja", riep m'n collega. "Ik heb een hóekbank. Die kan ik hier natuurlijk nóóit kwijt!" Een frons op het gezicht van de andere man. Mijn collega woont nu alweer een tijdje met veel plezier in het bewuste huis. De keuken was inderdaad wel wat krap, maar hij heeft gewoon een kleine verbouwing ingelast...
Vliegende tijd
De telefoon op mijn werk heeft een datumweergave in zijn display. Tijdens een telefoongesprek staarde ik ernaar. Toen viel me de datum op. 25 november. 25 NOVEMBER. Bijna december dus! Bijna weer een jaar voorbij! Ongelofelijk hoe snel de tijd voorbij vliegt...
24.11.03
Ping! 
Já! Ik wéét wat Jeroen als surprise moet maken! (offeh... wat wíj gaan maken, want ik vind het zelf veel te leuk om te doen... en dat is op mijn werk ook ontdekt, want volgende week woensdag help ik collega Wil en haar zoontje met het maken van een sneeuwpop...)
En dan te bedenken dat er al mensen zijn die heel hun kamer in kerstsfeer hebben gebracht... nou, daar ben ik nog niet aan toe hoor!
Nog wat reclame...
Ik vind het dan ook zo'n leuk initiatief...
Bijna is het zover. Bijna weten we wie het Haags Songfestival gaat winnen.
Aanstaande vrijdag 28 november zal rond half elf de winnaar bekend worden
gemaakt. Er zijn nog acht kandidaten. Acht kanjers, acht Haagse toppers. Stuk
voor stuk winnaars, nu al. Maar er kan er maar één met de beker naar huis.
Wie dat zal zijn?
Kom vrijdag aanstaande naar het Crème de la Crème Festival in het Nederlands
Congres Centrum (entree 37,50 euro) of kijk naar de live uitzending op TV West
(vanaf 20.30 uur) en je weet het.
DE FINALISTEN (in volgorde van optreden)
Escamp: HEGNOCHSTEG
Loosduinen: RINUS KOEVOETS
Leyp: SJORS & CO.
Centrum: MARCEL CUYPERS
Haagse Hout: GIER EN DE LIJSTERS
Segbroek: HAAGSE TED
Laak: DICKY GREENWOOD
Scheveningen: VINEX
Presentatie: SJAAK BRAL
Er zijn twee jury's:
1. de vakjury bestaat uit:
Louise Engering (wethouder Cultuur)
Henk Bres (alias Meneer Bres)
Miranda van Kralingen (zangeres)
Ben Zwaan (presentator Radio West) en
Linda Wagenmakers (ex-deelneemster Eurovisie Songfestival)
2. de stadsdelenjury bestaat uit:
Centrum: Luc Meuwese
Escamp: Ruby de Boer
Haagse Hout: Sandra Kol
Laak: Jaap de Jong
Leyp: Arnold Dorpmans
Loosduinen: Peter Treffers
Scheveningen:Paul de Kievit
Segbroek: Roel Ebbens
De juryleden geven individueel (en naar eigen inzicht en criteria) punten aan de
deelnemers. De stadsdelenjury mag daarbij geen punten toekennen aan de eigen
kandidaat. Over de uitslag mag natuurlijk altijd gecorrespondeerd worden, maar
dat zal uiteraard niets aan die uitslag veranderen. Bespaar je dus de moeite...
HAAGSCHE BLUF PUBLIEKSPRIJS
Behalve de prijs die wordt toegekend door de vakjury en de stadsdelenjury,
is er ook een publieksprijs. Jouw stem telt hierbij ook mee! Is één van de
deelnemers jouw favoriet, en vind jij dat deze een de publieksprijs
verdient, dan kun jij op liefst drie manieren je stem uitbrengen op deze
kandidaat.
SMS-VOTING BIJ TV WEST
Tijdens de live TV uitzending van TV West kan er via sms gestemd worden. Stuur
op vrijdag 28 november tussen 20.30 en 22.00 een SMS bericht (euro 0,70 p.b)
naar 2020 en geef aan wie er volgens jou moet winnen.
De mogelijkheden zijn:
1. Escamp: Hegnochsteg - toets HSF 1
2. Loosduinen: Rinus Koevoets - toets HSF 2
3. Leidschenveen-Ypenburg: Sjors & Co - toets HSF 3
4. Centrum: Marcel Cuypers - toets HSF 4
5. Haagse Hout: Gier en de Lijsters - toets HSF 5
6. Segbroek: Haagse Ted - toets HSF 6
7. Laak: Dicky Greenwood - toets HSF 7
8. Scheveningen: Vinex - toets HSF 8
VIA DE INTERNETSITE VAN DE HAAGSCHE COURANT
Via de internetsite van de Haagsche Courant (www.haagsche courant.nl) zullen
vanaf aanstaande dinsdagmiddag audioclips te beluisteren zijn van de finalisten
en hun liedjes. Ook hier kan gestemd worden.
PER POST OF EMAIL VIA DE POSTHOORN
Huis-aan-huiskrant De Posthoorn biedt de mogelijkheid om zowel via de reguliere
post als via email te stemmen voor de Haagsche Bluf Publieksprijs.
Briefkaarten, faxen en emails met de naam van de gewenste winnaar moeten worden
gestuurd naar: Postbus 342, 2501 CH Den Haag, fax 070-3191727 of
redactie.ph@whk.wegener.nl. Vergeet niet om de eigen naam en adresgegevens te
vermelden. Onder de inzendingen worden vier maal twee vrijkaarten verloot.
STEUN JE FAVORIETEN!!!!!
UPDATE: Nu ik er zo eens over nadenk... toch is het een gemiste kans voor de Orschiband...
Ja, nu móet ik wel winkelen! Anders maak ik nooit kans natuurlijk...
Reden voor een feestje!
TV Show werft 11.500 leden voor Unicef
Den Haag, 23 november 2003 – De speciale uitzending van de TV Show van afgelopen vrijdag heeft ruim 10.000 leden voor Unicef opgeleverd. Na de herhaling van zaterdagmiddag stond de teller zelfs op 11.551. ‘In de huidige tijd een ongekend aantal’, zo reageerde presentator Ivo Niehe. Centraal in de uitzending stond Unicef’s werk voor oorlogskinderen in zo’n 20 crisisgebieden wereldwijd. Bekendheden als Sting en Unicef-ambassadeurs Monique van de Ven, Paul van Vliet en Ricky Martin verleenden uitgebreid hun medewerking aan het programma. De TROS TV Show trok vrijdag ruim een miljoen kijkers.
Het programma is onderdeel van de campagne die Unicef Nederland momenteel voert voor oorlogskinderen. Jaarlijks vraagt de VN-kinderrechtenorganisatie rond 20 november, de Internationale Dag van de Rechten van het Kind, aandacht voor één specifiek kinderrechtenthema. Unicef voerde afgelopen week actie op het Binnenhof om de politiek te bewegen meer te doen voor oorlogskinderen. Meer dan 1700 basisscholen deden mee aan de Nationale Spreekbeurtactie, waarin het campagnethema centraal stond. De broodnodige fondsen voor Unicef’s wereldwijde hulp aan oorlogskinderen moeten, behalve via de TV Show, geworven worden via een grootschalige mailing die afgelopen zaterdag bij anderhalf miljoen Nederlanders in de bus viel. Unicef hoopt daarmee nu het totale resultaat van deze campagne naar 20.000 leden op te stuwen.
Naast de honderdduizenden particulieren die Unicef steunen met donaties en de aankoop van Unicef-kaarten te kopen, telt Unicef nu ruim 156.000 leden. Een lid steunt de kinderrechtenorganisatie structureel met 10 euro per maand.
23.11.03
Filmpje
Ik hoop dat ze ' em hebben bij ons videotheekje...
UPDATE: Ze hadden 'em. Maar wat viel hij tegen! Ik durfde gewoon boven m'n dekbed te blijven, niks aan de hand. Vond hem op het laatst zelfs een beetje ranzig worden... Wel jammer. Maar gelukkig vielen we midden in een briljante uitzending van Jiskefet toen de film was afgelopen!
In m'n mailbox...
ZONDAGMIDDAG 23 NOVEMBER (14.00-16.00 UUR)
NOG EEN KEER ALLE FINALISTEN
LIVE IN WINKELGEBIED HAAGSCHE BLUF!
MIS DIT NIET!
En wat doe ik? Ik mis het... 
Knipsels
Deze makelaar moet toch eens uitleggen hoe dat zit met die autovrije straat!
Kaasboertje hou je bij je leest!
bron: ookdatnog.kro.nl
22.11.03
Nieuwe jas
Vandaag werd door onze buurtjes en Jeroen de voordeur opgeknapt. Schuren, verven... zelfs een nieuwe intercom. Omdat de buurtjes en Jeroen dit wel alleen afkonden, had ik alle tijd om ons familieweblog een nieuwe jas te geven. En nu maar hopen dat Ron, Bert, (en nu ook) Coby en ik voor veel en vooral voor leuke updates kunnen zorgen!
Creatief met tradities
Bij ons thuis bestáát de Sint. En dat is handig. Zeker als je bepaalde dingen gedaan wilt krijgen. Ik denk dat Sinterklaas vandaag een briefje door onze brievenbus gooit...
Lieve Nathalie,
het was ontroerend om te zien hoe jij achter je bureautje bij Unicef je allerliefste glimlach aan het oefenen was. Piet heeft er uitgebreid verslag van gedaan en natuurlijk konden een paar digitale plaatjes hierbij niet ontbreken. Alleen... wat Piet en ik niet snapten, is dat je naar Jeroen wilde glimlachen. En dat in deze tijd! Jeroen hoeft die MP3-speler toch niet voor je te kopen? Wij zijn er toch? Ik heb wat centjes in Jeroens portemonnee gestopt. Gaan jullie zometeen maar lekker de stad in en koop dit cadeau maar. Van Sint, voor jou. Maarreh... dan mag je pas volgend jaar je schoen weer zetten, hoor!
Met vriendelijke groeten,
Sint Nicolaas
Inspiratieloos
De stilte voelde merkwaardig aan. Ik was net gewend geraakt aan het ratelen van het toetsenbord. De letters vlogen op het scherm. abab... abab... abab... (probeerde voor de verandering nog een aabb te maken, maar daar ben ik minder goed in)
Stil. Alleen het kraken van mijn hersens was te horen. En in de verte het gepraat en gelach van Jeroen en Bram. Na een kwartiertje gaf ik het op. Een Sinterklaasgedicht maken voor iemand in de familie, da's één ding, maar een gedicht maken voor een collega - van Bram wel te verstaan - die ik helemaal niet ken... nee, sorry. Er zijn grenzen!
21.11.03
Pakjesavond digitaal
Wat een leuk idee! Wat een ontzettend leuk idee!
Oefenen
Twinkelende ogen.
Mondhoeken die ver omhoog krullen.
Blosjes op m'n wangen? Ach, wie weet helpt het wel. Even knijpen.
Ik oefen. Al de hele middag. Op mijn allerliefste glimlach. Want ik wil Jeroen vragen om een verjaardagscadeautje. Ja, wel wat vroeg. Maar dan heb ik er ook bijna twee maanden extra plezier van.
*glimlach* *lievere glimlach* *állerliefste glimlach* Ik oefen nog even verder...
De woede van een kat
De woede van een kat is prachtig; brandend met pure kattenvlammen, al zijn haren rechtop staand met knetterende blauwe vonken, fel gloeiende ogen, blazend.
William S. Burroughs
Sintsnoep
Een e-mail van Slimfast. Over hoeveel caloriën er wel niet zitten in Sinterklaassnoepgoed. Daar wil ik dus eigenlijk helemaal niet over nadenken!
1 speculaasje 50 kcal
1 blokje gevulde speculaas (30 g) 140 kcal
1 handje kruidnootjes 125 kcal
1 taai-taai 55 kcal
1 stukje marsepein (25 g) 110 kcal
1 stukje borstplaat (10 g) 40 kcal
1 schuimpje 15 kcal
1 stukje chocolade (5 g) 25 kcal
1 stukje banketletter (25 g) 120 kcal
1 pepernoot 5 kcal
20.11.03
Reisadvies voor Zuid-Afrika
In Zuid-Afrika, met name in de grote steden, vinden veel - gewelddadige - berovingen plaats. Het wordt dan ook afgeraden om opzichtig met foto- en videocamera's en juwelen op straat rond te lopen.
U dient alert te zijn op de aanwezigheid van verdachte pakjes op populaire toeristische plaatsen. Regelmatig zijn er bommeldingen.
Aangeraden wordt de townships, waar grote delen van de zwarte Zuid-Afrikaanse bevolking wonen, slechts met deskundige begeleiding te bezoeken.
Afgeraden wordt gebruik te maken van het openbaar vervoer (treinen), vooral in de omgeving van grote steden, omdat reizigers vaak het doelwit van criminele activiteiten zijn (berovingen). Indien u per auto reist, is het voor uw veiligheid raadzaam gebruik te maken van de grotere doorgaande wegen en alleen stops te maken bij benzinestations en wegrestaurants. U wordt afgeraden lifters mee te nemen en na zonsondergang te reizen.
Klinkt wel heel griezelig. Aan de andere kant: het wordt Australiërs zelfs afgeraden naar Amsterdam te komen om soortgelijke redenen. Hoe dan ook: er liggen reisboekjes van Zuid-Afrika op onze salontafel en Jeroen en ik worden eigenlijk steeds enthousiaster om erheen te gaan komende zomer!
Ivo gaat uitdaging aan
Vrijdag, 21 november 2003, 21:00 Ned 2
In een extra lange aflevering van de TROS Tv Show die een half uur eerder begint dan normaal, gaat Ivo Niehe de uitdaging aan om in het tijdsbestek van één avond 10.000 nieuwe leden voor Unicef binnen te halen. ‘In deze tijd is dat een uiterst ambitieuze doelstelling, maar we hebben dan ook het vuur uit onze sloffen gelopen om er een ijzersterk programma van te maken’.
Ivo Niehe gaat thuis op bezoek bij Monique van de Ven en Paul van Vliet. In hun eigen vertrouwde omgeving praten beiden openhartig over hun jeugd, carrière en hoe ze respectievelijk op hun 52ste en 68ste nu in het leven staan. Ivo Niehe gaat ook in op de werkzaamheden voor Unicef van beiden. Verder in deze TROS Tv Show speciale optredens van een aantal wereldsterren, waaronder Ricky Martin en Sting.
Mocht Ivo de uitdaging niet halen, dan is een herkansing mogelijk aangezien op zaterdagochtend bij 1,5 miljoen Nederlanders een brief in de bus valt met het verzoek alsnog mee te doen. Niehe: ‘Hulp is harder nodig dan ooit, met name aan kinderen die slachtoffer zijn van alle oorlogen die op dit moment woeden in de chaotische wereld die wij volwassenen gecreëerd hebben. Unicef is overal gesprekspartner voor de strijdende partijen. In een aantal landen (onder andere Afghanistan) zijn de mensen van Unicef erin geslaagd dat de oorlog een aantal dagen werd stilgelegd. Op die manier konden miljoenen kinderen eten krijgen en ingeënt worden. Indrukwekkend’.
Vandaag op het Binnenhof
Kinderen van Kinderkoor Prettig Weekend loodsen de kamerleden van buitenlandse zaken door het mijnenveld zodat zij zien wat oorlog met kinderen doet... 12.30 uur op het Binnenhof... als je in de buurt bent, kom dan ook even kijken!
The Mothman Prophecies
John Kleins vrouw komt op mysterieuze wijze om het leven. Haar laatste woorden "Zag je het niet?" malen door zijn hoofd. Wat zag hij niet? In zijn zoektocht naar de waarheid komt hij terecht in het plaatsje Pleasant Point, waar hij op nog meer onverklaarbare gebeurtenissen en vreemde verschijnselen stuit. Samen met agente Connie Parker probeert John het mysterie te ontrafelen en de bewoners te behoeden voor een grote ramp...
Weggekropen onder m'n dekbed vond ik dit een Zeer Goede Film!
19.11.03
Kaarsjes & Kaasfondue
een gezellig begin van de avond
18.11.03
Lampje
Een paar logjes geleden liet ik jullie een filmpje zien over een zielige computer. Ron gaf daarop het volgende commentaartje: "Kennen jullie dat filmpje van Ikea, waarbij iemand thuis komt met een nieuwe bureaulamp? De oude wordt buiten aan de stoeprand gezet, in de regen. Dramatische muziek. Je ziet het "kopje" heel zielig hangen en net als je denkt "ach gut, wat sneu nou", komt er een man in beeld die in de camera kijkt en iets zegt als: "For God's sake, you feel pity for a LAMP?!". Waarop hij hoofdschuddend uit beeld verdwijnt. Schuddenbuiken!"
Nee, niet iedereen kende dat filmpje. Ook ik niet (al kwam het verhaal me wel bekend voor, maar dat was omdat Ron mij al eens verteld had over het bestaan van deze reclame). Ron heeft nu gezocht... én gevonden! En het kan me niet schelen wat die meneer aan het eind er van vindt, IK vind het rottig voor die lamp en zou hem zó in huis nemen als het kon!
Escher in het Paleis
Op de mooiste plek van Den Haag staat een compact en schitterend paleis uit de 18e eeuw: Het Paleis Lange Voorhout. Waar tot 1891 Koningin Emma woonde en later Koningin Wilhelmina, Juliana en Beatrix hun officiële ontvangsten hielden, is nu een permanent museum en attractie gewijd aan het werk van de wereldberoemde Nederlandse grafisch kunstenaar Maurits Cornelis Escher (1898-1972).
Van uitstel komt afstel. Daarom spreek ik nu met mezelf af dat ik hier binnen een paar weken een kijkje ga nemen!
Unicef stuurt politici door mijnenveld
stukje persbericht
Den Haag, 18 november 2003 – Fractiewoordvoerders als Bert Koenders (PvdA), Geert Wilders (VVD), Henk de Haan (CDA), Bert Bakker (D66) en Krista van Velzen (SP) laten zich op donderdag 20 november op het Binnenhof door kinderen door een mijnenveld voeren. Ontploffende mijnen, rook en drumsalvo’s verbeelden de dramatische gevolgen van oorlog voor kinderen. Unicef vraagt met deze actie op de Internationale Dag van de Rechten van het Kind meer aandacht voor de rechten van oorlogskinderen. Politiek Den Haag kan en moet meer doen om kinderen te beschermen tegen oorlogsgeweld, zo vindt Unicef. Zo moet Nederland zich internationaal inzetten voor een ban op het gebruik van clusterbommen en de bezuinigingen op mijnenopruiming terugdraaien. Voorzitter De Haan van de Vaste Commissie van Buitenlandse Zaken zal daartoe aansluitend een ‘Brandbrief’ in ontvangst nemen.
Ik hoop dat ik donderdagmiddag even de tijd vind om een kijkje te nemen op het Binnenhof... want eigenlijk wil ik dat niet missen!
Contactgestoord?
Soms, als de tram na gestopt te hebben bij een halte, weer begint te rijden, voel ik soms naast me een zenuwachtig gepruts aan plastic tasjes. Hengsels worden goed over schouders gehangen, billen worden flink naar achteren geschoven. Zo. Rechtop tegen de rugleuning probeert de meneer of mevrouw naast me duidelijk te maken dat hij of zij eruit wil bij de volgende halte. Meer dan eens staar ik dan uit de ramen rechts. Of ik bekijk de schoenen van de mensen die al bij de deur staan. Links van mij hoor ik dan gekuch, of ik zie een arm langs mij heen naar een stang grijpen. Vaak blijf ik dan nóg zitten. Tot diegene opstaat. Met gefronste wenkbrauwen kijk ik om. "Oh? U wilt erúit?" En dan maar hopen dat zo iemand de volgende keer gewoon even vráágt of hij/zij er even langs mag. Want dan mag dat heus wel!
Bah
Koude cappuchino is niet lekker.
17.11.03
Ritueel
Wij hebben er een nieuw ritueel bij. Elke avond als we Nelson en Mou, onze vissen, voeren, komt Tarzan naast de kom zitten. Met z'n neus snuffelend in de lucht laat hij blijken dat hij óók wel trek heeft in visvoer. Ja, je leest het goed! En elke avond geven we hem dan ook een minuscuul bolletje, waar hij minutenlang op gaat kauwen. Het blijft een aparte, die Tarzan...
Grapjas
"Goedemorgen, u spreekt met dokter Bol," ik herkende Jeroens vervormde stem meteen. "Het spijt me u dit te moeten vertellen, maar we hebben uw man een spuitje moeten geven, er was geen redden meer aan." Waarom moeten die mannen hun tandarts- of doktersbezoekjes toch altijd zo overdrijven?
Blaaskaken
Directeur of schoonmaker. Allebei andere verantwoordelijkheden, maar ook allebei onmisbaar. Ik zit er met mijn secretaressebaan volgens de maatstaven tussenin. Maar ik kijk niet neer op die schoonmaker. Net zomin als ik opkijk naar de directeur.
Sterker nog: ik merk dat ik allergisch reageer op Directeuren of andere Belangrijke Mensen die wél neerkijken op mensen met een "mindere" functie. De jeukende bultjes steken samen met een niesbui de kop op (en oh ja: ik zal geen namen noemen...) Mensen met een "mindere" functie. Nu ik er zo over nadenk zijn dat eigenlijk alle medewerkers dus...
Omdat ik zelf geen directiesecretaresse ben, krijg ik nauwelijks van dat soort Hele Hoge Heren of Mevrouwen aan de telefoon. Gelukkig maar! Want van telefoontjes van secretaresses naar secretaresses die elkaar melden dat hun bazen elkaar willen spreken zou ik toch wel gillend gek worden. Kunnen Belangrijke Directeuren zelf niet bellen? Zo heel veel minuutjes van hun kostbare tijd kost dat nou ook weer niet...
16.11.03
Adieu
Na het zien van dit filmpje heb ik het voornemen nóóit meer een nieuwe computer te kopen zolang de oude het nog doet!
Favorietste Koot en Bies
De videorecorder staat paraat...
Dank u Sinterklaasje
Sinterklaas is een oude man. Het zou dan ook niet vreemd zijn als hij eens een keertje iets vergeet. Dat ik al een tijdje te kort haar heb voor een staart bijvoorbeeld. Ik wilde vanmorgen dan ook niet ondankbaar overkomen toen ik een setje haarelastiekjes in mijn schoen (!) vond en riep luidkeels "Dank u Sinterklaasje!" in de open haard.
Ach ja. Het is tenslotte niet zo dat Sinterklaas mij 365 dagen per jaar meemaakt en elke dag met zijn eigen ogen kan zíen dat mijn haar te kort is voor een staart. Toch?
Rekensom
O'sheas + heel leuk gezelschap + geweldige band + biertje + wijntje + dansen + veel om naar te kijken + spaatjes = een superavond waar ik nu langzaam van bijkom!
15.11.03
Tarzan
Als dát geen party-animal is... 
Gebakken lucht
Mijn oom Ton is vaak bij Auto Versteegh te vinden. Hij kent de eigenaar al jaren en is goed met hem bevriend. Vandaag was de officiële opening van hun nieuwe pand, in Kerketuinen. Oom Ton had ook bij ons een uitnodiging in de bus gegooid en wij waren wel nieuwsgierig geworden naar dat nieuwe pand en naar die mensen, waar mijn oom zo vaak mee omgaat. Omdat hij het erg druk had met Klanten en andere Belangrijke Mensen waar praatjes mee gemaakt moesten worden, hadden wij alle tijd om onze nieuwsgierigheid te bevredigen. We maakten eerst een rondje langs alle auto's in de showroom. Een jaguar-oldtimer had onze absolute aandacht. Jeroen zag nog wel meer modellen staan die hij erg mooi vond, maar omdat ik van mening ben dat een auto er ergens ook een beetje "lief" uit moet zien, bleef het voor mij bij de oude jag. "Wordt u al geholpen?" een jonge, gladde gozer, strak in het pak, keek ons vragend aan. "Nee, we wachten even op Ton, da's haar oom." "Haar oom?! O wat léuk!!" Zo enthousiast was nog niemand over het feit dat oom Ton mijn oom is. Intussen nam zijn glimlach ongekende vormen aan. Na een kort beleefdheidspraatje zag hij in z'n ooghoek een Potentiële Klant en da's veel belangrijker dan Het Nichtje Van En Haar Man, dus knikte hij nog even vriendelijk en vroeg de Potentiële Klant of hij al geholpen werd. "Zou zo'n gozer nou 's avonds niet hartstikke moe zijn van zichzelf?" fluisterde ik Jeroen in z'n oor. Intussen ontstond achter ons een gesprek over chocoladeletters. Drie volwassen mannen raakten even later verstrikt in een pittige discussie of de letter i al dan niet in chocoladevorm verkrijgbaar was. Voor het een "wellus-nietus"-conversatie werd, begaven wij ons naar buiten. Even een luchtje scheppen en ongestoord roddelen over de blaaskaken die binnen liepen. De één vond zichzelf nog belangrijker dan de ander. En stuk voor stuk waren het ballonnetjes, die mannen. Zonder hun pak, stropdas en vlotte babbel geen knip voor de neus waard. Ik vond het zo jammer dat ik geen speld bij me had...
Dag(je geen) lijn!
Zo af en toe ben ik het beu. Glaasjes water, terwijl ik zin heb in appelsap of wijn. Niks, terwijl ik zin heb in M&M's of koekjes. En heel soms geef ik daaraan toe. Zoals vandaag. Zonder schuldgevoel kauw ik kruidnootjes en wat marsepeinen poffertjes weg bij de intocht van Sint en neem ik wat bitterballen bij het openingsfeestje van Auto Versteegh. En als we vanavond naar het laatste optreden van Bert met de band Mainstreet gaan, dan denk ik niet na over de hoeveelheid caloriën die er in m'n drankjes zit. Da's ook wel eens lekker, namelijk! En dan weet ik zeker dat ik er morgen weer helemaal tegenaan kan!
Magisch
Sinterklaas bestaat niet? Onzin. Ik zie hem toch, ieder jaar, op Nederland 3? Tuurlijk, er staan namen van acteurs op de aftiteling, na afloop. Erik van Muiswinkel, Diederik van Vleuten, Bram van der Vlugt. En ja, Sinterklaas hééft ook wel iets weg van die laatste, maar: tóch gaat het er bij mij eigenlijk niet in dat het een acteur is. Die stem, die pretogen, die prachtige uitstraling... het ís hem gewoon. De enige echte!
Met grote ogen en een dikke glimlach heb ik zojuist weer gekeken naar de intocht. Rik, die zenuwachtig achter die gekke Piet, die alles omgedraaid deed, aanholde. (Rik deed het leuker dan vorig jaar... ik heb Aart zelfs geen moment gemist!) De burgemeester en inwoners van Zwolle, die erg hun best hadden gedaan op toespraken en dansjes. Maar ook Diewertje. Ik kan er niets aan doen, maar altijd als ik haar hoor of zie verdwijnt mijn glimlach als sneeuw voor de zon. Glimlachen en op je lip bijten van ergernis gaan namelijk niet samen. Net ook weer: een aantal Pieten waren aan het abseilen van een redelijk hoog gebouw. Ik denk dan: 'Ach, dat zijn ze gewend, die Pieten. Elk jaar lopen ze tenslotte op de allerhoogste daken te zoeken naar schoorstenen om cadeautjes in te laten vallen.' Maar Diewertje denkt: 'Oh! Wat geváárlijk! Die Pieten op zo'n hoog dak! Sinterklaas zal dat ook wel griezelig vinden om te zien!' Maar Diewertje? Sinterklaas gaat toch zelf óók over die daken? Op een páárd nog wel!
Hoe dan ook: ik vond het weer een magisch anderhalf uurtje. Blij dat hij weer in het land is. Welkom, Sint!
Hij komt, hij komt...
Wat zal er vandaag allemaal weer misgaan met de stoomboot of de Pieten?
14.11.03
3, 2, 1...
WEEKEND! Ik wens jullie er allemaal een zeer goed exemplaar van toe!
Zo.
Ik lig aardig op schema. Jammergenoeg ga ik het niet redden mijn hele lijstje af te werken. Sommige acties moet ik halverwege staken, omdat collega's niet in huis zijn bijvoorbeeld. En dan dénk je het al druk te hebben en dan komen er natuurlijk áltijd dringende telefoontjes tussendoor. Dus '* brandjes blussen' hoort ook nog in het rijtje thuis!
Intussen begin ik erg veel zin te krijgen in het weekend. Ik denk dat we vanavond eerst een bezoekje gaan brengen aan de videotheek om een thriller te halen. Welke weet ik nog niet... Iemand een tip?
Things to do
* tekst verzinnen voor uitnodiging voor Paul van Vliet
* notulen maken van de vergadering van gisteren
* cursus opzetten voor een groep vrijwilligers in Limburg
* 2 1 mailing s de deur uit helpen
* ontwerp bedenken voor nieuwe vrijwilligersbrochure
* informatieaanvragen behandelen
* nieuw mutatieformulier maken
* vrijwilligersmutaties muteren
* overzicht van districtsvergaderingen maken
* overleg met automatisering over telefonische enquête
* loggen (ja, dáár heb ik dus even geen tijd voor)
Uh... Héé... mam... jij hier? 
Log dan ook onder een schuilnaam, als je moeder er niet achter mag komen!
13.11.03
Werk ik te hard?
Diep in gedachten (ik worstelde nog steeds met de PvV-tekst) staarde ik uit het raam. Toen ik in de boom vier parkieten zag zitten heb ik mijn blik maar vlug weer op mijn beeldscherm gericht. Als ik nu kijk zijn ze weer weg... (ach, het is alweer bijna weekend zullen we maar zeggen)
Dát wil ik ook wel...
dus: zie lijstje...
Inspiratie
Moeiteloos kalk ik logjes vol. Waarom heb ik dan zo'n moeite met het bedenken van een goede tekst voor een uitnodiging voor onze vrijwilligers voor een speciale voorstelling van Paul van Vliet?
Najib...
... uitverkocht.
NUHR...
... uitverkocht.
Karin Bloemen...
... uitverkocht.
Ik zet nu mijn zinnen op Youp en Hans (T. niet L.)... duim met mij mee!
12.11.03
Sport
'Oh ja! Ik zou gaan sporten vanavond!' Hoewel ik mijn sporttas met handdoek en schoenen al vanmorgen klaar had gezet, lagen mijn sportkleren nog ongestreken in de wasmand met het schone goed. Maar sporten zóu ik. Daarom trok ik mijn oudste broek uit de kast, samen met een T-shirt van de Stones (nooit gedragen, maar met een onverklaarbare rode vlek bij de boord). Het zag er niet uit, maar ik ging tenslotte niet de kroeg in. Tel daarbij op dat ik er zowieso niet uitzie na een minuut of twintig steppen in de fitnesszaal... dan begrijp je wel dat ik niet stond te springen uitgerekend die óntzettend leuke jongen om hulp te moeten vragen toen ik mijn hometrainer niet aan de praat kreeg...
Maar aan de andere kant... het zou best eens kunnen dat diezelfde jongen bij een volgend bezoekje zwaar tegenvalt... (zie logje "Beste Viggo")
Beste Viggo
Een tijdje terug logde ik over mijn eerste bezoek sinds tijden aan de sportschool. Een les Bodycombat. Ik had het erover, dat die les helemaal niet vervelend was, zo met jouw dubbelganger voor de klas. Ik moet je mijn excuses aanbieden. Bij nader inzien - de sportinstructeur in kwestie zag ik vandaag weer - is hij hartstikke lelijk! Sorry hoor...
XX!
Nathalie
Een logje...
... om aandacht te vragen voor een bijzondere vrouw.
Leeftijdsprobleem
Vijftentwintig. In januari zesentwintig. Een hartstikke mooie leeftijd, zou je zeggen. Behalve als je in de HEMA een prachtig vingerpoppentheater ziet liggen, dat je graag op je verlanglijstje zou zetten, maar waar je dus al véél te OUD voor bent...
Aandacht
Je zou zeggen dat iemand die met haar foto in de Flair gaat staan aandacht krijgen wel leuk vindt... maar eigenlijk word ik een beetje verlegen van al die aandacht ineens! Blij dat ik nog niet voorkom op Vipspotting! 
Ik hoef niets...
In het linkerkolommetje staat sinds net mijn verlanglijstje. Als mensen aan mij vragen wat ik wil hebben voor Kerst of voor mijn verjaardag, dan roep ik steevast: "Oh, ik hoef niets!" En da's best dubbel. Want dat meen ik wel, maar als die mensen dan daadwerkelijk zonder iets op de stoep zouden staan, dan zou ik heus wel even raar staan te kijken. Omdat, hoewel ik niet persé iets hóef, ik het wel erg leuk vind om cadeautjes te krijgen, eigenlijk...
Oh ja...
... ik zou vaker naar cabaret gaan, hè? Toch maar weer eens kijken wat de volgende voorstelling moet gaan worden dan! (pfft... daar ging bijna mijn voornemen weer de lucht in!)
Duf
Ik heb nu al vier uur het gevoel alsof ik net wakker ben... (dat werken op de woensdag ben ik gewoon niet meer gewend denk ik... en dan te bedenken dat ik morgen ook weer moet - tot en met 's avonds! - en vrijdag weer... *zucht*)
11.11.03
Twee kussen met een uitroepteken
"XX!" Het sierde een tijdje terug veel van mijn emails. En nog steeds. Grappig genoeg kom ik het nu ook tegen in mails van anderen. Nou, da's niet erg... als jullie maar wel onthouden dat het míjn verzinsel is!
Mmmbop!
Er zijn weinig liedjes waar ik zó vrolijk van word als van deze! You have so many relationships in this life
Only one or two will last
You go through all the pain and strife
Then you turn your back and they're gone so fast
And they're gone so fast
So hold on to the ones who really care
In the end they'll be the only ones there
When you get old and start losing your hair
Can you tell me who will still care
Can you tell me who will still care
Méér!
Zondag. 20.00 uur. Voorhout.
Hè hè... éindelijk weer eens met papa afgesproken! Gezellig! Vreemd genoeg hebben wij het vaak te druk voor elkaar. Dan moet hij werken (veelal nog buiten Nederland ook), dan moet ik werken... En als we niet moeten werken dan hebben we alweer andere afspraken in onze agenda's staan. Maar zo eens in de zoveel tijd lukt het ons gelukkig nog wel om elkaar te zien!
Dagelijkse Dubbel
1. Are you looking forward to Christmas?
Já! Alleen laat ik dat nog niet merken, want éérst moet Sinterklaas nog komen en daar heb ik net zoveel zin in! Ik verheug me al erg op de intocht van de Goedheiligman a.s. zaterdag. Als het even kan nestel ik me met een kop thee en kruidnootjes (oh nee... ik doe aan de lijn natuurlijk) voor de t.v. Ik ben benieuwd of ik dit jaar nog nieuwe Pieten ontdek en zal, net als vorig jaar, Aart Staartjes wel weer missen. Zwijmelend zal ik naar Bram van der Vlugt kijken (er is niemand die de Sint zó treffend neer kan zetten als hij!) en ongetwijfeld zal ik glimlachen bij de onhandige capriolen van Mario de Pizzapiet uit Spijkerhoek. 's Avonds zet ik dan m'n schoen (ik heb het erg getroffen met een man die dit stokje zonder mokken van mama wilde overnemen...) en in de weken die volgen neurie ik in winkels mee met sinterklaasliedjes en bewonder ik de speelgoedetalage van de Bijenkorf (die het niet meer haalt bij de etalages die ze vroeger hadden overigens). Ik help Jeroen bij het maken van zijn surprise (omdat ik het eigenlijk wel jammer vind dat die van mij al af is) en als het eindelijk vijf december is hebben mijn schoonfamilie en ik vast weer een hoop pret met het lezen van de gedichten en het bewonderen van alle surprises. En op zes december kan ik dan zonder schuldgevoel naar de Sint zeggen dat ik hartstikke veel zin heb ik Kerstmis!
2. Do you have a cell phone?
Ik heb een Nokia 3310. Best een oudje dus, als ik bijvoorbeeld in de tram zo eens om mij heenkijk. Soms zie ik op internet of in een folder een geinig mobieltje staan en word ik hebberig. Meestal is zo'n bui dan wel weer gauw voorbij... mijn "oude" trouwe telefoontje doet het tenslotte nog prima en ziet er in zijn Winnie de Pooh-outfit ook best gezellig uit!
Moordenaar als penvriend
Webkim schrijft met Marion Wilson. Wat hij heeft gedaan weet ik niet. Maar het moet vast erg geweest zijn, hij heeft tenslotte de doodstraf ervoor gekregen. Misschien heeft hij wel een moeilijke jeugd gehad. Kent hij geen warme knuffels van een mama. Moest hij zijn dagen op straat doorbrengen. Kreeg hij verkeerde vrienden. Kwam hij terecht in het criminele circuit. Misschien wel. En dan is dat erg. Een leven, vergooid, verpest...
Het is nobel als je besluit zijn eenzaamheid te doorbreken door middel van brieven. En toch zou ik het nóóit doen. Omdat moord of verkrachting zó erg is dat ik stiekem vind dat een moordenaar of verkrachter geen leuke brieven verdient. Hoe zielig en eenzaam hij ook is en hoe vreselijk zijn jeugd misschien wel is geweest...
94.000 mensen
Omdat de Flair waar ik insta nu al zwaar verouderd is (of toch in elk geval al een week...) had ik verwacht dat ik de meeste reacties toch wel achter de rug zou hebben. En het viel best mee met die reacties in de afgelopen week, zeker op mijn werk. Maar vandaag heeft onze afdeling Service en Informatie mij in het blad ontdekt... één collega had de Flair meegenomen en de enthousiaste mailtjes stromen nu bij mij binnen. Een van die collega's stuurde ik een mailtje terug over dat ik er eigenlijk niet zo bij stilgestaan had dat ik in duizenden brievenbussen zou vallen, dus dat het wel meeviel met "het dappere" aspect van mijn aanmelding... Samen met nog een collega heeft zij daarna opgezocht hoeveel brievenbussen dat wel niet waren... ze kwamen uit op 94.000... oeps...
Het moet niet gekker worden...
Even over die MAVO in Utrecht... Op NU.nl las ik dit: Volgens Van Vught vragen ook andere leerlingen of ze Turks kunnen krijgen of Arabisch kunnen gaan volgen. Van belemmering van integratie is volgens hem geen sprake. Dat argument gebruik je volgens hem ook niet bij Duits of Frans. Ik had alle talen in mijn pakketje op de HAVO. Nederlands, Frans, Duits en Engels. Nederlands omdat dit Nederland is en dat de taal is die in dit land gesproken wordt. Van huis uit spreek ik geen Frans, Duits of Engels. (Hoewel ik vroeger bij Oma wel naar de Duitse Sesamstraat keek en dus wel al over een bepaalde basiskennis beschikte...) Ik vind het dus wel een wezenlijk verschil, meneer Van Vught!
Dan dit: Onderwijsbonden AOb en de Onderwijsbond CNV willen zich niet met het lesprogramma van een school inlaten. Ze stellen dat scholen heel goed zelf kunnen bepalen hoe zwaar hun onderwijs wordt. Verder vindt de Onderwijsbond CNV dat Turks gewoon een moderne Europese taal is als Turkije lid van de Europese Unie is geworden. "Dan is het logisch dat je het de leerlingen ook aanbiedt als een van de moderne vreemde talen", vindt CNV-bestuurder E. de Jong. Meneer de Jong begrijpt het volgens mij ook niet helemaal... van verplicht Spaans is toch ook geen sprake? Dan moet je ook álles doen vind ik. En dan krijgen de leerlingen het druk hoor... Zweeds, Italiaans, Portugees... die komen de schoolbanken niet meer uit!
10.11.03
Geen paniek!
De pieuwvogelsmilies komen weer terug en op dat moment kunnen de commentaarboxjes ook weer meer dan vijf commentaartjes aan... nog heel even geduld a.u.b.! (... en schroom niet om het gastenboek te gebruiken als je iets aan me kwijt wilt wat niet meer in de boxjes past!)
And the winner is...
Ik vond het ontzettend leuk om jullie gastlogjes te zien! Uiteindelijk heb ik een nummer één, een nummer twee en een nummer drie gekozen. De eerste twee hebben inmiddels een mailtje gekregen met het heuglijke nieuws dat zij de Flairagenda 2004 hebben gewonnen. Benieuwd naar wat het geworden is? Kijk dan maar gauw verder:
Op de derde plaats is geëindigd * Marian* met * dit fotologje*
Waarom? Omdat ik door deze foto echt de neiging krijg dwars door m'n beeldscherm de pluisjes weg te blazen!
Op de tweede plaats is geëindigd * Lisette* met * dit fotologje*
Waarom? Omdat ik het leuk vind om pieuwvogels te zoeken in haar huiskamer!
Op de eerste plaats is geëindigd * Marmod* met * dit fotologje*
Waarom? Omdat ik die het aller- aller- creatiefst vind!
Niet verslaafd
Een tijdje terug deed ik al een test op internet, waar uitkwam dat ik niet verslaafd ben aan het wereldwijde web. En dat is dit weekend maar weer eens bewezen. Ik zat niet te shaken, had geen zweethanden en rolde niet met m'n ogen toen bleek dat er geen internetcafé te bekennen was bij ons in de buurt. Een dag later, toen ik erachter kwam dat je in bijna iedere telefooncel wel het internet op kunt, kreeg ik geen dwangmatige neigingen richting die telefooncellen. Ik kon er rustig voorbij lopen, in de wetenschap dat Jeroen al een mailtje had rondgestuurd dat ik veilig was aangekomen. Nog een dag later kwam ik dan tóch een internetcafé tegen... ik heb er een foto van gemaakt en die wil ik jullie niet onthouden... Als dát geen afkicken is...
Uiteindelijk valt het best mee...
... wat ik gekocht heb...
Oh ja... en Jeroen is best blij met z'n souvenirtje...
Harry
In ons huis wonen een hoop knuffelbeesten. En dat zijn dan de beesten die een regelmatig terugkerende strenge selectie hebben overleeft. Want soms krijg ik opruimwoede en moeten sommige stofnesten richting het Juliana Kinderziekenhuis of ergens anders waar ze kinderen blij kunnen maken in plaats van hier duf in een hoekje te zitten. Mijn grote voornemen dit weekend was dan ook om géén knuffelbeest te kopen. Maar als het eerste dat je ziet in Harrods dan een tafel vol knuffelige beren is, slaat de twijfel toe! En het was niet de enige tafel, heel Harrods stond vol met stapels van deze speciale "Harrods 2003"-beren. Mijn handen gleden over hun zachte velletjes en trokken her en der een jasje goed. "Néé! Néé! Er gáát er niet een mee naar huis!" probeerde ik mezelf nog streng toe te spreken. Intussen hoorde ik mezelf tegen m'n moeder zeggen dat we zondag nog wel even terug konden gaan en dan kon ik altijd nog zo'n beer kopen. We liepen verder en dwaalden rond door het supergrote warenhuis (ik was vergeten dat het zó groot was!) Op de begane grond was de grootste verzameling beren te vinden. Eén beer zat heel zielig tussen twee stangen gepropt. Treurig keek hij mij aan. "Mag ik met jou mee naar huis? Alsjeblieft?" Toen wist ik het: hij moest het worden.  En nu zit hij hier, op de bank, mijn eigen Harry! En ik weet zeker dat hij elke toekomstige strenge selectie door zal komen!
Het was léuk!
We hebben het hartstikke naar ons zin gehad daar in Londen. Ik kan me niet voorstellen dat er nog een winkel is waar we niet naar binnen zijn gegaan... vooral in Harrods hebben we ons erg vermaakt. Ik moest mijn moeder daar wel erg in de gaten houden, want ze heeft nogal de neiging om spullen in winkels om te stoten... (?!) en nou is dat bij Blokker niet zo'n ramp, maar als je daar tussen het Wedgewoodservies ronddwaalt is het wel een ander verhaal...
Vrijdagochtend vertrokken we en hadden een prachtige vlucht. Met ietsje vertraging kwamen we aan in Heathrow. Vrolijk daalden we af in het ondergrondse. Mijn simpele gedachte was: wij moeten met de metro, de metro rijdt onder de grond, dus komt het goed als je daar beneden de eerste de beste trein pakt die aankomt. Dus niet. Wij zaten kennelijk in de Heathrow-express, die alleen een halte verder nog stopte en daarna alleen nog heel ergens anders dan waar wij heen moesten. Wij grepen onze kans en onze spullen bij die eerstvolgende halte en sprongen de trein weer uit. Na wat ronddolen is het ons gelukt om in de goede metro te stappen en niet heel lang daarna konden we de spullen afgeven in het hotel.
Ons weekend stond met name in het kader van winkelen. Het enige culturele dat we hebben meegepikt is een bezoekje aan de Tower of Londen, maar dat was dan ook erg interessant. En we hebben gelopen... héél véél gelopen! Ik ben dan ook erg blij met mijn vrije dag vandaag! Die heb ik hard nodig om bij te komen van dit heerlijke weekend!
6.11.03
*Sroll naar beneden voor de gastlogwedstrijd...*
Omdat ik mijn show-exemplaar van de Flair vandaag ontvangen heb... met (raad eens?!) nog een agenda (!) krijgen de twéé leukste gastlogjes er ééntje thuisgestuurd, allebei met een pieuwvogelpostzegelcollectorsitem erbij. (Voor de fotologgers onder jullie: je mag ook een foto inzenden!)
En dan nu echt: dáág!
Dáág!
Mijn koffer staat klaar voor vertrek... ik neem van jullie vast afscheid... dáág!
Au.
Hoe kom je in hemelsnaam aan spierpijn onder één van je linkerribben? Of liever: hoe kom je ervan af?
Typen
Tarzan kijkt geïnteresseerd naar mijn vingers die razendsnel over het toetsenbord vliegen. Kennelijk vindt hij het geluidje dat ik daarmee voortbreng erg plezierig, want hij begint enorm te spinnen...
Gastlog
Ik kom om in de agenda's voor 2004. Eerst niet, toen had ik er maar ééntje en die bleek ook nog eens heel onhandig te zijn bij het invullen ervan door z'n dikke ringband. Ik bedacht dat het leuk was om er één voor Sinterklaas te vragen en daarom had ik de kattenagenda van Francien op mijn lijstje gezet. Ik hoop stiekem dat degene met mijn lootje dat gemist heeft, want toen mama vertelde dat tante Liz precies zo'n agenda voor mij had gekocht, heb ik het snel van mijn lijstje geschrapt. Van Unicef krijgen we elk jaar ook nog eens een agenda. En nou kreeg ik als abonnee van Flair vorige week als klap op de vuurpijl een... AGENDA in mijn brievenbus. En om die agenda gaat het. Die geef ik weg. Tenminste, niet zomaar natuurlijk, maar aan degene die mij het gezelligste, ontroerendste, grappigste of gekste gastlog stuurt.
Je hebt het héle weekend om erover na te denken (er valt hier immers toch weinig te lezen... tenzij het internetcafé in Londen echt een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij heeft), dus verzin iets leuks en stuur het naar me toe.
Maandag ga ik de binnengekomen logjes lezen en beoordelen en de leukste drie komen dan op PieuwvogelWeb. En de allerleukste... die krijgt de Flairagenda 2004 toegestuurd (mét een Pieuwvogelpostzegel...)
5.11.03
We hebben er een nichtje bij...
Alleen... haar ouders twijfelen nog over haar naam... Staard (haar broer heet Bas), Isa Poes of toch Poeki of Lautje... Als iemand nog een idee heeft...? (Het is te hopen dat dat later in het gemeentehuis wat vlotter gaat...)
Een wijze les
Van diverse kanten krijg ik de tip overmorgen goed uit te kijken met oversteken. "Eerst links kijken, hè?" wordt er dan geroepen. Of da's een vergissing, of jullie willen me mol hebben! Want als het goed is, kijk je hier in Nederland al links als je oversteken moet. Dan doe je het pas goed! Want de auto's rijden bij ons aan de rechterkant van de weg, dus die zie je het eerst als je naar links kijkt. En in Engeland dus andersom. Nooit meer vergeten, hè?
Is het een vogel?
Is het een vliegtuig?
Nee, het is Supereekhoorn!
Geweldig...
Doe ik eens een test om te zien welk dier ik het beste zou kunnen adopteren, kom ik op een kwal uit...
Pak van mijn hart
Maanden geleden won ik ons reisje naar Londen. Natuurlijk had ik tóen al zin om te gaan. Maar al vanaf dat ik klein was willen mama en ik altijd nog eens in de kerstperiode naar Londen. En altijd kwam het er maar niet van. Mama wist dat er in oktober al een hoop kerstmis te vinden was in Engeland. 7 november leek ons daarom een prima datum om te vertrekken. Laatst maakte ik mij echter een beetje zorgen, toen ik op internet las dat het kerstseizoen in Londen op 14 november feestelijk geopend wordt door Will Young. Zijn we er dan net een week te vroeg?!
Vanmorgen haalde ik opgelucht adem toen ik op de website van Harrods aan het surfen was. Daar hangen de kerstversieringen al... gelukkig! (Oh ja... en daar mag het, want daar komt Sinterklaas niet!)
De laatste werkdag...
... voor mijn héle lange weekend. Hier op mijn werk werk ik me een slag in de rondte om alles wat op mijn lijstje staat af te werken. Het lijkt wel alsof ik met zomervakantie ga. Mijn "nog te doen"-bakje is nu zo goed als leeg, er staan bijna overal vinkjes voor op mijn actiepuntenlijstje... wat zal dat een heerlijke frisse start zijn komende dinsdagochtend!
Commentaartjes...
... kunnen zo te zien weer gegeven worden!
Niet normaal
Als er nou genoeg mensen zijn van wie de mond openvalt van verbazing bij het lezen van dit soort berichten, valt het dan wel mee met de verloedering van de maatschappij?
|
@