|
30.9.03
Sport 
Ik sport de laatste tijd toch eigenlijk best veel... voor iemand die dat sporten eigenlijk niet zo leuk vindt... En weet je? Ik ga het steeds geiniger vinden...!
Slim? 
Een Deense professor heeft de nodige ophef veroorzaakt. Helmuth Nyborg roept hoog opgeleide ouders op meer kinderen te verwekken. Mensen die lager op de sociale ladder staan, worden afgeraden zich voort te planten. Alleen zo gaat de Deense samenleving een betere toekomst tegemoet, stelt Nyborg, professor psychologie aan de universiteit van Aarhus. Nyborg is gespecialiseerd in intelligentie. (NU.nl)
Ik weet het niet hoor... mijn domme gedachte: is het niet zo dat juist intelligente mensen mínder kinderen "nemen" omdat zij druk bezig zijn met hun carrière..?
29.9.03
Spelletje 
Zin in een leuk spelletje? Klik hier dan maar even!
Drie jaar alweer... 
28.9.03
Reiger 
Ik fietste van de sportschool naar huis door de regen. In de Driebergenstraat zag ik in de verte iets op het fietspad staan. Ik dacht iets te herkennen. Ik knipperde de regendruppels uit mijn ogen. Dát kón toch niet... Nog een keer knipperen. Ja hoor, geen sloot te bekennen, maar midden op het fietspad stond een reiger! Het wordt steeds gekker hier...
Pfft... 
Als ik binnenkort niet meer kan loggen, komt dat door de spierpijn die ik opgelopen heb tijdens mijn eerste les Bodycombat... Ik kon merken dat ik al dat hupsen en springen búiten het zwembad niet meer gewend was. Mijn vorige sportschool abonnement dateert alweer van een paar jaartjes terug... Gelukkig had de instructeur wel iets weg van Viggo Waas, dat maakte een hoop goed! Ik ben in elk geval blij dat ik de stap naar de sportschool gezet heb, want één keer in de week aquarobics is voor mij net even te weinig en aquajoggen op de woensdag komt mij de komende periode niet altijd even goed uit...
27.9.03
Tarzan was jaloers... 
Ik heb een nieuw vriendje. Nee, Jeroen hoeft zich geen zorgen te maken, dit vriendje heeft vier pootjes en een staart. Het is een zwart-witte kat die sinds kort regelmatig bij onze schuur te vinden is. Als ik mijn fiets ga halen om naar het zwemmen te rijden bijvoorbeeld, zit hij er. Als ik terugkom van het zwemmen, zit hij er nog! Enthousiast gaat hij dan over de grond rollen en wachten tot ik voor hem zwicht. En dat doe ik altijd natuurlijk! Een minuut of vijf geeft hij mij wild kopjes en ik wrijf hem over z'n rug en buik. Heerlijk vindt hij dat. Als ik het wel weer mooi geweest vind, sta ik op en zeg hem gedag. Hij gaat dan teleurgesteld zitten en kijkt me na, tot ik uit het zicht ben. Zo ook vandaag. Alleen... één blik naar boven, naar ons balkonnetje, leerde me dat Tarzan al die tijd had zitten kijken. Met grote ogen staarde hij me aan. Alsof hij wilde zeggen: "Het is al erg genoeg dat je twee-en-half jaar geleden Tommy bij ons liet wonen en ik je aandacht moest delen... en dan knuffel je nú zelfs met een wildvreemde kat!" Toen ik de voordeur binnenstapte, leek hij het me vergeven te hebben. Tenminste, dat is wat ik voor mijn gemoedsrust maar uit zijn "mauw!" opmaak...
Reclame 
Een hersenbloeding met enorme gevolgen.
Red Charissa's toekomst.
Voor een therapie in Amerika... alstublieft!
Goudvis 
Je hebt er niet veel aan, maar toch is een goudvis best leuk om te hebben... zal ik Jeroen maar eens lief aankijken dan? Of is het toch niet zo'n goed idee, met Tarzan en Tommy in de buurt...?
Antwoord 
Wat Haagse Jantje in dat mandje heeft zitten...? Champignons!
26.9.03
Wie de schoen past... 
Even tussendoor... Ik vind dat je een beetje raar doet de laatste tijd. En daar snap ik niks van. En wat mij betreft mag je daar gauw weer mee ophouden!
Haags Straatnieuws 
Terwijl ik wil beginnen met het typen van dit stukje vraag ik me ineens af... wat doet het Haags Straatnieuws in Voorburg?!
Ik heb niets tegen Haags Straatnieuws. Vind het zelfs een zeer goed initiatief. Waar ik wel wat tegen heb, zijn negen van de tien straatnieuwsverkópers. Gemaakt. Opdringerig. Nors. Vies. Onecht. Met elke straatnieuwsverkoper is wel iets mis. Tot vandaag! Want nu heb ik hem gevonden: mijn eigen Haags Straatnieuws-leverancier. Ik zag hem al eerder staan, voor de deur van Appie Heijn hier in het winkelcentrum bij mijn werk. Altijd zegt hij gedag, met een vriendelijk knikje erbij. Hij blijft aardig en charmant, ook al heb ik nog nooit een krantje van hem gekocht. Het voornemen klant van hem te worden bestond bij mij al even. Vandaag zag ik op de achterkant een Haagse Harry-strip staan (waarschijnlijk een vast item) en op de voorkant een foto van Sjaak Bral, van wie het altijd leuk is stukjes te lezen als je het mij vraagt. Goed, ik was dus over de streep. Ik heb het krantje net eens doorgebladerd en er staan echt een hoop leuke dingen in! En dat voor maar € 1,50! Koop er dus allemaal ééntje! En volgende maand óók! Maar dan wel bij die jongeman bij Albert Heijn op het Koningin Julianaplein in Voorburg!
Ranzig 
Ik hoorde dit gisteren op de radio. Zo'n triest bericht... zou die deur echt alle nare luchtjes tegengehouden hebben in die vier jaar?
Hoera! Hoera! Hoera! 
Drie hoeraatjes voor Els die vandaag jarig is!
25.9.03
Lief 
Een bezoekje aan de w.c. in de Haagsche Kluis. In een hoekje zag ik een rood stipje zitten. Na een keer flink knipperen met mijn ogen zag ik dat het een lieveheersbeestje was. Ik kon me niet voorstellen dat het beestje gelukkig was, daar op die w.c. Het leek me trouwens ook geen gezonde leefsituatie voor een lieveheersbeestje, zo in de Ambi Pur lucht... Mijn doel stond vast: beestje moest naar buiten. En dat is met een wijntje op nog best een heel gedoe. Beestje zat ook precies in een hoek. Maar na vijf minuutjes pielen was hij op een w.c.-papiertje gestapt en zat hij gevangen in mijn vuist. Het moet een vreemd gezicht geweest zijn voor de mensen die mij uit de toilet zagen komen. Het fonteintje sloeg ik over (bah... gelukkig hádden we al gegeten!) en met een gebalde vuist liep ik langs de bar naar buiten. Even blazen... en vrij was hij!
Oh oh Den Haag 
Om half vijf moesten we verzamelen op het plein. Met de "groene groep" ging ik op pad. Van de personeelsvereniging kregen we een rugzak mee met appels, spekkies, lollies, pennen en een vragenlijst. Schrijnend hoe weinig ik eigenlijk weet van mijn stad. Daar moet gauw verandering in komen. (Wat zit er in het mandje van Jantje? Nooit bij stilgestaan. Wie het weet mag het zeggen. Wij kozen uit a, b en c net de verkeerde. Ik weet het inmiddels...) Een uurtje later waren we bij de laatste vraag. Dachten we. We moesten de drogist op de Dagelijkse Groenmarkt binnengaan en daar lag nóg zo'n vragenlijst op ons te wachten... gelukkig lag er ook een zak drop... wandelen maakt hongerig tenslotte. Met alle verzamelde antwoorden begaven wij ons richting de Haagsche Kluis. Tijdens het lopend buffet kregen we quizvragen voorgeschoteld, in de categorieën "ken je collega's" en "muziek". Erg jammer dat onze groep als laatste eindigde... maar de lol was er niet minder om! En morgen? Uhm... tja, dan moet ik eigenlijk om acht uur weer achter mijn bureau zitten. Eigenlijk...
Herman 
Zondag is het zover. Dan gaan we Herman ophalen. Néé, Herman is geen kitten. Herman is een gistdeeg dat je gedurende 10 dagen voedt en verzorgt. Op dag 9 moet Herman verdeeld worden in 3 porties: een deel bewerk je verder en eet je op, een deel geef je aan een goede vriend en van het laatste deel start je je nieuwe Herman.
Herman is een vriendschapsbrood. Het is de bedoeling dat je in de tijd dat je met Herman bezig bent even stil staat bij liefde, jezelf, geloof, vriendschap en relaties. (ja, ja!) Ik ben erg benieuwd... en hou jullie natuurlijk van dag tot dag op de hoogte over hoe het met Herman gaat!
Check 
* casual kleding aan
* wandelschoenen aan
* zomerjas aan (want de zon schijnt nog steeds, tenslotte!)
* handige tas pakken waar alles in kan
* portemonnee mee
* tramabonnement mee
* mobiel mee (zodat ik Jeroen kan bellen als het afgelopen is)
* paraplu mee (voor je weet maar nooit...)
* goed humeur mee
Ik ben benieuwd wat we vanmiddag & vanavond gaan doen met de personeelsvereniging...!
Winterjas 
Heel de Leyweg heb ik afgezocht naar mijn nieuwe winterjas. Dat kwam goed uit, want winkelcentrum De Leyweg is helemaal vernieuwd en ik was er nog niet geweest sinds de verbouwing. Ik had dus uitgebreid de kans om alle nieuwe winkels te bekijken. Het is mooi geworden! Mijn nieuwe jas hing uiteindelijk bij V&D... zwart, halflang en... maat MEDIUM!!!
24.9.03
Op zoek 
Ik zocht me gek in Kazaa. Wat ik zo graag wilde was "Hoog in de lucht" van Loeki de Leeuw. Zo'n grappig liedje, ik had het vroeger op een bandje staan, maar dat ben ik kwijt. Er werd één bestand gevonden. Niet van Loeki, maar van Clouseau. Zo mogelijk was ik daar nog blijer mee. Helemaal vergeten dat ik "Hoog in de heldere lucht" zo prachtig vond...
23.9.03
Pauze 
Wandelen tijdens de lunchpauze. Als ik zo eens naar buiten kijk, sla ik een dagje over!
Etentjes 
Donderdag met collega's. Volgende week woensdag met collega-vrijwilligers. Verder moet ik toch echt oppassen dat ik niet te veel afspreek om uit eten te gaan, want anders wordt het een twintig-weken-stappen-plan...
Sleur 
Drie jaar getrouwd. Het eerste jaar vierden wij dat in de lucht: Jeroen kreeg als verrassing vliegles en daarna sliepen we in een gezellig hotelletje. Het tweede jaar had ik een overnachting geboekt in het kleinste hotel ter wereld. En maandag vieren we het heel 'gewoontjes' in Duinrell (als het weer meezit!) en slapen we thuis. Hmm... de eerste tekenen van sleur?
Parijs 
Haar stukje maakte mij erg enthousiast. Parijs! Da's alweer een tijdje geleden dat we daar waren. Ik moest denken aan de allereerste keer dat ik in Parijs was. Ik kende Jeroen net en we waren wat gaan drinken in Rotterdam. Daarna een stukje toeren met zijn 2CV door de regio. We kwamen langs een bordje "Zierikzee". Ik hoor Jeroen nog zeggen "Nou zijn we al zó ver... we kunnen net zo goed doorrijden naar Parijs!" "Ja, da's goed!" zei ik nog, en dacht intussen 'dat doet ie toch niet'. Inmiddels weet ik beter. Vijf uur later zaten we aan een croissantje met café au lait. In Parijs dus. Maandag zijn we drie jaar getrouwd. Ik kreeg een ideetje... we kunnen komend weekend wel weer eens richting Eiffeltoren gaan! Slenteren door de straatjes, een vakantiegevoel krijgen van het Frans om je heen... Ik had het bijna al besloten en belde Jeroen op. In gedachten was het gesprek al gevoerd. "Wat doe jij dit weekend?" "Niks..." "Zin om mee te gaan naar Parijs?" Het liep iets anders... "Wat doe jij dit weekend?" "Werken!" *zucht* Ook jammer...
Lijnmoe 
De laatste loodjes wegen het zwaarst, zeggen ze wel eens. Dat lijkt te kloppen. Ik ben het lijnen meer dan zat. Zo ben ik steeds meer geneigd mijzelf in het weekend lekkere dingen te gunnen. Een chocolaatje, een dropje, een biertje... Ik kom er niets van aan, maar ik val er zeker niets van af! En met nog tien kilo te gaan is dat niet de bedoeling. Ik besloot daarom gisteren om toch wat strenger te worden. Ik heb een tien-weken-stappen-plan en in die tien weken wil ik mijn doel bereikt hebben. Tien weekjes afzien... maar dan bén ik er ook. Pfft...
22.9.03
Nat 
Wat is het ineens nat hè, buiten? Zo fietste ik met dichtgeknepen ogen genietend van het warme zonnetje naar huis, zo fietste ik weggedoken in mijn kraag, dikke regendruppels en harde windvlagen ontwijkend van het zwembad naar onze warme douche... Welkom, herfst!
Een nieuwe man... 
Een boek. Een cd. Een kast. Een norton-anti-virus-update. En tegenwoordig kun je ook een man bestellen via internet...
Opa's vakantie 
Al dertig jaar is hij niet met vakantie geweest. Nu zit hij in Madeira, met zijn "vriendinnetje". Hij zag er erg tegenop, was ook wel zenuwachtig. Voor hem hoefde het niet zo nodig: oost, west... precies! Maar vandaag belde hij mijn moeder op: iedereen moest de hartelijke groeten hebben, ze genoten en hadden een kabelbaantocht over een schitterende baai gemaakt... Fijn om te horen dat hij het naar zijn zin heeft!
Film 
Er was een tijd, dat ik langs Tuschi... uhm... Pathé Buitenhof liep en tot de conclusie kwam dat ik alle films waarvan buiten een poster hing al gezien had. Die tijd is echt voorbij. Jammergenoeg is het nu naar het andere uiterste gegaan. Eigenlijk heb ik wel weer eens zin om naar de bios te gaan. Heeft iemand nog een filmtip? (...behalve Pirates of the Caribean, want die heb ik toevallig wél al gezien!)
Email 
Op mijn "things to do-lijstje" voor vandaag staan een aantal zaken die met de digitale snelweg te maken hebben. Om precies te zijn: met het emailgedeelte van die snelweg. Ik verwacht een aantal aanmeldingen voor een training, over vijf minuten is de reactietermijn op toegestuurde notulen en agenda's voor een bespreking van volgende week verstreken en die reacties heb ik nodig voor de stukken de deur uit gaan, ik heb zelf een aantal emails die de deur uit moeten... Maar ons emailprogramma is stuk. Kaduuk. Kapot. Doet het niet. En daar kun je je dan behoorlijk onthand door voelen!
Dorst 
Een dronken man had vrijdag geen water of bier nodig om zijn dorst te lessen. De 30-jarige man vulde zijn bierglas aan een tankstation in het Duitse Halle met benzine. Het personeel van het tankstation keek verbaasd toe hoe de man 0,14 liter loodvrije benzine in een glas tankte en het goedje opdronk. De man werd ter observatie naar het ziekenhuis gebracht, maar niet zonder eerst zijn rekening te betalen aan de pompbediende. (NU.nl)
Kunnen wij er nu vanuit gaan dat benzine best te drinken is?
21.9.03
Ik kan kort zijn... 
Coverage. Gá naar een van (of ál) hun optredens of boek ze voor feest, partij of festival!
Wat zijn ze goed...
20.9.03
Flits! 
Ingrid vertelde iets ongelovelijks. Wil en ik staarden haar verontwaardigd en met open mond aan. "Flits!" Drie hoofden draaiden zich om naar de fotograaf. Ik geloof niet dat ik die foto wil zien...
Gaap 
... en na zo'n intensief dagje zou het niet verkeerd zijn vroeg te gaan slapen... *gááp*. Maar ik wil óók heel graag naar een optreden van Coverage...
UPDATE: Blíj dat ik geweest ben!!!
Campagne-informatiedag 
Mijn collega's en ik herkenbaar in het rood gekleed. De één druk babbelend in een workshop of achter een stand, de ander hulpbiedend en informerend van hot naar her rennend. Wij werkten vandaag op de campagne-informatiedag, een dag georganiseerd voor onze vrijwilligers, om ze goed te informeren over de najaarscampagne van Unicef en om meteen van de gelegenheid gebruik te maken om bij te praten vrijwilligers, of om kennis te maken met diegenen die we nog niet kennen. Een geslaagde dag, waarvan ik trots weer terug kwam. Trots op al die mensen die voor Unicef in de weer zijn en trots op al het werk dat Unicef doet, onder andere voor oorlogskinderen (je raadt het al: ons najaarsthema!).
19.9.03
Nieuwsgierig 
Nu heb ik al zoveel over hem gehoord... wat mij betreft ga ik mama's Grote Liefde nu toch eens snel ontmoeten... ik ben hartstikke benieuwd!
Dewi?! 
"Met Chantal"
"Hee, met Dewi"
"Dewi? Aaargh!! Ik heb Déwi aan de telefoon!!!!"
Wie de afgelopen tijd de radio aan heeft gehad, heeft hem vast voorbij horen komen, deze reclame. Dewi. Vorig jaar nog nooit van gehoord, nu lijkt het een ster van wereldformaat. Soms denk ik dat ik een abnormale dosis nuchterheid bezit. Sterren doen mij nu eenmaal niet zoveel. Ja, die aan de hemel: die vind ik prachtig. Deze nuchterheid heb ik overigens niet al heel mijn leven. Vroeger hield ik in een schriftje bij welke Bekende Nederlanders ik wel eens in het Echt gezien had. Van sommigen had ik zelfs een handtekening: van Vader Abraham, BZN, Karel de Rooij en Regilio Tuur (wat mij eraan doet denken: die laatste moet ik nog altijd eens opzoeken en weggooien...) Langzamerhand is het interessante er een beetje afgegaan. Ik werd ouder en zelfs een beetje wijzer. Ik begon in te zien dat zoals ik op school zat, zij t.v. maken als tijdverdrijf hadden. Later kwam ik op afdelingen bij bedrijven te werken waar collega's persvoorlichter waren en dus ook regelmatig met hun koppie op t.v. te aanschouwen waren. In het centrum van Den Haag liepen trouwens ook regelmatig BN-ers rond. Misschien gaat het leuke er wel van af als je "ze" vaak ziet. "Hee, daar heb je Meneer Harmsen," schoot er rustig door m'n hoofd toen ik Wik Jongsma zag lopen in de Bijenkorf. Net zoals ik wel eens denk "Hee, daar heb je die en die" als ik een oud-klasgenoot herken waar ik nooit mee omging. Een bekend gezicht, waar je verder niks mee doet. Niet onnodig nastaren, niet je buurvrouw aanstoten en wijzen, niet gaan smoezen, niet "Héé!! Munneer Hármsuh!!!" roepen. Niks. En weet je waarom niet? Omdat het mij niks zou verbazen als Wik 's ochtends óók gewoon een boterhammetje met kaas naar binnen werkt...
Goed idee 
Een telefoontje van Jeroen. Of we zondag geen boswandeling kunnen maken en dan gezellig ergens gaan lunchen saampjes. Natuurlijk kan dat! Wat dacht hij dán?!
Mooi hè? 
... dat weertje? Ondertussen begin ik me een beetje zorgen te maken. Want hoewel ik zomer heerlijk vind, heb ik geen hekel aan de overige drie seizoenen. Dus stiekem hoop ik wel dat we nog een gure herfst en koude winter tegemoet gaan! (maar ondertussen geniet ik wel nog even van die zonnestralen hoor!)
Halloweenparty 
1 november a.s. ben ik te vinden op de Kids Halloweenparty. Toegegeven, ik ben iets te oud... maar de reden dat ik er tóch heenga, is dat de organisatie van de party per verkocht kinderkaartje één euro schenkt aan de Doe Een Wens Stichting. Samen met nog wat vrijwilligers beman ik die dag een Doe Een Wens-stand. Vandaag sprak ik Lia, die de boel daar organiseert... en ik kreeg meer en meer zin om te gaan!
Flat 
Een vrouw die in haar pyama een stofdoekje uitklopt.
Een man die met slaperige oogjes een sigaretje rookt.
Een kat die met samengetrokken oogjes geniet in de vensterbank.
Een man die in zijn onderbroek van de keuken naar de kamer loopt.
Aan het eind van de gang staat een kopieerapparaat, voor het raam. En ik moet zeggen dat dat wel een feestje maakt van kopieëren... Er is dus namelijk altijd wel wat te zien in de flat tegenover dat raam!
Alcoholcontrole! 
Het blaast alleen zo lastig...
18.9.03
Jesus Christ Superstar 
Daar is hij weer!
Kijk eens wat ik bij het opruimen vond! Gelukkig zijn de belangrijkste buurtjes (die met het kindje!) met vakantie en kan de koptelefoon wel eventjes af en de muziek wat harder... én kan ik uit volle borst meeblèren met (bijna) alle nummers...
Ergernisje 
* Ik vind het - op z'n zachts gezegd - niet vervelend om te winkelen. Ik kom graag bij de Hema, V&D of het Kruidvat, maar kan me ook aardig vermaken bij de Bijenkorf of bij exclusieve cadeauwinkeltjes.
* Ik hou niet van mensen die uit de hoogte doen.
Een combinatie van de bovenstaande punten zorgde voor een vervelend moment bij Zumpolle. Hevig op zoek naar de ideale tas of trolley om over zeven weken mee naar Londen te nemen, liep ik de zaak binnen. Voor de reistassen werd ik naar boven gestuurd. Nog geen twee seconden later volgde een vrouwelijke meneer met een wiebelende kont. Alsof hij mij in de gaten wilde houden, prutste hij wat aan labeltjes van een paar koffers. Uiteindelijk vroeg hij of hij me kon helpen. Ik had vluchtig rondgekeken en zag geen enkele tas van het merk Delsey staan, waar ik eigenlijk naar op zoek was. "Tassen en koffers van Delsey heeft u niet?" Zijn hoofd ging met een rukje omhoog, zijn mondhoeken krulden naar beneden. "Néé!" riep hij uit alsof ik bij de traiteur om een blik knakworstjes had gevraagd. "Daarvoor moet u bij een wárenhuis of zoiets zijn!" De overtreffende trap van minachtend. Ik leerde de man dat ik die Delsey's toch regelmatig in tassenzaken tegenkom. Veel zin om bij Zumpolle verder te shoppen had ik niet. Onderweg naar de trap drukte ik de man nog even op het hart dat hij heus niet zo uit de hoogte hoefde te doen. En omdat ik het allemaal zó stóm vond, werd ik op de trap naar beneden alleen maar pissiger. De deftige dame en heer die bij de kassa stonden weten nu, door een opmerking die ik langs mijn - inmiddels ook in de lucht stekende - neus weg plaatste, dat ze wel eens wat aan hun personeel mogen doen... De vrouw wilde er graag met mij over praten, maar daarvoor vond ik het niet belangrijk genoeg en bovendien: ik moest verder zoeken!
Eenmaal buiten, in de Venestraat, was ik het voorval weer gauw vergeten... mijn zoektocht naar de ideale tas of trolley eindigde uiteindelijk bij V&D... is hij niet prachtig?
17.9.03
Mark 
Wat was ik verliefd... zó verliefd... zó óntzettend verliefd... (en wat kan ik er nu toch ontzettend om lachen)!
20 januari 1991 
Lieve Kitty,
Jarig geweest (14 nu) naar Amsterdam én naar pap geweest gisteren en ik kan niet wachten tot ik 18 ben. Dan ga ik echt zo snel mogelijk het huis uit. Ik haat het hier. Altijd en eeuwig dat gezeik over huiswerk. Ik ga niet doorleren als ik alles al ken. Dit is al de 3e keer! "Ik heb opgelet hoe laat je begonnen bent." of "Je bent wel snel klaar, hè?" Stomme **** die ze daar is. Kan ik het helpen? Oe, en dan moet je dat hoofd van haar eens zien als ik een onvoldoende heb. Terwijl ik echt mijn best doe, echt waar!
Doei, Nathalie
Hoe aandoenlijk, om je oude dagboeken weer eens door te lezen... (oh ja, dit stukje is heel lichtelijk gecensureerd, zoals je ziet...)
Stress 
Mama en ik zaten achter onze kopjes met koffie en thee. "Trrringg" hoorden we vlak bij ons. "Oh jee, ben ik dat?" vroeg mijn moeder zich af. Nee, zij was het niet... haar mobiel was het wèl... Opa aan de andere kant van de lijn. Dat hij toch maar besloten had dat hij een nieuwe tas van Samsonite wilde hebben en of mijn moeder die even wilde meenemen uit de Bogaard. Vandaag. Want vannacht vliegt hij met tante Lizz naar Madeira... Stress alom. Bij mijn moeder, want die wist niet zeker om welke tas het ging. Bij mijn Opa, want die zou niet rusten voor hij zijn tas met handbagagedingen in kon pakken. Bij mijn moeder weer, omdat haar mobiel af bleef gaan. Bij mijn Opa weer, omdat hij moest blijven bellen om te overleggen hoe we dat nu het beste konden doen. Bij mij... niet. Ik had geen stress, ik moest alleen wel erg lachen om die "Knuivers-trekjes"... Om een lang verhaal een stuk korter te maken: wij vertrokken via de tassenwinkel naar het huis van tante Lizz, waar Opa al op ons wachtte, we gaven de tas af en wensten ze een heel fijne vakantie toe... Ach, ach... dat wordt nog wat... Opa veertien dagen met vakantie (de eerste keer sinds dertig jaar!)
Traag 
Dit doet me eraan denken dat jullie nog steeds een vakantieverslagje tegoed hebben... hmm... we gaan al bijna weer (bij wijze van spreken dan...)
Van mij, voor mij 
Een mooi bosje bloemen. Moet af en toe kunnen, toch? (*zucht* als m'n mannetje nooit een bosje voor me meebrengt...)
Hadnig 
Aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it deosn't
mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny
iprmoetnt tihng is taht the frist and lsat ltteer be at the
rghit pclae. The rset can be a total mses and you can sitll
raed it wouthit porbelm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed
ervey lteter by
istlef, but the wrod as a wlohe.
Fcuknig amzanig huh?
(aldus een mailtje van Rosalie)
UPDATE: Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we neit ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.
(aldus een mailtje van Ben en Peet)
Rijk 
Bekijk dit filmpje eens (let op: er zit eerst reclame voor). Te triest voor woorden. In een winkelcentrum in Florida kwamen honderden mensen in de verdrukking toen een onroerendgoedmagnaat, bij wijze van promotie, met geld ging strooien. De mensen op de video zien er goed gevoed en prima gekleed uit. Het zijn geen arme sloebers die al weken op stukjes brood leven. En het waren maar dollarbiljetten die uit de lucht kwamen vallen. Onvoorstelbaar dat mensen zó hebberig kunnen worden dat ze stompen, trappen en vechten met elkaar om zoveel mogelijk geld uit de lucht te plukken en van de grond op te rapen. (via NU.nl)
16.9.03
Instructies 
Ikea heeft de zaken wel helder: zet geen dingen in elkaar als je chagrijnig bent, dan gaat het zeker mis! Met een glimlach op je gezicht gaat het stukken beter!
Vrij 
Ik vind dat ik een leuke baan heb. Het werk is leuk, de collega's zijn leuk, kortom: ik ben dik tevreden! Een work-a-holic kun je me echter niet noemen, hoewel ik er altijd voor zorg dat mijn werk keurig gedaan is, ik meer dan genoeg uren maak en zelfs met huis- of tandartsen zo veel mogelijk afspreek op mijn vrije woensdag. Een avondje doorwerken vind ik geen punt, net als een zaterdag. Maar ik zorg er wel altijd voor dat ik die uren - als het even kan - lekker nog diezelfde week compenseer... en dat levert mij vanmiddag om 17.30 uur een heerlijk weekendgevoel op, want omdat ik zaterdag moet werken, neem ik donderdag vrij! Wat zal ik dit "weekend" eens gaan doen?
Drukte 
Het wordt vandaag een drukke dag hier... gelukkig schuif ik weer een stad op en ben ik gewóón in Voorburg te vinden... (waar is toch die tijd gebleven dat ik met de rest van schoolgaand Den Haag lekker naar De Efteling kon gaan?)
Vandaag op mijn fotolog 
15.9.03
Taart 
Er staat taart in de kantine. Want er is een collega jarig. Ik drink nog maar een glaasje water, want ik sta stil met mijn kilo's en er mogen er niet meer bij komen. Sterker nog: er moeten er nog steeds tien af! Ik heb besloten dat weer eens grondig aan te pakken. Niks soepel zijn voor mijzelf en af en toe een chocolaatje of een dropje mogen... nee, even tien kilo volhouden en dan mag het weer. *zucht* Ik ga zometeen nog even naar die taart kijken in de kantine. En in gedachten óók een stukje nemen...
Beroemd 
Soms heb je van die dromen waar je hartstikke moe wakker van wordt. Tenminste, ik heb die wel. Regelmatig eigenlijk. Zo ook vannacht. Ik was beroemd en kon niet normaal meer over straat: overal vroegen mensen om mijn handtekening en wilden ze met mij op de foto. Er stonden allerlei leugens over mij en mijn familie in de Story en de Privé. Even later zat ik thuis op de bank en herkenden de mensen op t.v. mij. Ik zag op het beeldscherm mensen naar mij wijzen en zwaaien. Vlak nadat ik de t.v. had uitgezet, werd ik wakker. En nu vind ik het zó jammer dat ik niet weet waarméé ik zo beroemd was geworden...!
14.9.03
Uit de oude doos 
Zwemmen
Er zijn zo van die dingen die Opa en ik maar beter niet meer kunnen doen...
Door de jaren heen...
Nathalietje had door de jaren heen vele looks...
En dan nu... veel ouder, wijzer en vooral volwassener. Toch?
Uit de oude doos 
Op de kameel
Zie hier: het pasgetrouwde stelletje wiebelend op een kameel! Deze foto is genomen tijdens onze vakantie (nee: huwelijksreis!) op Lanzarote. Elke keer als ik deze foto zie, hoor ik weer het gegil van de wat oudere vakantiegangers. "Whoeoeoe! Hij gaat lopen!" (ja, wat dacht je dan!) En het doet me zeker ook denken aan "onze" kameel. Kamelen komen eerst met hun achterkant van de grond, daarna volgt hun voorkant. Maar die van ons vond het wel welletjes na die achterkant. Waardoor we vijf volle minuten (en da's best lang!) op een soort levende glijbaan gebalanceerd hebben. Maar we hebben wèl gelachen!
Griezelman 
Ik kon vroeger nog niet zo goed tellen en daarom weet ik niet hoeveel keren ik samen met mama op de zondagochtend in bus 25 ben gestapt. Die bus bracht ons naar het Centraal Station, waar we overstapten op bus 22, naar Scheveningen, naar Oma en Opa dus. Daar op het Centraal Station gebeurde het. Bijna iedere week. Wij stapten in de haast lege bus en konden nog kiezen om op het allerbeste plaatsje te gaan zitten: in het midden van de bus, achter het glas bij de uitgang. Negen van de tien keer zat er al iemand op het bankje daarachter. Niet zomaar iemand. Het was altijd die wat oudere man, met vettig lang wit haar en mondhoeken die naar beneden krulden. Zijn hand rustte iedere keer op de leuning van de stoel voor hem en hij hield zijn hoofd wat naar achteren. Ik vond hem griezelig. En uitgerekend ik moest dus voor hem zitten, want ik wilde natuurlijk wel op die allerbeste plek en dan ook nog bij het raam. Als ik eenmaal zat kreeg ik een koude rilling over mijn rug. Een rilling waarvan ik mijzelf had wijsgemaakt dat als die over mijn rug kroop, ik veilig was. Een soort teken van "boven" of waar dan ook vandaan. En dat was waar, want die rilling kreeg ik elke keer en er is me nooit iets gebeurd...
Jaren geleden zag ik de griezelige meneer weer eens in de bus. Op dezelfde plek. Met zijn hand op de stoel voor hem. Het leek of hij niet ouder geworden was. Toen pas vroeg ik me af hoe oud hij eigenlijk was, want we waren ruim tien jaar verder dan vroeger. Misschien toch wel heel oud. Want ik zie hem nooit meer...
13.9.03
Klaar! 
De kast op zijn plek (met dank aan Ron) en de gordijnen precies goed op maat (met dank aan Els)!
"Goeiemorgen meid!" 
Twee jonge gozers kwamen twee grote dozen brengen. Onze nieuwe kast! Ik deed de deur open en hoorde ze de trap opkomen. Toen de eerste in mijn gezichtsveld kwam, riep hij vrolijk "Goeiemorgen, meid!" Waarschijnlijk zag hij de ietwat verbaasde blik in mijn ogen, want hij herstelde het binnen een seconde in "Goeiemorgen, mevrouw!" Ach, ik vond dat "meid" ook wel amusant. 'k Ben tenslotte ook pas vijfentwintig... In één adem door vroeg de jongen of hij misschien even van mijn toilet gebruik mocht maken. Tja, bezorgers moeten natuurlijk ook wel eens plassen. Ondertussen tekende ik bij zijn collega voor ontvangst. De w.c.-deur ging weer open. "Zau! Kennik tenminste weâh normaal laupe!" Zo vlug als ze kwamen, zo vlug waren ze weer weg. De jongen maakte mij met die laatste zin nog verbaasder dan met zijn openingszin. Plat Haags past helemaal niet bij een Marokkaans uiterlijk!
Leuk 
Dat was het gisteravond: leuk. Als ik echter ooit nog eens naar Sjaak Bral ga dan moet ik onthouden dat ik niet meer zijn weblog lees voor die tijd, want daarvan komen wat dingetjes terug, maar verder was het zoals ik al zei: leuk, echt leuk. (Je merkt al: echt goed in het schrijven van recensies ben ik niet... ik vind iets leuk, minder leuk of helemaal niet leuk maar sla het waarom meestal over!)
Publieke aandacht is ons godzijdank bespaard gebleven. Bij iemand als Youp van 't Hek weet je dat je niet op de eerste rij moet zitten, bij iemand als Sjaak Bral weet je dat het niet uitmaakt wáár je zit: je loopt op elke plaats evenveel risico voor schut gezet te worden, behalve op de w.c. met de deur goed op slot. Waar hij in een vorige show een loterijsysteem bedacht had, had hij nu een lichtman die met zijn spotje de zaal rond ging. "Rot op, rot op, rot op, ik niet, ik niet, ik niet!" schoot er door me heen. Aan de gezichten van de andere mensen in de zaal te zien dachten zij er net zo over. Poef. De spot bleef rusten op een mevrouw achterin de zaal. Ik kon weer even rustig ademhalen en toekijken hoe zij voor schut ging. Sjaak hoefde daar zelf overigens weinig aan te doen. Vlak voordat hij input van het publiek wilde hebben, had hij het al over de voetbalwedstrijd van afgelopen week gehad. De vraag was nu wat haar aan nieuws was opgevallen. "Die voetbalwedstrijd!" "Slecht voorbeeld, daar hebben we het net over gehad..." "Ja, maar daar heb ik me dus écht kwaad over gemaakt." Rare mevrouw. Ik kon wel ander nieuws bedenken waar ik me kwaad over gemaakt heb de afgelopen week... Meteen ging de spot weer over de mensen in de zaal. Dat ik iets kon bedenken, wilde niet zeggen dat ik het hier ook wilde vertellen! Als ik dat had gewild had ik wel op de plek van Sjaak gestaan. Een meneer achterin moest even nadenken waar hij ook alweer woonde, toen Sjaak dat aan hem vroeg. De arme man. Blij dat ik niet op zijn plekje zat! Het laatste slachtoffer bracht als onderwerp "Balkenende in Amerika" in. Op zich niet erg, maar als je op Sjaaks vraag "Heb je het gezien?" dan ontkennend moet antwoorden heb je geen leuke vijf minuten...
Heel leuk was trouwens dat hij begeleid werd door Sprinkhuizen Fennis & Didderen, die je hier in actie kunt zien. Zoals ik na het zien van Sjaaks Oudejaarsconference (Vaarwel 2002) verliefd werd op zijn blauwe gitaar, zo had ik nu hevig aandacht voor het basgeval waar Jo Didderen op speelde. Ik heb met mijn beperkte muziekkennis weinig benul van hoe je een dergelijke bassoort noemt (gokje: een variatie op de standaard contrabas??), maar hij is goed te bewonderen op het filmpje.
Nou, op naar de volgende cabaretvoorstelling...!
12.9.03
Duurt lang... 
Nog één weekje geduld!
Nieuw
Zojuist tijdens mijn pauze gekocht bij Bruna in "ons" winkelcentrum: een agenda voor 2004! (...)
Met Opa 
We verlaten de Chinees aan het Savornin Lohmanplein. Opa woont vlakbij en heeft thuis nog iets voor Jeroen liggen. Jeroen stapt vast met mama (die we thuisbrengen) in de auto en Opa loopt dat stukje even naar huis. Ik besluit om gezellig mee te lopen. Onder zijn linkerarm heeft hij ons verjaardagscadeautje geklemd, onder zijn andere arm bungelt een tas. Geen plek. Ik grits het pakje weg en geef hem gezellig een arm. Net als vroeger. Samen stappen we naar de overkant, gaan zijn portiek in en stappen in de lift. Ik krijg een aai over mijn bol en te horen dat ik Opa's lieveling ben. Met moeite duw ik die stomme tranen terug. Geen goed moment om emotioneel te worden. Als we uit de lift stappen merk ik dat het portiek vol met Oma zit. Ik duw nog wat harder. Ondertussen maak ik plannen. Ik wil met Opa nog eens Opa- & Kleindochterdingen doen. Naar Mini & Maxi. En naar het eerstvolgende circus dat op het Malieveld komt te staan. Nu moet ik alleen nog bedenken hoe ik dat doe zonder tante Lizz, zijn "nieuwe vlam", voor het hoofd te stoten...
UPDATE: "Gewoon doen" zei Ron in de commentbox. Nu ben ik heel gehoorzaam *uche uche* en daarom heb ik op de valreep, voor díe voorstelling óók is uitverkocht, twee kaartjes voor ons gereserveerd voor Mini & Maxi in de Rijswijkse Schouwburg. Nu nog even bedenken wat ik vóór januari met Opa ga doen...!
NOG EEN UPDATE: Sjaak... Klaas... Mini & Maxi... goh, volgens mij gaat het nog goedkomen ook met mijn theatervoornemens!
Bah 
Gisteren was een goeie dag. Gelukkig maar, want mijn lunch met Lin en ons etentje met Opa hoefde ik dus niet af te zeggen. Maar nu is mijn buikpijn dus net zo hard weer terug. Tot 16.00 uur mag ik mijn kaartjes eventueel omruilen. Duimen jullie met mij mee dat dat niet nodig is?
UPDATE: *voorzichtige jubel* hoewel het nog een klein beetje rommelt in mijn buik, is er van pijn geen sprake meer... heel voorzichtig durf ik te voorspellen dat het niet voor niets is dat ik onze kaartjes niet heb ingeruild voor iets anders... heel voorzichtig: vanavond... gaan... we... gewoon... naar... Op... Ware... Grootte...
NOG EEN UPDATE: *dikke jubel!* Gelukkig wordt er nogal gelachen tijdens zo'n optreden, dus kon niemand het tromgeroffel in mijn maag horen... we zijn gewoon gegaan dus en hebben twee leuke uurtjes gehad!
Verwarring 
Dit postje van Ronald bracht me even van mijn stuk. De Kleine Man? Bij hem? En hij noemt Ronald papa? Ik knipperde de slaap uit mijn ogen en keek naar het plekje bij de pennenbak. Gelukkig, daar stond hij. Gewoon hier, bij mij!
11.9.03
Gezellig 
Het grote voordeel van nooit overuren declareren is dat ik zo af en toe zonder schuldgevoel gezellig een lange lunchpauze kan nemen. Zoals vandaag, met Linda, bij Noony's!
UPDATE: Hee, da's grappig... ik zie net dat de mensen van Noony's het stukje van Henk uit de Posthoorn op hun site hebben gezet. Meteen een piepklein stukje reclame voor Unicef. En meteen een herinnering voor Henk... Hee, Henk? Ben je nou al donateur?
Achterstand 
Dit is het reserveringsnummer van Theater De Tobbe. Theater De Tobbe is gesloten tot 30 augustus. Vanaf 30 augustus is het weer mogelijk kaarten te reserveren. Loop ik nou zo voor of lopen zij nou zo achter? Zó kan ik natuurlijk nooit kaartjes reserveren voor Klaas waar ik op 11 oktober met Roos naartoe ga...
Bikkel 
Een gefrustreerde Bikkel in mijn gastenboek. Ik weet niet of ik me aangesproken moet voelen... zo ja, dan ben ik kennelijk een mislukt jong meisje. Maar het zinnetje daarna, geen tijd om fatsoenlijk je middelbare school af te maken, dat kan in elk geval niet op mij slaan. Ha! Ik heb mijn diploma! Lekker puh, Bikkel. Nu ik er zo eens over nadenk... dat diploma heb ik al heel wat jaartjes nu. Dus zo heel erg piepjong ben ik stiekem eigenlijk ook niet meer...
We doen het NIET! 
Kijk nou toch. Deze foto kwam ik vanmorgen tegen bij Aukje. En foto's als deze doen mij altijd hevig verlangen naar óók zo'n kleintje in huis. Het liefst zou ik leven als Francien. Op een boerderij met tig katten die in en uit wandelen. Maar ons appartementje lijkt in de verste verte niet op een ruime boerderij. Twee katten zijn goed te herbergen, maar met een derde zou het al gauw veel te vol zijn. Bovendien zijn Tarzan en Tommy nu elkaars beste vriend en een klein nieuw opdondertje zou dan misschien wel roet in de kattenbrokjes kunnen gooien. Nee, ik weet het zeker: we doen het niet! Toch? Ja... nee! We doen het NIET nee!
UPDATE: misschien kan dit digitale katje ook volstaan... gezien bij Bubs!
Buren? 
In de kantine zat een groepje mannen druk te vergaderen, met een kopje koffie binnen handbereik. Een collegaatje kwam mijn kamer (die aan de overkant van de kantine ligt) binnen. "Weet jij wie die mannen zijn?" Ik had geen idee. Wat suggesties gingen over en weer. Tot mijn collega zei dat het misschien wel de buurtjes waren, die de koffie hier veel lekkerder vonden. Net als in de reclame. Daar hielden we het maar op!
Hieperdepiep... 
... hoera! Mijn Opa is vandaag jarig!
10.9.03
Waarom? Daarom! 
Een telefoontje naar het Lido Theater in Leiden. Namens een collega-vrijwilliger, die de bios een brief gestuurd had met de vraag of zij mee wilden werken aan een actie. "Daar willen wij niet aan meedoen." Als een volleerd callcentermedewerker (!) vroeg ik: "Mag ik vragen waarom niet?" "Omdat we niet meedoen!" Toch grappig, zo maak ik zo'n gesprek eens van de andere kant mee. Alleen: zó bot ben ik nooit tegen mijn gesprekspartner... en al helemaal niet als het over zoiets als de Doe Een Wens Stichting gaat! Wat mij betreft: boycotten dat Lido Theater!
Zware taak 
Die Jeanne Kooijmans heeft het kennelijk helemaal zo makkelijk nog niet in Ook Dat Nog... "Aan haar de zware taak om de discussies in het panel onder controle te houden!" lezen we op de website. Goh. Altijd gedacht dat de panelleden geholpen worden door de autocue en dat discussies helemaal zo spontaan niet zijn... zou ik dat dan echt zo verkeerd gedacht hebben? (Volgens mij niet!)
Tommy
en de onweersbui 
Ik met het dekbed op de bank, Tommy er bovenop. Samen staren we naar de dikke regendruppels die tegen het raam aan vallen. Elke keer als er een felle lichtflits verschijnt, duikt Tommy in elkaar. Geruststellend aai ik hem over zijn bolletje. "Niks aan de hand, 't is maar onweer!" Het helpt niet. Voor Tommy is er wel degelijk iets aan de hand! En het staat vast dat hij dat maar niks vindt!
Tommy
en de herontdekking van de verwarming 
Gisteravond was het koud in huis. Sinds tijden was het de eerste avond waarop we de raampjes aan de achterkant van het huis allemaal dicht deden en waarop de verwarming weer aan ging. Onze Tommy was helemaal vergeten dat dat kon, de verwarming aan. Met een verbaasde blik in zijn oogjes sprong hij op de bank. Voorzichtig snuffelde hij aan de verwarming. Au! Da's nog best warm tegen zo'n neusje... Langzaam ging zijn rechterpootje omhoog, terwijl hij de boosdoener nauwlettend in de gaten hield. Tik! Een klap tegen dat warme witte ding aan. Dat zal hem leren! Hoewel? Tommy leek er meer last van te hebben dan de verwarming. Hij gaf zich dan ook al gauw gewonnen en ging stilletjes in een hoekje van de bank liggen...
Kwakkel 
* vanavond: zwemmen
* morgen: lunchen met Linda en uit eten omdat mijn opa jarig is
* vrijdag: op ware grootte
Kortom: het zou een vervelende week zijn om ziek te worden... gisteravond begon mijn kwakkelen weer. Een gammel gevoel en daarbovenop kramp in mijn buik. Na een warme douche kroop ik met mijn dekbed op de bank. Tommy wierp zich op als levende kruik en ik hield me heel rustig. Ik ging vroeg naar bed, maar het mocht niet helpen: vanmorgen werd ik wakker met een warm en plakkerig gevoel. Mijn huid gloeide, maar omdat we geen thermometer in huis hebben weet ik niet zeker of ik koorts had. Inmiddels ben ik wat afgekoeld (lang leve de koele regendruppeltjes!) maar helemaal lekker gaat het nog niet... Hier op mijn werk is het gelukkig best druk... ik heb dus gewoon geen tijd om aan mijn nare gevoeltjes te denken... hopelijk gaat het strakjes echt beter!
UPDATE: in plaats van zwemmen tot tien uur ben ik vroeg gaan slapen... & dat heeft wel een beetje geholpen... de buikpijn is nu zo goed als weg (alleen is daar keelpijn voor in de plaats gekomen... heel apart, zo'n griepje in etappes, maar wel handig, want ik voel me goed genoeg om te kunnen blijven werken!)
9.9.03
Beetje vroeg
Kom op jongens van de supermarkten... 't is pas september hoor!
Weerzinwekkend 
Dit bericht dus. Dat het één keer gebeurt is al te walgelijk voor woorden, maar een tweede keer? Waarom is die man de eerste keer niet opgepakt? Wat heeft de moeder na die eerste keer gedaan? En nog een vraag: wat moet die man met tien maanden cel? Van mij mag er voor het verpesten van een leven eigenlijk wel een hogere straf gegeven worden...
Regenboog 
Mijn wimpers knipperden de regendruppels weg terwijl ik tegen het zonlicht omhoog keek om de regenboog te zoeken... ik heb hem niet gevonden trouwens...
Leuk, leuker, ...
Die heb ik nog niet eerder gehoord: "Je was al leuk, maar nu word je nog leuker." Het is nu denk ik nog maar een kwestie van dagen voor ik echt naast mijn schoenen ga lopen... 
8.9.03
Zin 
Buiten guur. Binnen koud.
Een uitzicht van vallende bladeren.
Regendruppels tegen de ruiten.
'k Begin toch wel weer erg zin te krijgen in het volgende seizoen...
Hiep hiep... 
Er is er één jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is hij!
7.9.03
Krom 
Stukje brief (expres zonder bronvermelding!):
Sinds 1 juli ben ik het team van *** komen versterken. Vandaar dat er een aantal dingen wat vertraging hebben opgelopen.
Help? 
Wat ik wil:
www.pieuwvogel.com staat geregistreerd bij Lycos. Bij Lycos heb ik de mogelijkheid om dingen via webftp toe te voegen of te veranderen. Op dit moment staat www.pieuwvogel.com doorgelinkt naar pieuwvogel.blogspot.com. Wat ik liever wil, is heel de boel op mijn pieuwvogeldomein zetten. De pagina blij Blogger heb ik daarvoor gevonden en ik heb al een aantal dingetjes geprobeerd in de invulveldjes, maar: het lukt niet. En ik wil dat het wél lukt!
Wat ik zoek:
Iemand die weet hoe ik dat voor elkaar kan krijgen!!
Jazzzang 
Wat een mooi woord...!
De Oorschi-band! 
Jeroen vierde vandaag zijn verjaardag. Het was hartstikke gezellig, zeker door alle (al dan niet meegebrachte) muziekinstrumenten. Met elkaar muziek maken is zo ongeveer het leukste dat er is... Hier en daar zitten nog wat kleine onvolmaaktheidjes (we noemden ons niet voor niets de Oorschi-band...) maar dat mocht de pret niet drukken.  (ik denk dat ik zometeen met een hele grote glimlach in slaap ga vallen!)
Leuk! 
Marian Mudder morgen in Ook Dat Nog! (Maar wel eeuwig zonde dat Gregor Frenkel Frank nu definitief weg uit het panel is... en als we het daar nu toch over hebben... stiekem vond ik het panel dat bestond uit Erik van Muiswinkel, Hans Böhm, Sylvia Millecam en Gregor Frenkel Frank toch wel het allerleukst... láng geleden...)
UPDATE: en dan zul je altijd zien dat ik geen tijd heb om te kijken (we zijn gezellig met Schoonopa en Schoonouders gaan wokken) én vergeten ben de video in te stellen... nou ja, lang leve de herhalingen dan maar... als ik het niet vergeet...
5.9.03
Lastig
In mijn hoofd zitten twee hele leuke blogs...
Maar in mijn hoofd zit ook de wetenschap dat hier collega's lezen...
Er is genoeg... 
Dummie blogt over iets heel herkenbaars. Tenminste: voor mij dan. Met dit verschil dat zowel mijn Opa als mijn Oma schatten van mensen zijn. Waren. Opa is en Oma was. Oma was altijd bang dat we iets tekort kwamen. Dat nam ik haar niet kwalijk, want ze bedoelde het goed. "Wil je een plakje cake?" "Nee, hoor, dank u." "Echt niet?" "Nee, echt, ik hoef niks." "Neem nou lekker, er is genoeg hoor!" En genoeg was er. Altijd. Cake, tompoucen, chocolaatjes, Werthers Echte. Of van die citroenzuurtjes (die ook zo lekker waren als je ze in je kopje thee liet plonsen)... Warme chocolademelk en beschuitjes... Genoeg gezelligheid was er trouwens ook altijd. 's Avonds op de bank tussen Opa en Oma in t.v. kijken tot laat. En dan na een paar uurtjes merken dat links van mij Oma's hoofd knikkebollend omlaag was gevallen van de slaap en Opa met open mond snurkend onderuit gezakt was. Samen met Oma de tafel dekken voordat Opa thuiskwam van zijn werk. Logeren en dat Opa dan naast mij moest komen liggen omdat ik niet kon slapen. En als hij eindelijk dacht dat ik sliep en hij voorzichtig op wilde staan deed ik altijd één oog weer open. "Nee Opa, ik slaap nog niet... je moet hier blijven!" Wandelen naar het strand. Fietsen door de duinen. Schommelen in de tuin. Helpen aardappeltjes bakken. Ik mis dat. En Oma? U mis ik helemaal! Nog steeds best erg, merk ik...
 @ |
