WOORDEN * mama van Isabel! * theedrinken * zorgzaam * chocolaatjes * veel en warm douchen met lekkere schuimpjes en zeepjes * drinkontbijt * zee * vers grapefruitsap * kat uit de boom * M&M's * appelsap * CSI * geen rijbewijs * stukjes rijden met Jeroen * Sateetjes eten (bij The Old Jazz) * winkelen * lente * ZOMER * herfst * WINTER * veel prutseltjes in huis * vakantie vieren * opruimerig * één meter negenenzeventig en een half * haat de tandarts hoewel hij erg vriendelijk is * winkelen * kaartjes sturen * internetten * wijntje * gek op dieren * PRETPARK * Wil zo graag een muziekinstrument kunnen spelen * CABARET * dierentuin * ongeduldig * Kippling * MAROUSSIA * met het dekbed op de bank liggen * eigenwijs * fluitende vogeltjes * grote voeten * duizend kleurtjes nagellak * lenzen * voor 's avonds een brilletje * zon * veel bloemen in huis * elke maandag en woensdag vrij * flexibel * denker * uitslapen * tijdschriften lezen * PIZZA (van de Pizzahut) * NIEUWSGIERIG * chineesje halen * géén héél af en toe Frans Bauer * wèl Bløf, Lichterlaaie & Acda en de Munnik * wèl The Eagles, The Rolling Stones & Simon and Garfunkel * ZINGEN (niet mooi - nou en?) * tevreden * véél zekerder dan vroeger * met plantjes en aarde rommelen op het balkon * Triominos spelen * herinneringen ophalen *
Isabel is er klaar voor: haar laatste ochtend op school voor de zomervakantie en tegelijkertijd het afscheid van juf Anne. Het weer zit niet mee... zal wel komen omdat de wolkjes verdriet hebben dat juf Anne van school weggaat... maar wij gaan er in elk geval een gezellige ochtend van maken!
Morgen begint Isabels allereerste echte zomervakantie. Zo één van zes weken achter elkaar, tussen twee heuse schooljaren in. Er was een tijd dat ik opzag tegen een schoolgaand meisje. Het maakte haar ineens zo gróót en het gíng al zo snel allemaal... Maar nu ze er zo'n half jaartje op heeft zitten kan ik niet anders zeggen dan dat het allemaal wel goed bevalt, dat schoolleven. Zowel voor haar (ze leert leuke dingen en heeft een hoop nieuwe leuke kinderen ontmoet) als voor ons als papa en mama (ook wij hebben een hoop leuke nieuwe contacten opgedaan en het is prachtig om elke keer te zien waar Isabel nu weer mee thuis komt en wat ze nu weer heeft geleerd...)
Voor mij is de zomervakantie ook zo goed als begonnen. Het was een raar afscheid op mijn werk vandaag: sommige collega's zag ik vandaag voor het laatst in lange periode (omdat ze zelf binnenkort met vakantie gaan) en van anderen hoefde ik nog geen afscheid te nemen, omdat ik die nog zie op de twee dagen dat ik eind van de maand mijn vervangster in ga werken. Helemaal los van mijn werk ben ik daardoor dus ook niet, dat komt vast na de 21e wel (dan ben ik écht maandenlang vrij!).
Al met al is het een raar idee. Bovenal een héérlijk idee, begrijp me niet verkeerd. Ik kan me erg goed vermaken als ik niet op mijn werk ben en dat zal nog eens extra gelden voor de komende maanden! Maar toch... ik heb hele lieve en gezellige collega's en die ga ik heus missen. De gezellige kletspraatjes van de één, de gekke grapjes van de ander... Daarbij komt dat een heleboel collega's erg met mij/ons en de zwangerschap hebben meegeleefd. Ze toonden soms meer belangstelling dan anderen, van wie ik het juist meer had verwacht.
Vandaag kwam er zelfs een collega met wie ik niet eens zoveel contact heb mij een mutsje uit Zambia brengen. Geweldig. Dat had ze voor alle zwangere dames meegenomen (en dat zijn er momenteel nogal wat, we zijn bezig aan een echt babyboom haha). En omdat het vandaag mijn semi-laatste werkdag was kwamen er nog een aantal lieverds met pakjes langs. En er waren vooral veel fijne woorden.
Soms denk ik nog wel eens aan mijn sollicitatiegesprek bij Doe Een Wens in Woerden een hele tijd terug. Tot op de dag van vandaag ben ik om verschillende redenen blij dat ik het toen niet geworden ben (al vind ik het nog steeds beláchelijk dat dat mijn eerste afwijzing in mijn sollicitatiecarrière was... nou ja, de tijden zijn veranderd zullen we maar denken, haha). Maar de belangrijkste reden is toch wel dat ik het op mijn werk (wat werk én wat collega's betreft) zo ontzettend naar mijn zin heb. Goh. Mooi eigenlijk hè? 'k Zou er bijna mijn vakantiedagen voor inruilen en nog een paar weken extra gaan werken. BIJNA! Niet helemaal natuurlijk. Want zes weken zomervakantie met aansluitend tot 24 november vrij - daar kan geen leuke baan of collega tegenop!
'k Heb dat wel eens gezien op een babybeurs: vrouwen die zwangere buiken beschilderden. De prachtigste creaties ontstonden, niets was te gek. Zoiets kun je ook buiten beurzen om laten doen. Op diverse plekken in het land, tegen betaling. Tenzij je een creatieve dochter rond hebt lopen met een doos schminck. Wat is er leuker dan het hoofd van Opa schmincken? Juist: de megabuik van mama beschilderen!
Sea Monsters, dino’s uit de diepte Wat begon met een toevallige ontdekking, wordt een lange reis in de tijd. Een gevonden fossiel neemt ons 82 miljoen jaar mee terug naar een zee die Noord-Amerika in tweeën splitste. In die zee woonden de meest vreemde en gevaarlijke wezens: de zeereptielen. In Sea Monsters, dino’s uit de diepte volgen we een zogenaamde Dolichorhynchops, dolly, op haar avontuur door de prehistorische zeeën. Onderweg komt zij de meest gevaarlijke wezens tegen zoals de Plesiosaurus, enorme vissen en haaien en de meest indrukwekkende van allemaal, de mosasaurus.
In deze prachtige film zien we paleontologen aan het werk tijdens bijzondere opgravingen over de hele wereld. Aan de hand van hun vondsten, van fossielen tot aan complete skeletten, proberen zij te ontdekken wat zich miljoenen jaren geleden heeft afgespeeld. Sea Monster, dino’s uit de diepte, een film van National Geographic, is een prehistorisch avontuur.
Het was weer leuk in het Omniversum. Tegenwoordig werken ze daar met vaste plaatsen. Het was niet héél druk en we zagen en klein stukje naar beneden wat plekjes met véél meer beenruimte. Daar zijn we toen heen verhuisd en we zaten heerlijk onderuitgezakt naar het megascherm te kijken. We zaten zó lekker (en Isabel was van het Brusselavontuur nog best wat moe) dat Isabel tegen het einde van de film in slaap sukkelde. Maar ze vond het wél leuk en spannend, zei ze.
Wisten jullie dat? Dat Janneke Pis de hele dag in Brussel aan het plassen is? Ik wist het natuurlijk van Manneke, maar van Jannekes bestaan wist ik tot gistermiddag niets af. Wij waren bij Ernst en Annemarie, die in Brussel wonen en daarom natuurlijk álles weten voor een goede rondleiding. We hebben genoten. Isabel verheugde zich thuis natuurlijk al enorm op Manneke Pis, want je ziet natuurlijk niet elke dag een beeldje met een blote piemel. En blote piemels zijn (evenals poep en plas trouwens) je-van-het momenteel. Jammergenoeg had Manneke Pis kleertjes aan. Maar dat werd ruimschoots goedgemaakt met het aanbod beeldjes in alle soorten en maten die we in de vele souvenirwinkeltjes zagen. En inmiddels hangt er een mooi exemplaar in sleutelhangervorm aan Isabels Pippitas. (En iedereen aan wie ze hem laat zien zal te horen krijgen dat 'ie blote billen en óók een blote piemel heeft... voor het geval ze dat dan zelf ook al niet in de gaten zullen hebben...)
We hebben genoten gisteren van het mooie weer, de stad, het gezelschap en ga zo maar door. We aten heerlijk bij de Italiaan en lieten ons nog wat later op een terrasje neerploffen. En... we gingen met de metro (waar Isabel nu ook weer niet zo erg van opkeek omdat ze hier de Randstadrail gewend is en die er toch ook best wel erg op lijkt). Kortom: een geslaagde dag in het verre België!
Hier zie je Isabel terwijl ze "Oma, je bent op vakantie weer dronken geweest..." aan het zingen is. Dit naar aanleiding van de vakantiefoto's van opa en oma... *knipoog* (En já... klópt... ik ben gewoon jaloers hihi.)
Gisteren was de dank-je-wel-avond op school waar Jeroen en ik voor uitgenodigd waren omdat we ons waar het uitkomt als hulppapa en - mama inzetten. Jeroen ging niet (want: dat hij helpt vindt 'ie normaal en daar hoeft 'ie niet met zoiets voor bedankt te worden), maar ik ging wel (ondanks dat ik vind dat het normaal is om te helpen en daar ook niet persé extra voor bedankt hoef te worden, maar ja... 't is wel héél gezellig zo'n avondje) en ik had me opgegeven voor een workshop bloemschikken. Leuk om te doen en mijn creatie staat nu hier op tafel. Ik had nog tijd over en mocht nog een bord beschilderen. Veel tijd daarvoor had ik natuurlijk niet meer en ik wist ook even niet wát, tot ik dacht dat het bord maar voor Isabel moest worden en tja, waar doe je haar dan een groter plezier mee dan met een Pippi Langkous Bord?
En inderdaad: ze stond te glimmen vanmorgen toen ze het bord zag!
@ 
.jpg)
